II SA/Wa 414/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Ewa Radziszewska-Krupa, Sędzia WSA Andrzej Wieczorek, Asesor WSA Dorota Kozub-Marciniak (spr.), , Protokolant sekretarz sądowy Agnieszka Fidor po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 19 sierpnia 2025 r. sprawy ze skargi S.C. na decyzję Polskiej Wytwórni Papierów Wartościowych z dnia [...] stycznia 2025 r. nr [...] w przedmiocie odmowy dostępu do informacji publicznej 1. uchyla zaskarżoną decyzję; 2. zasądza od Polskiej Wytwórni Papierów Wartościowych na rzecz S.C. kwotę 200 (słownie: dwieście) złotych, tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. S. C. (dalej, jako: skarżący) wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Polskiej Wytwórni Papierów Wartościowych (dalej, jako: organ lub PWPW) z dnia [...] stycznia 2025 r. o odmowie udostępnienia informacji publicznej z uwagi na ograniczenie jawności wynikające z art. 5 ust 2 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz.U. z 2022 r. poz. 902 ze zm., dalej, jako: u.d.i.p.), tj. tajemnicę przedsiębiorcy. W uzasadnieniu rozstrzygnięcia PWPW wskazała, że wnioskiem z dnia [...] grudnia 2024 r. skarżący zwrócił się o udostępnienie informacji publicznej dotyczącej przychodów jakie PWPW osiągnęła z tytułu obsługi systemu teleinformatycznego Wojewódzkich Ośrodków Ruchu Drogowego (dalej, jako: WORD) w Polsce w roku 2023. Po dokonaniu analizy stanu faktycznego i prawnego w niniejszej sprawie, PWPW ustaliła, że informacje o udostępnienie, których zwrócił się wnioskodawca stanowią informację publiczną, niemniej jej udostępnienie nie jest możliwe z uwagi na to, że informacje te stanowią tajemnicę przedsiębiorstwa. Organ odniósł się do definicji tajemnicy przedsiębiorcy wskazanej w art. 11 ust. 2 ustawy z dnia 16 kwietnia 1993 r. o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji (Dz. U. z 2022 r. poz. 1233, dalej, jako: u.z.n.k.) i wskazał, że spełnione są przesłanki do odmowy udostepnienia informacji publicznej. Po pierwsze, informacje o których dostęp wnioskuje skarżący, nigdy wcześniej nie były upublicznione. Po drugie, z uwagi na rodzaj tychże informacji (tj. informacje mające określoną wartość gospodarczą, majątkową) oraz sposób funkcjonowania PWPW (spółka Skarbu Państwa działająca w celu osiągnięcia zysku i uczestnicząca w obrocie na zasadach konkurencji), jak również rodzaj prowadzonej działalności przez PWPW (działalność o istotnym znaczeniu dla gospodarki narodowej), ujawnienie ich mogłoby narazić Spółkę na szkodę majątkową (aspekt materialny). Po trzecie, wreszcie, PWPW podjęła niezbędne działania w celu zachowania tychże informacji w poufności (aspekt formalny). Jeśli chodzi o aspekt formalny tajemnicy przedsiębiorcy, to PWPW wyjaśniła, że od lat funkcjonują regulacje wewnętrzne mające na celu określenie kryteriów oraz sposobów ochrony informacji poufnych oraz uznawania poszczególnych materiałów za stanowiące tajemnicę przedsiębiorstwa. Aktualnie obowiązującym w tej kwestii dokumentem jest Zarządzenie nr 30/23 Prezesa Zarządu z dnia 22 listopada 2023 r. Załącznikiem do tego zarządzenia jest dokument pn. "Zasady ochrony informacji w PWPW S.A." wraz z "Wykazem rodzajów informacji mogących stanowić tajemnicę PWPW S.A." oraz "Wykazem rodzajów informacji mogących stanowić Informacje Szczególnie Chronione PWPW S.A.". Organ przywołał konkretne zapisy wskazanych dokumentów dotyczące pojęcia "informacji poufnych". W ocenie PWPW w świetle tych uregulowań i mając na względzie treść wniosku dostępowego, udostępnienie wnioskowanych informacji może dla PWPW wywołać negatywne konsekwencje. Organ podał, że jeśli chodzi o tematykę przychodów uzyskiwanych z WORD, to w chwili obecnej istnieją 43 