II SA/Wa 37/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Joanna Kube (spr.), Sędziowie WSA Iwona Dąbrowska, Danuta Kania, Protokolant specjalista Aleksandra Weiher, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 22 lutego 2018 r. sprawy ze skargi M.B. na orzeczenie Centralnej Komisji Lekarskiej z dnia [...] października 2017 r. nr [...] w przedmiocie ustalenia stopnia zdolności do służby - oddala skargę - Centralna Komisja Lekarska (CKL) orzeczeniem z dnia [...] października 2017 r. nr [...], po rozpatrzeniu odwołania M.B., na podstawie art. 47 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 28 listopada 2014 r. o komisjach lekarskich podległych ministrowi właściwemu do spraw wewnętrznych (Dz. U. z 2014 r. poz. 1822), uchyliła orzeczenie [...] Rejonowej Komisji Lekarskiej MSW (RKL MSW) w [...] z dnia [...] czerwca 2017 r. nr [...] i wydała nowe uznając go za zdolnego do służby w Policji z ograniczeniem – kategoria B oraz za trwale niezdolnego służby na zajmowanym stanowisku. M.B. został skierowany na komisję lekarską przez Komendanta Miejskiego Policji (KMP) w [...] w celu ustalenia stanu zdrowia oraz zdolności fizycznej i psychicznej funkcjonariusza do służby, jak również związku poszczególnych chorób ze szczególnymi warunkami lub właściwościami służby. CKL, poddając ponownemu badaniu skarżącego rozpoznała u niego: 1) nadciśnienie tętnicze - § 47 p. 1 rub. 5 kat. B, 2) przebyte złamanie V kości śródręcza prawego, po leczeniu operacyjnym bez upośledzenia chwytu § 62 p. 1 rub. 5 kat. A, 3) zaburzenia neurasteniczne w wywiadzie - § 78 p. 1 rub. 5 kat. A i przyznała mu kategorię zdrowia B określając zdolność do służby w Policji z ograniczeniem oraz trwałą niezdolność do służby na zajmowanym stanowisku. Uzasadniając rozstrzygnięcie CKL wskazała, że wydając orzeczenie brała pod uwagę wyniki własnego badania funkcjonariusza w dniu [...] sierpnia 2017 r. i dokumentację orzeczniczo-lekarską, tj.: zaświadczenie lekarskie z dnia [...] września 2016 r. o zakończeniu [...] leczenia specjalistycznego; historii choroby Poradni Zdrowia [...] - Prywatny Gabinet [...] w [...] – B.Z., z której wynika, że M.B. od dnia [...] maja 2016 r. do dnia [...] września 2016 r. przebywał na zwolnieniu lekarskim z powodu zaburzeń neurastenicznych. Organ zwrócił uwagę, że orzeczeniem [...] RKL MSW w [...] z dnia [...] października 2016 r. nr [...] stwierdzono u orzekanego kategorię zdrowia B w związku z rozpoznaniem nadciśnienia tętniczego, na które leczył się od marca 2016 r. i uznano go za zdolnego do służby w Policji z ograniczeniem, czasowo niezdolnego do służby na zajmowanym stanowisku (sierżanta sztabowego, referenta Wydziału [...] KMP w [...]). Termin ponownego badania komisyjnego ustalono za sześć miesięcy zgodnie z art. 6 ust. 3 ustawy 28 listopada 2014 r. o komisjach lekarskich podległych ministrowi właściwemu do spraw wewnętrznych. Tak więc kolejne orzeczenie [...] RKL MSW w [...] z dnia [...] czerwca 2017 r. rozpoznające u orzekanego ponownie nadciśnienie tętnicze i zaliczające M.B. do kategorii zdrowia B i uznające za zdolnego do służby w Policji z ograniczeniem, czasowo niezdolnego do służby na zajmowanym stanowisku dotyczyło stanowiska zajmowanego przez funkcjonariusza podczas orzekania w dniu [...] października 2016 r., a nie stanowiska, na którym aktualnie pełni służbę, tj. referenta [...] Wydziału [...] KMP w [...]. Powyższe rozstrzygnięcie w zakresie zdolności do służby w Policji stało się przedmiotem skargi M.B. