II SA/Wa 408/06

Wojewódzki Sąd Administracyjny Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Adam Lipiński Sędziowie WSA Ewa Kwiecińska WSA Ewa Pisula-Dąbrowska (spraw.) Protokolant Marek Kozłowski po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 11 maja 2006 sprawy ze skargi I. S. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] stycznia 2006 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania prawa do zasiłku przedemerytalnego oddala skargę Decyzją z dnia [...] stycznia 2006 r. nr [...] Wojewoda [...], opierając się na art. 10 ust. 2 pkt 6 i ust. 4 pkt 2 ustawy z dnia 20 kwietnia 2004 r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy (Dz. U. Nr 99, poz. 1001 ze zm.), art. 25 ust. 1, art. 29 ust. 1 ustawy z dnia 30 kwietnia 2004 r. o świadczeniach przedemerytalnych (Dz. U. Nr 120, poz. 1252) w zw. z art. 11 ust. 2 ustawy z dnia 17 grudnia 2001 r. o zmianie ustawy o gospodarowaniu nieruchomościami rolnymi Skarbu Państwa, ustawy o ochronie roszczeń pracowniczych w razie niewypłacalności pracodawcy, ustawy o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu, ustawy o zakazie stosowania wyrobów zawierających azbest, ustawy o Trójstronnej Komisji do Spraw Społeczno-Gospodarczych i wojewódzkich komisjach dialogu społecznego oraz ustawy o ułatwianiu zatrudnienia absolwentom szkół (Dz. U. Nr 154, poz. 1793) i z art. 37j, art. 37l ustawy z dnia 14 grudnia 1994 r. o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu (tekst jedn. Dz. U. z 2003 r. Nr 58, poz. 514 ze zm.) oraz art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. –Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jedn. Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 ze zm.), po rozpoznaniu odwołania I. S. z dnia 16 grudnia 2005 r., utrzymał w mocy decyzję Starosty [...] z dnia [...] listopada 2005 r., znak: [...] w sprawie odmowy przyznania I. S. zasiłku przedemerytalnego. W uzasadnieniu decyzji wskazano, że I. S. nie spełniła warunków określonych w art. 37j ustawy o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu albowiem legitymuje się okresem uprawniającym do zasiłku wynoszącym 29 lat 293 dni, podczas gdy zasiłek przysługuje kobiecie posiadającej udokumentowany okres uprawniający do zasiłku wynoszący 30 lat lub 25 lat (w tym 15 lat wykonywania prac uznanych w przepisach emerytalnych za zatrudnienie w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze). W odwołaniu I. S. wskazała na niewłaściwe ustalenie przez Starostę [...] w decyzji z dnia [...] marca 2001 r. znak [...] okresu prawa do zasiłku dla bezrobotnych, czyli 12 zamiast 18 miesięcy. Zdaniem skarżącej, gdyby organ właściwie przyjął wspomniany okres i w sposób prawidłowy ustalił zasiłek wówczas okres 30 lat uprawniający do zasiłku skarżąca uzyskałaby w dniu 15 sierpnia 2002 r. Wojewoda [...] podkreślił, iż I. S. nie legitymuje się 15-letnim okresem zatrudnienia w warunkach szczególnych, w związku z czym konieczne stało się ustalenie, czy skarżąca udokumentowała, iż posiada co najmniej 30 lat okresu uprawniającego do zasiłku. Wskazał, iż w dniu rejestracji jako osoba bezrobotna wnioskodawczyni posiadała okres uprawniający do zasiłku wynoszący 28 lat i 6 miesięcy, do którego należało doliczyć okres pobierania zasiłku dla bezrobotnych od dnia 11 marca 2001 r. do dnia 30 czerwca 2002 r. Jednakże pomimo zaliczenia wspomnianego okresu (10 miesięcy) skarżąca łącznie nie legitymowała się okresem 30-letnim okresem uprawniającym do zasiłku przedemerytalnego. Decyzja Wojewody [...] stała się przedmiotem skargi I. S. