II SA/Wa 384/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Iwona Dąbrowska, Sędziowie WSA Eugeniusz Wasilewski (spraw.), Adam Lipiński, Protokolant specjalista Elwira Sipak, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 12 grudnia 2014 r. sprawy ze skargi W. W. na rozkaz personalny Komendanta Głównego Policji z dnia [...] sierpnia 2013 r. nr [...] w przedmiocie zwolnienia ze służby w Policji – oddala skargę – Komendant Główny Policji rozkazem personalnym nr [...] z dnia [...] sierpnia 2013 r. wydanym na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2013 r., poz. 267), po rozpatrzeniu odwołania W. W. od rozkazu personalnego nr [...] Komendanta Wojewódzkiego Policji w [...] z dnia [...] lipca 2013 r., dotyczącego zwolnienia ze służby w Policji na podstawie art. 41 ust. 2 pkt 5 ustawy z dnia 6 kwietnia 1990 r. o Policji (Dz. U. z 2011 r. Nr 287, poz. 1687, z późn. zm.), zaskarżony rozkaz personalny utrzymał w mocy. W uzasadnieniu decyzji organ wskazał, iż w dniu [...] kwietnia 2013 r. Komendant Miejski Policji w [...] wystąpił z wnioskiem o zwolnienie [...] W. W. - kursanta [...] Wydziału [...] Komendy Miejskiej Policji w [...], ze służby w Policji na podstawie art. 41 ust. 2 pkt 5 ustawy o Policji. Przedmiotowy wniosek uzasadniony został usunięciem policjanta ze szkolenia i wyłączeniem ze stanu słuchaczy szkolenia zawodowego podstawowego oraz nieprzerwanym przebywaniem na długotrwałych zwolnieniach lekarskich. Ponadto wskazał, że policjant otrzymuje wynagrodzenie pomimo, że nie pełni służby, a jego postępowanie uchybia zasadom sprawiedliwości społecznej. Komendant Miejski Policji w [...] podkreślił, że [...] W. W. został usunięty ze szkolenia podstawowego z powodu nieuzyskania zaliczenia przewidzianego w programie szkolenia, natomiast policjanta usuniętego ze szkolenia podstawowego nie kieruje się ponownie na szkolenie, zaś warunkiem uzyskania kwalifikacji zawodowych niezbędnych do mianowania na stanowisko służbowe jest ukończenie przez policjanta szkolenia zawodowego podstawowego. Dalsze pozostawanie [...] W. W. w służbie uznał za bezcelowe. Po dokonaniu analizy materiałów sprawy Komendant Wojewódzki Policji w [...] wszczął postępowanie administracyjne w sprawie zwolnienia wymienionego policjanta ze służby w Policji na podstawie art. 41 ust. 2 pkt 5 ustawy o Policji. Zawiadomienie o wszczęciu postępowania administracyjnego z dnia [...] kwietnia 2013 r. doręczono stronie w dniu [...] kwietnia 2013 r. Realizując obowiązek wynikający z treści art. 43 ust. 3 ustawy o Policji, Komendant Wojewódzki Policji w [...] pismem z dnia [...] kwietnia 2013 r. wystąpił do Przewodniczącego Zarządu Wojewódzkiego Niezależnego Samorządnego Związku Zawodowego Policjantów województwa [...] z wnioskiem o wydanie opinii w przedmiocie zwolnienia ze służby w Policji [...] W. W. z uwagi na ważny interes służby, zaś postanowieniem nr [...] z dnia [...] maja 2013 r. dopuścił Zarząd Wojewódzki do udziału w postępowaniu administracyjnym. Zarząd Wojewódzki NSZZ Policjantów w piśmie z dnia [...] maja 2013 r. wydał opinię w przedmiotowej sprawie wskazując: że zebrany dotychczas materiał nie daje podstawy zwolnienia policjanta ze służby. W dniu [...] czerwca 2013 r. [...] W. W. zapoznał się z materiałami prowadzonego postępowania, zaś pismem z dnia [...] czerwca 2013 r. złożył stosowne wyjaśnienia. Wskazał, że uległ wypadkowi podczas odbywania