II SA/Wa 3470/21

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Andrzej Góraj (spr.), Sędzia WSA Izabela Głowacka-Klimas, Sędzia WSA Andrzej Wieczorek, po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 3 marca 2022 r. sprawy ze skargi M. J. na decyzję Komendanta [...] Policji z dnia [...] sierpnia 2021 r. nr [...] w przedmiocie odmowy ponownego ustalenia i wypłaty wyrównania ekwiwalentu pieniężnego za niewykorzystany urlop wypoczynkowy i dodatkowy 1) uchyla zaskarżoną oraz utrzymaną nią w mocy decyzję Komendanta Rejonowego Policji [...] z dnia [...] czerwca 2021 r.; 2) zasądza od Komendanta [...] Policji na rzecz M. J. kwotę 480 (słownie: czterysta osiemdziesiąt) złotych, tytułem zwrotu kosztów postępowania. Komendant Rejonowy Policji [...] I decyzją nr [...] z dnia [...] czerwca 2021 roku odmówił [...] (w st. spocz.) M. J. ponownego ustalenia i wypłaty ekwiwalentu pieniężnego za niewykorzystany urlop wypoczynkowy i dodatkowy w łącznym wymiarze 158 dni za lata 2013-2018. Podstawę prawną rozstrzygnięcia stanowił art. 115a ustawy z dnia 6 kwietnia 1990 roku o Policji (Dz. U. z 2020 r., poz. 360, z późn. zm.) w związku z art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 14 sierpnia 2020 roku o szczególnych rozwiązaniach dotyczących wsparcia służb mundurowych nadzorowanych przez ministra właściwego do spraw wewnętrznych, o zmianie ustawy o Służbie [...] oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2020 roku, poz. 1610). W uzasadnieniu decyzji organ I instancji wskazał, że zgodnie z art. 1 pkt 16 ustawy z dnia 14 sierpnia 2020 roku o szczególnych rozwiązaniach dotyczących wsparcia służb mundurowych nadzorowanych przez ministra właściwego do spraw wewnętrznych, o zmianie ustawy o Służbie [...] oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2020 r., poz. 1610), art. 115a ustawy z dnia 6 kwietnia 1990 roku o Policji otrzymał brzmienie: "ekwiwalent pieniężny za 1 dzień niewykorzystanego urlopu wypoczynkowego lub dodatkowego ustala się w wysokości 1/21 części miesięcznego uposażenia zasadniczego wraz z dodatkami o charakterze stałym należnego policjantowi na ostatnio zajmowanym stanowisku służbowym". Ponadto zgodnie z art. 9 ust. 1 cytowanej ustawy ustawodawca wskazał, że przepis art. 115a ustawy zmienianej w art. 1 w brzmieniu nadanym tą ustawą stosuje się do spraw dotyczących wypłaty ekwiwalentu pieniężnego za niewykorzystany urlop wypoczynkowy lub dodatkowy wszczętych i niezakończonych przez dniem [...] listopada 2018 roku oraz do spraw dotyczących wypłaty ekwiwalentu pieniężnego za niewykorzystany urlop wypoczynkowy lub dodatkowy policjantowi zwolnionemu ze służby od dnia [...] listopada 2018 roku. Natomiast ekwiwalent pieniężny za niewykorzystany urlop wypoczynkowy lub dodatkowy za okres przed dniem [...] listopada 2018 roku ustala się na zasadach wynikających z przepisów ustawy zmienianej w art. 1 w brzmieniu obowiązującym przed dniem [...] listopada 2018 roku. Stąd organ uznał, że skoro [...] (w st. spocz.) M. J. został zwolniony ze służby w Policji z dniem [...] kwietnia 2019 roku, to żądanie wypłaty wyrównania ekwiwalentu pieniężnego za niewykorzystany urlop wypoczynkowy oraz dodatkowy, przysługujący stronie od dnia [...] stycznia 2013 roku do dnia [...] listopada 2018 roku, a zatem przed dniem [...] listopada 2018 roku, należy uznać za bezzasadne. Od w/wskazanego rozstrzygnięcia strona złożyła odwołanie do Komendanta [...]. Rozpatrując przedmiotową sprawę w postępowaniu odwoławczym Komendant [...] decyzją z [...] sierpnia 2021r. utrzymał w mocy zaskarżony akt. W uzasadnieniu decyzji wskazano na art. 114 ust. 1 pkt 2 powoływanej wyżej ustawy o Policji zgodnie z którym, policjant zwalniany ze służby otrzymuje ekwiwalent pieniężny za niewykorzystane urlopy wypoczynkowe lub dodatkowe, z wyjątkiem urlopu, o którym mowa w art. 83a ust. 1. Zgodnie natomiast z art. 115a ustawy o Policji, obowiązującym przed dniem [...] listopada 2018 roku. ekwiwalent pieniężny za 1 dzień niewykorzystanego urlopu wypoczynkowego lub dodatkowego ustala się w wysokości 1 /30 części miesięcznego uposażenia zasadniczego wraz z dodatkami o charakterze stałym należnego na ostatnio zajmowanym stanowisku służbowym. Przywołano też wyrok Trybunału Konstytucyjnego z dnia 30 października 2018 roku w sprawie o sygn. akt. K 7/1-5 . Stąd stwierdzono, że wskazany wyżej przepis utracił moc prawną w tym zakresie z dniem [...] listopada 2018 roku. Tym samym wyrok Trybunału Konstytucyjnego spowodował zmianę treści art. 115a ustawy o Policji w ten sposób, że wyeliminował z systemu prawnego tę część przepisu prawa, która ustala wartość ułamkową miesięcznego uposażenia zasadniczego wraz z dodatkami o charakterze stałym niezbędną do ustalenia wysokości ekwiwalentu pieniężnego za niewykorzystany urlop wypoczynkowy lub dodatkowy. Należy mieć zatem w ocenie organu na uwadze, że z chwilą orzeczenia o niezgodności z Konstytucją Rzeczypospolitej Polskiej omawianej regulacji oraz utraty jej mocy z dniem ogłoszenia wyroku powstała luka prawna, która wymagała usunięcia przez ustawodawcę. Dalej wskazano, że na mocy ustawy z dnia 14 sierpnia 2020 roku o szczególnych rozwiązaniach dotyczących wsparcia służb mundurowych nadzorowanych przez ministra właściwego do spraw wewnętrznych, o zmianie ustawy o Służbie [...] oraz niektórych innych ustaw, w art. 1 ust. 16 wprowadzono nowe brzmienie art. 115a ustawy z dnia [...] kwietnia 1990 roku o Policji, zgodnie z którym ekwiwalent pieniężny za 1 dzień niewykorzystanego urlopu wypoczynkowego lub dodatkowego ustala się w wysokości 1/21 części miesięcznego uposażenia zasadniczego wraz z dodatkami o charakterze stałym należnego policjantowi na ostatnio zajmowanym stanowisku służbowym. Jednocześnie, zgodnie z art. 9 ust. 1 wymienionej wyżej ustawy z dnia 14 sierpnia 2020 roku, przepis art. 115a ustawy (o Policji) zmienianej w art. 1 w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, stosuję się do spraw dotyczących wypłaty ekwiwalentu pieniężnego za niewykorzystany urlop wypoczynkowy lub dodatkowy wszczętych i niezakończonych przed dniem [...] listopada 2018 roku oraz do spraw dotyczących wypłaty ekwiwalentu pieniężnego za niewykorzystany urlop wypoczynkowy lub dodatkowy policjantowi zwolnionemu ze służby od dnia [...] listopada 2018 roku. Ekwiwalent pieniężny za niewykorzystany urlop wypoczynkowy lub dodatkowy za okres przed dniem [...] listopada 2018 roku ustala się na zasadach wynikających z przepisów ustawy zmienianej w art. 1 w brzmieniu obowiązującym przed dniem [...] listopada 2018 roku. Przy obliczaniu wysokości ekwiwalentu pieniężnego przysługującego za niewykorzystany urlop wypoczynkowy lub dodatkowy za rok 2018 określa się proporcję liczby dni niewykorzystanego urlopu wypoczynkowego lub dodatkowego przysługującego przed dniem [...] listopada 2018 roku oraz od dnia [...] listopada 2018 roku. Dopiero zatem wprowadzenie nowelizacji ustawy o Policji z dniem 1 października 2020 roku (data wejścia w życie ustawy o wsparciu) spowodowało usunięcie wymienionej luki prawnej powstałej w wyniku wyroku Trybunału Konstytucyjnego. Z powyższego w ocenie organu wynika, że policjantowi zwolnionemu ze służby