II SA/Wa 357/05

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Bronisław Szydło (spr.), Sędziowie WSA Adam Lipiński, Eugeniusz Wasilewski, Protokolant Wojciech Berezowski, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 27 lipca 2005 r. sprawy ze skargi G.Y. na decyzję Ministra Gospodarki i Pracy z dnia [...] stycznia 2005 r. nr [...] w przedmiocie zezwolenia na zatrudnienie cudzoziemca - oddala skargę - Minister Gospodarki i Pracy decyzją z dnia [...]stycznia 2005 r., znak: [...], wydaną na podstawie art. 17 pkt 2 i art. 104 § 1 oraz art. 138 § 1 pkt 1 Kodeksu postępowania administracyjnego, a także art. 87 ustawy z dnia 20 kwietnia 2004 r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy (Dz. U. Nr 99, poz. 1001), utrzymał w mocy decyzję Wojewody [...] z dnia [...] listopada 2004 r., znak: [...] (nazwanej "Zezwolenie na pracę cudzoziemca na terytorium RP wraz z "Przyrzeczeniem wydania zezwolenia na pracę cudzoziemca na terytorium RP), wydanej na podstawie art. 10 ust. 2 pkt 5 powołanej ustawy o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy, zezwolił G.Y., obywatelce [...], na pracę dla Firmy Handlowej [...] w T. ul. [...], na stanowisku Prezesa Zarządu (na podstawie umowy o pracę) z wyłączeniem wykonywania przez nią pracy jako sprzedawca detaliczny oraz z wyłączeniem handlu obwoźnego. W uzasadnieniu podał, że zakres czynności prezesa zarządu spółki z ograniczoną odpowiedzialnością określa ustawa z dnia 15 września 2000 r. - Kodeks Spółek Handlowych (Dz. U. Nr 94, poz. 1037 z późn. zm.). Ustawa ta nie przewiduje, aby prezes zarządu spółki z ograniczoną odpowiedzialnością był jednocześnie sprzedawcą. Jeżeli cudzoziemiec chce wykonywać pracę sprzedawcy, musi uzyskać odrębne zezwolenie wojewody, który przy rozpoznaniu takiego wniosku pracodawcy będzie brał pod uwagę aktualną sytuację na lokalnym rynku pracy. Dlatego też Minister uznał, że decyzja Wojewody [...] w zakresie zezwolenia G.Y. na pracę na stanowisku Prezesa Zarządu Firmy Handlowej [...] Sp. z o.o., z wyłączeniem pracy sprzedawcy detalicznego i handlu obwoźnego, wydana została zgodnie z art. 88 ust. 1 pkt 1 oraz ust. 7 powołanej ustawy o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy i utrzymał w mocy decyzję organu I instancji. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie pełnomocnik skarżącej, zarzucając naruszenie art. 7 i 77 Kodeksu postępowania administracyjnego wniósł o uchylenie decyzji Ministra Gospodarki i Pracy z dnia [...] stycznia 2005 r. W uzasadnieniu podał, że złożył w imieniu skarżącej wniosek o zezwolenie jej na wykonywanie pracy na terenie Rzeczypospolitej Polskiej na podstawie umowy o pracę, na stanowisku Prezesa Zarządu Firmy Handlowej [...]Sp. z o.o. w T. z równoczesnym zezwoleniem na wykonywanie pracy sprzedawcy detalicznego oraz handlu obwoźnego. Wyjaśnił, że skarżąca będzie wykonywała funkcje Prezesa Zarządu, natomiast w sytuacjach wyjątkowych, tj. urlop sprzedawcy lub jego choroba itp., będzie zastępowała takiego pracownika. Zdaniem pełnomocnika skarżącej, taki zapis w zakresie czynności wydawał się i wydaje konieczny, gdyż w przypadku kontroli, w czasie której skarżąca legitymująca się jedynie zezwoleniem na pracę jako prezes zarządu, zostałaby zastana przy wykonywaniu pracy sprzedawcy, mogłaby utracić prawo do zatrudnienia na terenie RP. Twierdził, że takie przypadki miały już miejsce. Powołując się na te okoliczności zarzucił, że organ przy wydawaniu zaskarżonej decyzji, nie odniósł się do tych istotnych okoliczności i wydał zezwolenie skarżącej wyłącznie na pracę na stanowisku Prezesa Zarządu Spółki. Przyznał równocześnie, że Spółka w chwili obecnej nie zatrudnia żadnego pracownika, ale wyjaśnił, że firma ta dopiero z chwilą stworzenia silnych struktur organizacyjnych i sytuacji finansowej zatrudni większą liczbę pracowników. Minister Gospodarki i Pracy w odpowiedzi na skargę, powołując się na dotychczasowe ustalenia faktyczne i prawne, wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Na wstępie należy zaznaczyć, że zgodnie z treścią art. 1§ 