II SA/Wa 408/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym Przewodniczący Sędzia WSA Olga Żurawska – Matusiak (spr.) po rozpoznaniu w dniu 9 listopada 2016 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi C. M. na decyzję Komendanta Głównego Policji z dnia [...] stycznia 2016 r., nr [...] w przedmiocie cofnięcia pozwolenia na broń palną sportową postanawia 1.odrzucić skargę. 2. zwrócić skarżącemu uiszczony wpis w kwocie 200 (dwieście) zł. Decyzją z [...] stycznia 2016 r., nr [...] Komendant Główny Policji utrzymał w mocy decyzję Komendanta Wojewódzkiego Policji w B. z [...] listopada 2015r. nr [...] cofającą C. M. pozwolenie na broń palną sportową. Decyzja zawierała pełne pouczenie o trybie i sposobie jej zaskarżenia do sądu administracyjnego. Powyższą decyzję zaskarżył bezpośrednio do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie C. M. skargą z 15 lutego 2016 r., nadaną w Urzędzie Pocztowym w T. 16 lutego 2016 r. Wobec niezachowania przez skarżącego pośredniego trybu wnoszenia skarg do sądów administracyjnych, wymaganego przepisem art. 54 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U z 2016 r., poz. 718 ze zm.) – dalej powołana jako p.p.s.a., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie 23 lutego 2016 r. (data nadania skargi w urzędzie pocztowym w Warszawie) przekazał skargę według właściwości Komendantowi Głównemu Policji, informując o powyższym fakcie skarżącego. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył , co następuje : Zgodnie z art. 53 § 1 p.p.s.a. skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Natomiast w myśl art. 54 § 1 p.p.s.a. skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi. Z powołanych wyżej uregulowań Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi wynika, iż termin do wniesienia skargi jest zachowany jeżeli strona skarżąca w nieprzekraczalnym terminie trzydziestu dni złoży skargę w siedzibie właściwego organu, którego rozstrzygnięcie podlega zaskarżeniu lub też, w tym okresie dokona jej nadania na adres tego organu za pośrednictwem poczty. Podkreślić przy tym należy, iż 31 grudnia 2005 r. utracił moc obowiązującą przepis art. 98 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1271 ze zm.) dopuszczający w okresie dwóch lat od dnia wejścia w życie ustawy możliwość wnoszenia skarg bezpośrednio do sądu administracyjnego, z pominięciem właściwego organu. W rozpoznawanej sprawie nastąpiło uchybienie ustawowego terminu do wniesienia skargi. Doręczenie stronie skarżącej decyzji Komendanta Głównego Policji nastąpiło 18 stycznia 2016 r., ustawowy trzydziestodniowy termin do wniesienia skargi do Sądu upłynął 17 lutego 2016 r., a zatem dzień po jej nadaniu na adres Sądu. Mimo jednak nadania skargi 16 lutego 2016 r., nie można uznać, że C. M. zachował termin do skutecznego wniesienia skargi, albowiem jedynie w stanie prawnym obowiązującym do 31 grudnia 2005 r. termin do wniesienia skargi był zachowany nie tylko w sytuacji jej złożenia bezpośrednio we właściwym organie, lub nadania jej za pośrednictwem poczty na adres tego organu, ale także w dacie jej złożenia w wojewódzkich sądach administracyjnych, lub nadania jej w urzędzie pocztowym na adres sądu. W obecnym stanie prawnym wniesienie skargi bezpośrednio do sądu administracyjnego nie wywołuje skutku prawnego w postaci zachowania terminu, a za termin wniesienia skargi może być uznana w tej sytuacji wyłącznie data przekazania skargi przez Sąd właściwemu organowi, co w rozpoznawanej sprawie nastąpiło wprawdzie niezwłocznie 23 lutego 2016 r., jednakże już po upływie ustawowego trzydziestodniowego terminu przewidzianego w art. 53 § 1 p.p.s.a.. W tej sytuacji skarga C. M. jako spóźniona podlega stosownie do art. 58 §1 pkt 2 p.p.s.a. odrzuceniu. O zwrocie wpisu, w pkt 2 sentencji postanowienia, orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 i § 2 p.p.s.a.