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Skarżący wniósł o jego uchylenie oraz orzeczenia komisji lekarskiej I instancji, a także o zasądzenie kosztów postępowania według norm przepisanych. Zaskarżonemu rozstrzygnięciu zarzucił naruszenie: 1. art. 6 ustawy o komisjach lekarskich podległych ministrowi właściwemu do spraw wewnętrznych, poprzez jego błędne zastosowanie polegające na uznaniu, że jest zdolny do służby w Policji z ograniczeniem oraz o trwałej niezdolności do służby na zajmowanym w dniu [...] października 2016 r. stanowisku i nieokreśleniu jakie warunki służby są dla niego przeciwwskazane, 2. art. 34 powołanej wyżej ustawy, poprzez nieuwzględnienie charakteru i warunków służby na zajmowanym stanowisku i kryteriów zdrowotnych, 3. art. 39 ust. 5 pkt 2 tej ustawy, poprzez brak szczegółowego uzasadnienia faktycznego i prawnego, w tym wskazania przyczyn dla oceny trwałej niezdolności do służby w Policji na zajmowanym stanowisku w dniu [...] października 2016 r., 4. art. 46 cytowanej ustawy, poprzez nierozpatrzenie odwołania w terminie 60 dni, 5. art. 47 powyższej ustawy, poprzez uchylenie orzeczenia komisji lekarskiej I instancji i wydanie nowego, które sprowadza się do utrzymania w mocy orzeczenia wydanego przez komisję lekarską I instancji, 6. art. 4 ustawy w zw. z art. 11 K.p.a., poprzez niewyjaśnienie zasadności przesłanek, którymi kierował się organ przy załatwieniu sprawy. Skarżący wskazał, że komisja lekarska I instancji orzekając o zdolności na zajmowanym stanowisku przeprowadziła badania i orzekała w zakresie zajmowanego obecnie stanowiska. Zaznaczył, że od dnia [...] grudnia 2016 r. wykonuje pracę, która jest o wiele bardziej stresogenna i cięższa fizycznie od zajmowanego poprzednio stanowiska. Z kolei CKL badała i orzekała w zakresie zajmowanego poprzednio stanowiska. W odpowiedzi na skargę CKL wniosła o jej oddalenie, podtrzymując argumentację zawartą w zaskarżonym orzeczeniu. Wojewódzki Sad Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t.j. Dz. U. z 2016 r. poz. 1066, z późn. zm.), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości m. in. przez kontrolę działalności administracji publicznej, a kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Skarga oceniana wedle tych kryteriów nie zasługuje na uwzględnienie. Stosownie do treści art. 6 ustawy z dnia 28 listopada 2014 r. o komisjach lekarskich podległych ministrowi właściwemu do spraw wewnętrznych (Dz. U. z 2014 r. poz. 1822, z późn. zm.) zdolność fizyczną i psychiczną funkcjonariusza do pełnienia służby w Policji ustala się przez zaliczenie go do jednej z następujących kategorii zdolności do służby: 1) kategoria A – "zdolny do służby", która oznacza, że jego stan zdrowia nie budzi żadnych zastrzeżeń albo, że stwierdzone choroby lub ułomności nie stanowią przeszkody do pełnienia służby; 2) kategoria B – "zdolny do służby z ograniczeniem", która oznacza, że stwierdzono choroby lub ułomności, które zmniejszają jego sprawność fizyczną lub psychiczną i uniemożliwiają mu pełnienie służby na zajmowanym stanowisku, ale nie stanowią przeszkody do pełnienia służby na innym stanowisku; 3) kategoria C – "niezdolny do służby", która oznacza, że stwierdzono choroby lub ułomności, które uniemożliwiają pełnienie służby. Orzeczenie o zdolności fizycznej i psychicznej do służby, oprócz jednej z kategorii zdolności do służby wymienionych w ust. 1, zawiera jedno z następujących określeń: 