II SA/Wa 410/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA - Anna Mierzejewska po rozpoznaniu w dniu 4 lipca 2012 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. K. na postanowienie Komendanta Głównego Policji z dnia [...] kwietnia 2011 r. nr [...] w przedmiocie wszczęcia postępowania dyscyplinarnego postanawia - odrzucić skargę - J. K. przedmiotem skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie uczynił postanowienie Komendanta Głównego Policji z dnia [...] kwietnia 2011 r. nr [...], którym organ, działając na podstawie art. 134i ustawy z dnia 6 kwietnia 1990 r. o Policji (Dz. U. Nr 43, poz. 277 ze zm.), wszczął postępowanie dyscyplinarne przeciwko J. K. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej odrzucenie, podkreślając, że zaskarżone postanowienie nie podlega kontroli sądu administracyjnego. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Skarga J. K. jest niedopuszczalna. Zgodnie z treścią art. 3 § 2 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270), kontrola działalności administracji publicznej sprawowana przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty. Z kolei w myśl art. 3 § 3 cyt. ustawy, sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę i stosują środki określone w tych przepisach. Tego rodzaju szczególną regulację stanowi art. 138 ustawy o Policji, zgodnie z którym od orzeczenia oraz postanowienia kończącego postępowanie dyscyplinarne policjantowi przysługuje prawo wniesienia skargi do sądu administracyjnego. Jak wynika z powyższego, spośród aktów wydanych w postępowaniu dyscyplinarnym prowadzonym na podstawie przepisów ustawy o Policji, przedmiotem skargi do sądu administracyjnego może być wyłącznie orzeczenie oraz postanowienie kończące postępowanie dyscyplinarne, natomiast a contrario, inne akty, w tym postanowienie o wszczęciu postępowania dyscyplinarnego, nie mogą podlegać zaskarżeniu do sądu administracyjnego. Zaskarżone postanowienie nie jest również postanowieniem wydanym w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie, postanowienie to nie kończy postępowania ani nie rozstrzyga sprawy co do istoty. Nie stanowi ono również innego aktu lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa. Powyższe rozważania prowadzą do konkluzji, że na postanowienie organu Policji w przedmiocie wszczęcia postępowania dyscyplinarnego nie przysługuje skarga do sądu administracyjnego. W takiej sytuacji skarga, jako niedopuszczalna, podlega odrzuceniu. Biorąc powyższe pod uwagę, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji.