II SA/Wa 393/05
PostanowienieWSA w Warszawie2005-03-18
Skład orzekający: Iwona Dąbrowska
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy pismo organu informujące o tym, że żądane informacje nie stanowią informacji publicznej, jest aktem lub czynnością podlegającą kontroli sądu administracyjnego na podstawie ustawy o dostępie do informacji publicznej?Ratio decidendi
Pismo organu informujące o tym, że żądane informacje nie stanowią informacji publicznej, nie jest decyzją administracyjną ani innym aktem lub czynnością podlegającą kontroli sądu administracyjnego. Skarga na takie pismo jest niedopuszczalna, ponieważ ustawa o dostępie do informacji publicznej dotyczy jedynie informacji o faktach i stanach istniejących w chwili wystąpienia z żądaniem, a nie przyczyn niewydania materiałów czy przewidywanych terminów ich publikacji.Stan faktyczny
Skarżący zwrócił się do Generalnego Inspektora Ochrony Danych Osobowych (GIODO) o wyjaśnienie przyczyn niewydania publikacji książkowej z konferencji. Po wymianie korespondencji, w której GIODO informował, że żądane informacje nie stanowią informacji publicznej, skarżący wniósł skargę do WSA, uznając pismo GIODO za decyzję odmawiającą udostępnienia informacji. WSA postanowił odrzucić skargę.Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie : Przewodniczący: Sędzia WSA Iwona Dąbrowska po rozpoznaniu w dniu 18 marca 2005 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi P.S. na pismo Generalnego Inspektora Ochrony Danych Osobowych z dnia [...] grudnia 2004 r. nr [...] w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej postanawia: - odrzucić skargę -
Pan P.S. pismem z dnia 14 października 2004 r. zwrócił się do
Biura Generalnego Inspektora Ochrony Danych Osobowych o udzielenie wyjaśnienie przyczyn niewydania publikacji książkowej zawierającej referaty i inne materiały z konferencji "Ochrona danych osobowych a dostęp do informacji publicznej - prawa komplementarne czy wzajemnie sprzeczne ?", która odbyła się w G. w 2003 roku.
Pismem z dnia [...] listopada 2004r. nr [...] Generalny Inspektor Ochrony Danych Osobowych (zwany dalej Generalnym Inspektorem) poinformował P.S., że inicjatywa opublikowania materiałów z powołanej konferencji nie została dotychczas zrealizowana.
W dniu 16 listopada 2004 r. Pan P.S. wystąpił do Generalnego Inspektora z wnioskiem o udzielnie informacji publicznej o okolicznościach, które spowodowały iż materiały z konferencji nie zostały opublikowane, podjętych przez organ działaniach zmierzających do tego aby materiały z konferencji opublikować
oraz przewidywanym terminie opublikowania materiałów.
W odpowiedzi na to pismo Generalny Inspektor pismem z dnia [...] listopada
2004 r. nr [...] poinformował skarżącego, że kwestia
opublikowania materiałów z konferencji została wyjaśniona w uprzednio skierowanej
do niego korespondencji. Ponadto wskazał, że informacje o których udostępnienie występuje nie stanowią informacji publicznej w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. Nr 112, poz. 1198 ze
zm.)
W dniu 9 grudnia 2004 r. do Biura Generalnego Inspektora wpłynęło kolejne pismo Pana P.S., w którym wezwał on organ do zaprzestania
naruszania prawa, gdyż jak wskazał powołane pismo z dnia [...] listopada 2004 r. stanowi jego zdaniem decyzję o odmowie udostępnienia informacji publicznej.
Po analizie okoliczności faktycznych i prawnych sprawy, pismem z dnia
[...] grudnia 2004 r. nr [...] Generalny Inspektor podtrzymał stanowisko wyrażone w uprzednio skierowanej do Skarżącego dotychczasowej korespondencji.
Pan P.S. na powołane pismo z dnia [...] grudnia 2004 r. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, w której podniósł,
że domagał się od Generalnego Inspektora informacji publicznej.
W odpowiedzi na skargę Generalny Inspektor wniósł o jej oddalenie.
Odnosząc się do zarzut skargi podniósł, że żądaną przez skarżącego informację nie można zakwalifikować jako informacji publicznej w rozumieniu powołanej ustawy z
dnia 6 września 2001 r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje:
Zgodnie z treścią art. 3 § 2 i § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo
o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.; dalej powoływana jako ppsa) sądy administracyjne sprawują kontrolę administracji publicznej w spawach ze skarg na: 1/ decyzje administracyjne, 2/ postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty, 3/ postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, 4/ inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, 5/ akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej, 6/ akty organów
jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej, 7/ akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego, 8/ bezczynność organów
w przypadkach określonych w pkt 1-4. Ponadto sądy administracyjne orzekają
w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę,
i stosują środki określone w tych przepisach.
Tymczasem przedmiotem skargi Pana P.S. jest pismo Generalnego Inspektora z dnia [...] grudnia 2004 r., w którym skarżący został poinformowany, że żądana przez niego informacja nie stanowi informacji publicznej
w rozumieniu powołanej ustawy z dnia 6 września 2001 r.
Wskazać należy, że powołana ustawa z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej odnosi się jedynie do udzielenia informacji o określonych
faktach i stanach istniejących w chwili wystąpienia z żądaniem udzielenia informacji. Tym samym żądanie skarżącego o poinformowaniu go o przyczynach niewydania materiałów z konferencji oraz wskazanie przewidywanego terminu ich opublikowania nie mieści się w zakresie informacji publicznej. W związku z tym Generalny
Inspektor prawidłowo poinformował skarżącego pismem, że jego żądanie nie
dotyczy informacji publicznej.
Zaskarżone pismo nie stanowi decyzji administracyjnej, ani też innego rodzaju orzeczenia, aktu lub czynności podlegającej właściwości sądu, do których oceny właściwy byłby sąd administracyjny, co czyni skargę niedopuszczalną.
Z tych względów na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 i § 3 ppsai, postanowiono jako
w sentencji.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 24.07.2026. · Źródło