1) "zdolny do służby", jeżeli nie stwierdzono żadnych chorób lub ułomności stanowiących przeciwwskazanie do pełnienia służby; 2) "trwale niezdolny do pełnienia służby na zajmowanym stanowisku", jeżeli stwierdzono choroby lub ułomności, które zmniejszają zdolność fizyczną lub psychiczną do służby i nie pozwalają na pełnienie służby na zajmowanym stanowisku, jednak te choroby lub ułomności nie stanowią przeszkody do dalszego pełnienia służby na innym stanowisku; w takim przypadku komisja lekarska określa, jakie warunki służby są przeciwwskazane dla badanego; 3) "czasowo niezdolny do pełnienia służby na zajmowanym stanowisku", jeżeli stwierdzono choroby lub ułomności, które czasowo zmniejszają zdolność fizyczną lub psychiczną do służby, ale mogą rokować poprawę stanu zdrowia i odzyskanie pełnej sprawności i zdolności do służby na zajmowanym stanowisku; 4) "zdolny do pełnienia służby na zajmowanym stanowisku", jeżeli stwierdzono pewne choroby lub ułomności, które zmniejszają wprawdzie zdolność fizyczną lub psychiczną, ale nie stanowią przeszkody do pełnienia służby na zajmowanym stanowisku; 5) "trwale niezdolny do służby", jeżeli stwierdzono choroby lub ułomności, które nie pozwalają na pełnienie służby (art. 6 ust. 2 ustawy). Z art. 32 ustawy o komisjach lekarskich wynika, że rejonowa komisja lekarska przeprowadza badanie lekarskie kandydata do służby, funkcjonariusza Policji, Straży Granicznej, Państwowej Straży Pożarnej, Biura Ochrony Rządu, Centralnego Biura Antykorupcyjnego i Służby Więziennej, funkcjonariusza zwolnionego z tych służb, emeryta, rencisty, pracownika, kandydata do pracy lub osoby skierowanej do komisji lekarskiej, zwanych dalej "osobą badaną", i sporządza protokół badania komisji lekarskiej, który zawiera wyszczególnienie wszystkich chorób i ułomności, także tych, które nie obniżają zdolności do służby (ust. 1). Komisja lekarska może skierować osobę badaną na badanie specjalistyczne, psychologiczne oraz zlecić wykonanie badań dodatkowych w wyznaczonym terminie (ust. 2). Natomiast w przypadku gdy przeprowadzone badania i zgromadzona dokumentacja nie pozwalają na wydanie orzeczenia, a z aktualnej wiedzy medycznej wynika, że do wydania orzeczenia niezbędna jest obserwacja w podmiocie leczniczym, komisja lekarska może skierować osobę badaną na taką obserwację. Obserwacja w podmiocie leczniczym może nastąpić po wyrażeniu zgody przez osobę badaną (ust. 3). Stosownie do treści art. 33 ust. 1 tej ustawy, rejonowa komisja lekarska dokonuje oceny stanu zdrowia osoby badanej na podstawie badania lekarskiego, wyników zleconych badań dodatkowych, specjalistycznych i psychologicznych, wywiadu chorobowego, dokumentacji medycznej będącej wynikiem obserwacji w podmiocie leczniczym, leczenia ambulatoryjnego i sanatoryjnego oraz innych dokumentów medycznych istotnych dla dokonania tej oceny oraz protokołów powypadkowych mogących mieć znaczenie dla treści orzeczenia. Rejonowe komisje lekarskie orzekają, posługując się również - w przypadku ustalania zdolności fizycznej lub psychicznej do służby - wykazem chorób i ułomności, na podstawie którego jest wydawane orzeczenie o stanie zdrowia osoby badanej (ust. 3). Rejonowa komisja lekarska, zaliczając funkcjonariusza Policji do jednej z kategorii zdolności do służby, bierze pod uwagę charakter i warunki służby na zajmowanym przez funkcjonariusza stanowisku oraz kryteria zdrowotne (art. 34 ustawy). W myśl art. 38 ust. 1 ww. ustawy rejonowa komisja