od dnia [...] listopada 2018 roku przysługuje prawo do ekwiwalentu pieniężnego za niewykorzystane urlopy wypoczynkowe i dodatkowe za lata poprzedzające wskazaną datę na dotychczasowych zasadach, a zatem w wysokości 1/30 części 3 miesięcznego uposażenia za jeden dzień, natomiast za urlopy wypoczynkowe i dodatkowe za lata po wskazanej dacie przysługuje prawo do ekwiwalentu pieniężnego w wysokości 1 /21 części miesięcznego uposażenia za jeden dzień. Przechodząc na grunt przedmiotowej sprawy wskazano, że Naczelnik Wydziału [...], pismem z dnia [...] kwietnia 2021 roku poinformował Komendanta Rejonowego Policji [...]I, że zwolnionemu ze służy w Policji z dniem [...] kwietnia 2019 roku [...]. (w sł. spocz.) M. J. wypłacono ekwiwalent za nadpracowane godziny na podstawie art. 33 ust. 3.ustawy o Policji łącznie za 58 godzin i że należność została wypłacona w dniu [...] listopada 2019 roku. Pismem [...] z dnia [...] maja 2021 roku Komendant Rejonowy Policji [...] I poinformował Naczelnika Wydziału [...] Komendy [...], że na podstawie akt osobowych [...] (w sł. spocz.) M. J. ustalono, że w dniu [...] kwietnia 2019 roku sporządzono zestawienie okresów nieprzerwanej służby zaliczanej do wysługi lat dla wypłaty odprawy funkcjonariusza zwolnionego ze służby w Policji, na potrzeby Wydziału [...] Komendy [...], w którym wskazano, iż strona posiada do wypłaty ekwiwalent pieniężny za 198 dni i 4 godziny niewykorzystanego urlopu wypoczynkowego i dodatkowego. Natomiast, analiza zgromadzonego materiału w toku prowadzonego postępowania administracyjnego wykazała, iż stronie na dzień zwolnienia ze służby w Policji przysługiwał ekwiwalent pieniężny za 199 dni niewykorzystanego urlopu wypoczynkowego i dodatkowego (odpowiednio za 158 dni z zastosowaniem przelicznika 1/30 oraz za 41 dni z zastosowaniem przelicznika 1/21). W związku z powyższym Komendant Rejonowy Policji [...] I wystąpił o wyrównanie ekwiwalentu pieniężnego za niewykorzystany urlop przysługujący w dniu zwolnienia [...]. (w st. spocz,) M. J. zgodnie z powyższym przelicznikiem, gdyż jak wynikało z pisma [...] z dnia [...] lutego 2021 roku, stronie wypłacono ekwiwalent pieniężny za niewykorzystany urlop, odpowiednio za 159 dni z zastosowaniem przelicznika 1/30 oraz za 40 dni z zastosowaniem przelicznika 1/21 (Naczelnik Wydziału [...] Policji pismem z dnia [...] maja 2021 roku poinformował Komendanta Rejonowego Policji [...] I, że [...] (w st. spocz.) M. J. wypłacono w dniu [...] maja 2021 roku wyrównanie ekwiwalentu za niewykorzystany urlop wypoczynkowy). Dalej wskazano, że M. J. rozkazem personalnym nr [...] Komendanta Rejonowego Policji [...] z dnia [...] kwietnia 2019 roku został zwolniony ze służby w Policji z dniem [...] kwietnio 2019 roku i na dzień zwolnienia przysługiwał mu ekwiwalent pieniężny za 199 dni niewykorzystanego urlopu 5 wypoczynkowego i dodatkowego. Ekwiwalent pieniężny za niewykorzystany urlop wypoczynkowy i dodatkowy w związku ze zwolnieniem ze służby w Policji został wypłacony, a okoliczności tej strona nie kwestionuje. Skoro więc, w związku ze zwolnieniem ze służby [...] (w st. spocz.) M. J. wypłacono ekwiwalent pieniężny za 158 dni niewykorzystanego urlopu w wysokości 1/30 części miesięcznego uposażenia za jeden dzień, a zatem w wysokości przewidzianej w obowiązujących przepisach prawa, to w ocenie organu brak było możliwości uwzględnienia wniosku strony o wypłatę wyrównania ekwiwalentu do wysokości, której obowiązujące przepisy nie przewidują. Podkreślono, że policjantowi zwolnionemu ze służby od dnia [...] listopada 2018 roku przysługuje prawo