II SA/Wa 369/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Danuta Kania po rozpoznaniu w dniu 27 października 2016 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku K. I. o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi K. I. na decyzję Prezesa Prokuratorii Generalnej Skarbu Państwa z dnia [...] stycznia 2016 r. nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania w sprawie z wniosku o udostępnienie informacji publicznej postanawia - odmówić przywrócenia terminu do uiszczenia wpisu sądowego Pismem z dnia 11 lutego 2016 r. K. I. (dalej: skarżący) wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Prezesa Prokuratorii Generalnej Skarbu Państwa z dnia [...] stycznia 2016 r. nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania w sprawie z wniosku o udostępnienie informacji publicznej. Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału II WSA w Warszawie z dnia 03 czerwca 2016 r. sygn. akt II SA/Wa 369/16 skarżący został wezwany do uiszczenia wpisu sądowego od przedmiotowej skargi, w wysokości 200 zł, w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi. Odpis przedmiotowego zarządzenia doręczono skarżącemu w dniu 09 czerwca 2016 r. - na adres podany w skardze (dowód - zwrotne potwierdzenie odbioru przesyłki przez upoważnionego pracownika w aktach sądowych sprawy). Pismem z dnia 04 lipca 2016 r. (04 lipca 2016 r. – data stempla pocztowego na kopercie zawierającej przedmiotowe pismo) skarżący zwrócił się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z wnioskiem o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu sądowego od ww. skargi. W uzasadnieniu wniosku skarżący wyjaśnił, że w dniu doręczenia odpisu zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego od przedmiotowej skargi, tj. 09 czerwca 2016 r. skarżący przebywał za granicą (najpierw wyjazd służbowy do S., a później na U.; nieobecność w Polsce w dniach 06-16 czerwca 2016 r. oraz w dniach 21-23 czerwca 2016 r.). Skarżący podniósł, że adres, pod jaki kierowana jest korespondencja jest jednocześnie adresem jednej z kancelarii prawnych. W związku z nieobecnością w kraju, adresowana do niego korespondencja z tutejszego Sądu została odłożona i o jej istnieniu skarżący dowiedział się po upływie tygodnia od powrotu z zagranicy – w dniu 03 lipca 2016 r. Skarżący wniósł o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu sądowego od przedmiotowej skargi, wskazując na to, że uchybienie terminowi było niezamierzone oraz niezawinione. Skarżący zwrócił również uwagę na charakter przedmiotowej sprawy, która toczy się od ponad czterech lat i była przedmiotem wielu pozytywnych dla skarżącego rozstrzygnięć sądów administracyjnych lekceważonych przez organ administracji. W związku z powyższym skarżący chciałby aby po raz kolejny Sąd miał szansę dokonać kontroli działalności organu w przedmiotowej sprawie. Do przedmiotowego wniosku skarżący załączył dowód uiszczenia wpisu sądowego w wysokości 200 zł. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 220 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.) – dalej: ppsa, sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W tym przypadku, z zastrzeżeniem § 2 i 3, przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. Skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd (art. 220 § 3 ppsa). Wskazać należy, iż termin siedmiodniowy z art. 220 § 1 ppsa jest terminem ustawowym, nie może być przedłużony ani skrócony, możliwe jest natomiast jego przywrócenie na ogólnych zasadach (art. 86-87 ppsa). Z treści art. 86 § 1 ppsa wynika, że, jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Postanowienie o przywróceniu terminu albo odmowie jego przywrócenia może być wydane na posiedzeniu niejawnym. Stosownie do treści art. 87 § 1 ppsa, pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu (§ 2 ww. art.). Równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie (§ 4 ww. art.). W rozpoznawanej sprawie skarżący, pomimo doręczenia mu w dniu 09 czerwca 2016 r. odpisu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału II Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 03 czerwca 2016 r. sygn. akt II SA/Wa 369/16 o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w