II SA/Wa 3952/21

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Andrzej Góraj po rozpoznaniu w dniu 18 maja 2022 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Centrum Nauki i Biznesu "[...]" Sp. z o.o. z siedzibą w [...] na decyzję Ministra Edukacji i Nauki z dnia [...] września 2021 r. nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania odwoławczego postanawia: 1. umorzyć postępowanie sądowoadministracyjne; 2. zasądzić od Ministra Edukacji i Nauki na rzecz Centrum Nauki i Biznesu "[...]" Sp. z o.o. z siedzibą w [...] kwotę 680 zł (sześćset osiemdziesiąt złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. Minister Edukacji i Nauki (dalej: "organ", "Minister") decyzją z dnia [...] września 2021 r. nr [...], po rozpoznaniu odwołania wniesionego przez Centrum [...] [...] Sp. z o.o. z siedzibą w [...] (dalej: "skarżący", "strona skarżąca") od decyzji [...] Kuratora Oświaty z dnia [...] lipca 2021 r. (dalej: "Kurator") nr [...] umorzył postępowanie odwoławcze. Pismem z dnia 4 listopada 2021 r. skarżący, reprezentowany przez pełnomocnika profesjonalnego, złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Ministra z dnia [...] września 2021 r. wnosząc o jej uchylenie oraz o uchylenie poprzedzającej ją decyzji Kuratora z dnia [...] lipca 2021 r. Jednocześnie pełnomocnik wniósł o zasądzenie od organu kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o umorzenie postępowania sądowoadministracyjnego w związku z uwzględnieniem skargi w całości i wydaniem w trybie art. 54 § 3 z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2022 r. poz. 329, dalej: "P.p.s.a.") decyzji z dnia [...] listopada 2021 r. nr [...] W decyzji tej organ uwzględnił skargę Centrum [...] [...] Sp. z o.o. z siedzibą w [...] w ten sposób, że uchylił własną decyzję z dnia [...] września 2021 r. oraz poprzedzająca ją decyzję Kuratora z dnia [...] lipca 2021 r. i umorzył w całości postępowanie pierwszej instancji. Od decyzji Ministra z dnia z dnia [...] listopada 2021 r. nr [...] nie została wniesiona skarga do tutejszego Sądu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, zważył co następuje. Zgodnie z art. 54 § 3 zdanie pierwsze P.p.s.a. organ, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania zaskarżono, może w zakresie swojej właściwości uwzględnić skargę w całości w terminie trzydziestu dni od dnia jej otrzymania. W przypadku skargi na decyzję, uwzględniając skargę w całości, organ uchyla zaskarżoną decyzję i wydaje nową decyzję. Stosownie zaś do treści art. 161 § 1 pkt 3 P.p.s.a., Sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, gdy stało się ono bezprzedmiotowe z przyczyn innych, niż te wskazane w § 1 pkt 1 i 2. Postępowanie sądowoadministracyjne staje się bezprzedmiotowe "z innych przyczyn", gdy w toku tego postępowania, a przed wydaniem wyroku, przestanie istnieć przedmiot zaskarżenia. Tym samym do okoliczności uzasadniających umorzenie postępowania na podstawie powyższego przepisu należy bez wątpienia uwzględnienie skargi przez organ w trybie art. 54 § 3 P.p.s.a. (w ramach tzw. autokontroli). Powoduje ono bowiem wyeliminowanie z obrotu prawnego zaskarżonego aktu, co czyni zbędnym dalsze procedowanie w sprawie. W razie wydania nowego rozstrzygnięcia służy na nie skarga do sądu administracyjnego, co należycie chroni prawa strony skarżącej. Przenosząc powyższe rozważania na grunt niniejszej sprawy stwierdzić należy, że kwestionowana w skardze decyzja Ministra z dnia [...] września 2021 r. nr [...] została wyeliminowana z obrotu prawnego przez organ w trybie art. 54 § 3 P.p.s.a. Potwierdza to znajdująca się w aktach administracyjnych sprawy decyzja tegoż organu z dnia [...] listopada 2021 r. nr [...], która jest prawomocna. W tej sytuacji Sąd uznał, że zasadnym jest umorzenie postępowania sądowego, gdyż w następstwie wyeliminowania z obrotu prawnego zaskarżonej decyzji dalsze postępowanie sądowoadministracyjne stało się bezprzedmiotowe. Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 P.p.s.a. w związku z art. 54 § 3 P.p.s.a., orzeczono jak w pkt 1 sentencji. Uwzględnienie zaś skargi przez organ w trybie autokontroli, czyni zasadnym pozytywne rozpatrzenie wniosku w przedmiocie zasądzenia kosztów postępowania. Zgodnie bowiem z art. 201 § 1 P.p.s.a., zwrot kosztów przysługuje stronie skarżącej od organu także w razie uwzględnienia skargi na podstawie art. 54 § 3 P.p.s.a. Z tych względów, Sąd w pkt 2 sentencji zasądził od organu na rzecz strony skarżącej zwrot kosztów postępowania w kwocie 680 zł, na którą składa się wpis od skargi w kwocie 200 zł oraz wynagrodzenie radcy prawnego w kwocie 480 zł, ustalone zgodnie z § 14 ust. 1 pkt 1 lit. c rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. (Dz. U. z 2018 r., poz. 265) w sprawie opłat za czynności radców prawnych.