II SA/Wa 381/10

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie - Iwona Maciejuk po rozpoznaniu w dniu 17 września 2010 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku B. N. o przyznanie prawa pomocy w zakresie ustanowienia adwokata w sprawie ze skargi B. N. na decyzję Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia [...] stycznia 2010 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania renty w drodze wyjątku postanawia - ustanowić dla B. N. adwokata. B. N. wniosła o przyznanie prawa pomocy w zakresie ustanowienia adwokata w sprawie ze skargi na decyzję Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia [...] stycznia 2010 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania renty w drodze wyjątku. Na podstawie informacji przedstawionych przez stronę w urzędowym formularzu wniosku o przyznanie prawa pomocy ustalono, co następuje. B. N. ma na utrzymaniu troje dzieci w wieku: 13 lat, 10 lat i 4 lata. Rodzina utrzymuje się ze świadczeń rodzinnych (1000 zł), dochodu z gospodarstwa rolnego (120 zł) i najmu pokoi (200 zł). Łączny dochód wynosi 1320 zł. Majątek stanowi dom o powierzchni 95 m2 oraz nieruchomość rolna o powierzchni 14ha. Prawo pomocy w zakresie częściowym, obejmującym między innymi tylko ustanowienie adwokata, przysługuje osobie fizycznej, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (art. 246 § 1 pkt 2 i art. 245 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.)). Na podstawie informacji przedstawionych przez skarżącą stwierdzić należy, że wnioskodawczyni spełnia przesłankę warunkującą przyznanie prawa pomocy w żądanym zakresie. Strona utrzymuje się wraz z trójką dzieci z niewielkiego dochodu 1320 zł, w tym głównie ze świadczeń rodzinnych. Na jedną osobę w rodzinie przypada 330 zł. Wykazany dochód wskazuje, że strona nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Biorąc pod uwagę, że w postępowaniu sądowoadministracyjnym przy wnoszeniu środka odwoławczego od orzeczenia sądu I instancji obowiązuje przymus adwokacko-radcowski, stronie należało przyznać prawo pomocy. Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 w zw. z art. 254 § 1 oraz art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono, jak w postanowieniu.