II SA/Wa 38/18

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie – Paulina Paczkowska po rozpoznaniu w dniu 9 lutego 2018 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku K. S. o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienia radcy prawnego w sprawie ze skargi K. S. na decyzję Ministra Nauki i Szkolnictwa Wyższego z dnia [...] listopada 2017 r. nr [...] w przedmiocie umorzenia części kredytu studenckiego postanawia: przyznać K. S. prawo pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia radcy prawnego K. S. wraz ze skargą na decyzję Ministra Nauki i Szkolnictwa Wyższego z dnia [...] listopada 2017 r. nr [...] w przedmiocie umorzenia części kredytu studenckiego, wystąpiła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia radcy prawnego, z uwagi na trudną sytuację finansową. W formularzu wniosku o przyznanie prawa pomocy wskazała, że nie posiada dochodów, jest osobą bezrobotną, nie pobiera świadczeń i zasiłków. Podała, że koszty sądowe stanowią znaczną część oszczędności, z których skarżąca się utrzymuje. Skarżąca podała ponadto, że ze względu na stopień skomplikowania sprawy, jej wykształcenie i stan wiedzy prawnej, nie jest to wystarczające do prowadzenia samodzielnie tej sprawy. W oświadczeniu o stanie rodzinnym, majątku i dochodach podała, że prowadzi jednoosobowe gospodarstwo domowe. Nie posiada żadnego majątku oprócz oszczędności w wysokości 1.000 zł. Nie otrzymuje żadnego dochodu. Jako zobowiązania i stałe wydatki wnioskodawczyni wskazała: kredyt studencki 300 zł miesięcznie, mieszkanie z mediami 100 zł miesięcznie, wyżywienie 100 zł miesięcznie, dojazdy do lekarza 50 zł miesięcznie. Z uwagi na fakt, że dane zawarte w formularze były niewystarczające do oceny złożonego wniosku o przyznanie prawa pomocy, na podstawie art. 255 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi wezwano skarżącą do nadesłania dodatkowych wyjaśnień dotyczących nadesłanego wniosku o przyznanie prawa pomocy, poprzez: - nadesłanie zaświadczenia z właściwego Urzędu Pracy o posiadaniu przez skarżącą statusu osoby bezrobotnej, - podanie, czy skarżąca otrzymuje pomoc materialną bądź finansową od rodziny bądź osób trzecich, jeśli tak należało wskazać na czym ona polega, - wyjaśnienia kwestii dotyczącej zgromadzonych oszczędności tj. wskazanie źródła pochodzenia oraz kwoty tych oszczędności (skarżąca wskazała bowiem, że prowadzi jednoosobowe gospodarstwo domowe i nie uzyskuje żadnego dochodu, nadto w toku postępowania przed organem administracji skarżąca podała, że po zakończeniu nauki, po dwóch latach bezskutecznego poszukiwania pracy we własnym zakresie, zarejestrowała się jako osoba bezrobotna, stąd konieczność wyjaśnienia możliwości zgromadzenia przez skarżącą oszczędności), - wskazanie kto jest właścicielem mieszkania wskazywanego jako adres zamieszkania skarżącej i podania, na podstawie jakiego tytułu skarżąca korzysta z tego mieszkania. W odpowiedzi na powyższe wezwania skarżąca nadesłała zaświadczenie z Urzędu Pracy o posiadaniu statusu osoby bezrobotnej bez prawa do zasiłku. Skarżąca wyjaśniła, że nie otrzymuje pomocy finansowej od rodziny ani osób trzecich, a jedynie na podstawie umowy użyczenia korzysta z mieszkania, którego właścicielami są jej rodzice. Skarżąca wyjaśniła ponadto, że oszczędności pochodziły z rozsądnego gospodarowania środkami otrzymywanymi w ramach kredytu studenckiego. Skarżąca podała, że w chwili obecnej posiada na koncie środki w wysokości 7,14 zł, na dowód czego załączyła wydruk z rachunku bankowego. Mając na względzie powyższe zważono, co następuje: Prawo pomocy obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego (art. 244 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.). Prawo to może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym. Prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego (art. 245 § 1 i 2). W myśl zaś art. 246 § 1 pkt 1 tej ustawy, prawo pomocy przysługuje osobie fizycznej w zakresie całkowitym - gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Jak wynika ze złożonego wniosku oraz akt sprawy, skarżąca znajduje się obecnie w trudnej sytuacji zdrowotnej i finansowej. Skarżąca jest osobą bezrobotną bez prawa do zasiłku. Wymaga opieki lekarskiej z uwagi na chorobę nowotworową, w związku z tym ponosi koszty dojazdu do lekarza. Skarżąca korzysta z mieszkania rodziców, którzy jednak nie wspomagają jej finansowo. Dotychczas skarżąca utrzymywała się z oszczędności, które udało jej się zgromadzić z uwagi na oszczędne gospodarowanie kredytem studenckim. W chwili złożenia wniosku skarżąca dysponowała kwotą 1000 zł, jednak w chwili obecnej nie posiada już żadnych środków. Z załączonego do akt sprawy wydruku z konta bankowego skarżącej wynika, że dysponuje ona kwotą 7,14 zł. Analiza wydatków wskazuje zaś, że w ciągu ostatnich 30 dni skarżąca wydała 520,83 zł, z czego 409,16 zł to środki przeznaczone m.in. na zdrowie. W tej sytuacji należy stwierdzić, że skarżąca wykazała, iż nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Z tego względu, na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 oraz art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w postanowieniu.