II SA/Wa 357/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Ewa Marcinkowska (spr.), Sędziowie WSA Olga Żurawska-Matusiak, Janusz Walawski, Protokolant specjalista Wiesława Jesiotr, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 29 września 2016 r. sprawy ze skargi P. T. na decyzję Rektora [...] Uniwersytetu [...] w [...] z dnia [...] grudnia 2015 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przyjęcia na studia doktoranckie w dyscyplinie [...] 1. stwierdza nieważność zaskarżonej decyzji oraz utrzymanej nią w mocy decyzji Komisji Rekrutacyjnej [...] Uniwersytetu [...] z dnia [...] października 2015 r. 2. zasądza od Rektora [...] Uniwersytetu [...] w [...] na rzecz skarżącego P. T. kwotę 200 zł (słownie: dwieście złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania. Rektor Szkoły Wyższej [...] Uniwersytetu [...] w [...] decyzją z dnia [...] grudnia 2015 r. nr [...], działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a. utrzymał w mocy decyzję Komisji Rekrutacyjnej [...] Studiów Doktoranckich Szkoły Wyższej [...] Uniwersytetu [...] z dnia [...] października 2015 r. o odmowie przyjęcia P. T. na I rok stacjonarnych studiów doktoranckich w dyscyplinie [...] w roku akademickim 2015/2016. Do wydania powyższych decyzji doszło w następującym stanie faktycznym i prawnym: P. T. wystąpił z podaniem o przyjęcie na stacjonarne studia doktoranckie w dyscyplinie [...] w roku akademickim 2015/2016 w Szkole Wyższej [...] Uniwersytetu [...] w [...] (dalej w skrócie [...]). Po przeprowadzeniu postępowania rekrutacyjnego Komisja Rekrutacyjna [...] Studiów Doktoranckich [...] decyzją z dnia [...] października 2015 r., działając na podstawie art. 207 ust. 1 i art. 196 ust. 3 i 4 ustawy z dnia 27 lipca 2005 r. Prawo o szkolnictwie wyższym (t. j. Dz. U z 2012 r., poz. 527 ze zm.), odmówiła przyjęcia P. T. na studia doktoranckie. W uzasadnieniu decyzji wskazano, że w oparciu o przeprowadzone postępowanie rekrutacyjne Komisja sporządziła listę rankingową kandydatów zgodnie z uzyskanymi przez nich ocenami. P. T. zajął na liście rankingowej 8 miejsce na 9 kandydatów (45 pkt na 120 możliwych). Komisja wskazała również, że Rektor [...] ustalił limit przyjęć na ten kierunek na poziomie 5 osób. Decyzja ta została podpisana przez Kierownika [...] Studiów Doktoranckich [...] [...] G. S. Od decyzji tej P. T. wniósł odwołanie do Rektora [...], w którym podniósł m.in., że zaskarżona decyzja nie spełnia wymogów przewidzianych przez Kodeks postępowania administracyjnego, nie zawiera ona informacji o liczbie przyznanych punktów oraz ocen z poszczególnych etapów i elementów postępowania rekrutacyjnego. Zarzucił również, że pod zaskarżoną decyzją brak jest podpisów wszystkich członków Komisji Rekrutacyjnej [...] Studiów Doktoranckich [...]. Ponadto podniósł, że Komisja nienależycie oceniła jego dorobek naukowy i projekt pracy oraz, że brak w niej obiektywnych kryteriów oceny kandydata. Wskazał także, że nie zaproponowano mu przyjęcia na studia niestacjonarne oraz, że nie jest jasna dla niego rezygnacja z opieki naukowej [...] M. C, który najpierw wyraził chęć bycia jego opiekunem, a następnie w ostatniej chwili wycofał się z tego. Po rozpatrzeniu odwołania Rektor [...] decyzją z dnia [...] grudnia 2015 r. nr [...] utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję. W uzasadnieniu