II SA/Wa 365/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Waldemar Śledzik po rozpoznaniu w dniu 23 maja 2012 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku J. B. o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowego zwolnienia od kosztów sądowych w sprawie ze skargi J. B. na decyzję Generalnego Inspektora Ochrony Danych Osobowych z dnia [...] stycznia 2012 r., nr [...] w przedmiocie udostępnienia danych osobowych postanawia: -odmówić przyznania prawa pomocy- J. B. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wniosek o częściowe zwolnienie od kosztów sądowych - powyżej 100 zł, w sprawie z jego skargi na decyzję Generalnego Inspektora Ochrony Danych Osobowych z dnia [...] stycznia 2012 r., nr [...] w przedmiocie udostępnienia danych osobowych. W formularzu PPF skarżący podał, iż prowadzi samodzielnie gospodarstwo domowe. Posiada dom o pow. 70 m2, nieruchomość rolną o pow. 21,1142 ha (w tym 2,06 ha dzierżawione od Gminy S.), las o pow. 3,68 ha. Ponadto podał, że posiada ciągniki i maszyny rolnicze, w łącznej ilości 13 sztuk (mające średnio po ok. 20 lat) o łącznej wartości ok. 74 500 zł. Wskazał także, iż w roku 2010/2011 osiągnął dochód z gospodarstwa rolnego w wysokości 18 485,28 zł, ponadto otrzymał dotację z Unii Europejskiej w wysokości 19 264,28 zł oraz rentę inwalidzką w wysokości 1 682, 64 zł. Łączna suma z powyższych źródeł to 39 432,20 zł. Skarżący podał również, że jego łączne wydatki w skali roku to 36 605, 16 zł. W rubryce nr 11 formularza PPF szczegółowo wymienił poszczególne wydatki związane z utrzymaniem własnym, mieszkania, a także wydatki związane z prowadzeniem działalności rolniczej. W uzasadnieniu wniosku skarżący podniósł, iż z uwagi na internację [...] od dnia [...] lutego 2006 r. do dnia [...] marca 2007 r., nie odrobił jeszcze wszystkich strat, które powstały w jej wyniku w gospodarstwie rolnym. Nadrobienie tych zaległości wymaga dodatkowych środków finansowych. Nie zakończyły się jeszcze sprawy o odszkodowanie za niesłuszne zatrzymania i pobyt na internacji, zarówno przed organami wymiaru sprawiedliwości krajowymi jak i międzynarodowymi. Wyjaśnił również, że wskutek internacji utracił dochód ze sprzedaży mleka. Wskazał, iż jest zadłużony na łączną kwotę 7 653, 60 zł (m. in. z tytułu orzeczonej grzywny, zasądzonego zwrotu kosztów postępowania sądowego, zaległości podatkowych). Przy piśmie z dnia 5 kwietnia 2012 r., skarżący nadesłał dodatkowe oświadczenia i dokumenty źródłowe dotyczące jego sytuacji majątkowej. Wynika z nich, ze wnioskodawca posiada pięć sztuk bydła. Podał, że jego zadłużenie wzrosło, gdyż nieprawomocnym wyrokiem Sądu Rejonowego w S. z dnia [...] lutego 2012 r. został obciążony kwotą 2 400 zł tytułem zwrotu kosztów procesu. Skarżący podniósł także, że do dnia dzisiejszego nie otrzymał decyzji o dopłatach do produkcji rolnej. Skarżący do pisma dołączył m. in. wyciąg z konta bankowego z okresu 1 stycznia 2012 r. do 30 marca 2012 r. Podniósł, że przy ocenie stanu konta bankowego prosi o uwzględnienie stanu zadłużenia i wydatków na wiosenne zasiewy zbóż i nawożenie zbóż ozimych. Stwierdził także, że w związku z tym, że zadłużenie przewyższa posiadane środki pieniężne na koncie, Sąd Cywilny ustali kolejność ich spłaty, tak, aby zachować środki na koszty niezbędnego utrzymania. Postanowieniem referendarza sądowego z dnia 23 kwietnia 2012 r. sygn. akt II SA/Wa 365/12 odmówiono skarżącemu przyznania prawa pomocy. W dniu 7 maja 2012 r. skarżący wniósł sprzeciw od powyższego postawienia. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje: Stosownie do treści art. 260 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2012 r. 270) w razie wniesienia sprzeciwu, który nie został odrzucony, zaskarżone postanowienie traci moc, a sprawa będąca przedmiotem sprzeciwu podlega rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym. Rozpoznając wniosek o przyznanie prawa pomocy, w pierwszej kolejności należy zaznaczyć, że generalną zasadą postępowania sądowego jest ponoszenie kosztów związanych z udziałem w tym postępowaniu. Każda osoba wszczynająca postępowanie powinna liczyć się z koniecznością poniesienia na ten cel wydatków. Instytucja przyznania prawa pomocy jest rozwiązaniem szczególnym i powinna być stosowana w przypadkach wyjątkowych, wobec osób, których sytuacja materialna i bytowa jest trudna. Zawarte w art. 246 § 1 powołanej ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi sformułowanie "gdy osoba ta wykaże" oznacza zaś, że na wnoszącym wniosek o przyznanie prawa pomocy spoczywa obowiązek udowodnienia, iż znajduje się on w tej szczególnej sytuacji uprawniającej do skorzystania z prawa pomocy. Stosownie do treści art. 246 § 1 powołanej ustawy, prawo pomocy przysługuje osobie fizycznej w zakresie całkowitym - gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, zaś w zakresie częściowym - gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Z treści wniosku o przyznanie prawa pomocy oraz złożonych dokumentów źródłowych wynika, że skarżący posiada nieruchomość rolną o pow. 21, 1142 ha , posiada także maszyny rolnicze i ciągniki (13 sztuk) o wartości 74 500 zł oraz 5 sztuk bydła. W roku 2010/2011 osiągnął dochód z gospodarstwa rolnego w wysokości 18 485,28 zł ponadto otrzymał dotację z Unii Europejskiej w wysokości 19 264,28 zł oraz rentę inwalidzką wysokości 1 682, 64 zł). Łączna suma z powyższych źródeł to 39 432,20 zł. Skarżący oświadczył, że jego wydatki wynoszą natomiast 36 605, 16 zł. Zauważyć jednak należy, że cześć tych wydatków, a mianowicie związanych z produkcją rolną, może być pokrywana z otrzymywanych przez skarżącego dotacji, nawet jeżeli wypłata tych dotacji przesunięta jest w czasie. Istotne w sprawie jest również to, że skarżący posiada środki finansowe zgromadzone na rachunku bankowym. Z nadesłanego do Sądu wyciągu z tego rachunku za ostatnie 3 miesiące wynika, że saldo początkowe wynosiło 4 880, 91 zł, natomiast saldo końcowe wyniosło 3 657,09 zł. Po przeprowadzeniu poszczególnych operacji w tym okresie saldo nie było niższe niż 3 657,09 zł. Koszty sądowe, jakie skarżący winien uiścić na obecnym etapie postępowania, to 200 zł tytułem wpisu (§ 2 ust. 5 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi Dz. U. Nr 221, poz. 2193 ze zm.). Biorąc pod uwagę powyższe okoliczności uznać należy, że skarżący nie wykazał, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania. Nie zmienia tej oceny również fakt zadłużenia skarżącego, które wedle oświadczenia skarżącego wynosi 7 653, 60 zł. W ocenie Sądu, wysokość zgromadzonych przez skarżącego środków pieniężnych, wskazuje bowiem, że jest on w stanie ponieść pełne koszty niniejszego postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Z tych względów na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 w zw. z art. 260 powołanej ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi postanowiono, jak w sentencji.