II SA/Wa 406/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Janusz Walawski po rozpoznaniu w dniu 23 kwietnia 2012 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi B. R. na pismo Dyrektora Biura Kadr Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego z dnia [...] stycznia 2012 r. nr [...] w przedmiocie świadczenia pieniężnego postanawia: - odrzucić skargę - Przedmiotem skargi B. R. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie jest pismo Dyrektora Biura Kadr Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego z dnia [...] stycznia 2012 r. nr [...] stanowiące odpowiedź na wniosek skarżącej z dnia [...] grudnia 2011 r. o wypłatę świadczenia pieniężnego na podstawie art. 132 ust. 3 ustawy o ABW oraz AW. W piśmie tym Dyrektor poinformował skarżącą, iż nie widzi podstaw prawnych do realizacji wniosku. Przytaczając treść art. 132 ust. 3 powołanej ustawy wskazał, iż przepis ten wyłącza możliwość pobierania w tym samym okresie czasu renty inwalidzkiej i określonego w powołanym przepisie świadczenia, co daje podstawę do wniosku, iż również w przypadku pobierania emerytury funkcjonariusz nie ma prawa do tego świadczenia. Dyrektor wskazał, iż w dniu zwolnienia ze służby skarżąca posiadała ponad 19 lat służby w ABW. Z dniem [...] grudnia 2011 r. nabyła prawo do emerytury, a zatem nie może w okresie nadal trwającej choroby pobierać świadczenia pieniężnego na podstawie art. 132 ust. 3 ustawy o ABW oraz AW. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Zgodnie z treścią art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn.: Dz. U. z 2012 r., poz. 270), sąd administracyjny sprawuje kontrolę działalności administracji publicznej poprzez orzekanie w sprawach skarg na decyzje administracyjne, określone postanowienia, inne akty i czynności dotyczące uprawnień i obowiązków wynikających z przepisów prawa, pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach, akty prawa miejscowego organów samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej oraz inne akty tych jednostek w sprawach z zakresu administracji publicznej, akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego oraz na bezczynność organów w przypadku niewydania decyzji administracyjnych, określonych postanowień i innych aktów z zakresu administracji publicznej oraz niedokonania czynności z zakresu administracji publicznej. Kwestie związane z wypłatą wnioskowanego przez skarżącą świadczenia reguluje art. 132 ust. 3 ustawy z dnia 24 maja 2002 r. o Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego oraz Agencji Wywiadu (tekst. jedn.: Dz. U. z 2010 r. Nr 29, poz. 154 ze zm.). Zgodnie z tym przepisem funkcjonariuszowi zwolnionemu ze służby na podstawie art. 60 ust. 2 pkt 5 lub 6, który z powodu nadal trwającej choroby nie może podjąć zatrudnienia, wypłaca się co miesiąc świadczenie pieniężne określone w ust. 1 przez okres choroby, nie dłużej jednak niż przez okres 3 miesięcy, chyba że wcześniej właściwa komisja lekarska Agencji wyda orzeczenie o inwalidztwie stanowiące podstawę do ustalenia prawa do renty inwalidzkiej. W świetle powołanego przepisu nie budzi wątpliwości, iż żądanie z jakim wystąpiła skarżąca w dniu [...] grudnia 2011 r. wszczęło postępowanie administracyjne w sprawie o wypłatę świadczenia określonego w art. 132 ust. 3 ustawy o ABW oraz AW. Obowiązkiem organu było zatem merytoryczne rozpoznanie sprawy. Z tego względu, w zależności od okoliczności sprawy, Szef Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego winien dokonać czynności materialno-technicznej wypłaty świadczenia lub w przypadku negatywnego rozpatrzenia wniosku funkcjonariusza – wydać decyzję o odmowie wypłaty świadczenia. Zgodnie bowiem z przyjętym w orzecznictwie poglądem, odmowa dokonania czynności materialno – technicznej winna być dokonana w drodze decyzji, albowiem jest to negatywne rozstrzygnięcie w sprawie administracyjnej, o której załatwienie zwróciła się strona, mająca w tym interes prawny. Taka forma załatwienia, umożliwiająca instancyjną i pozainstancyjną kontrolę zgodności rozstrzygnięcia z prawem, w najlepszy sposób chroni zarówno interes społeczny, jak i interes indywidualny strony (tak np. NSA w wyroku z 26 maja 2009 r., sygn. akt I OSK 761/08, dostępny na stronie www.orzeczenia.nsa.gov.pl). W myśl art. 107 § 1 zd. 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (t. jedn. Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 ze zm.), decyzja powinna zawierać: oznaczenie organu administracji publicznej, datę wydania, oznaczenie strony lub stron, powołanie podstawy prawnej, rozstrzygnięcie, uzasadnienie faktyczne i prawne, pouczenie, czy i w jakim trybie służy od niej odwołanie, podpis z podaniem imienia i nazwiska oraz stanowiska służbowego osoby upoważnionej do wydania decyzji. W orzecznictwie przyjmuje się, że zakwalifikowanie danego pisma jako decyzji administracyjnej nie wymaga, by to pismo zawierało wszystkie składniki decyzji przewidziane w omawianym przepisie. Za decyzję administracyjną należy również uznać pismo właściwego organu zawierające co najmniej oznaczenie organu i adresata aktu, rozstrzygające o sprawie i podpis upoważnionego pracownika (np. wyrok NSA z dnia 22 września 1981 r., SA 791/81, ONSA 1981, nr 2, poz. 91). W ocenie Sądu zaskarżone pismo Dyrektora Biura Kadr Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego z dnia [...] stycznia 2012 r. nr [...] nie stanowi decyzji administracyjnej, ani żadnego innego aktu wymienionego w art. 3 § 2 ppsa podlegającego kontroli sądowoadministracyjnej. Pismo to, jakkolwiek zostało sporządzone w ramach postępowania wszczętego wnioskiem skarżącej z dnia [...] grudnia 2011 r., ma wyłącznie charakter informacyjny i nie posiada cech indywidualnego rozstrzygnięcia w sprawie z zakresu administracji publicznej. Przede wszystkim jednak nie zostało ono podpisane przez osobę piastującą funkcję organu administracji, bądź osobę działającą z upoważnienia tego organu – Szefa Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego. Dyrektor Biura Kadr Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego podpisał bowiem zaskarżone pismo jako kierownik jednostki organizacyjnej Agencji nie powołując się na upoważnienie organu właściwego w tej sprawie - Szefa Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego. Świadczy o tym również oznaczenie organu w nagłówku pisma oraz jego treść. Mając powyższe na względzie zaskarżone pismo nie może zostać uznane za decyzję administracyjną w rozumieniu art. 107 kpa, na którą przysługiwałaby skarga do sądu administracyjnego. Jednocześnie należy wskazać, iż w niniejszej sprawie skarżąca nie jest pozbawiona ochrony sądowej. Strona ma bowiem możliwość wniesienia skargi na bezczynność Szefa Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego w przedmiocie rozpoznania jej wniosku o wypłatę świadczenia określonego w art. 132 ust. 3 ustawy o ABW oraz AW. W tym stanie rzeczy, uznając skargę na pismo informacyjne organu za niedopuszczalną i podlegającą odrzuceniu, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł, jak w sentencji.