II SA/Wa 404/14

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie - Iwona Malicka po rozpoznaniu w dniu 23 października 2014 r. w Warszawie na posiedzeniu niejawnym wniosku M. K. o przyznanie prawa pomocy w zakresie ustanowienia adwokata w sprawie ze skargi M. K. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] stycznia 2014 r. nr [...] w przedmiocie utraty statusu osoby bezrobotnej oraz prawa do zasiłku dla bezrobotnych postanawia: przyznać M. K. prawo pomocy w zakresie ustanowienia adwokata. M. K., po oddaleniu przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 2 września 2014 r. wniesionej przez niego skargi na decyzję Wojewody [...] w przedmiocie utraty statusu osoby bezrobotnej oraz prawa do zasiłku dla bezrobotnych, zwrócił się w niniejszej sprawie o przyznanie mu prawa pomocy w zakresie ustanowienia adwokata, w celu wniesienia skargi kasacyjnej. We wniosku podał, że obecnie znajduje się w bardzo trudnej sytuacji życiowej i finansowej, pozostaje bez zatrudnienia od dnia [...] lutego 2011 r., prowadzi gospodarstwo domowe wspólnie z rodzicami, którymi się opiekuje z uwagi na stan ich zdrowia, jednocześnie pozostając na ich utrzymaniu. Podał, że źródłem utrzymania rodziny są świadczenia emerytalne rodziców, w wysokości odpowiednio – matki – 1.050,76 zł brutto – 935,21 zł netto, ojca – 1.772,73 zł brutto – 1.517,57 zł netto wraz z dodatkami pielęgnacyjnymi. Łączny dochód rodziny brutto wynosi 2.823,49 zł – netto 2.452,78 zł. Oświadczył, że nie ma żadnego majątku, ani oszczędności, podobnie jak jego rodzice. Podniósł nadto, że toczą się wobec niego liczne sprawy sądowe w związku z brakiem możliwości spłat zaciągniętych zobowiązań kredytowych oraz prowadzonych jest 5 postępowań egzekucyjnych. Mając na względzie powyższe zważono, co następuje: Należy stwierdzić, że w niniejszej sprawie skarżący, stosownie do treści art. 239 pkt 1 lit. b ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), nie ma obowiązku uiszczenia kosztów sądowych. Natomiast zgodnie z art. 262 powołanej ustawy, przepisy o przyznaniu prawa pomocy, w zakresie dotyczącym zastępstwa prawnego, mają odpowiednie zastosowanie do stron korzystających z ustawowego zwolnienia od obowiązku uiszczenia kosztów sądowych. Stosownie zaś do art. 245 § 1 i 3 tej ustawy, prawo pomocy może być przyznane stronie w zakresie częściowym i obejmować tylko ustanowienie pełnomocnika z urzędu. Przyznanie tego prawa osobie fizycznej następuje na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 ustawy wtedy, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Jak wynika z akt sprawy, złożonego wniosku oraz innych spraw strony, które toczyły się przed tutejszym Sądem, skarżący od lutego 2011 r. nie osiąga żadnego dochodu i od tego czasu pozostaje na faktycznym utrzymaniu rodziców, których jedyny dochód stanowią świadczenia emerytalne wraz z dodatkami pielęgnacyjnymi. Ciążą na nim zobowiązania wobec ZUS, Urzędu Skarbowego oraz banków i w związku z tym prowadzone są liczne postępowania sądowe i egzekucyjne. Natomiast ewentualne poniesienie kosztów ustanowienia adwokata z wyboru w zestawieniu z sytuacją majątkową w gospodarstwie domowym wnioskodawcy, tzn. w zestawieniu z wysokością dochodu brutto oraz liczbą osób pozostających w tym gospodarstwie, w sposób oczywisty spowodowałoby uszczerbek utrzymania koniecznego dla rodziny wnioskodawcy. W związku z tym należało uznać, że zostały spełnione przesłanki do przyznania prawa pomocy w żądanym przez stronę zakresie. Z tych względów na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 w zw. z art. 262 i art. 258 § 2 pkt 7 ppsa, postanowiono, jak w sentencji.