do ekwiwalentu pieniężnego za niewykorzystane urlopy wypoczynkowe i dodatkowe za lata poprzedzające wskazaną datę na dotychczasowych zasadach, a zatem w wysokości 1/30 części miesięcznego uposażenia za jeden dzień, natomiast za urlopy wypoczynkowe I dodatkowe za lata po wskazanej dacie, przysługuje prawo do ekwiwalentu pieniężnego w wysokości 1 /21 części miesięcznego uposażenia za jeden dzień. Stąd według organu argumenty strony zawarte w odwołaniu nie zasługują na uwzględnienie. Od powyższej decyzji skargę do tut. Sądu wywiódł M. J. zarzucając organowi naruszenie: - art. 138 § 1 pkt. 1 i nast. ustawy z dnia 14 czerwca 1960 roku — Kodeks postępowania administracyjnego (tj. Dz.U.00.98.1071 z późn. zm.), poprzez utrzymanie w mocy zaskarżonej decyzji organu pierwszej instancji, - art. 115a ustawy z dnia 6 kwietnia 1990 roku o Policji (Dz.U.2007.43.277 ze zm.), w części niezakwestionowanej przez Trybunał Konstytucyjny w wyroku z dnia 30.10.2018r. sygn. akt. K 7/15, poprzez odmowę wypłaty wyrównania ekwiwalentu, - art. 32 ust. 1 i 2 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 2 kwietnia 1997 r. (Dz.U. Nr 78, poz. 483 z późn. zm.), poprzez zastosowanie w stosunku do skarżącego zgodnego z prawem art. 9 ust. 1 i nast. Ustawy o szczególnych rozwiązaniach dotyczących wsparcia służb mundurowych nadzorowanych przez ministra właściwego do spraw wewnętrznych, o zmianie ustawy o Służbie [...] oraz niektórych innych ustaw z dnia 14 sierpnia 2020 r. (Dz.U. 2 2020 r. poz. 1610), poprzez o szczególnych rozwiązaniach (...), lecz pozostającej w niezgodzie z art. 32 ust. 1 i 2 Konstytucji RP oraz treścią wyroku Trybunału Konstytucyjnego z dnia 30.10.20l8r. sygn. akt. K 7/15. 4 - art. 190 ust. 4 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej w związku z art. 115a ustawy o Policji, a tym samym uniemożliwienie realizacji gwarantowanego w art. 66 ust. 2 Konstytucji RP prawa funkcjonariusza Policji do urlopu wypoczynkowego w formie ekwiwalentu pieniężnego zgodnie z treścią Wyroku Trybunału Konstytucyjnego w sprawie sygn. K 7/15. Na tej podstawie wniósł uchylenie zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej jej decyzji organu pierwszej instancji, i o zasądzenie od organu na rzecz skarżącego kosztów zastępstwa sądowego według norm przepisanych. W uzasadnieniu zwrócono głównie uwagę na to, że za zasadnością skargi przemawia dyspozycja art. 32 ust. 1 i 2 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej, która to stanowi, że: " wszyscy są wobec prawa równi i wszyscy mają prawo do równego traktowania przez władze publiczne i nikt nie może być dyskryminowany w życiu politycznym, społecznym lub gospodarczym z jakiejkolwiek przyczyny. Skarżący podkreślił, że ustawodawca wprowadzając treść art. 9 ust. 1 zdanie pierwsze ustawy z dnia 14.08.2020r. o szczególnych rozwiązaniach dotyczących służb mundurowych nadzorowanych przez ministra właściwego do spraw wewnętrznych, o zmianie służby więziennej oraz niektórych innych ustaw z dnia 14.08.2020r. - nie tylko doprowadził do naruszenia art. 32 ust. 1 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej, jak również w sposób wadliwy wykonał treść wyroku Trybunału Konstytucyjnego z dnia 30 października 2018 r., sygn. akt K 7/15. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: zgodnie z art.1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (tekst jedn. Dz.U. z 2021 r., poz. 137 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Oznacza to, że przedmiotem kontroli Sądu jest zgodność zaskarżonej decyzji z przepisami prawa. Na podstawie art.134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz.U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm.; zwanej dalej "p.p.s.a.") sąd przy rozstrzyganiu sprawy nie jest związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Wojewódzki Sąd Administracyjny, mając na względzie wskazane kryterium legalności stwierdził, że skarga zasługuje na uwzględnienie. W świetle stanowisk prezentowanych przez strony niniejszego postępowania tut. Sąd rozstrzygając spór musiał zbadać to, czy istnieje możliwość przeliczenia ekwiwalentu za niewykorzystany urlop za okres przed [...] listopada 2018 r. w sposób zgodny z wyrokiem Trybunału, jak chce tego skarżący, czy też brak jest podstaw prawnych do przeliczenia ekwiwalentu za niewykorzystany urlop z zastosowaniem przelicznika 1/21. Pochylając się nad powyższym problemem, tut. Sąd stwierdził, że istnieje możliwość ponownego wyliczenia należnej kwoty ekwiwalentu pieniężnego za niewykorzystany urlop, ponieważ na sposób wyliczenia tej kwoty wskazuje wprost uzasadnienie powołanego wyroku Trybunału Konstytucyjnego. Wyjaśniając motywy powyższego wniosku w pierwszej kolejności zasadnym jest wskazanie, iż wyrokiem z dnia [...] października 2018 r., (sygn. akt [...], ogłoszonym w Dzienniku Ustaw w dniu [...] listopada 2018 r., poz. 2102) Trybunał Konstytucyjny orzekł, że art. 115a ustawy o Policji w zakresie, w jakim ustala wysokość ekwiwalentu pieniężnego za 1 dzień niewykorzystanego urlopu wypoczynkowego lub dodatkowego w wymiarze 1/30 części miesięcznego uposażenia, jest niezgodny z art. 66 ust. 2 w związku z art. 31 ust. 3 zdanie drugie Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej. Skutkiem wyroku była utrata z dniem [...] listopada 2018 r. (data publikacji w Dzienniku Urzędowym) mocy obowiązującej art. 115a ustawy o Policji, w części, w jakiej określał współczynnik ułamkowy 1/30 uposażenia funkcjonariusza, jako podstawę ustalenia wysokości ekwiwalentu za niewykorzystany urlop. Dalej podkreślić należało, iż ekwiwalent pieniężny za niewykorzystany urlop wypoczynkowy lub dodatkowy, lub za niewykorzystany czas wolny od służby powinien stanowić równowartość niewykorzystanych urlopów, a więc zgodnie z uzasadnieniem wyroku Trybunału Konstytucyjnego jest to "zastępcza forma" wykorzystania urlopu w sytuacji zwolnienia ze służby, która powoduje prawną i faktyczną niemożność realizacji tego świadczenia w naturze. Podstawową formą realizacji prawa do wypoczynku, gwarantowanego w art. 66 ust. 2 Konstytucji, jest faktyczne wykorzystanie urlopu czy czasu wolnego od służby, jednak ze względu na wykonywanie obowiązków służbowych, a więc okoliczności od funkcjonariusza niezależnych, może dojść do sytuacji, że nie wykorzysta on przysługującego mu urlopu czy czasu wolnego przed ustaniem stosunku pracy. Wtedy jedyną formą rekompensaty corocznego płatnego urlopu czy niewykorzystanego czasu wolnego, jest przewidziany przez ustawodawcę ekwiwalent pieniężny. Prawo do ekwiwalentu pieniężnego z tytułu niewykorzystanego urlopu wypoczynkowego lub dodatkowego, lub za niewykorzystany czas wolny od służby nabywane jest wyłącznie w sytuacji zwolnienia ze służby i nie ma charakteru uznaniowego. Prawo do w/w ekwiwalentu wynika wprost z ustawy o Policji i jego realizacja następuje w drodze czynności materialno-technicznej, tj. poprzez wypłatę ekwiwalentu, natomiast odmowa jego wypłacenia – w drodze decyzji administracyjnej (zob. wyrok NSA z 15 kwietnia 2014 r., sygn. akt I OSK 542/13, CBOSA). Świadczeniem ekwiwalentnym za przepracowany dzień urlopu lub za niewykorzystany czas wolny od służby jest wynagrodzenie za