II SA/Wa 372/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym : Przewodniczący Asesor WSA - Jarosław Trelka po rozpoznaniu w dniu 4 kwietnia 2008 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi S. W. z dnia 4 lutego 2008 r. na decyzję Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia [...] marca 2007 r. w przedmiocie świadczenia w drodze wyjątku postanawia odrzucić skargę. S. W. wniósł skargę na decyzję Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia [...] marca 2007 r. w przedmiocie świadczenia w drodze wyjątku. Decyzja ta utrzymywała w mocy decyzję odmawiającą przyznania wnioskowanego świadczenia. Jak wynika z akt postępowania, decyzja ta została skarżącemu doręczona między 30 listopada 2007 r., a 18 grudnia 2007 r. (organ nie jest zobowiązany do doręczania decyzji za zwrotnym potwierdzeniem odbioru). Skargę na decyzję z [...] marca 2007 r. skarżący wniósł w dniu 5 lutego 2008 r., i - dodatkowo – nie za pośrednictwem organu, lecz bezpośrednio do Sądu. Sąd przekazał skargę do organu przy piśmie z dnia 8 lutego 2008 r. W odpowiedzi na skargę organ wniósł m.in. o jej odrzucenie wskazując na przekroczenie ustawowego terminu na jej wniesienie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Stosownie do art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), skargę wnosi się w terminie 30 dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Skarżący, jak wyżej wyjaśniono, otrzymał decyzję najpóźniej w dniu 18 grudnia 2007 r., skoro w tym dniu napisał pismo do organu powołując numer zaskarżonej decyzji. Ponadto z treści skargi wynika (ostatnia strona skargi), że pismo z 18 grudnia 2007 r. skarżący napisał po otrzymaniu decyzji. Wniesienie skargi dopiero w lutym 2008 r. ocenione być więc musi jako spóźnione. Odrębną kwestią jest to, że z pouczenia zawartego w postanowieniu z 30 listopada 2007 r. skarżący mógł wywnioskować, iż od decyzji z [...] marca 2007 r. może po raz drugi wnieść wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, a nie skargę do sądu. W pouczeniu tym mówi się bowiem o "decyzji", zamiast o postanowieniu prostującym oczywistą omyłkę. W związku z powyższym, na podstawie art. 58 § 1 punkt 2 oraz § 3 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Sąd orzekł, jak w sentencji.