decyzji organ wyjaśnił, że zgodnie z art. 196 ust. 3 i 4 ustawy Prawo o szkolnictwie wyższym, rekrutację na studia doktoranckie przeprowadzają komisje rekrutacyjne powołane przez kierownika jednostki organizacyjnej uczelni lub dyrektora jednostki naukowej, które podejmują decyzje w sprawach przyjęcia na studia doktoranckie, a od decyzji komisji rekrutacyjnej służy odwołanie, w terminie czternastu dni od dnia doręczenia decyzji, odpowiednio do rektora lub dyrektora jednostki naukowej. Podstawą odwołania może być jedynie wskazanie naruszenia warunków i trybu rekrutacji na studia doktoranckie. Organ wskazał, że zgodnie z art. 196 ust. 5 ustawy Prawo o szkolnictwie wyższym, jawny jest jedynie wynik postępowania rekrutacyjnego, a nie cały przebieg procesu rekrutacyjnego. Ponadto wskazał, że zgodnie z pkt 2 Rozdziału 8 Warunków i trybu postępowania rekrutacyjnego na [...] Studiach Doktoranckich w roku akademickim 2015/2016, kandydat otrzymuje informację o wyniku postępowania kwalifikacyjnego na swoje osobiste konto w Wirtualnej Uczelni. P. T. otrzymał taką informację. Informacja o otrzymanych punktach w procesie rekrutacji znalazła się również w decyzji Komisji Rekrutacyjnej z dnia [...] października 2015 roku. Organ wyjaśnił także, że punktacja z wynikami z postępowania rekrutacyjnego jest dostępna na pisemny wniosek kandydata. W dalszej kolejności organ przedstawił oceny przyznane P. T. przez poszczególnych członków Komisji Rekrutacyjnej [...] Studiów Doktoranckich: • pierwsza ocena - w kategorii "Edukacja" - 8 pkt na 15 pkt możliwych do uzyskania, "Dorobek publikacyjny" 10 pkt na 20 pkt możliwych do uzyskania, "Praktyki i staże" - 18 pkt na 20 pkt możliwych do uzyskania, "Projekt pracy" - 3 pkt na 10 pkt możliwych do uzyskania, "Podanie" - 1 pkt na 5 pkt możliwych do uzyskania, "Nagrody i wyróżnienia" - 2 pkt na 5 pkt możliwych do uzyskania, "Rozmowa kwalifikacyjna" - 5 pkt na 20 pkt możliwych do uzyskania. Łączna ilość punktów przyznana przez I Członka Komisji Rekrutacyjnej wyniosła 47 pkt. • druga ocena - w kategorii "Edukacja" - 15 pkt na 15 pkt możliwych do uzyskania, "Dorobek publikacyjny" 14 pkt na 20 pkt możliwych do uzyskania, "Praktyki i staże" - 15 pkt na 20 pkt możliwych do uzyskania, "Projekt pracy" - 5 pkt na 10 pkt możliwych do uzyskania, "Podanie" - 2 pkt na 5 pkt możliwych do uzyskania, "Nagrody i wyróżnienia" - 3 pkt na 5 pkt możliwych do uzyskania do uzyskania, "Rozmowa kwalifikacyjna" - 10 pkt na 20 pkt możliwych do uzyskania. Łączna ilość punktów przyznana przez II Członka Komisji Rekrutacyjnej wyniosła 64 pkt. • trzecia ocena - w kategorii "Edukacja" - 4 pkt na 15 pkt możliwych do uzyskania, "Dorobek publikacyjny’ 8 pkt na 20 pkt możliwych do uzyskania, "Praktyki i staże" - 6 pkt na 20 pkt możliwych do uzyskania, "Projekt pracy" - 2 pkt na 10 pkt możliwych do uzyskania, "Podanie" - 1 pkt na 5 pkt możliwych do uzyskania, "Nagrody i wyróżnienia" - 1 pkt na 5 pkt możliwych do uzyskania do uzyskania. "Rozmowa kwalifikacyjna" - 2 pkt na 20 pkt możliwych do uzyskania. Łączna ilość punktów przyznana przez III Członka Komisji Rekrutacyjnej wyniosła 24 pkt. Organ wyjaśnił również, że od potencjalnego opiekuna naukowego [...] M. C., [...], P. T. nie uzyskał punktów, jak również nie uzyskał rekomendacji na studia doktoranckie. Podał także, że P. T. nie wystąpił o udostępnienie ocen za poszczególne kategorie osiągnięć, zatem zarzut w tym zakresie jawi się jako bezpodstawny. Ustosunkowując się zarzutów odwołania, organ II instancji wskazał, że pod zaskarżoną decyzją podpis złożył Kierownik [...] Studiów Doktoranckich [...], jako przewodniczący Komisji Rekrutacyjnej [...] Studiów Doktoranckich{...], który otrzymał stosowne pełnomocnictwo do podpisywania decyzji Komisji Rekrutacyjnej [...] Studiów Doktoranckich [...]