szkolenia zawodowego podstawowego w Szkole Policji w [...], nie uzyskał zaliczenia oraz nie został dopuszczony do egzaminu z przedmiotu "przygotowanie do użycia broni palnej", co skutkowało egzaminem komisyjnym. Opisał też swoje wątpliwości związane z przebiegiem egzaminu komisyjnego, stwierdził, że wynik egzaminu komisyjnego powinien być dla niego pozytywny, dlatego nieukończenie szkolenia podstawowego nastąpiło z przyczyn od niego niezależnych i nie powinno być zarzutem w niniejszym postępowaniu. Stwierdził również, że błędne rozpoznanie urazu, któremu uległ [...] sierpnia 2012 r., spowodowało jego pogłębienie się i konieczność dokonania zabiegu operacyjnego oraz długotrwałej rehabilitacji. Wniósł o wycofanie się z zamiaru zwolnienia go z Policji i ponowne skierowanie na kurs podstawowy, po zakończonym leczeniu. Do swojego wystąpienia [...] W. W. załączył kopie protokołu powypadkowego, swojej skargi na postępowanie kadry szkoleniowej w Szkole Policji w [...], odpowiedzi na skargę Komendanta Szkoły Policji w [...], karty informacyjnej leczenia w SOR i zaświadczenia z gabinetu ortopedycznego. ` Biorąc pod uwagę powyższy stan faktyczny i prawny Komendant Wojewódzki Policji w [...] rozkazem personalnym nr [...] z dnia [...] lipca 2013 r. zwolnił [...] W. W. ze służby w Policji na podstawie art. 41 ust. 2 pkt 5 w związku z art. 45 ust. 1 ustawy z dnia 6 kwietnia 1990 r. o Policji z dniem [...] lipca 2013 r. Organ I instancji w uzasadnieniu decyzji wskazał, iż [...] W. W. nie realizując żadnych obowiązków służbowych z powodu usunięcia ze szkolenia podstawowego, przebywając na długotrwałym zwolnieniu lekarskim (283 dni) w pełni korzysta z przysługujących mu praw. Ponadto nie posiada on wiedzy i umiejętności niezbędnych do realizacji zadań służbowych, wynikających z karty opisu stanowiska pracy. Podkreślił również, że warunkiem uzyskania kwalifikacji zawodowych niezbędnych do mianowania na stanowisko służbowe jest ukończenie przez policjanta szkolenia zawodowego podstawowego, zaś w świetle obowiązujących przepisów nie kieruje się ponownie na szkolenie policjanta usuniętego ze szkolenia podstawowego. Skoro zatem policjant nie uzyskał i nie uzyska kwalifikacji zawodowych koniecznych do dalszego pełnienia służby, to jego dalsze pozostawanie w służbie należy uznać za bezcelowe. Na podstawie art. 108 § 1 Kpa wskazanej decyzji nadano rygor natychmiastowej wykonalności z uwagi na ważny interes społeczny, tożsamy z interesem służby. Od decyzji Komendanta Wojewódzkiego Policji w [...] W. W. złożył odwołanie do Komendanta Głównego Policji zarzucając decyzji naruszenie art. 7, 8 i 77 § 1 Kpa, poprzez nierzetelne i niewyczerpujące rozpatrzenie materiału dowodowego. Stwierdził m. in., że w uzasadnieniu zaskarżonego rozkazu nie uwzględniono i nie odniesiono się do żadnego ze złożonych przez niego dowodów, jak i do całości wyjaśnień złożonych w dniu [...] czerwca 2013 r. Podkreślił, że przebywanie przez niego na zwolnieniu lekarskim jest ściśle związane z wypadkiem podczas wykonywania obowiązków służbowych. [...] W. W. podkreślił, że Komendant Wojewódzki Policji w [...] powinien zwrócić się w jego sprawie do Komendanta Szkoły Policji w [...] o przekazanie testu z egzaminu komisyjnego z dnia [...] września 2012 r. W konkluzji podniósł, iż w jego przypadku organ administracji nie dochował w całości procedur postępowania administracyjnego naruszając art. 7, 8 i 77 § 1 Kpa, co bezpośrednio przemawia za niezasadnością zwolnienia go ze służby w Policji. Komendant Główny Policji odnosząc się do argumentów podniesionych przez stronę w odwołaniu wskazał, iż podstawę materialnoprawną zwolnienia skarżącego ze służby w Policji stanowił art. 41 ust. 2 pkt 5 ustawy o Policji. Zgodnie z tym przepisem policjanta można zwolnić ze służby w przypadku, gdy wymaga tego ważny interes służby. Pojęcie "ważnego interesu służby" nie zostało w ustawie bliżej określone. W praktyce, na podstawie tego przepisu dokonuje się zwolnień takich funkcjonariuszy, którzy w ocenie przełożonych nie powinni z przyczyn pozamerytorycznych pełnić dalej służby w Policji, przy czym przesłanka "ważnego interesu służby" winna być w każdej indywidualnej sprawie skonkretyzowana przez wskazanie okoliczności faktycznych, składających się na taką ocenę. Mając na względzie różnorodność możliwych stanów faktycznych, ustalenie treści pojęcia "ważnego interesu służby" ustawodawca pozostawił organowi Policji stosującemu prawo, który przeprowadza w tym zakresie wykładnię przepisów prawnych i w każdym indywidualnym przypadku konkretyzuje je, wskazując okoliczności faktyczne uzasadniające taką ocenę. Użycie w cytowanym przepisie zwrotu "można zwolnić" oznacza, że zwolnienie takie ma charakter fakultatywny i pozostawione zostało tzw. uznaniu administracyjnemu. Stąd też decyzja podejmowana na podstawie tego przepisu powinna uwzględniać zarówno interes społeczny, jak i słuszny interes skarżącego (art. 7 Kpa). Ma to szczególne znaczenie w sytuacji, gdy ustawodawca używa określeń prawnie niezdefiniowanych (tzw. wyrażeń nieostrych) w postaci "ważnego interesu służby". Organ odwoławczy podkreślił, iż Komendant Wojewódzki Policji w [...], działając w granicach uznania administracyjnego, przed podjęciem rozstrzygnięcia i podjęciem decyzji, wyjaśnił wnikliwie i wszechstronnie stan faktyczny sprawy, a przed wydaniem decyzji (art. 7, art. 10 § 1 oraz art. 77 Kpa) rozpatrzył sprawę w świetle wszystkich przepisów prawa materialnego mogących mieć do niej zastosowanie. Rolą organu administracji w sprawie o zwolnienie policjanta ze służby na podstawie art. 41 ust. 2 pkt 5 ustawy o Policji jest wykazanie, że za zwolnieniem funkcjonariusza przemawia ważny interes służby. W rozpatrywanej sprawie istota rozstrzygnięcia sprowadza się zatem do wyjaśnienia i oceny, czy w obecnym stanie faktycznym pozostawienie [...] W. W. w służbie narusza jej ważny interes. W ocenie organu II instancji niezaprzeczalnym pozostaje, że sytuacja [...] W. W. wpływa negatywnie na organizację służby w jednostce. W kontekście zagrożenia zjawiskami przestępczymi szczególne znaczenie posiada bowiem funkcjonowanie pionu służby prewencyjnej - do czego przyczynia się każdy policjant. [...] W. W. mimo rocznego stażu służby nie ukończył szkolenia podstawowego, co pozwoliłoby mu posiąść umiejętności i wiedzę niezbędną do realizacji zadań służbowych wynikających z karty opisu stanowiska pracy. Organ wskazał, że rozkazem Komendanta Szkoły Policji w [...] nr [...] z dnia [...] września 2012 r. [...] W. W. został usunięty ze szkolenia i wyłączony ze stanu słuchaczy szkolenia zawodowego podstawowego z powodu nieuzyskania zaliczenia przewidzianego w programie szkolenia zawodowego podstawowego. Jako podstawę prawną swojego działania Komendant Szkoły Policji w [...] wskazał § 43 ust. 2 