II SA/Wa 374/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Ewa Radziszewska-Krupa po rozpoznaniu 22 maja 2025r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K.M. reprezentowanego przez przedstawiciela ustawowego M.M. na decyzję Prezesa Urzędu Ochrony Danych Osobowych z [...] stycznia 2025r. nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania w zakresie przetwarzania danych osobowych postanawia: 1) odrzucić skargę; 2) zwrócić skarżącemu małoletniemu K.M., który jest reprezentowany przez przedstawiciela ustawowego M.M. kwotę 200 (dwieście) złotych uiszczoną tytułem wpisu sądowego od skargi Skarżący – K.M., reprezentowany przez przedstawiciela ustawowego M.M., złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie pismem z [...] lutego 2025r. skargę na decyzję Prezesa Urzędu Ochrony Danych Osobowych (zwany dalej "Prezesem UODO") z [...] stycznia 2025r. nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania w zakresie przetwarzania danych osobowych. Prezes UODO w odpowiedzi na skargę wniósł o jej odrzucenie, wskazując, że Skarżący nie był stroną postępowania, bo nie zainicjował postępowania skargą przewidzianą w art. 77 ust. 1 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia dyrektywy 95/46/WE (Dz.Urz.UEL 119 z 4.05.2016, s. 1, Dz.Urz.UEL 127 z 23.05.2018, s. 2 i Dz.Urz.UEL 74 z 4.03.2021, s. 35, zwane dalej "RODO") i postępowanie toczące się przez Prezesem UODO nie dotyczyło nieprawidłowości w procesie przetwarzania danych osobowych Skarżącego. Prezes UODO wobec Skarżącego nie wydał też ww. decyzji z [...] stycznia 2025r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Skarga podlega odrzuceniu. Sąd, stosownie art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2024r., poz. 935 ze zm.; zwana dalej "P.p.s.a."), odrzuca skargę, jeżeli z innych przyczyn wniesienie skargi jest niedopuszczalne. Zgodnie z art. 50 § 1 i 2 P.p.s.a., uprawnionym do wniesienia skargi jest każdy, kto ma w tym interes prawny, prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich, Rzecznik Praw Dziecka oraz organizacja społeczna w zakresie jej statutowej działalności, w sprawach dotyczących interesów prawnych innych osób, jeżeli brała udział w postępowaniu administracyjnym, a także inny podmiot, któremu ustawy przyznają prawo do wniesienia skargi. Skarżący, o którym mowa w pierwszym zdaniu art. 50 § 1 P.p.s.a., musi mieć w złożeniu skargi interes prawny rozumiany jako istnienie związku między sferą jego indywidualnych praw i obowiązków a zaskarżonym aktem lub czynnością. Skarga może bowiem dotyczyć tylko jego własnej sprawy administracyjnej, rozumianej jako przewidziana w przepisach prawa administracyjnego możliwość konkretyzacji uprawnień i obowiązków stron stosunku administracyjnego, którymi są organ administracji publicznej i indywidualny podmiot niepodporządkowany organizacyjnie temu organowi. Legitymacja (posiadanie uprawnienia) do złożenia skargi do Sądu administracyjnego stanowi podstawową przesłankę dopuszczalności skargi. Przedmiotem skargi w sprawie jest decyzja UODO z [...] stycznia 2025r. nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania w zakresie przetwarzania danych osobowych M.M. – ojca Skarżącego. Z treści ww. decyzji oraz z akt administracyjnych wynika jednoznacznie, że stroną postępowania zakończonego ww. decyzją oraz adresatem ww. decyzji był M.M., a nie jego syn K.M.. W związku z tym jedynym podmiotem mającym interes prawny w zaskarżeniu ww. decyzji Prezesa UODO był M.M., który złożył skargę na ww. decyzję w sprawie zarejestrowanej pod o sygn. akt II SA/Wa 338/25. W tym stanie rzeczy, skoro Skarżący nie był ani inicjatorem postępowania przed Prezesem UODO w trybie art. 77 ust. 1 RODO, ani nie był stroną ww. postępowania, zakończonego ww. decyzją ani nie był adresatem ww. decyzji z [...] stycznia 2025r., to należało uznać, że skarga pochodzi od podmiotu nieuprawnionego. Sąd w związku z tym uznał skargę wniesioną przez Skarżącego za niedopuszczalną, w związku z tym wydał postanowienie o odrzuceniu skargi, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 P.p.s.a. w związku z art. 50 § 1 P.p.s.a. (punkt pierwszy sentencji). Sąd, stosownie do art. 232 § 1 pkt 1 P.p.s.a. zwraca stronie cały uiszczony wpis od pisma odrzuconego lub cofniętego do dnia rozpoczęcia rozprawy. Zgodnie zaś z art. 232 § 2 P.p.s.a postanowienie w przedmiocie zwrotu wpisu może być wydane na posiedzeniu niejawnym. W związku z tym Sąd wydał postanowienia zawarte w punkcie drugim sentencji postanowienia.