. Ponadto organ wyjaśnił, że członkowie Komisji Rekrutacyjnej [....] Studiów Doktoranckich [...] dokonują subiektywnych ocen w oparciu o konkretne kryteria określone w rozdziale 7 pkt 1 i 4 Warunków i trybu postępowania rekrutacyjnego na [...] Studiach Doktoranckich w roku akademickim 2015/2016, biorąc pod uwagę dotychczasowe osiągnięcia kandydata związane z dyscypliną studiów doktoranckich na którą aplikuje. Z uzyskanych ocen obliczana jest średnia i na jej podstawie tworzona lista rankingowa. Podał także, że P. T. nie zaproponowano przyjęcia na studia niestacjonarne, albowiem nie znalazł się on na liście osób rekomendowanych przez Komisję Rekrutacyjną [...] Studiów Doktoranckich [...] do przyjęcia na studia niestacjonarne w dyscyplinie [...]. P. T. uzyskał 45 punktów, natomiast na niestacjonarne studia doktoranckie w dyscyplinie [...], decyzją Komisji Rekrutacyjnej zostały przyjęte osoby, które uzyskały co najmniej 48 punków. Rektor [...] wskazał także, że [...] M. C,, [...], na podstawie rozdziału 5 pkt 1 Warunków i Trybu Postępowania Rekrutacyjnego na [...] Studiach Doktoranckich w roku akademickim 2015/2016, stanowiących załącznik do Uchwały Nr [...] Senatu Szkoły Wyższej [...] z dnia [...] kwietnia 2015 r. w sprawie warunków i trybu postępowania rekrutacyjnego na [...] Studiach Doktoranckich w roku akademickim 2015/2016, w elektronicznym systemie dokonał oceny kandydatury P. T. poprzez m.in. ustalenie, czy kandydat, który się do niego zgłosił, posiada kwalifikacje do podjęcia studiów doktoranckich oraz czy jest zainteresowany pełnieniem funkcji promotora kandydata. [...] M. C. nie udzielił P. T. rekomendacji na studia doktoranckie, jak również nie wyraził zgody na ewentualną opiekę promotorską, co przejawiło się tym, iż nie przydzielił P. T. żadnych punktów. Ponadto organ podał, że zgodnie z rozdziałem 5 pkt 1 Warunków i Trybu Postępowania Rekrutacyjnego na [...] Studiach Doktoranckich w roku akademickim 2015/2016, stanowiących załącznik do Uchwały Nr [...] Senatu Szkoły Wyższej [...] z dnia [...] kwietnia 2015 r. w sprawie warunków i trybu postępowania rekrutacyjnego na [...] Studiach Doktoranckich w roku akademickim 2015/2016, za pomocą systemu elektronicznego kandydaci wskazują potencjalnych opiekunów w liczbie od 1 do 3, z którymi chcą współpracować oraz ranking tych osób odzwierciedlający preferencje kandydata. P. T. mógł wskazać więcej niż jednego opiekuna naukowego. Wskazując zaś jednego, w sytuacji jego odmowy, winien liczyć się z brakiem przyjęcia na studia doktoranckie. Na powyższą decyzję P. T. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Skarżący wskazał, że podtrzymuje zarzuty przytoczone w odwołaniu od decyzji organu I instancji. Podniósł ponadto, że w orzecznictwie sądów administracyjnych wskazuje się na konieczność umieszczenia podpisów wszystkich członków komisji rekrutacyjnej pod decyzją. Skarżący przytoczył sygnatury wyroków zawierających takie stanowisko. Brak wskazania imienia i nazwiska oraz stanowiska członków komisji rekrutacyjnej oraz brak ich podpisów w decyzji organu I instancji stanowi, zdaniem skarżącego, kwalifikowane naruszenie prawa. Podniósł także, że w decyzji organu I instancji nie podano ocen, czy liczby punktów za poszczególne elementy postępowania kwalifikacyjnego. Zdaniem skarżącego elementy te powinny znaleźć się w wydanych w sprawie decyzjach. W ocenie skarżącego wątpliwe jest to, że o ocenę taką należy zwracać się osobnym pismem, albo, że ocena ta jest dostępna w systemie elektronicznym. Uniemożliwiło mu to odpowiednie zaznajomienie się z wynikami rekrutacji oraz odniesienie się do nich. Wskazał także, że zaskarżona decyzja nie spełnia wymogów K.p.a., m. in. art. 7, art. 77 § 1 i art. 107 § 3 w zw. z art. 207 ust. 1 ustawy Prawo o szkolnictwie wyższym z uwagi na niepodanie poszczególnych elementów postępowania kwalifikacyjnego oraz uzasadnienie ocen cząstkowych. Zdaniem skarżącego w wydanych decyzjach brak jest wyczerpującego uzasadnienia, z którego wynikałoby, na jakie elementy Komisja Rekrutacyjna zwróciła uwagę podczas postępowania rekrutacyjnego. Ponadto skarżący podniósł, że M. C. zgodził się na objęcie opieką naukową jego studiów doktoranckich i nie miał prawa rezygnować z opieki, pozbawiając go punktów z tytułu oceny przez przyszłego opiekuna naukowego. Zdaniem skarżącego winien on dokonać oceny projektu i kandydatury nawet wówczas, gdy nie chciał podjąć się opieki, albowiem został on wymieniony na liście potencjalnych kandydatów. Ponadto wyraził on zgodę w trakcie trwania rekrutacji, a wycofał się po terminie ostatecznego zarejestrowania się kandydata. W odpowiedzi na skargę Rektor [...] wniósł o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko wyrażone w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Organ podniósł ponadto, że Przewodniczący Komisji Rekrutacyjnej podpisując decyzję organu I instancji działał na podstawie upoważnienia udzielonego w oparciu o art. 268a K.p.a. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z brzmieniem art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t. j. Dz. U. z 2016 r., poz. 1066), sąd administracyjny sprawuje wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę pod względem zgodności z prawem zaskarżonej decyzji administracyjnej i to z przepisami obowiązującymi w dacie jej wydania. Innymi słowy, sąd administracyjny nie orzeka co do istoty sprawy w zakresie danego przypadku, lecz jedynie kontroluje legalność rozstrzygnięcia zapadłego w postępowaniu z punktu widzenia jego zgodności z prawem materialnym i obowiązującymi przepisami prawa procesowego. Skarga analizowana pod tym kątem zasługuje na uwzględnienie. Zaskarżona w niniejszej sprawie decyzja rozstrzyga o odmowie przyjęcia skarżącego na I rok stacjonarnych studiów doktoranckich. Podstawę prawną tej decyzji stanowił art. 196 ust. 3 ustawy z dnia 27 lipca 20105 r. Prawo o szkolnictwie wyższym (t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 572 ze zm.). Stosownie do treści tego przepisu rekrutację na studia doktoranckie przeprowadzają komisje rekrutacyjne powołane przez kierownika jednostki organizacyjnej uczelni lub dyrektora jednostki naukowej. Komisje rekrutacyjne podejmują decyzje w sprawach przyjęcia na studia