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269), sąd administracyjny sprawuje wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę legalności zaskarżonej decyzji administracyjnej. Innymi słowy, sąd administracyjny nie orzeka co do istoty sprawy w zakresie danego przypadku, lecz jedynie kontroluje legalność rozstrzygnięcia zapadłego w tym postępowaniu z punktu widzenia jego zgodności z prawem materialnym i obowiązującymi przepisami prawa procesowego. Rozpatrując skargę pod tym kątem Sąd uznał, że skarga ta nie zasługuje na uwzględnienie. Bezspornym jest w sprawie, że pełnomocnik skarżącej złożył wniosek do Wojewody [...] o wydanie dla niej zezwolenia pracy na terytorium RP jako Prezesa Zarządu Sp. z o.o. [...] z siedzibą w T., z równoczesnym zezwoleniem jej na pracę jako sprzedawca handlu detalicznego oraz handlu obwoźnego. Organ działając na podstawie art. 88 ust. 7 powołanej ustawy o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy, zezwolił skarżącej jedynie na pracę na stanowisku Prezesa Zarządu Spółki i odmówił jej zezwolenia na pracę jako sprzedawca detaliczny i handlu obwoźnego. Powołany przepis art. 88 ust. 7 przewiduje możliwość ograniczenia zezwolenia na pracę do czynności zarządzających i reprezentacji podmiotu w przypadkach uzasadnionych sytuacją na rynku pracy. Z użytego w tym przepisie sformułowania "może ograniczyć rodzaj pracy" wynika, że podejmowane na tej podstawie decyzje mają charakter uznaniowy. Oznacza to, że organ decyzyjny posiada swobodę działania i możliwości wyboru określonego sposobu załatwienia sprawy. Do oceny organu należało zatem podjęcie decyzji o zezwoleniu skarżącej na rodzaj pracy ograniczonej jedynie do czynności zarządzających i reprezentacyjnych (Prezesa Zarządu Spółki) lub też dodatkowo na pracę jako sprzedawca detaliczny i handlu obwoźnego. Sądowa kontrola tego rodzaju decyzji jest ograniczona. Nie obejmuje ona bowiem celowości zaskarżonej decyzji. Sąd może zatem tylko badać, czy decyzja nie nosi cech dowolności, a więc, czy organ rozstrzygający zebrał cały materiał dowodowy i dokonał wyboru określonego sposobu załatwienia sprawy po wszechstronnym i dogłębnym rozważeniu wszystkich okoliczności faktycznych sprawy. W ocenie Sądu, zaskarżonym decyzjom nie można przypisać przekroczenia granic uznania administracyjnego. Z uzasadnienia tych decyzji wynika, że Minister i Wojewoda podjęli decyzje dotyczące zezwolenia skarżącej na pracę, po dokładnym rozpoznaniu sytuacji na rynku pracy w T. Z informacji uzyskanych z PUP w T. wynikało, że Sp. z o.o. [...] nie składała w tym urzędzie ofert pracy, a urząd ten dysponował 2487 ofertami pracy dla sprzedawcy. Analiza rynku pracy wskazywała więc, że PUP w T. był w stanie zabezpieczyć potrzeby kadrowe tej Spółki w zakresie stanowiska sprzedawcy. W związku z powyższym, jako nietrafny ocenić należało zarzut pełnomocnika skarżącej podniesiony w skardze, dotyczącej naruszenia - przy wydawaniu zaskarżonych decyzji - art. 7 i art. 77 Kodeksu postępowania administracyjnego. Sąd uznał, że przy wydawaniu zaskarżonych decyzji organy przestrzegały reguł procedury administracyjnej, a więc przestrzegały zasady dochodzenia do prawdy materialnej (art. 7 kpa), podejmowały bowiem wszelkie niezbędne kroki do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego. Należycie i wyczerpująco informowały stronę o okolicznościach faktycznych i prawnych, które mogły mieć wpływ na ustalenie jej praw i obowiązków będących przedmiotem postępowania administracyjnego (art. 9 kpa). Wreszcie, w sposób wyczerpujący zebrały, rozpatrzyły i oceniły cały materiał dowodowy (art. 77 § 1 i 80 kpa) oraz uzasadniły swoje rozstrzygnięcia według wymagań określonych w art. 107 § 3 kpa. W tym stanie sprawy, uznając, że wydanie zaskarżonej decyzji nastąpiło bez naruszenia prawa materialnego, jak i przepisów postępowania administracyjnego, w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na wynik sprawy, Sąd na mocy art. 151 w związku z art. 132 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.) skargę jako nieuzasadnioną oddalił.