II SA/Wa 358/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA Adam Lipiński po rozpoznaniu w dniu 5 maja 2015 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku J. R. o wstrzymanie wykonania decyzji Komendanta [...] Policji z dnia [...] stycznia 2015 r. nr [...] w sprawie ze skargi J. R. na decyzję Komendanta [...] Policji z dnia [...] stycznia 2015 r. nr [...] w przedmiocie zawieszenia w czynnościach służbowych postanawia: - odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji - J. R. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Komendanta [...] Policji z dnia [...] stycznia 2015 r. nr [...] w przedmiocie zawieszenia w czynnościach służbowych od dnia 4 stycznia 2015 r. na okres trzech miesięcy. W skardze zawarty został wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Strona stwierdziła, że nadanie decyzji rygoru natychmiastowej wykonalności, winno mieć zastosowanie wówczas, gdy w momencie wydania decyzji organowi towarzyszy, graniczące z pewnością przekonanie o jej legalności i trafności. Natomiast w niniejszej sprawie brak jest podstaw do prezentowania tego rodzaju postawy. Podkreślono, że w postępowaniu dyscyplinarnym, jak i karnym skarżący kategorycznie zaprzeczył, aby w dniu 1 października 2014 r. miał prowadzić w stanie nietrzeźwości pojazd mechaniczny. Natomiast zgromadzony w postępowaniu karnym materiał dowodowy, w postaci wyjaśnień podejrzanego oraz zeznań świadków dotychczas nie daje podstaw do sformułowania aktu oskarżenia. Dopóki w postępowaniu karnym nie będzie dokonana weryfikacja zgromadzonych materiałów dowodowych, brak podstaw do wydania decyzji. Istnieje, bowiem ryzyko, że skutki decyzji w przypadku pozytywnego dla skarżącego, rozstrzygnięcia sprawy karnej, będą nieodwracalne. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje : Stosownie do treści art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j.: Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), zwanej dalej ppsa, wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Zgodnie z art. 61 § 3 ppsa po przekazaniu sądowi skargi, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w art. 61 § 1 ppsa, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Postanowienie w sprawie wstrzymania wykonania aktu lub czynności sąd może wydać na posiedzeniu niejawnym, o czym stanowi art. 61 § 5 ppsa. Warunkiem wydania postanowienia o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności jest wykazanie przez stronę we wniosku okoliczności uzasadniających możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Uzasadnienie wniosku winno odnosić się do konkretnych zdarzeń i okoliczności świadczących o tym, że w stosunku do wnioskodawcy wstrzymywanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności jest uzasadnione. Najdobitniej wyraził to Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 18 maja 2004 r., sygn. akt FZ 65/04 (niepubl.), w którym stwierdził, że brak uzasadnienia wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji uniemożliwia jego merytoryczną ocenę. Zdaniem Sądu, skarżący nie uzasadnił wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonego orzeczenia i nie wykazał istnienia przesłanek wynikających z art. 61 § 3 ppsa. Bez okoliczności uzasadniających wystąpienie przesłanki "znacznej szkody" lub "trudnych do odwrócenia skutków" oraz bez przedstawienia stosownych dokumentów, potwierdzających ich istnienie, nie jest możliwa ocena wniosku. Skoro nie wykazano w sposób jednoznaczny i nie budzący wątpliwości, że w sprawie zachodzi realna możliwość zaistnienia niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, to brak podstaw do udzielenia skarżącemu ochrony tymczasowej. Z tych względów, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, postanowił jak w sentencji postanowienia.