doktoranckie. Zgodnie natomiast z art. 196 ust. 2 zdanie 1 i 2 cytowanej ustawy rekrutacja na bezpłatne studia doktoranckie odbywa się w drodze konkursu. Warunki i tryb rekrutacji na studia doktoranckie oraz ich formy określa w uczelni senat, a w jednostce naukowej - rada naukowa jednostki. W niniejszej sprawie warunki i tryb postępowania rekrutacyjnego na studia doktoranckie zostały określone w załączniku do uchwały Senatu Szkoły Wyższej [...] nr [...] z dnia [...] kwietnia 2015 r. w sprawie warunków i trybu postępowania rekrutacyjnego na [...] Studiach Doktoranckich (ISD) w roku akademickim 2015/2016. W Rozdziale 2 "Skład i tryb działania komisji rekrutacyjnej" w pkt 1 wskazuje się, że Komisję rekrutacyjną powołują dziekani wydziałów prowadzących studia doktoranckie. Pkt 2 tego rozdziału stanowi natomiast, że w skład komisji rekrutacyjnej wchodzą: a) samodzielni pracownicy [...] wybrani przez dziekanów wydziałów prowadzących studia doktoranckie (po 2 osoby z każdej dyscypliny studiów doktoranckich, a w przypadku psychologii po 2 osoby z Wydziału [...] w [...] Wydziału Zamiejscowego we[...] ), b) dziekani wydziałów sprawujących nadzór nad [...]SD, c) pełnomocnicy Dziekanów wchodzących w skład Rady [...]SD, d) kierownik [...]SD. Zgodnie natomiast z pkt 3 tego Rozdziału Komisja dzieli się na 5 podkomisji odpowiedzialnych za przeprowadzenie rekrutacji w [...] w następujących dyscyplinach: kulturoznawstwo, literaturoznawstwo, psychologia, socjologia, a na [...]SD w [...] w dyscyplinie psychologia. Komisje obradują oddzielnie i sporządzają odrębne listy kandydatów proponowanych do przyjęcia. Ponadto w pkt 5 omawianego rozdziału wskazuje się, że decyzję w sprawie przyjęcia na [...]SD podejmuje Komisja. Z dołączonych do akt decyzji Dziekana Wydziału Zamiejscowego w [...] (decyzja nr [...] z dnia [...] września 2015 r.), decyzji Dziekana Wydziału [...](decyzja z dnia [...] maja 2015 r.) oraz decyzji Dziekana Wydziału [...] (decyzja z dnia [...] maja 2015 r.) wynika, że w skład Komisji Rekrutacyjnej [...] Studiów Doktoranckich [...] wchodzi, oprócz kierownika [...]SD, 18 osób. Potwierdza to również znajdujący się w aktach protokół z posiedzenia Komisji z dnia [...] października 2015 r. Decyzja Komisji Rekrutacyjnej [...] Studiów Doktoranckich [...] z dnia [...] października 2015 r. odmawiająca przyjęcia skarżącego na I rok studiów doktoranckich została podpisana wyłącznie przez Kierownika [...]SD G. S. Zauważyć należy, że stosownie do treści art. 207 ust. 2 ustawy Prawo o szkolnictwie wyższym do decyzji w sprawach przyjęcia na studia doktoranckie podjętych przez organy uczelni, kierownika studiów doktoranckich lub dyrektora jednostki naukowej w indywidualnych sprawach studentów i doktorantów, a także w sprawach nadzoru nad działalnością uczelnianych organizacji studenckich oraz samorządu studenckiego i doktoranckiego, stosuje się odpowiednio przepisy ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz przepisy o zaskarżaniu decyzji do sądu administracyjnego. Do decyzji tych będzie zatem miał zastosowanie art. 107 § 1 K.p.a. określający elementy decyzji administracyjnej. Stosownie do treści tego przepisu decyzja powinna zawierać: oznaczenie organu administracji publicznej, datę wydania, oznaczenie strony lub stron, powołanie podstawy prawnej, rozstrzygnięcie, uzasadnienie faktyczne i