II SA/Wa 367/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA Ewa Pisula-Dąbrowska po rozpoznaniu w dniu 23 kwietnia 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. A. na pismo Dyrektora Biura Skarg i Wniosków Ministerstwa Obrony Narodowej z dnia [...] stycznia 2013 r. nr [...] w przedmiocie odmowy uregulowania rozbieżnych dokumentów wydanych po zakończeniu zawodowej służby wojskowej postanawia odrzucić skargę. J. A. pismem z dnia 19 stycznia 2013 r. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na pismo Dyrektora Biura Skarg i Wniosków MON, informujące go, że brak jest podstaw do ponownego badania i zajmowania stanowiska w trybie administracyjno-skargowym w sprawach rozstrzygniętych wyrokami sądowymi. Skarżący podniósł, iż wystąpił do Ministra Obrony Narodowej o uregulowanie wydanych przez MON rozbieżnych dokumentów personalnych, celem okazania w pracy po zakończeniu zawodowej służby wojskowej. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, wskazując, iż w wydanych skarżącemu dokumentach nie występują rozbieżności, jakie wskazuje strona. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Rozpoznając, wniesioną skargę, Sąd ma obowiązek przede wszystkim zbadać, czy jest ona dopuszczalna. Stosownie do treści art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1-4a. Sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę, i stosują środki określone w tych przepisach (art. 3 § 3 ww. ustawy). J. A. wskazał, że przedmiotem jego skargi jest pismo Dyrektora Biura Skarg i Wniosków Ministerstwa Obrony Narodowej z dnia [...] stycznia 2013 r. nr [...], informujące go o stanowisku organu, dotyczącym wydanych mu dokumentów po zakończeniu służby wojskowej. Rozpoznając wniesioną skargę, Sąd stwierdził, iż zaskarżony dokument jest w istocie odpowiedzią organu na pismo skarżącego z dnia 6 grudnia 2012 r. w sprawie uregulowania powstałych (zdaniem skarżącego) rozbieżności w otrzymanych dokumentach. Pismo to, w ocenie Sądu, nie ma charakteru decyzji, w rozumieniu art. 107 § 1 k.p.a., ani nie jest innym, niż określone w pkt 1-3, aktem lub czynnością z zakresu administracji publicznej, dotyczącym uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa. Wskazać również należy, że tryb skargowo – wnioskowy (art. 221 i następne k.p.a.) jest jednoinstancyjnym postępowaniem o charakterze uproszczonym, którego zakończenie, czyli zawiadomienie o sposobie załatwienia skargi, nie daje podstaw do uruchomienia dalszego trybu instancyjnego, a więc nie tylko postępowania odwoławczego, ale także postępowania sądowoadministracyjnego. Brak jest bowiem przepisów szczególnych, które przewidywałyby w tego rodzaju sprawach sądową kontrolę (art. 3 § 3 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi). W takiej sytuacji skarga, jako niedopuszczalna, podlega odrzuceniu. Z uwagi na powyższe, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 cyt. ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie orzekł, jak w sentencji.