II SA/Wa 353/10

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie - Iwona Malicka po rozpoznaniu w dniu 31 marca 2010 r. w Warszawie na posiedzeniu niejawnym wniosku S. P. o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych w sprawie ze skargi S. P. na decyzję Komendanta Głównego Policji z dnia [...] grudnia 2009 r. nr [...] w przedmiocie cofnięcia pozwolenia na broń palną myśliwską postanawia: przyznać S. P. prawo pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych. S. P. wraz ze skargą na decyzję Komendanta Głównego Policji w przedmiocie cofnięcia mu pozwolenia na broń palną myśliwską, złożył wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych w sprawie. We wniosku skarżący wskazał, że cały jego majątek wszedł do masy upadłości, którą dysponuje i zarządza syndyk. W formularzu – uzupełnionym w terminie wskazanym przez Sąd – skarżący podniósł, że nie posiada majątku, którym może swobodnie dysponować, z uwagi na ogłoszenie w stosunku do niego tzw. upadłości konsumenckiej. Do wniosku dołączył kserokopię postanowienia Sądu Rejonowego w R., Wydział [...]. Oświadczył ponadto, że prowadzi samodzielne gospodarstwo domowe, a jego nieruchomość – kamienica o powierzchni około 800 m2 oraz dochody: renta wojskowa, w wysokości 1.100 zł oraz wynagrodzenie z umowy zlecenia, w wysokości 2.000 zł (łącznie 3.100 zł brutto) są zajęte przez syndyka i ZUS. Mając na względzie powyższe zważono, co następuje: Stosownie do art. 245 § 1 i 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.), prawo pomocy może być przyznane stronie w zakresie częściowym i obejmować tylko zwolnienie od kosztów sądowych. Przyznanie tego prawa osobie fizycznej następuje na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 tej ustawy wtedy, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Ze złożonego w niniejszej sprawie wniosku o przyznanie prawa pomocy wynika, że w chwili obecnej skarżący nie może dysponować swoim majątkiem oraz uzyskiwanymi dochodami z uwagi na ogłoszoną w stosunku do niego, jako osoby fizycznej nieprowadzącej działalności gospodarczej, upadłość, obejmującą likwidację majątku. Należy stwierdzić, że na skutek ogłoszenia upadłości konsumenckiej dłużnik traci prawo zarządu oraz możliwość korzystania i rozporządzania mieniem wchodzącym w skład masy upadłości. Zobowiązany jest bowiem wydać cały majątek syndykowi, który nim zarządza. Stosownie do art. 63 ustawy z dnia 28 lutego 2003 r. – Prawo upadłościowe i naprawcze (Dz. U. z 2009 r. Nr 175, poz. 1361 ze zm.), do masy upadłości nie wchodzi m.in. mienie, które jest wyłączone od egzekucji według przepisów ustawy z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego, w szczególności przedmioty urządzenia domowego, pościel, bielizna i ubranie codzienne (art. 829 Kpc) oraz emerytury i renty w wysokości 50% najniższej emerytury (art. 833 § 4 Kpc w zw. z art. 142 ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych (Dz. U. z 2009 r. Nr 153, poz. 1227). Oznacza to, że skarżący posiada jedynie niezbędne środki utrzymania. W związku z powyższym stwierdzić należy, że wykazał on, iż nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie. Z tego względu, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 w zw. z art. 254 § 1 oraz art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, postanowiono, jak w sentencji.