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Wnosząc o uchylenie zaskarżonej decyzji skarżąca zarzuciła jej naruszenie art. 150 ust. 1 i 2 ustawy o promocji zatrudnienia i instytucjach pracy oraz przepisów art. 6, art. 7, art. 8 oraz art. 9 kpa. W uzasadnieniu skargi podniosła, iż błędne ustalenie przez Starostę [...] okresu prawa do zasiłku spowodowało, iż nie posiada wymaganego prawem okresu uprawniającego do zasiłku przedemerytalnego wynoszącego 30 lat, który uzyskałaby w sierpniu 2002 r. Sytuacja ta –zdaniem skarżącej – wyczerpuje dyspozycję art. 150a ust. 2 ustawy o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy W odpowiedzi na skargę Wojewoda [...] wniósł o jej oddalenie i podtrzymał argumentację zawartą w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 13 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), do rozpoznania sprawy właściwy jest wojewódzki sąd administracyjny, na którego obszarze właściwości ma siedzibę organ administracji publicznej, którego działalność została zaskarżona. Art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269) statuuje zasadę kontroli przez sąd administracyjny zaskarżonych decyzji pod względem ich zgodności z prawem. Jednocześnie, zgodnie z art. 134 § 1 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, sąd rozstrzygając w granicach danej sprawy nie jest związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Rozpoznając skargę w świetle powołanych powyżej przepisów należy stwierdzić, że nie zasługuje ona na uwzględnienie. Zgodnie z art. 150a ust. 1 i 2 ustawy z dnia 20 kwietnia 2004 r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy (Dz. U. Nr 99, poz. 1001 ze zm.) prawo do zasiłku przedemerytalnego albo świadczenia przedemerytalnego na zasadach określonych w przepisach ustawy z dnia 14 grudnia 1994 r. o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu, w brzmieniu obowiązującym w dniu 31 grudnia 2001 r., przysługuje osobie, która do dnia 12 stycznia 2002 r. spełniła warunki do jego nabycia, z zastrzeżeniem, iż prawo to przysługuje również osobie, która do dnia 12 stycznia 2002 r. nie spełniła warunku posiadania okresu uprawniającego do zasiłku przedemerytalnego lub świadczenia przedemerytalnego, jeżeli w dniu 31 grudnia 2001 r. pobierała zasiłek dla bezrobotnych i w wyniku zaliczenia okresu pobierania tego zasiłku do okresu uprawniającego do zasiłku przedemerytalnego lub świadczenia przedemerytalnego uzyskałaby prawo do zasiłku przedemerytalnego lub świadczenia przedemerytalnego. Ponadto, w myśl art. 37j ust. 1 ustawy z dnia 14 grudnia 1994 r. o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu (tekst jedn. Dz. U. z 2003 r. Nr 58, poz. 514 ze zm.) w brzmieniu obowiązującym w dniu 31 grudnia 2001 r., zasiłek przedemerytalny przysługuje osobie spełniającej określone w ustawie warunki do uzyskania statusu bezrobotnego i prawa do zasiłku oraz posiadającej okres uprawniający do emerytury jeżeli: 1) posiada okres uprawniający do zasiłku wynoszący 30 lat dla kobiet i 35 lat dla mężczyzn lub 2) posiada okres uprawniający do zasiłku wynoszący 25 lat dla kobiet i 30 lat dla mężczyzn, w tym co najmniej 15 lat wykonywania prac uznanych w przepisach emerytalnych za zatrudnienie w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze. Okresy wykonywania pracy w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze, o których mowa w ust. 1, są uwzględniane po przedłożeniu odpowiedniej dokumentacji, zgodnie