II SA/Wa 4101/21

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Karolina Kisielewicz (spr.), Sędzia WSA Ewa Kwiecińska, Sędzia WSA Andrzej Góraj, , po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 6 czerwca 2022 r. sprawy ze skargi S. W. na postanowienie Komendanta Głównego Policji z dnia [...] października 2021 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania oddala skargę Komendant Główny Policji postanowieniem z [...] października 2021 r. (nr [...]), zaskarżonym przez S. W. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, na podstawie art. 134 k.p.a. stwierdził uchybienie przez skarżącego terminu do wniesienia odwołania od rozkazu personalnego Komendanta Wojewódzkiego Policji w G. z [...] lipca 2021 r. (nr [...]) o zwolnieniu ze służby w Policji. W uzasadnieniu postanowienia Komendant Główny Policji wskazał, że rozkaz personalny Komendanta Wojewódzkiego Policji o zwolnieniu ze służby został skarżącemu doręczony 2 sierpnia 2021 r. Natomiast skarżący, reprezentowany przez profesjonalnego pełnomocnika, złożył odwołanie od powyższego rozstrzygnięcia 23 sierpnia 2021 r. (data nadania pisma w placówce operatora pocztowego), uchybiając w ten sposób czternastodniowemu terminowi określonemu w art. 129 § 2 k.p.a. Organ podkreślił, że termin do wniesienia odwołania od rozkazu personalnego Komendanta Wojewódzkiego Policji w G. z [...] lipca 2021 r. upływał 16 sierpnia 2021 r. Dlatego odwołanie złożone 23 sierpnia 2021 r., tj. po upływie czternastodniowego terminu do jego wniesienia, nie może został rozpatrzone przez Komendanta Głównego Policji. S. W. w skardze na opisane postanowienie Komendanta Głównego Policji z [...] października 2021 r. o stwierdzeniu uchybienia terminu do wniesienia odwołania od rozkazu personalnego Komendanta Wojewódzkiego Policji w G. z [...] lipca 2021 r. o zwolnieniu ze służby w Policji, wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia, a także o uchylenie rozkazu personalnego o zwolnieniu go ze służby w Policji i przekazanie sprawy organowi I instancji do ponownego rozpoznania oraz o zasądzenie kosztów postępowania sądowego oraz kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych. Skarżący zarzucił Komendantowi Głównemu Policji naruszenie art. 57 § 5, art. 129 § 2 oraz art. 134 k.p.a. poprzez ich błędne zastosowanie i uznanie, że strona wniosła odwołanie z uchybieniem terminu, podczas gdy termin do jego wniesienia nie zaczął dla strony biec z uwagi na brak skutecznego doręczenia rozkazu personalnego o zwolnieniu S. W. ze służby. S. W. podał, że przesyłka zawierająca rozkaz personalny ojego zwolnieniu ze służby w Policji została odebrana przez członka jego rodziny w placówce pocztowej i przekazana mu w dniu 9 sierpnia 2021 r. wraz z informacją, że tego samego dnia została odebrana. W związku z tym zachował czternastodniowego termin do wniesienia odwołania. Komendant Główny Policji w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie. Organ podał, że ze znajdującego się w aktach administracyjnych sprawy elektronicznego potwierdzenia odbioru, rozkaz personalny z [...] lipca 2021 r. o zwolnieniu skarżącego ze służby został mu doręczony (do rąk własnych) 2 sierpnia 2021 r. W dniu 9 sierpnia 2021 r. doręczony został skarżącemu rozkaz personalny Komendanta Miejskiego Policji w G. z [...] sierpnia 2021 r. (nr [...]) o przedłużeniu okresu zawieszenia skarżącego w czynnościach służbowych do 14 sierpnia 2021 r., tj. do zakończenia postępowania karnego toczącego się w jego sprawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skarga S. W. na postanowienie Komendanta Głównego Policji z [...] października 2021 r. o stwierdzeniu uchybienia terminu do wniesienia odwołania od rozkazu personalnego Komendanta Wojewódzkiego Policji w G. z [...] lipca 2021 r. o zwolnieniu skarżącego ze służby w Policji jest nieuzasadniona, ponieważ zaskarżone postanowienie nie narusza prawa. Stanowisko skarżącego, że rozkaz objęty odwołaniem doręczono mu 9 sierpnia 2021 r., nie znajduje bowiem potwierdzenia w aktach administracyjnych sprawy. Ze znajdującego się w nich elektronicznego potwierdzenia odbioru tej korespondencji wynika w sposób jednoznaczny, że sporny rozkaz personalny Komendanta Wojewódzkiego Policji w G. z [...] lipca 2021 r. został doręczony S. W. 2 sierpnia 2021 r., o czym świadczy jego podpis na elektronicznym potwierdzeniu odbioru tej korespondencji. Sąd wyjaśnia skarżącemu, że potwierdzenie odbioru korespondencji, jako dokument urzędowy, korzysta z domniemania prawdziwości, które może zostać obalone przez stronę jedynie przez skuteczne wykazanie nieprawidłowości w doręczeniu. Podejmując próbę obalenia domniemania prawdziwości dokumentu urzędowego należy mieć na względzie, że jest to najbardziej wiarygodny środek dowodowy, a w konsekwencji dowody przeciwne muszą być zdecydowanie przekonywujące (por. np. postanowienie NSA z 12 stycznia 2021 r. sygn. akt I OZ 571/22). W niniejszej sprawie S. W. nie obalił skutecznie tego domniemania. Skarżący nie przedstawił bowiem żadnych dowodów na okoliczność, że widniejąca na elektronicznym potwierdzeniu odbioru data odebrania rozkazu personalnego Komendanta Wojewódzkiego Policji w G. z [...] lipca 2021 r. oraz jego podpis, są nieprawdziwe. W konsekwencji zasadne jest stwierdzenie organu, że skoro S. W. nadał odwołanie w placówce operatora pocztowego 23 sierpnia 2021 r. to nie dotrzymał określonego w art. 129 § 2 k.p.a. czternastodniowego terminu do jego złożenia. Termin ten upłynął bowiem 16 sierpnia 2021 r. Komendant Główny Policji prawidłowo zatem stwierdził, że skarżący uchybił terminowi do złożenia odwołania od rozkazu personalnego Komendanta Wojewódzkiego Policji w G. z [...] lipca 2021 r. o zwolnieniu go ze służby. Jednocześnie, nawiązując do wniosku skarżącego o uchylenie rozkazu personalnego o zwolnieniu go ze służby w Policji, należy wyjaśnić, że Sąd rozpoznający skargę na postanowienie o stwierdzeniu uchybienia terminu do wniesienia odwołania, nie bada merytorycznej zasadności wydanego rozkazu personalnego, a jedynie kontroluje, czy strona zachowała ustawowy termin do złożenia środka zaskarżenia. Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2022 r., poz. 329 ze zm.) orzekł, jak w sentencji wyroku.