pkt 2 rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 19 czerwca 2007 r. w sprawie szczegółowych warunków odbywania szkoleń zawodowych oraz doskonalenia zawodowego w Policji (Dz. U. Nr 126, poz. 877, z późn. zm.). Przywołany przepis stanowi, iż słuchacza usuwa się ze szkolenia, jeżeli nie uzyskał zaliczenia lub nie zdał egzaminu przewidzianego w programie szkolenia zawodowego policjantów. Ponadto, w myśl § 46 ust. 2 tego aktu prawnego, nie kieruje się ponownie na szkolenie policjanta usuniętego ze szkolenia podstawowego.  W przywołanym rozkazie nr [...] jako termin stawienia się policjanta w jednostce macierzystej wskazano dzień [...] września 2012 r. Od tego też dnia, aż do dnia zwolnienia ze służby, policjant przedkładał zaświadczenia lekarskie o niezdolności do służby. Powyższa sytuacja rzutuje ujemnie na ważny interes służby, jakim jest zapewnienie bezpieczeństwa obywateli poprzez wykonywanie zadań przez wszystkich policjantów jednostki. Brak przeszkolenia zawodowego oraz ograniczenia wynikające ze stanu zdrowia powodują, że zadania, które powinny być przydzielone [...] W. W., z konieczności obciążają innych policjantów. Może to rodzić napięcia i konflikty, a ponadto skutkuje obniżeniem poziomu motywacji i zaangażowania w realizację zadań pozostałych funkcjonariuszy. Organ II instancji podzielił argumentację Komendanta Wojewódzkiego Policji w [...], iż każdy policjant przyjęty do służby w Policji posiada określone obowiązki, ale również i prawa, do których należą: uposażenie za każdy miesiąc pozostawania w służbie, prawo do 26 dni urlopu wypoczynkowego za każdy rok kalendarzowy, dopłata do wypoczynku, zwrot kosztów za przejazdy, wypłata sortów mundurowych, nagród rocznych itp. [...] W. W. natomiast nie ukończywszy przeszkolenia podstawowego i nie realizując nałożonych na niego obowiązków w pełni korzysta z przysługujących mu praw. Przytoczone powyżej argumenty wypełniają nie tylko pojęcie ważnego interesu służby, ale szerzej - ważnego interesu społecznego. Niewątpliwie bowiem w ważnym interesie służby leży, aby nie pozostawał w stosunku służbowym policjant, który nie posiada jakichkolwiek kwalifikacji zawodowych (w związku z czym, stosownie do art. 34 ust. 1 i 3 ustawy o Policji, nie może być mianowany na stanowisko służbowe, a także nie może wypełniać podstawowych czynności policjanta), nie może ich - w świetle obowiązujących przepisów - nabyć, a dodatkowo przebywa na zwolnieniu lekarskim. Organ nadmienił, że art. 41 ust. 2 pkt 5 cyt. ustawy stanowi jedyną możliwą podstawę prawną rozwiązania stosunku służbowego z [...] W. W. Nie jest bowiem możliwe zastosowanie choćby art. 41 ust. 1 pkt 2 cyt. ustawy (zwolnienie w przypadku nieprzydatności do służby, stwierdzonej w opinii służbowej w okresie służby przygotowawczej), albowiem nie jest możliwe przeprowadzenie opiniowania wobec policjanta stale nieobecnego w służbie i nie wykonującego żadnych zadań i czynności służbowych. Wskazał, iż z materiałów postępowania wynika, że organ I instancji dokonał wszechstronnej oceny okoliczności na podstawie analizy zebranego materiału dowodowego, mając na względzie interes służby tożsamy z interesem społecznym. Świadczy o tym liczba zgromadzonych w sprawie dokumentów, jak też ich analiza w uzasadnieniu zaskarżonego rozkazu personalnego. Komendant Główny Policji podkreślił również, że organ I instancji nadając zaskarżonemu rozstrzygnięciu