II SA/Wa 373/06

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący: Asesor WSA Jacek Fronczyk po rozpoznaniu w dniu 29 marca 2006r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi L. B. na pismo Generalnego Inspektora Ochrony Danych Osobowych z dnia [...] stycznia 2006r. nr [...] w przedmiocie ochrony danych osobowych postanawia odrzucić skargę. W dniu [...] stycznia 2006r. Biuro Generalnego Inspektora Ochrony Danych Osobowych skierowało do L. B. pismo nr [...], w którym poinformowało, że w sprawie przetwarzania jego danych osobowych przez S. S.A. z siedzibą w W. przy [...], Sąd Rejonowy w K. z siedzibą w K. przy ul. [...] oraz Komornika Sądowego Rewiru [...], działającego przy Sądzie Rejonowym w K. z siedzibą w K. przy ul. [...], Generalny Inspektor Ochrony Danych Osobowych, działając w oparciu o przepisy ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. o ochronie danych osobowych (Dz. U. z 2002r. Nr 101, poz. 926 z późn. zm.) wystąpił do Prezesa Sądu Okręgowego w K. oraz Prezesa Zarządu Bank [...] z siedzibą w K. przy ul. [...] o złożenie szczegółowych wyjaśnień w niniejszej sprawie. Dodano, iż o wynikach podjętych czynności wyjaśniających i merytorycznym rozstrzygnięciu sprawy zostanie on poinformowany odrębnym pismem. L. B. powyższe pismo uczynił przedmiotem skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, uznając je za decyzję administracyjną. Zarzucił organowi naruszenie art. 156 § 1 pkt 1, 2, 3, 4 i 7 Kodeksu postępowania administracyjnego. Wniósł o uchylenie decyzji GIODO. W odpowiedzi na skargę Generalny Inspektor Ochrony Danych Osobowych wniósł o jej oddalenie. W uzasadnieniu swego stanowiska procesowego podał, że pismo objęte skargą nie jest decyzją administracyjną w rozumieniu art. 104 kpa. Wyjaśnił także, że w sprawie prowadzonej z wniosku L. B. z dnia 18 grudnia 2005r. nie została wydana jakakolwiek decyzja administracyjna, a postępowanie mające ca na celu ustalenie wszystkich okoliczności faktycznych sprawy nie zostało jeszcze zakończone. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Wbrew stanowisku strony skarżącej, pismo objęte skargą nie jest decyzją administracyjną. Jest to pismo mające wyłącznie charakter informacyjny. Generalny Inspektor Ochrony Danych Osobowych jedynie informuje w nim o działaniach, jakie w sprawie L. B. podjął celem wydania merytorycznego rozstrzygnięcia (organ podał, że wystąpił do Prezesa Sądu Okręgowego w K. o złożenie wyjaśnień). Innymi słowy, w piśmie z dnia [...] stycznia 2005r. nr [...] GIODO nie zdecydował i nie rozstrzygnął w sposób władczy o jakichkolwiek prawach lub obowiązkach strony. Stosownie do treści art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.), kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1-4. Z uwagi na to, że skarga dotyczy pisma, nie zaś decyzji administracyjnej, ani postanowienia czy innego aktu lub czynności, o których mowa w przywołanym przepisie, w takiej sytuacji skarga jako niedopuszczalna podlega odrzuceniu. Mając na względzie powyższe, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w oparciu o art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł, jak w sentencji postanowienia.