II SA/Wa 391/18

PostanowienieWSA w Warszawie2018-04-26

Skład orzekający: Iwona Malicka

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych powinien zostać umorzony, jeśli strona skarżąca jest z mocy ustawy zwolniona z obowiązku ponoszenia tych kosztów?
Ratio decidendi
Postępowanie w przedmiocie wniosku o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych podlega umorzeniu, jeżeli strona skarżąca jest z mocy ustawy zwolniona z obowiązku ponoszenia tych kosztów. W takiej sytuacji rozpoznanie wniosku staje się zbędne, co uzasadnia umorzenie postępowania na podstawie art. 249a PPSA.
Stan faktyczny
Skarżąca złożyła skargę na decyzję Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji oraz wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych. Skarżąca jest uprawniona do renty rodzinnej po zmarłym mężu – funkcjonariuszu Policji, co oznacza, że z mocy ustawy jest zwolniona z ponoszenia kosztów sądowych.
Rozstrzygnięcie
Umorzono postępowanie w przedmiocie wniosku skarżącej o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych.

Pełny tekst orzeczenia

Starszy referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie - Iwona Malicka po rozpoznaniu w dniu 26 kwietnia 2018 r. w Warszawie na posiedzeniu niejawnym wniosku S. G. o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych w sprawie ze skargi S. G. na decyzję Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia [...] stycznia 2018 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wyłączenia stosowania przepisów ustawy zaopatrzeniowej postanawia: umorzyć postępowanie w przedmiocie wniosku skarżącej o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych. Skarżąca wraz ze skargą na decyzję Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji złożyła wniosek o przyznanie jej w niniejszej sprawie prawa pomocy przez zwolnienie od kosztów sądowych. Mając na względzie powyższe zważono, co następuje: Należy stwierdzić, że stosownie do treści art. 239 § 1 pkt 1 lit. d ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.), strona skarżąca działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach ze stosunków pracy i stosunków służbowych nie ma obowiązku uiszczenia kosztów sądowych. S. G. jest osobą uprawnioną do renty rodzinnej po zmarłym mężu - J. G. - funkcjonariuszu Policji. Oznacza to, że skarżąca w tej sprawie jest zwolniona z ustawy od obowiązku ponoszenia kosztów sądowych w całym postępowaniu sądowoadministracyjnym. Zgodnie z art. 249a powołanej ustawy, jeżeli strona cofnie wniosek lub rozpoznanie wniosku stało się zbędne, postępowanie w sprawie przyznania prawa pomocy umarza się. Skoro zatem skarżąca w niniejszej sprawie jest zwolniona z obowiązku ponoszenia kosztów sądowych, to postępowanie w zakresie wniosku o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych, jako zbędne, należało umorzyć. Z tych względów, na podstawie art. 249a w zw. z art. 239 § 1 pkt 1 lit. d oraz art. 258 § 2 pkt 7 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, postanowiono, jak w sentencji.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 27.07.2026. · Źródło