przedmiotowej sprawie, pod rygorem odrzucenia skargi, w terminie 7 dni od daty doręczenia odpisu zarządzenia, nie uczynił zadość wezwaniu Sądu i nie uiścił należnego wpisu sądowego od skargi w ww. terminie. Pismem z dnia 04 lipca 2016 r. (04 lipca 2016 r. – data stempla pocztowego na kopercie zawierającej przedmiotowe pismo) skarżący zwrócił się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z wnioskiem o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu sądowego od ww. skargi. Do przedmiotowego wniosku skarżący załączył dowód uiszczenia wpisu sądowego w wysokości 200 zł. Badając zachowanie siedmiodniowego terminu do wniesienia wniosku o przywrócenie terminu, wskazać należy, iż przyczyna uchybienia terminu – nieobecność pod adresem wskazanym przez skarżącego w skardze, na jaki kierowana była korespondencja sądowa, która, jak wynika z wniosku o przywrócenie terminu, uniemożliwiła skarżącemu dokonanie czynności procesowej w wyznaczonym terminie, ustała w dniu 03 lipca 2016 r. - po powrocie skarżącego do kraju z zagranicy. Tym samym, zestawiając ww. datę – 03 lipca 2016 r., z datą wniesienia wniosku o przywrócenie terminu – 04 lipca 2016 r., należy stwierdzić, że wniosek o przywrócenie terminu został wniesiony w terminie określonym w art. 87 § 1 ppsa. Wniosek o przywrócenie terminu powinien zawierać uzasadnienie, w którym strona uprawdopodobni brak winy w przekroczeniu terminu. Kryterium braku winy, jako przesłanki przywracającej termin do dokonania czynności w postępowaniu sądowym, wiąże się z obowiązkiem szczególnej staranności przy dokonaniu tej czynności. O braku winy w uchybieniu terminu można mówić jedynie wtedy, gdy strona nie mogła usunąć przeszkody nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku. Brak winy w uchybieniu terminu powinien być oceniany z uwzględnieniem wszystkich okoliczności konkretnej sprawy, przy zastosowaniu obiektywnego miernika staranności, jakiej można wymagać od strony dbającej należycie o własne interesy. Przywrócenie terminu ma charakter wyjątkowy i nie jest możliwe, gdy strona dopuściła się choćby lekkiego niedbalstwa. W uzasadnieniu wniosku o przywrócenie terminu skarżący podniósł, iż przyczyną uchybienia terminu była nieobecność skarżącego pod adresem wskazanym w skardze, na jaki kierowana była korespondencja sądowa, adresowana do skarżącego – nieobecność spowodowana wyjazdem służbowym poza granice kraju. Skarżący zwrócił uwagę, że uchybienie terminowi było niezamierzone oraz niezawinione, a charakter przedmiotowej sprawy, która toczy się od ponad czterech lat, przemawia za przywróceniem uchybionego terminu. W ocenie Sądu, przedstawione w uzasadnieniu wniosku okoliczności nie uzasadniają po stronie skarżącego braku winy w niedochowaniu terminu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w przedmiotowej sprawie. Podnieść należy, iż w odniesieniu do strony, która wyjeżdża poza miejsce swego zamieszkania w trakcie postępowania, formułuje się powinność takiego zorganizowania spraw, z ustanowieniem pełnomocnika oraz wskazaniem adresu do doręczeń przesyłek włącznie, aby podczas nieobecności jej interesy nie doznały uszczerbku. Skarżący wyjeżdżając za granicę, wiedząc, że będzie przez dłuższy czas przebywać poza miejscem zamieszkania, winien podjąć czynności gwarantujące właściwe prowadzenie spraw, zwłaszcza sądowych. Jeżeli strona nie podejmuje takich czynności, w konsekwencji czego uchybia terminowi wyznaczonemu do dokonania czynności, to nie można mówić o braku jej winy w powstaniu uchybienia. Przy ocenie winy strony lub jej braku w uchybieniu terminu należy brać pod uwagę nie tylko okoliczności, które uniemożliwiły stronie dokonanie tej czynności w terminie, lecz także okoliczności świadczące o podjęciu lub niepodjęciu skutecznych działań, mających na celu zabezpieczenie się w dotrzymaniu terminu. W świetle przedstawionych okoliczności, stwierdzić zatem należy, że skarżący nie uprawdopodobnił braku winy w niedochowaniu terminu i nie uwiarygodnił, że zadbał w sposób należyty o własne interesy. W związku z powyższym Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 86 § 1 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji postanowienia.