rygor natychmiastowej wykonalności miał na uwadze ważny interes społeczny przejawiający się szczególnym statusem i zadaniami Policji, która jako formacja służąca społeczeństwu i przeznaczona do ochrony bezpieczeństwa ludzi oraz utrzymania bezpieczeństwa i porządku publicznego jest jedną z instytucji, której szczególna rola i zhierarchizowana struktura wymaga skutecznego i prawidłowego działania, której nie może wypełniać w przypadku, gdy w jej szeregach znajdują się funkcjonariusze, którzy tej służby z przyczyn pozamerytorycznych nie mogą pełnić. W kontekście powyższego wskazał, że zaskarżona decyzja spełnia wymagania określone w art. 108 § 1 Kpa, gdyż w jej uzasadnieniu przytoczono okoliczności wskazujące, że zachodzą przesłanki uzasadniające przedłożenie interesu społecznego nad indywidualny interes strony. W odniesieniu do argumentów strony poniesionych w odwołaniu organ stwierdził, że nie mogą one doprowadzić do wydania rozstrzygnięcia innego niż niniejsze. Nie jest rolą organów administracji właściwych do rozpatrywania niniejszej sprawy ponowne badanie okoliczności nieuzyskania przez kursanta zaliczenia przewidzianego w programie szkolenia zawodowego podstawowego, zwłaszcza, że okoliczności tej sprawy zostały już zbadane w ramach postępowania skargowego przez Komendanta Szkoły Policji w [...]. Trudno zgodzić się z oczekiwaniem strony, że Komendant Wojewódzki Policji w [...] miałby w ramach prowadzonego postępowania dokonać ponownej, nieprzewidzianej żadnymi procedurami, oceny wyniku jego egzaminu komisyjnego z dnia [...] września 2012 r. Komendant Główny Policji wskazał, iż nie przeczy, że przebywanie [...] W. W. na długotrwałym zwolnieniu lekarskim może mieć związek z urazem, jakiego doznał w dniu [...] sierpnia 2012 r. podczas odbywania szkolenia zawodowego podstawowego. Jednakże fakt ten nie może skutkować dalszym bezterminowym pozostawaniem w służbie policjanta nieposiadającego żadnych kwalifikacji zawodowych, i tak już przez ponad 10 miesięcy nie wykonującego jakichkolwiek czynności służbowych. Co do wniosku strony zawartego w piśmie z dnia [...] czerwca 2013 r., jak również opinii Zarządu Wojewódzkiego NSZZ Policjantów województwa [...] z dnia [...] maja 2013 r., o ponowne skierowanie policjanta na kurs podstawowy, organ podkreślił, że działania takiego w sposób bezpośredni zabraniają przepisy obowiązującego w tym zakresie prawa (§ 46 ust. 2 rozporządzenia MSWiA z dnia 19 czerwca 2007 r.), i nawet zarzut naruszenia przepisów wewnątrzpolicyjnych nie może stanowić argumentu dla naruszenia przepisu prawa powszechnie obowiązującego. Biorąc pod uwagę zaistniałe okoliczności, w pełni zasadnym było zwolnienie [...] W. W. z dniem [...] lipca 2013 r. ze służby w Policji na podstawie art. 41 ust. 2 pkt 5 ustawy o Policji. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie W. W. zarzucił rozkazowi personalnemu Komendanta Głównego Policji nr [...] z dnia [...] sierpnia 2013 r. naruszenie przepisów prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, tj. art. 41 ust. 2 pkt 5 ustawy o Policji poprzez błędne przyjęcie, iż ma on zastosowanie w niniejszej sprawie. Ponadto skarżący zarzucił naruszenie przepisu postępowania, które miało istotny wpływ na wynik sprawy, tj. art. 7 Kpa, polegające na zaniechaniu dokładnego wyjaśnienia okoliczności sprawy oraz braku wyczerpującego rozpatrzenia materiału dowodowego, co doprowadziło