II SA/Wa 368/14
PostanowienieWSA w Warszawie2014-04-11
Skład orzekający: Iwona Malicka
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy skarżący, który jest osobą bezrobotną, bez dochodów i majątku, powinien zostać zwolniony z kosztów sądowych i otrzymać adwokata z urzędu w postępowaniu administracyjnosądowym?Ratio decidendi
Sąd przyznał skarżącemu prawo pomocy w zakresie ustanowienia adwokata, uznając, że wykazał on niemożność poniesienia kosztów profesjonalnego pełnomocnika bez uszczerbku dla koniecznego utrzymania siebie. Z uwagi na brak dochodów, majątku i bezrobocie, skarżący został również zwolniony z obowiązku uiszczania kosztów sądowych na podstawie przepisów PPSA.Stan faktyczny
Skarżący Z. R. złożył wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia adwokata z urzędu w związku ze skargą na decyzję Ministra Pracy i Polityki Społecznej. Wnioskodawca podał, że jest osobą bezrobotną, bez dochodów i majątku, żyjącą w ubóstwie. Złożył wypełniony formularz PPF, opisując swoją trudną sytuację materialną.Rozstrzygnięcie
Przyznano Z. R. prawo pomocy w zakresie ustanowienia adwokata.Pełny tekst orzeczenia
Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie - Iwona Malicka po rozpoznaniu w dniu 11 kwietnia 2014 r. w Warszawie na posiedzeniu niejawnym wniosku Z. R. o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia adwokata w sprawie ze skargi Z. R. na decyzję Ministra Pracy i Polityki Społecznej z dnia [...] stycznia 2014 r. nr [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji orzekającej o utracie prawa do stypendium postanawia: przyznać Z. R. prawo pomocy w zakresie ustanowienia adwokata.
Z. R., w skardze na decyzję Ministra Pracy i Polityki Społecznej w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji orzekającej o utracie prawa do stypendium, zwrócił się o przyznanie mu prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia adwokata z urzędu. Powyższy wniosek uzupełnił, składając wypełniony formularz PPF.
We wniosku podał, że żyje w ubóstwie, nie ma żadnych dochodów, obecnie nie otrzymuje pomocy z ośrodka pomocy społecznej ani od innych osób. Posiada mieszkanie kwaterunkowe o powierzchni 25,30 m2, ale z uwagi na brak środków nie opłaca czynszu, opłat za gaz i energię elektryczną, nie może kupić jedzenia. Wskazał, że sam prowadzi gospodarstwo domowe, nie ma żadnego majątku, ani oszczędności.
Mając na względzie powyższe zważono, co następuje:
Należy stwierdzić, że w niniejszej sprawie skarżący, stosownie do treści art. 239 pkt 1 lit. b ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), nie ma obowiązku uiszczenia kosztów sądowych.
Natomiast zgodnie z art. 262 powołanej ustawy, przepisy o przyznaniu prawa pomocy, w zakresie dotyczącym zastępstwa prawnego, mają odpowiednie zastosowanie do stron korzystających z ustawowego zwolnienia od obowiązku uiszczenia kosztów sądowych.
Stosownie zaś do art. 245 § 1 i 3 tej ustawy, prawo pomocy może być przyznane stronie w zakresie częściowym i obejmować tylko ustanowienie pełnomocnika z urzędu. Przyznanie tego prawa osobie fizycznej następuje na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 ustawy wtedy, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.
Jak wynika ze złożonego wniosku oraz akt administracyjnych, skarżący jest od wielu lat osobą bezrobotną, nie ma dochodów, żadnego majątku ani oszczędności. Należy więc uznać, że wykazał, iż nie jest w stanie ponieść kosztów związanych z ustanowieniem profesjonalnego pełnomocnika bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie.
Z tych względów na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 w zw. z art. 262 i art. 258 § 2 pkt 7 ppsa, postanowiono, jak w sentencji.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 25.07.2026. · Źródło