z wymogami określonymi w odrębnych przepisach, bądź na podstawie prawomocnego orzeczenia sądu (art. 37j ust. 1a). Jak wynika z akt administracyjnych skarżąca zarejestrowała się w Powiatowym Urzędzie Pracy [...] w dniu [...] marca 2001 r. Status osoby bezrobotnej posiadała od [...] marca 2001 r. (decyzja Starosty [...] z dnia [...] marca 2001 r. znak [...]). Prawo do zasiłku dla bezrobotnych przyznano jej na mocy decyzji Starosty [...] z dnia [...] marca 2001 r. nr [...] zmienionej decyzją Starosty [...] z dnia [...] listopada 2002 r. nr [...] od dnia 11 marca 2001 r. do 1 lipca 2002 r. Na dzień rejestracji ([...] marca 2001 r.) w Powiatowym Urzędzie Prawy [...] skarżąca legitymowała się jednakże stażem pracy wynoszącym 28 lat i 6 miesięcy. Nie spełniała jednocześnie warunku wykonywania przez okres 15 lat prac uznanych w przepisach emerytalnych za zatrudnienie w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze. Bezsporne zatem jest, iż w dniu 31 grudnia 2001 r. I. S. pobierała zasiłek dla bezrobotnych i okres jego pobierania należało zaliczyć do okresu zatrudnienia stosownie do art. 150a ust. 2 ustawy o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy. Istota sporu sprowadzała się do tego, czy do okresu zatrudnienia należało zaliczyć okres zasiłku pobierany po 12 stycznia 2002 r. Zdaniem Sądu stosownie do art. 150 a ust. 2 ustawy o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy do okresu zatrudnienia należało jedynie doliczyć czas pobierania zasiłku do 31 grudnia 2001 r. (tj. okres od [...] marca 2001 r. do 31 grudnia 2001 r.). Niezależnie jednak od tego, czy do okresu zatrudnienia doliczonoby okres pobierania zasiłku do 31 grudnia 2001 r., czy też okres dłuższy do 30 czerwca 2002 r. to i tak łącznie był on krótszy niż wymagane 30 lat. Odnosząc się do zarzutu skarżącej dotyczącego wpływu niewłaściwego ustalenia przez Starostę [...] okresu pobierania zasiłku dla bezrobotnych na prawo do zasiłku przedemerytalnego należy podkreślić, iż po wydaniu przez Naczelny Sąd Administracyjny w Warszawie wyroku z dnia 17 września 2002 r. sygn. akt II SA 1720/02 oraz – w konsekwencji - decyzji Starosty [...] z dnia [...] listopada 2002 r. nr [...] okres pobierania przez I. S. zasiłku dla bezrobotnych został ostatecznie ustalony do dnia 30 czerwca 2002 r. Utrata statusu osoby bezrobotnej z prawem do tego zasiłku nastąpiła w związku z podjęciem przez I. S. zatrudnienia w dniu 1 lipca 2002 r. Dlatego nawet przy zaliczeniu skarżącej przez organ całego okresu pobierania zasiłku, czyli do dnia 30 czerwca 2002 r., nie zaś jedynie do dnia 31 grudnia 2001 r. nie mogła ona uzyskać prawa do zasiłku przedemerytalnego, gdyż posiadany przez nią okres był krótszy niż wymagany przepisami prawa (30 lat). Ponadto, ustosunkowując się do zarzutu podniesionego przez I. S., iż prawidłowe ustalenie w decyzji Starosty [...] z dnia [...] marca 2001 r. nr [...] prawa do zasiłku dla bezrobotnych na okres 18 miesięcy spowodowałoby, że okres uprawniający do zasiłku przedemerytalnego (30 lat) skarżąca uzyskałaby w dniu 15 sierpnia 2002 r. Sąd uznał, iż okoliczność ta nie ma znaczenia dla rozstrzyganej sprawy. Należy bowiem podkreślić, że bezsporne jest, iż I. S. w dniu 1 lipca 2002 r. podjęła pracę, a zatem po tej dacie nie pobierała zasiłku dla bezrobotnych, który możnaby zaliczyć do okresu zatrudnienia. Mając powyższe na względzie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 151 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji.