II SA/Wa 397/15

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie - Iwona Malicka po rozpoznaniu w dniu 18 maja 2015 r. w Warszawie na posiedzeniu niejawnym wniosku L. S. o przyznanie prawa pomocy w zakresie ustanowienia radcy prawnego lub adwokata w sprawie ze skargi L. S. na decyzję Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia [...] grudnia 2014 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania świadczenia w drodze wyjątku postanawia: przyznać L. S. prawo pomocy w zakresie ustanowienia adwokata. L. S. działając przez ustanowionego pełnomocnika (żonę), po oddaleniu jego skargi przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 6 maja 2015 r., zwrócił się do Sądu o przyznanie prawa pomocy w zakresie ustanowienia profesjonalnego pełnomocnika w niniejszej sprawie. We wniosku podał, że w gospodarstwie domowym pozostaje wraz z żoną, jest osobą schorowaną, niezdolną do pracy, a rodzina utrzymuje się z kwoty 714 zł netto, na którą składa się renta inwalidzka żony w wysokości 455 zł netto oraz przyznane mu zasiłki z pomocy społecznej – pielęgnacyjny w kwocie 153 zł oraz stały w wysokości 108 zł. Podniósł, że uzyskiwane dochody nie wystarczają ani na opłaty, ani nawet na leki. Skarżący oświadczył, że posiada mieszkanie spółdzielcze o powierzchni 49 m2, a ponadto nie ma żadnego majątku ani oszczędności. Mając na względzie powyższe zważono, co następuje: Należy stwierdzić, że w niniejszej sprawie skarżący, stosownie do treści art. 239 pkt 1 lit. e ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), nie ma obowiązku uiszczenia kosztów sądowych. Natomiast zgodnie z art. 262 powołanej ustawy, przepisy o przyznaniu prawa pomocy, w zakresie dotyczącym zastępstwa prawnego, mają odpowiednie zastosowanie do stron korzystających z ustawowego zwolnienia od obowiązku uiszczenia kosztów sądowych. Stosownie zaś do art. 245 § 1 i 3 tej ustawy, prawo pomocy może być przyznane stronie w zakresie częściowym i obejmować tylko ustanowienie adwokata lub radcy prawnego. Przyznanie tego prawa osobie fizycznej następuje na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 ustawy wtedy, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Jak wynika ze złożonego wniosku oraz akt administracyjnych, sytuacja finansowa skarżącego jest bardzo trudna – jest osobą schorowaną, niezdolną do pracy, a utrzymuje się wraz z żoną jedynie z zasiłków z ośrodka pomocy społecznej oraz renty, otrzymywanej przez żonę w łącznej wysokości 714 zł. Oznacza to, że średnio na osobę w rodzinie przypada po 357 zł miesięcznie. W tej sytuacji należy uznać, że skarżący wykazał, iż nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, w zakresie ustanowienia pełnomocnika, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i żony. Z tych względów, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 w zw. z art. 262 i art. 258 § 2 pkt 7 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, postanowiono, jak w sentencji.