II SA/Wa 36/15

Dnia 11 lutego 2015 r. Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie: Joanna Dziedzic-Bukowska po rozpoznaniu w dniu 11 lutego 2015 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku S. J. o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym, obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie ze skargi S. J. na decyzję Ministra Infrastruktury i Rozwoju z dnia [...] listopada 2014 r. nr [...] w przedmiocie odmowy udostępnienia informacji publicznej postanawia: - zwolnić skarżącego od kosztów sądowych. W odpowiedzi na wezwanie do uiszczenia wpisu sądowego od skargi na decyzję Ministra Infrastruktury i Rozwoju z dnia [...] listopada 2014 r. S. J. (dalej "skarżący", "wnioskodawca") zwrócił się o przyznanie mu prawa pomocy w zakresie częściowym, obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych. W oświadczeniu złożonym na urzędowym formularzu wniosku o prawo pomocy skarżący podał, że zarówno on, jak i pozostająca z nim we wspólnym gospodarstwie domowym żona, utrzymują z dochodów z emerytur rolniczych w łącznej wysokości 2,362,42 zł (brutto). Skarżący jest właścicielem domu o pow. 100 m2 oraz nieruchomości o pow. 6180 m2. Nie posiada innego majątku, w tym oszczędności. W uzasadnieniu wniosku skarżący wyjaśnił, że poniesienie kosztów sądowych nastąpiłoby kosztem ograniczenia wydatków na utrzymanie konieczne oraz oświadczył, że jego sytuacja finansowa, która stanowiła podstawę przyznania mu prawa pomocy w sprawach: sygn. akt I OZ 886/13, sygn. akt I OZ 1116/13 i sygn. akt I SA/Wa 1381/13 pogorszyła się, co ma związek ze wzrostem kosztów utrzymania oraz kryzysem na rynku nieruchomości, uniemożliwiającym skarżącemu sprzedaż posiadanych nieruchomości. Do wniosku skarżący załączył kopie dokumentów wskazujących na zły stan zdrowia oraz ponoszenie wydatków na leczenie, spłaty kredytu, remont domu oraz inne wydatki konieczne. Mając powyższe na uwadze należało zważyć, co następuje: Rozpoznawany wniosek zasługuje na uwzględnienie. Skarżący w niniejszej sprawie zwrócił się o przyznanie mu prawa pomocy w zakresie częściowym, poprzez zwolnienie go od wszelkich kosztów sądowych i wydatków. W myśl zaś art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm., dalej powoływana jako P.p.s.a.), prawo pomocy przysługuje osobie fizycznej w zakresie częściowym - gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Podstawą oceny dopuszczalności przyznania prawa pomocy jest rzeczywista sytuacja materialna w gospodarstwie domowym osoby ubiegającej się o przyznanie takiego prawa. Skarżący spełnia powyżej wskazany warunek przyznania prawa pomocy, gdyż wykazał w sposób dostateczny, iż poniesienie przez niego kosztów sądowych związanych z wszczętym postępowaniem sądowym nastąpić może jedynie z uszczerbkiem w utrzymaniu koniecznym. Skarżący wraz z żoną utrzymują się z wyłącznie z jednego źródła dochodów, przynoszącego miesięczne wpływy do budżetu domowego w wysokości 2.362,42 zł (brutto). W odniesieniu do oświadczeń strony dotyczących posiadanego majątku podzielić należało ocenę wyrażoną w tym zakresie przez Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 15 października 2013 r. (I OZ 886/13) i 19 listopada 2013 r. ( I OZ 1116/13), iż skoro z przyczyn niezależnych od siebie skarżący nie posiada możliwości sprzedaży posiadanego majątku (działek) w celu pozyskania dodatkowych środków, to nie można przyjąć, że te składniki jego majątku uznane mogą być za źródło pozyskania środków niezbędnych do prowadzenia postępowania sądowego. Skarżący jak i jego żona są osobami w podeszłym wieku, niewątpliwie zatem ponoszą wysokie koszty związane ze stanem ich zdrowia. W tych okolicznościach uzasadnione jest stwierdzenie, że środki finansowe pozostające do dyspozycji dwuosobowej rodziny skarżącego nie mogą być uznane za wystarczające do pokrycia kosztów sądowych w niniejszej spawie. Z tych względów, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 w związku z art. 258 § 2 pkt 7 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w sentencji.