jeden dzień roboczy. Taki sposób obliczania wartości jednego dnia urlopu czy czasu wolnego wynika z faktu, że urlop wypoczynkowy i tzw. czas wolny od służby liczony jest wyłącznie w dniach roboczych. Interpretację taką wspiera także treść art. 121 ust. 1 ustawy o Policji, który ustala wysokość uposażenia przysługującego policjantowi w razie wykorzystania urlopu. Ekwiwalent będący substytutem urlopu czy czasu wolnego powinien więc odpowiadać wartości tego świadczenia w naturze. Z uzasadnienia przywołanego wyroku TK wynika wprost sposób wyliczenia wysokości należnego ekwiwalentu za niewykorzystany urlop (czy czas wolny), którym jest - na dzień zwolnienia ze służby - ilość dni niewykorzystanego urlopu czy czasu wolnego przy przyjęciu, że za 1 dzień niewykorzystanego urlopu przysługuje wynagrodzenie za 1 dzień roboczy na dzień zwolnienia ze służby. Oznacza to, że w niniejszej sprawie należy po wyliczeniu ilości dni urlopu i czasu wolnego przysługującego skarżącemu, tę ilość pomnożyć przez wysokość wynagrodzenia przysługującego skarżącemu za 1 dzień roboczy na dzień zwolnienia ze służby obliczonego w 3-miesięcznym okresie rozliczeniowym. Ilość należnego i niewykorzystanego urlopu i czasu wolnego należy więc pomnożyć przez "wycenę" (dokonaną zgodnie z uzasadnieniem TK) ostatniego 1 dnia roboczego przysługującego skarżącemu na dzień zwolnienia ze służby. Art. 9 ust. 1 ustawy z 14 sierpnia 2020 r. o szczególnych rozwiązaniach stanowi: "Przepis art. 115a ustawy zmienianej w art. 1 w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą stosuje się do spraw dotyczących wypłaty ekwiwalentu pieniężnego za niewykorzystany urlop wypoczynkowy lub dodatkowy wszczętych i niezakończonych przed dniem [...] listopada 2018 r. oraz do spraw dotyczących wypłaty ekwiwalentu pieniężnego za niewykorzystany urlop wypoczynkowy lub dodatkowy policjantowi zwolnionemu ze służby od dnia [...] listopada 2018 r. Ekwiwalent pieniężny za niewykorzystany urlop wypoczynkowy lub dodatkowy za okres przed dniem [...] listopada 2018 r. ustala się na zasadach wynikających z przepisów ustawy zmienianej w art. 1 w brzmieniu obowiązującym przed dniem [...] listopada 2018 r. Przy obliczaniu wysokości ekwiwalentu pieniężnego przysługującego za niewykorzystany urlop wypoczynkowy lub dodatkowy za rok 2018 określa się proporcję liczby dni niewykorzystanego urlopu wypoczynkowego lub dodatkowego przysługującego przed dniem [...] listopada 2018 r. oraz od dnia [...] listopada 2018 r.". Organy ponownie rozpoznając sprawę są zobowiązane wziąć pod uwagę ten przepis, jako że określa on stan prawny obowiązujący w dniu wydania decyzji. Przepis ten mówi o tym, że ekwiwalent pieniężny za niewykorzystany urlop wypoczynkowy lub dodatkowy lub odpowiednio za czas wolny, za okres przed dniem [...] listopada 2018 r. ustala się nie w wysokości wynikającej z przepisów ustawy o Policji w brzmieniu obowiązującym przed dniem [...] listopada, a jedynie na zasadach wynikających z tej ustawy. Posłużenie się przez ustawodawcę takim sformułowaniem jednoznacznie wskazuje, że jego celem nie było nakazanie wypłacania ekwiwalentu w wysokości 1/30 części miesięcznego uposażenia zasadniczego wraz z dodatkami o charakterze stałym należnego policjantowi na ostatnio zajmowanym stanowisku służbowym. Wykładnia przeciwna wskazanego przepisu prowadziłaby przecież wprost do wniosku, że ustawodawca powtórzył niekonstytucyjne zapisy ustawy, wbrew wyrokowi TK z dnia 30 października 2018 r. i tym samym mamy do czynienia ze zjawiskiem tzw. "wtórnej niekonstytucyjności". Zjawisko to polega na tym, że