do błędnego ustalenia stanu faktycznego i w konsekwencji utrzymania w mocy decyzji o zwolnieniu ze służby w policji. Natomiast naruszenie art. 108 Kpa polegało na błędnym przyjęciu, iż ma on zastosowanie w niniejszej sprawie. Podnosząc powyższe zarzuty W. W. wniósł o uchylenie w całości zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji - rozkazu personalnego nr [...] Komendanta Wojewódzkiego Policji w [...] z dnia [...] lipca 2013 r., uchylenie rygoru natychmiastowej wykonalności oraz zasądzenie kosztów postępowania. W uzasadnieniu skargi skarżący podniósł, iż organ nie wziął pod uwagę przyczyn nieukończenia przez niego szkolenia podstawowego. Tymczasem powody nieukończenia szkolenia mają decydujące znaczenie dla rozstrzygnięcia sprawy. Wskazał, iż uległ wypadkowi podczas pobytu na szkoleniu w Szkole Policji w [...], co potwierdza wpis w protokole powypadkowym nr [...] z dnia [...] listopada 2012 r. Następnie wziął udział w egzaminie, mimo że jego stan zdrowia nie pozwalał na przystąpienie do niego. Powoływanie się przez organy Policji na złożone przez niego oświadczenie o gotowości przystąpienia do egzaminu nie ma przy tym znaczenia o tyle, że nie postawiono mu w tym zakresie wyboru i nie wskazano możliwości późniejszego ponownego przystąpienia do szkolenia, czy do samego egzaminu. W sytuacji, gdy stan zdrowia nie pozwalał na przystąpienie do egzaminu, wynik tego egzaminu nie mógł stanowić podstawy do wydania dnia [...] września 2012 r. przez Szkołę Policji w [...] rozkazu nr [...] usuwającego go ze szkolenia i wyłączającego ze stanu słuchaczy szkolenia zawodowego podstawowego. W ocenie skarżącego w sprawie nie uwzględniono opinii Zarządu Wojewódzkiego NSZZ Policjantów województwa [...] z dnia [...] mają 2012 r., w której wskazano, że nie było podstaw faktycznych i prawnych do zwolnienia go ze służby. Skarżący wskazał też na niezasadne oddalenie jego wniosków dowodowych i niezbadanie okoliczności wydania rozkazu nr [...], co nie pozwoliło na wydanie decyzji w prawidłowy sposób. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, przytaczając argumentację zawartą w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny Warszawie zważył, co następuje: Skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Podniesiony w niej zarzut naruszenia art. 41 ust. 2 pkt 5 ustawy o policji nie jest zasadny. Zgodnie z tym przepisem policjanta można zwolnić ze służby w przypadku, gdy wymaga tego ważny interes służby. Użycie w tym przepisie zwrotu "można zwolnić" oznacza, że rozwiązanie z policjantem stosunku służbowego na tej podstawie ma charakter fakultatywny i zostało pozostawione tzw. uznaniu administracyjnemu. Tego typu działania nie zostały wyłączone z pod kontroli sądowej, jednakże kontrola decyzji uznaniowych ma ograniczony zakres i sprowadza się do zbadania, czy zaskarżona decyzja nie nosi cech dowolności, tj. czy organ administracji wybrał prawnie dopuszczalny sposób rozstrzygnięcia oraz czy wyboru takiego dokonał po ustaleniu i rozważeniu wszystkich okoliczności istotnych dla sprawy. Sąd nie może natomiast ingerować w słuszność dokonanego przez organ wyboru i tym samym oceniać celowości zaskarżonego rozstrzygnięcia. W rozpoznawanej sprawie bezsporne jest, iż [...] W. W. nie ukończył szkolenia zawodowego podstawowego, na które został skierowany do Szkoły Policji w [...]