II SA/Wa 405/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym : Przewodniczący: Sędzia WSA Eugeniusz Wasilewski po rozpoznaniu w dniu 29 czerwca 2012 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku A. P. o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 4 czerwca 2012 r. sygn. akt II SA/Wa 405/12 w sprawie ze skargi A. P. na decyzję Komendanta Głównego Policji z dnia [...] stycznia 2012 r. nr [...] w przedmiocie cofnięcia pozwolenia na broń palną myśliwską oraz broń palną bojową do ochrony osobistej postanawia: przywrócić termin do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku Wyrokiem z dnia z dnia 4 czerwca 2012 r., sygn. akt II SA/Wa 405/12 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę A. P. na decyzję Komendanta Głównego Policji z dnia [...] stycznia 2012 r. nr [...] w przedmiocie cofnięcia pozwolenia na broń palną myśliwską oraz broń palną bojową do ochrony osobistej. W dniu 18 czerwca 2012 r. pełnomocnik skarżącego adw. P. S. złożył wniosek o sporządzenie uzasadnienia powyższego wyroku wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do jego wniesienia. W uzasadnieniu wniosku pełnomocnik wskazał, że uchybienie terminu nastąpiło bez jego winy. Podał, że w dniu [...] czerwca 2012 r., tj. w ostatnim dniu ustawowego terminu do złożenia wniosku o uzasadnienie, uległ bolesnemu urazowi prawej ręki, w wyniku czego bez swojej winy nie był w stanie sporządzić wniosku i tym samym nie złożył go w urzędzie pocztowym. Doznany uraz ręki był na tyle znaczący i bolesny, że uniemożliwiał poruszanie ręką w tym również dłonią. Na dowód powyższego pełnomocnik skarżącego dołączył zaświadczenie lekarza specjalisty ortopedy – traumatologa, opisujące powyższą dolegliwość. We wniosku o przywrócenie terminu pełnomocnik zaznaczył także, iż nie mógł posłużyć się inną osobą, ponieważ kancelarię prowadzi indywidualnie oraz nie zatrudnia żadnych pracowników. Natomiast żona ustanowionego pełnomocnika przebywała w tym dniu poza miejscem zamieszkania, bowiem odbywała podróż służbową. Adw. P. S. zaznaczył także, iż w dniu 11 czerwca 2012 r. mimo podejmowania wielokrotnych prób, nie udało mu się nawiązać kontaktu telefonicznego z mieszkającym na stałe w [...] skarżącym. Wskazał, iż przyczyna uchybienia terminowi ustała w dniu 12 czerwca 2012 r. ponieważ skarżący w tym dniu porozumiał się z pełnomocnikiem. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje Stosownie do treści art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2012, poz. 270) sąd postanowi o przywróceniu terminu w sytuacji, gdy strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy. Zgodnie z art. 87 § 1 powołanej ustawy pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. Oznacza to, że w pierwszej kolejności Sąd obowiązany jest zbadać, czy wniosek o przywrócenie terminu został złożony w zakreślonym w ustawie terminie. W niniejszej sprawie przyczyna uchybienia terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku ustała w dniu 12 czerwca 2012 r. tj. w dniu, w którym pełnomocnik telefonicznie skontaktował się z mocodawcą. Biorąc pod uwagę, iż wniosek o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku został wniesiony w dniu 18 czerwca 2012 r., stwierdzić należy, iż nastąpiło to w terminie określonym w art. 87 § 1 cytowanej ustawy. Rozpatrując wniosek o przywrócenie terminu należy zwrócić uwagę, że kryterium braku winy, jako przesłanki przywrócenia terminu, wiąże się z obowiązkiem zachowania szczególnej staranności przez stronę przy prowadzeniu własnych spraw. O braku winy można zatem mówić tylko w przypadku stwierdzenia, że dopełnienie obowiązku stało się niemożliwe z powodu przeszkody niedającej się przezwyciężyć. Z kolei oceniając okoliczność braku winy, Sąd powinien brać pod uwagę wszystkie ustalone w sprawie okoliczności (por. postanowienie SN z 22 lipca 1999r. I PKN 273/99, OSNAP 2000, nr 20, poz. 757). Zdaniem Sądu w rozpoznawanej sprawie pełnomocnik skarżącego wykazał okoliczności, uprawdopodabniające brak jego winy w uchybieniu terminu. Wskazał bowiem rodzaj urazu, którego niespodziewanie doznał, a także na konsekwencje z nim związane, skutkujące niemożnością wykonywania obowiązków zawodowych. Na powyższą okoliczność przedstawił stosowne zaświadczenie. Dodatkowo wyjaśnił powody, dla których nie mógł przekazać sprawy innej osobie. Z tych względów, na podstawie art. 86 § 1 ustawy- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie orzekł, jak w sentencji postanowienia