prawne, pouczenie, czy i w jakim trybie służy od niej odwołanie, podpis z podaniem imienia i nazwiska oraz stanowiska służbowego osoby upoważnionej do wydania decyzji lub, jeżeli decyzja wydana została w formie dokumentu elektronicznego, powinna być opatrzona bezpiecznym podpisem elektronicznym weryfikowanym za pomocą ważnego kwalifikowanego certyfikatu. Decyzja, w stosunku do której może być wniesione powództwo do sądu powszechnego lub skarga do sądu administracyjnego, powinna zawierać ponadto pouczenie o dopuszczalności wniesienia powództwa lub skargi. Decyzje wydawane przez komisje rekrutacyjne w sprawach przyjęcia na studia doktoranckie są decyzjami organu kolegialnego, którego zdolność do orzekania ustawodawca przyznał jedynie w składzie złożonym z członków powołanych przez kierownika jednostki organizacyjnej uczelni lub dyrektora jednostki naukowej in pleno tj. w pełnym składzie. Komisje rekrutacyjne nie tylko kolegialnie prowadzą postępowanie rekrutacyjne, ale także w sposób kolegialny wypracowują i wydają stosowne decyzje w sprawie przyjęcia na studia doktoranckie, podpisując je w pełnym składzie. Decyzja wydawana przez organ kolegialny powinna określać imiona i nazwiska osób, które ją wydały oraz winna zostać podpisana przez wszystkich członków tego organu. Wspomnieć tylko należy, iż w orzecznictwie sądów administracyjnych jest powszechnie przyjęty pogląd, że decyzje wydane przez organ kolegialny, jeżeli przepis szczególny nie stanowi inaczej, winny zostać podpisane przez wszystkich członków tego organu. Podpisanie decyzji tylko przez przewodniczącego lub tylko przez niektórych członków organu, o ile przepis szczególny nie stanowi inaczej, jest traktowane jako rażące naruszenie prawa w rozumieniu art.156 § 1 pkt 2 K.p.a. (wyrok NSA z 27 marca 1991 r., sygn. akt SA/Kr 162/91 – ONSA nr 2 z 1991 r. poz. 42, uchwała Sądu Najwyższego z 30 września 1992r. sygn. akt III AZP 17/92 – OSNCP nr 3 z 1993r. poz.25). Opatrzenie decyzji podpisem tylko jednego członka organu kolegialnego, powoduje, że adresat takiej decyzji ma utrudnioną możliwość weryfikacji, czy określona decyzja podjęta została zgodnie z wymaganiami ustawy dotyczącymi m.in. zachowania właściwości, wymaganego quorum, wyłączenia od udziału w postępowaniu na skutek przyczyn określonych w art. 27 w zw. z art. 24 K.p.a. (por. A. Skóra, glosa do wyroku Sadu Najwyższego z dnia 12 grudnia 2003 r., sygn. akt III RN 135/03, Gdańskie Studia Prawnicze - Przegląd Orzecznictwa, 2005/1-2/31-38). W rozpoznawanej sprawie decyzja organu I instancji nie wymienia imion i nazwisk członków komisji i została podpisana jedynie przez Kierownika [...] Studiów Doktoranckich [...] G. S. W odpowiedzi na skargę organ wyjaśnił, że Kierownik [...]SD jako Przewodniczący Komisji Rekrutacyjnej [...] Studiów Doktoranckich [...] podpisując decyzję organu I instancji działał na podstawie upoważnienia udzielonego przez Komisję w oparciu o art. 268a K.p.a. Istotnie w aktach sprawy znajduje się dokument upoważnienia podpisany przez wszystkich członków Komisji Rekrutacyjnej, w którym wskazuje się, że [...] G. S. – Kierownik [...]SD [...] jest upoważniony do podpisywania indywidualnych decyzji Komisji Rekrutacyjnej wydawanych kandydatom w sprawach przyjęcia lub odmowy przyjęcia na [...] Studia Doktoranckie [....]w roku akademickim 2015/2016. W ocenie Sądu niedopuszczalne