lekarska wydaje orzeczenie niezwłocznie po przeprowadzeniu niezbędnych badań lekarskich i zebraniu niezbędnych dokumentów, w tym dokumentacji medycznej. Orzeczenie zawiera rozpoznanie lekarskie w języku polskim według terminologii klinicznej, z uwzględnieniem lokalizacji i stopnia nasilenia oraz z powołaniem na odpowiednie pozycje, paragrafy i punkty lub inne jednostki klasyfikacyjne z wykazów, o których mowa w art. 33 ust. 3. Ustawa nie precyzuje, jakie elementy powinno zawierać uzasadnienie orzeczenia komisji lekarskiej, poza stwierdzeniem, że powyższe orzeczenia, uzasadnia się szczegółowo (art. 39 ust. 5 ustawy). Zgodnie z art. 47 ustawy, CKL po rozpatrzeniu odwołania: (1) utrzymuje w mocy zaskarżone orzeczenie albo (2) uchyla zaskarżone orzeczenie w całości lub w części i wydaje nowe, albo (3) uchyla zaskarżone orzeczenie i przekazuje sprawę do ponownego rozpatrzenia przez rejonową komisję lekarską. Zaznaczyć należy, że kontrola orzeczenia komisji lekarskiej przez sąd administracyjny ma charakter ograniczony i sprowadza się w istocie do jego badania pod względem formalnym. Oznacza to, że sąd administracyjny ocenia jedynie, czy orzeczenie wydała właściwa komisja lekarska, czy jej skład był zgodny z obowiązującymi w tym względzie przepisami, a ponadto, czy stwierdzone schorzenia dawały podstawę do zawartego w orzeczeniu określenia kategorii zdolności do służby. Innymi słowy, chodzi tu o stwierdzenie zgodności zaskarżonego orzeczenia z wymogami zawartymi w ustawie o komisjach lekarskich i rozporządzeniu wykonawczym Ministra Spraw Wewnętrznych z dnia 19 grudnia 2014 r. w sprawie wykazu chorób i ułomności wraz z kategoriami zdolności do służby w Policji, Straży Granicznej, Państwowej Straży Pożarnej oraz Biurze Ochrony Rządu (Dz. U. z 2014 r. poz. 1898), które reguluje tryb postępowania przed komisjami lekarskimi. Regulacja ta ma charakter szczególny i w związku z tym nie mają do niego zastosowania w pełni rygory K.p.a. Sąd, zatem nie jest uprawniony do oceny fachowości przeprowadzonych u skarżącego badań, a tym samym weryfikacji orzeczeń komisji lekarskich z tego punktu widzenia. Sąd natomiast kontroluje, czy rozstrzygnięcie w sprawie zostało podjęte na podstawie kompletnego materiału dowodowego obejmującego niezbędne badania lekarskie oraz, czy dokonana kwalifikacja zdolności do służby jest z tym materiałem spójna. Podstawą orzekania dla sądu administracyjnego jest materiał dowodowy zgromadzony w postępowaniu przed organem administracji. W ocenie Sądu CKL wydając w dniu [...] października 2017 r. orzeczenie, którym uchyliła zaskarżone orzeczenie [...] RKL MSW w [...] w całości i wydała nowe orzeczenie działała zgodnie z art. 47 ust. 1 pkt 2 ustawy o komisjach lekarskich podległych ministrowi właściwemu do spraw wewnętrznych. Przedmiotowe rozstrzygnięcie zostało wydane na podstawie dokumentacji orzeczniczo-lekarskiej zgromadzonej przez [...] RKL MSW w [...] oraz po przeprowadzeniu komisyjnego badania skarżącego w dniu [...] sierpnia 2017 r. Kwalifikacja stanu zdrowia skarżącego znajduje uzasadnienie w § 47 pkt 1 załącznika do rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych z dnia 19 grudnia 2014 r. w sprawie wykazu chorób i ułomności wraz z kategoriami zdolności do służby w Policji, Straży Granicznej, Państwowej Straży Pożarnej oraz Biurze Ochrony Rządu - (dział X – Układ krążenia), w którym ujęto "Nadciśnienie tętnicze – łagodne i umiarkowane". W grupie II dotyczącej funkcjonariuszy