. Tym samym nie uzyskał on kwalifikacji zawodowych niezbędnych do samodzielnego pełnienia służby. Komendant Szkoły Policji w [...] rozkazem nr [...] z dnia [...] września 2012 r. wydanym na podstawie § 43 ust. 2 pkt 2 rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 19 czerwca 2007 r. w sprawie szczegółowych warunków odbywania szkoleń zawodowych oraz doskonalenia zawodowego w Policji (Dz. U. Nr 126, poz. 877, z późn. zm.), usunął ze szkolenia i wyłączył ze stanu słuchaczy kursu zawodowego skarżącego z powodu nie uzyskania zaliczenia przewidzianego w programie szkolenia zawodowego podstawowego. Zgodnie z rozkazem dzień [...] września 2012 r. wyznaczono jako termin stawienia się funkcjonariusza w jednostce macierzystej. Skarżący nie stawił się w jednostce i od tego dnia przedkładał zwolnienia lekarskie. Organ wskazał, iż z analizy absencji chorobowej wynika, że od dnia [...] września 2012 r. do dnia [...] lipca 2013 r. (ostatnie dostarczone zwolnienie lekarskie) funkcjonariusz nieprzerwanie przebywa 283 dni na zwolnieniach lekarskich wystawianych przez lekarzy różnych specjalności: lekarza rodzinnego, lekarza chorób wewnętrznych, lekarza ortopedy, lekarza specjalisty chirurgii urazowej i ortopedii. W ocenie Sądu, nie ma racjonalnych podstaw do zakwestionowania stanowiska organów, że długotrwała nieobecność skarżącego w służbie dezorganizuje pracę Komendy Miejskiej Policji w [...]. Oczywistym bowiem jest, że zadania nałożone na Policję w czasie absencji chorobowej skarżącego musiały być realizowane przez pozostałych funkcjonariuszy. Taka zaś sytuacja nie mogła pozostawać bez wpływu na działalność tej jednostki. Utrzymywanie takiego stanu nie leży w interesie społecznym (w interesie służby).Dla dobra służby nie jest też bez znaczenia, czy funkcjonariusz posiada odpowiednie przygotowanie zawodowe. Przygotowania takiego skarżący nie uzyskał i jak wykazuje organ powołując się na przepis § 46 ust. 2 wskazanego wyżej rozporządzenia MSWiA z dnia 19 czerwca 2007 r. policjanta usuniętego ze szkolenia podstawowego nie kieruje się ponownie na szkolenie. Zgodzić się należy ze stanowiskiem Komendanta Głównego Policji, iż poza kompetencjami organów właściwych do rozpatrywania niniejszej sprawy jest badanie okoliczności nieuzyskania przez skarżącego zaliczenia przewidzianego w programie szkolenia zawodowego podstawowego. Wprawdzie skarżący podnosi, że powodem niezaliczenia był stan zdrowia po przebytym urazie, jednakże na rozprawie przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Warszawie stwierdził on, że prośbę o egzamin komisyjny argumentował formułką odwołującą się do braku wiedzy. Przedstawiona w sprawie opinia Zarządu Wojewódzkiego NSZZ policjantów podlega ocenie organu, lecz nie była dla niego wiążąca. Z powyższych względów nie można zarzucić organom, że w przedstawionych okolicznościach sprawy skorzystały z możliwości rozwiązania stosunku służbowego ze skarżącym na podstawie art. 41 ust. 2 pkt 5 ustawy o Policji. Żadne bowiem istotne fakty nie przemawiały za tym, aby w przyjętym stanie faktycznym sprawy interes strony był ważniejszy od dobra formacji, której skarżący był funkcjonariuszem. Zaskarżona decyzja spełnia też wymagania określone w art.108 Kpa co zostało wykazane w jej uzasadnieniu. Dlatego Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie uznając zarzuty skargi za nieuzasadnione, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), orzekł jak w wyroku.