jest jednak stosowanie art. 268a K.p.a. jako podstawy do podpisywania decyzji organu kolegialnego przez jednego z jego członków. Możliwość taka kwestionowana jest w doktrynie oraz orzecznictwie (zob. M. Wierzbowski, A. Wiktorowska (red.). Kodeks postępowania administracyjnego. Komentarz. Wydawnictwo C.H. Beck 2013, s. 1149-1150, G. Łaszczyca, C. Martysz, A. Matan, Kodeks postępowania administracyjnego. Komentarz, Tom II Zakamycze 2005, s. 608-609, B. Adamiak, J. Borkowski, Kodeks postępowania administracyjnego. Komentarz, Wydawnictwo C.H. Beck 2012, s. 752, uchwały Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 25 października 1999 r. OPK 28/99 oraz OPK 29/99, ONSA 2000, Nr 1, poz. 13 i14). Pogląd taki uzasadniany jest tym, że art. 268a K.p.a. został wprowadzony w związku z realizacją zasady jednoosobowego kierownictwa w administracji terenowej oraz koniecznością powierzenia ze względów technicznych i organizacyjnych wykonywania kompetencji organów monokratycznych pracownikom kierowanych przez nich urzędów. Natomiast ustawodawca przyznaje kompetencje do załatwiania spraw administracyjnych organom kolegialnym na zasadzie wyjątku (G. Łaszczyca, C. Martysz, A. Matan, Kodeks postępowania administracyjnego. Komentarz, Tom I Zakamycze 2005, s. 512). Wola ustawodawcy może być uzasadniona szczególnymi cechami tych organów, do których zalicza się to, że skupiają w jednym osoby reprezentujące różne interesy i zasób wiedzy oraz zapewniają w powszechnym odczuciu obiektywność rozstrzygania ( M. Wierzbowski, Prawo administracyjne, 2008, s. 106). Dlatego też stosowanie konstrukcji upoważnienia z art. 268a K.p.a. przez organy kolegialne należy uznać za niezgodne w szczególności z wynikami wykładni celowościowej. Organy kolegialne mogą powierzać wykonywanie określonych kompetencji w swoim imieniu, w tym również delegować swoje kompetencje do wydawania decyzji administracyjnych na rzecz innych organów jedynie w przypadkach określonych w przepisach szczególnych (M. Wierzbowski, A. Wiktorowska (red.). Kodeks ..., s. 1150). W niniejszej sprawie brak jest przepisu szczególnego, który uprawniałby Komisję Rekrutacyjną [...] Studiów Doktoranckich [...]do upoważnienia jej Przewodniczącego do wydawania decyzji administracyjnych w jej imieniu. W konsekwencji stwierdzić należy, że decyzja z dnia [...] października 2015 r. o odmowie przyjęcia skarżącego na studia doktoranckie została wydana przez osobę nieuprawnioną do jej wydania w imieniu Komisji, jako organu kolegialnego. Decyzja administracyjna wydana przez osobę nieposiadającą umocowania do jej wydania jest z mocy art. 156 § 1 pkt 2 K.p.a. nieważna, jako wydana z rażącym naruszeniem prawa. W konsekwencji stwierdzić należy, że zaskarżona decyzja, utrzymująca w mocy decyzję wydaną z rażącym naruszeniem prawa, również dotknięta jest wadą nieważności. Postępowanie w niniejszej sprawie winno być zatem powtórzone z uwzględnieniem zaprezentowanych wyżej uwag. Z uwagi na treść rozstrzygnięcia przedwczesne byłoby rozpoznawanie sprawy pod kątem pozostałych zarzutów podniesionych w skardze. Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie , na podstawie art. 145 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2016 r. poz. 718 ze zm.) orzekł jak w sentencji. O kosztach orzeczono na podstawie art. 200 w zw. z art. 205 § 1, powołanej ustawy.