Policji powyższe schorzenie zostało zaliczone do kategorii B/C, tj. zdolny do służby z ograniczeniem lub niezdolny do służby. Niewątpliwie orzeczenie CKL z dnia [...] października 2017 r. jest tożsame w zakresie rozpoznania z orzeczeniem organu I instancji, tj. [...] RKL MSW w [...] z dnia [...] czerwca 2017 r. Jednakże organ orzekający w II instancji dodatkowo określił w swoim orzeczeniu, że schorzenia, które rozpoznano u skarżącego pozostają w związku ze służbą, oraz że brak jest związku tych schorzeń ze szczególnymi warunkami lub właściwościami służby. Należy jednak zwrócić uwagę, że rozstrzygnięcie w tym zakresie nie było przedmiotem rozpoznawanej skargi i nie należy do właściwości tego Sądu. Ponadto, zdaniem Sądu nie ma wątpliwości, że zarówno zaskarżone orzeczenie, jak i orzeczenie I instancji dotyczy oceny zdolności funkcjonariusza do służby na stanowisku referenta Wydziału [...] KMP w [...]. Wydanie, bowiem tych orzeczeń wynikało z faktu, że orzeczeniem [...] RKL MSW w [...] z dnia [...] października 2016 r. nr [...]stwierdzono u orzekanego kategorię zdrowia B, uznając go za zdolnego do służby w Policji z ograniczeniem i czasowo niezdolnego do służby na zajmowanym stanowisku z zaleceniem ponownego przekomisjonowania za sześć miesięcy. To w związku z tym orzeczeniem skarżący został skierowany z urzędu na Komisję celem ustalenia stanu zdrowia oraz ustalenia jego zdolności fizycznej i psychicznej do służby w Policji, co znalazło wyraz w załączonej do skierowania dokumentacji przekazanej do [...] RKL MSW w [...], w szczególności protokołu warunków służby z dnia [...] marca 2017 r. CKL w uzasadnieniu zaskarżonego orzeczenia wyraźnie wskazała, że określenie w wydanych orzeczeniach, że skarżący "jest zdolny do służby z ograniczeniem, trwale niezdolny do służby na zajmowanym stanowisku" dotyczy nadal stanowiska zajmowanego przez orzekanego funkcjonariusza podczas orzekania w dniu [...] października 2016 r., a nie na stanowisku referenta [...] Wydziału [...] KMP w [...], na którym skarżący aktualnie pełni służbę od [...] grudnia 2016 r. Biorąc powyższe pod uwagę Sąd uznał, że CKL prawidłowo przeprowadziła postępowanie orzecznicze, biorąc pod uwagę wszystkie istotne okoliczności w sprawie. Zebrana zaś dokumentacja była wystarczająca do należytego rozstrzygnięcia sprawy, a wynik sprawy został w logiczny i przekonywujący sposób uzasadniony. Zatem wydając zaskarżone rozstrzygnięcie, organ nie naruszył przepisów prawa materialnego, tj. ustawy o komisjach lekarskich podległych ministrowi właściwemu do spraw wewnętrznych, ani też przepisów rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych z dnia 19 grudnia 2014 r. regulujących tryb postępowania przed komisjami lekarskimi. Jeśli zaś chodzi o podnoszoną przez skarżącego kwestię uchybień w zakresie terminowości rozpatrzenia sprawy to nie miało to wpływu na ostateczny wynik sprawy, gdyż zaskarżone orzeczenie w istocie odpowiada prawu. Z tych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2017 r. poz. 1369, z późn. zm.), orzekł jak w sentencji wyroku. Sąd nie uwzględnił wniosku o zasądzenie kosztów postępowania, ponieważ zwrot kosztów niezbędnych do celowego dochodzenia praw przysługuje skarżącemu od organu w wypadku uwzględnienia skargi, co w przedmiotowej sprawie nie miało miejsca. Niezależnie od powyższego należy zwrócić uwagę, że zgodnie z art. 239 § 1 pkt 1 lit. d tej ustawy, skarżący jest zwolniony z obowiązku uiszczenia kosztów sądowych.