II SA/Wa 403/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA Joanna Kube po rozpoznaniu w dniu 27 marca 2025 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K. M. na decyzję Komendanta Głównego Straży Granicznej z dnia [...] stycznia 2025 r. nr [...] w przedmiocie utraty prawa do uposażenia w związku z nieprawidłowym wykorzystaniem zwolnienia lekarskiego postanawia umorzyć postępowanie w sprawie. K. M. pismem z dnia [...] marca 2025 r. cofnął skargę z dnia [...] lutego 2025 r. na decyzję Komendanta Głównego Straży Granicznej z dnia [...] stycznia 2025 r. nr [...] w przedmiocie utraty prawa do uposażenia w związku z nieprawidłowym wykorzystaniem zwolnienia lekarskiego. Jednocześnie wystąpił o zwrot oryginałów załączonych do skargi dokumentów. Stosownie do treści art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2024 r., poz. 935 z późn. zm.), dalej p.p.s.a., skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Cofnięcie skargi w niniejszej sprawie należy uznać za dopuszczalne. Zgodnie z brzmieniem art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a., sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę. Postanowienie o umorzeniu postępowania może zapaść na posiedzeniu niejawnym (§ 2). Z powyższych względów, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 i § 2 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.