II SA/Wa 385/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Maria Werpachowska (spr.), Sędziowie WSA Iwona Dąbrowska, Iwona Maciejuk, po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 16 marca 2018 r. sprawy z wniosku K.J. o uzupełnienie wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 13 października 2017 r. sygn. akt II SA/Wa 385/17 w sprawie ze skargi K.J. na postanowienie Komendanta Głównego Policji z dnia [...] stycznia 2017 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wydania kserokopii dokumentów z akt postępowania administracyjnego postanawia: – odmówić uwzględnienia wniosku – Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie po rozpoznaniu w trybie uproszczonym sprawy ze skargi K. J. na postanowienie Komendanta Głównego Policji z dnia [...] stycznia 2017 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wydania kserokopii dokumentów z akt postępowania administracyjnego, wyrokiem z dnia 13 października 2017 r. sygn. akt II SA/Wa 385/17 uchylił zaskarżone postanowienie oraz poprzedzające je postanowienie Komendanta Głównego Policji z dnia [...] grudnia 2016 r. Pismem z dnia [...] października 2017 r. skarżący, powołując art. 157 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2017 r. poz. 1369 ze zm.) – dalej jako "P.p.s.a.", wniósł o "uzupełninie wyroku o rozstrzygnięcie merytoryczne w zakresie naruszenia przez Komendanta Głównego właściwości rzeczowej naruszenia zakazu w innych sprawach niż bezpieczeństwo i porządek publiczny z art. 5 ustawy o Policji korzystania w takich sprawach z uprawnień przyznanych ministrowi, w tym w związku z cywilną kontrolą działalności organów Policji w postępowaniach administracyjnych, innych niż określone w ustawie o Policji". Skarżący podniósł, iż w uzasadnieniu określono stanowisko Sądu i wykładnię prawa, jednakże okoliczności w nim przedstawione nie popierają rozstrzygnięcia merytorycznego, albowiem Sąd nie rozstrzygnął skargi w tym zakresie, jak i nie orzekł, iż wbrew art. 5 ustawy o Policji, uznaje lub przyznaje KGP uprawnienia Ministra. Zatem, w cenie skarżącego, zakres ten wymaga uzupełnienia rozstrzygnięciem sądowym, albowiem uzasadnienie nie może stanowić, czy zastępować rozstrzygnięcia sądowego w sprawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 157 § 1 P.p.s.a., strona może w ciągu czternastu dni od doręczenia wyroku z urzędu - a gdy wyroku nie doręcza się stronie od dnia ogłoszenia - zgłosić wniosek o uzupełnienie wyroku, jeżeli sąd nie orzekł o całości skargi albo nie zamieścił w wyroku dodatkowego orzeczenia, które według przepisów ustawy powinien był zamieścić z urzędu. Uzupełnienie wyroku może mieć miejsce jedynie w przypadkach określonych w powyższym przepisie, tj. w sytuacji, gdy sąd nie orzekł o całości skargi albo nie zamieścił w wyroku dodatkowego orzeczenia, które według przepisów ustawy powinien był zamieścić z urzędu. Taka sytuacja nie zachodzi w niniejszej sprawie. Sąd, uchylając zaskarżone postanowienie oraz poprzedzające je postanowienie Komendanta Głównego Policji z dnia [...] grudnia 2016 r. w przedmiocie odmowy wydania kserokopii dokumentów z akt postępowania administracyjnego, orzekł o całości skargi. Sąd nie był obowiązany do zamieszczenia w rozstrzygnięciu dodatkowego orzeczenia. Sąd nie miał podstaw prawnych do zamieszczania w sentencji wyroku innych stwierdzeń, niż te, które zostały w nim zawarte. W przypadku uwzględnienia skargi na decyzję lub postanowienie sąd stosuje art. 145 § 1 P.p.s.a., zgodnie z którym sąd uwzględniając skargę na decyzję lub postanowienie: 1) uchyla decyzję lub postanowienie w całości albo w części, jeżeli stwierdzi: a)naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, b) naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego, c) inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy; 2) stwierdza nieważność decyzji lub postanowienia w całości lub w części, jeżeli zachodzą przyczyny określone w art. 156 Kodeksu postępowania administracyjnego lub w innych przepisach; 3) stwierdza wydanie decyzji lub postanowienia z naruszeniem prawa, jeżeli zachodzą przyczyny określone w Kodeksie postępowania administracyjnego lub w innych przepisach. W razie nieuwzględnienia skargi w całości albo w części sąd oddala skargę – art. 151 P.p.s.a. Wskazanie, jakie konkretnie działania organu naruszały przepisy prawa lub ocena prawidłowego zastosowania przepisów prawa, ma miejsce w uzasadnieniu wyroku, a nie w jego sentencji. Wniosek o uzupełnienie wyroku może zaś dotyczyć wyłącznie sentencji wyroku (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 10 marca 2008 r. sygn. akt II OZ 1361/07 dostępne w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych na stronie orzeczenia.nsa.gov.pl). Jeżeli natomiast skarżący nie zgadza się z treścią uzasadnienia wyroku, bądź uważa, że brak jest w nim istotnych elementów, to może to kwestionować w drodze przysługującego od tego wyroku środka odwoławczego, tj. skargi kasacyjnej (por. T. Woś, H. Knysiak-Molczyk, M. Romańska, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, LexisNexis, Warszawa 2011, s. 725). W niniejszej sprawie Sąd uznał, że skarga K. J. zasługuje na uwzględnienie, co znalazło odzwierciedlenie w sentencji wydanego wyroku z dnia 13 października 2017 r. Przedmiotowy wyrok wraz z uzasadnieniem został doręczony K. J. w dniu [...] października 2017 r. - dowód zwrotne potwierdzenia odbioru k. - 42 akt. Uzasadnienie wniosku o uzupełnienie przedmiotowego wyroku wskazuje, iż skarżący kwestionuje zasadność podjętego przez Sąd rozstrzygnięcia, które powinien podważać w zarzutach skargi kasacyjnej. Z tych też względów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 157 § 1 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.