II SA/Wa 368/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Iwona Dąbrowska po rozpoznaniu w dniu 28 kwietnia 2017 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Gminy M. na decyzję [...] Kuratora Oświaty z dnia [...] grudnia 2016 r. nr [...] w przedmiocie wykreślenia wpisu Zespołu Szkolno-Przedszkolnego w L. z ewidencji szkół i placówek niepublicznych prowadzonych prze Gminę M. postanawia 1. odrzucić skargę, 2. zwrócić Gminie M. ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie kwotę 100 (sto) złotych uiszczoną tytułem wpisu od skargi. Zaskarżoną decyzją, po rozpatrzeniu odwołania Stowarzyszenia Rozwoju Wsi [...], [...] Kurator Oświaty (zwany dalej Kuratorem) uchylił decyzję Burmistrza M. z dnia [...] listopada 2016 r. nr [...] i umorzył postępowanie w I instancji w całości. W dniu 19 stycznia 2017 r. Gmina M. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na ww. decyzję Kuratora, zarzucając szereg błędów w ustaleniach faktycznych oraz naruszenie art. 82 ust. 2 pkt 3 lit a i art. 83 ust. 1 pkt 4 w zw. z art. 82 ust. 5 ustawy z dnia 7 września 1991 r. o systemie oświaty (Dz. U. z 2016 r. poz. 1943 z późn. zm.). Jednocześnie Gmina wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji oraz zasądzenie kosztów postępowania według norm przepisanych. W odpowiedzi na skargę pełnomocnik organu wniósł o jej oddalenie, wskazując, że Gmina nie ma legitymacji do wniesienia skargi, ponieważ Burmistrz – czyli organ Gminy, wydał w sprawie decyzję jako organ pierwszej instancji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 50 § 1 i § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 z późn. zm.) – zwanej dalej P.p.s.a., uprawnionym do wniesienia skargi jest każdy, kto ma w tym interes prawny, prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich, Rzecznik Praw Dziecka oraz organizacja społeczna w zakresie jej statutowej działalności, w sprawach dotyczących interesów prawnych innych osób, jeżeli brała udział w postępowaniu administracyjnym, jak również podmiot, któremu ustawy przyznają prawo do wniesienia skargi. Jak stanowi natomiast art. 58 § 1 pkt 6 P.p.s.a., sąd odrzuca skargę, jeżeli z innych przyczyn wniesienie skargi jest niedopuszczalne. Sąd odrzuca skargę postanowieniem. Odrzucenie skargi może nastąpić na posiedzeniu niejawnym (art. 58 § 3 P.p.s.a.). Legitymacja do złożenia skargi została oparta na kryterium interesu prawnego, co oznacza, że ze skargą może wystąpić, co do zasady, podmiot, który wykaże związek między chronionym przez przepisy prawa materialnego interesem prawnym, a aktem lub czynnością organu administracji publicznej. W orzecznictwie nie budzi wątpliwości, że zgodnie z art. 50 § 1 i § 2 P.p.s.a. podmiotem uprawnionym do wniesienia skargi nie może być organ, który orzekał w sprawie jako organ pierwszej instancji (postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 12 lipca 2002 r., sygn. akt III SA 393/01, postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 19 października 2000 r., sygn. akt II SA/Gd 2159/00). Nie ma on bowiem interesu prawnego w rozumieniu ww. przepisu. Dopuszczenie możliwości wniesienia skargi przez organ administracji publicznej, który wydał rozstrzygnięcie w sprawie, nadawałoby temu organowi dwojakie uprawnienia. Z jednej strony uprawnienia władcze w zakresie rozstrzygnięcia, z drugiej – uprawnienie strony, która kwestionuje poprzez skargę takie rozstrzygnięcie. Uprawnień takich nie przewidują przepisy o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. W postanowieniu z dnia 20 kwietnia 2012 r. sygn. akt II FSK 527/12 Naczelny Sąd Administracyjny – zwany dalej NSA, stwierdził, że: "Powierzenie organowi jednostki samorządu terytorialnego właściwości do orzekania w sprawie indywidualnej w formie decyzji administracyjnej wyłącza możliwość dochodzenia przez tę jednostkę jej interesu prawnego w trybie postępowania sądowoadministracyjnego (por.: uchwały NSA z dnia 9 października 2000 r. sygn. akt OPK 14/00, publ. ONSA 2001, nr 1, poz. 17, oraz z dnia 19 maja 2003 r. sygn. akt OPS 1/03, publ. ONSA 2003, nr 4, poz. 115). W rezultacie skarga wniesiona przez organ, który wydał decyzję w pierwszej instancji, niemający z zasady legitymacji skargowej, podlega odrzuceniu (por.: wyrok NSA z dnia 16 lutego 2005 r. sygn. akt OSK 1017/04 niepubl.; uchwała składu Siedmiu Sędziów NSA z dnia 11 kwietnia 2005 r. sygn. akt OPS 1/04 publ. ONSA/WSA 2005, nr 4(7), poz. 62). Podsumowując stwierdzić należy, że Gmina M., jako jednostka samorządu terytorialnego, której organ (Burmistrz) wydał w pierwszej instancji decyzję uchyloną następnie zaskarżoną decyzją, nie posiada w przedmiotowej sprawie legitymacji do wniesienia skargi do Sądu. Legitymację tę posiada bowiem Stowarzyszenie jako wnioskodawca i to jej interesu prawnego dotyczy toczące się postępowanie. Wobec powyższego Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 P.p.s.a., orzekł, jak w sentencji postanowienia. O zwrocie wpisu orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 P.p.s.a.