II SA/Wa 407/04

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Sędzia WSA - Stanisław Marek Pietras po rozpoznaniu w dniu 11 maja 2004 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi W. K. z dnia 29 grudnia 2003 r. na stanowisko Komendanta Głównego Policji w przedmiocie ekwiwalentu za dodatkowy urlop za pełnienie służby w warunkach uciążliwych i szkodliwych dla zdrowia postanawia odrzucić skargę. W myśl art. 3 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270) sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej, która obejmuje m. in. orzekanie w sprawach skarg na bezczynność organów w zakresie wydawania decyzji administracyjnych, postanowień wydawanych w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończących postępowanie, a także postanowień rozstrzygających sprawę co do istoty, postanowień wydawanych w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie oraz innych aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa. W przedmiotowej sprawie skarżący powołuje się na bezczynność Komendanta Głównego Policji, która wg niego polegała na braku odpowiedzi na raport skierowany do KGP. Z odpowiedzi na skargę, nadesłanej przez Komendanta Głównego Policji wynika, że skarżący otrzymał odpowiedź na swój raport pismem z dnia [...] maja 2003 r. nr [...]. Z powyższego wynika, iż w tej sprawie Komendant Główny Policji nie pozostawał w bezczynności. Na działanie administracji publicznej w sprawach petycji, skarg i wniosków nie rozciąga się kontrola sprawowana przez sąd administracyjny . W tezie postanowienia NSA z dnia 9 grudnia 1999 r. sygn. akt III SAB 7/99 stwierdzono, że "ocena prawidłowości prowadzenia postępowania skargowego w trybie przepisów działu VIII Kpa nie podlega kognicji NSA" Przepisy dotyczące kontroli i nadzoru dopuszczają tylko okresowe oceny przyjmowania i załatwiania petycji, skarg, i wniosków a więc nie w odniesieniu do pojedynczych spraw, a tylko do całej działalności w tej dziedzinie. W związku z tym, że postępowanie z udziałem KGP prowadzone było w trybie działu VIII Kpa, skarga do Sądu nie przysługuje w sprawach przewidzianych w art. 227 i następnych Kpa. Ponadto w myśl art. 3 § 2 pkt. 8 -Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - pisma otrzymywane przez skarżącego od KGP nie są "innymi aktami lub czynnościami", więc nie podlegają kognicji Sądu Administracyjnego. Wobec powyższego, na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Sąd orzekł jak w sentencji.