ustawodawca powtarza rozwiązania normatywne uznane już raz za niekonstytucyjne (K. Kos, O pojęciu wtórej niekonstytucyjności prawa, Przegląd Prawa Konstytucyjnego 2018, nr 2 (42), s. 21) i próbuje, w tym wypadku za pomocą przepisów przejściowych, ograniczyć zakres zastosowania orzeczenia Trybunału, naruszając tym samym art. 190 ust. 1 Konstytucji (moc powszechnie obowiązująca wyroków TK). W ocenie tut. Sądu ze względu na przywołane wyżej argumenty, należy uznać wykładnię dokonaną przez organy Policji za błędną. Zasady, o których mowa w art. 9 ust. 1 ustawy o szczególnych rozwiązaniach powodują, że przy wykładni przepisu art. 115a ustawy o Policji sądy, organy administracji publicznej, w tym także organy Policji, powinny wziąć pod uwagę wyrok Trybunału Konstytucyjnego z dnia 30 października 2018 r. sygn. akt [...], co podkreślały już wcześniejsze wyroki wojewódzkich sądów administracyjnych, a także Naczelnego Sądu Administracyjnego. Ekwiwalent pieniężny za niewykorzystany urlop wypoczynkowy lub dodatkowy i za czas wolny od służby, za okres przed dniem 6 listopada 2018 r. ustala się na zasadach wynikających z przepisów ustawy o Policji w brzmieniu obowiązującym przed dniem [...] listopada 2018 r., co oznacza obowiązek obliczenia go wg zasad podanych w ustawie o Policji, w brzmieniu ukształtowanym wyrokiem TK z dnia 30 października 2018 r. (sygn. akt K 7/15). W niniejszej sprawie dni urlopu i dni niewykorzystanego czasu wolnego od służby, przysługujące skarżącemu za okres przed dniem 6 listopada 2018 r. należy pomnożyć przez wysokość wynagrodzenia przysługującej za 1 dzień roboczy na dzień zwolnienia ze służby. Przy ponownym rozpoznaniu sprawy organy Policji uwzględnią przedstawioną powyżej ocenę prawną, stosownie do art. 153 p.p.s.a., w szczególności mając na względzie art. 114 ust. 1 pkt 2 ustawy o Policji (policjant zwalniany ze służby za niewykorzystane urlopy wypoczynkowe lub dodatkowe oraz za niewykorzystany czas wolny od służby, przyznany za pracę ponad wymiar, otrzymuje ekwiwalent pieniężny) i dokonają wyliczenia i wypłaty skarżącemu części należnego ekwiwalentu za niewykorzystany urlop i za czas wolny od służby na podstawie art. 115a ustawy o Policji zgodnie z art. 66 ust. 2 Konstytucji RP (pracownikowi przysługuje prawo do określonych w ustawie dni wolnych od pracy i corocznych płatnych urlopów oraz maksymalnych norm czasu pracy) i stanowiskiem Trybunału Konstytucyjnego wyrażonym w wyroku z 30 października 2018 r. sygn. akt K 7/15, przyjmując że świadczeniem ekwiwalentnym za przepracowany dzień urlopu czy czasu wolnego, jest wynagrodzenie za jeden dzień roboczy. Mając na względzie naruszenie przez organy administracyjne obu instancji przepisów prawa materialnego, tj. przepisów Konstytucji Rzeczpospolitej Polskiej, w szczególności art. 66 ust. 2 i art. 190 ust. 4 oraz art. 115a ustawy o Policji w związku z art. 9 ustawy o szczególnych rozwiązaniach poprzez ich błędną wykładnię w stopniu, który miał wpływ na wynik sprawy, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, działając na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. a p.p.s.a. oraz art. 135 p.p.s.a. uchylił zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję organu I instancji. O kosztach postępowania orzeczono na podstawie art. 200 i art. 205 § 1 i 2 p.p.s.a. i zasądzono od organu na rzecz skarżącego zwrot kosztów w wysokości 480 zł. (tytułem wynagrodzenia pełnomocnika procesowego), ustalonego na podstawie § 14 ust. 1 pkt 1 lit. c rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych (tekst jedn. Dz. U. z 2018 r. poz. 265).