Ośrodki w Polsce. Każdy z nich jest związany wieloletnimi umowami z PWPW, a zakres usług świadczonych na podstawie tych umów nie jest jednolity dla wszystkich WORD. To Ośrodki samodzielnie decydują, z których oferowanych przez PWPW funkcjonalności oprogramowania zamierzają korzystać, produkt końcowy nie jest jednolity dla wszystkich WORD, lecz jest dostosowany do indywidulanych potrzeb danego Ośrodka. Udostępnienie informacji zgodnie z wnioskiem pozwoli na oszacowanie poziomu marży i poziomu rentowności tej usługi dla PWPW. Pozwoli również na ustalenie, ile każdy z poszczególnych WORD płaci PWPW za opisaną powyżej usługę. Informacje te nie są publikowane w żadnych sprawozdaniach finansowych czy bilansach. Nie są także ogólnodostępne wewnątrz samej PWPW. Udostępnienie tej informacji może skutkować powstaniem szkody po stronie PWPW polegającej m.in. na osłabieniu możliwości negocjacyjnych w trakcie kolejnych postępowań prowadzonych przez Ośrodki w trybie ustawy zamówień, publicznych, przejawiające się potencjalną utratą możliwości uzyskania wyższego wynagrodzenia za dane funkcjonalności sytemu oferowane poszczególnym Ośrodku. Z punktu widzenia PWPW informacje te mają wysoką wartość gospodarzą. PWPW jest spółką prawa handlowego nastwioną na zysk. Zarząd PWPW jest rozliczany przez WZA ze swojej działalności, także finansowej i dbania o interes przedsiębiorcy, a w konsekwencji o interes budżetu Państwa. Organ zwrócił też uwagę, że w umowach na usługi WORD znajdują się odpowiednie postanowienia dotyczące poufności. W świetle powyższego, należy uznać, zdaniem PWPW, że spełnione są przesłanki (zarówno formalne i materialne) odmowy udostępnienia informacji publicznej z uwagi na tajemnicę przedsiębiorcy. PWPW podjęła bowiem działania niezbędne dla zachowania poufności wnioskowanych informacji (zgodnie z powszechnie obowiązującym prawem, jak i wprowadzonymi wewnątrz organizacji regulacjami), jak również wskazała w decyzji, dlaczego informacje te są dla niej tak wartościowe, oraz jakim interesom PWPW zagraża ich udostępnienie. Z tym rozstrzygnięciem skarżący nie zgodził się i wywiódł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, wnosząc o uchylenie zaskarżonej decyzji, zobowiązanie PWPW do udostępnienia wnioskowanej informacji publicznej oraz o zasądzenie na jego rzecz kosztów postępowania. Zaskarżonej decyzji zarzucono: 1. naruszenie art. 1 ust. 1, art. 2 ust. 1, art. 3 ust. 1 pkt 1, art. 3 ust. 2, art. 5 ust. 2, art. 6 ust. 1 pkt 5 u.d.i.p., art. 107 § 3 K.p.a., a także wadliwe odniesienie się do art. 11 ust. 2 u.z.n.k.; 2. błędy w ustaleniach faktycznych polegający na przyjęciu przez organ, że: a. podanie przez PWPW sumy przychodów z kilkudziesięciu zawartych umów w danym roku z ośrodkami WORD ujawniałoby treść umów bilateralnych zawartych przez PWPW, b. podanie sumy przychodów z kilkudziesięciu zawartych umów w danym roku pozwalałoby "oszacować poziom marży i poziom rentowności tej usługi dla PWPW" oraz "ile każdy z poszczególnych WORDów płaci PWPW S.A. za opisaną ... usługę", c. podanie sumy przychodów z kilkudziesięciu zawartych umów w danym roku 2023 może wpływać na zysk PWPW lub "naruszać interes przedsiębiorcy a w konsekwencji interes budżetu państwa", d. podanie sumy przychodów z kilkudziesięciu zawartych umów w danym roku ma "wysoką wartość gospodarczą", e. ujawnienie wnioskowanych informacji "mogłoby mieć wpływ na ... sytuację ekonomiczną" PWPW, f. podanie sumy przychodów z kilkudziesięciu zawartych umów w danym roku mieści się w zakresie "Informacji o poziomie marż i cen dla produktów lub usług, a także rentowność produktów", g. podanie sumy przychodów z kilkudziesięciu zawartych umów w danym roku z Ośrodkami WORD ujawniałoby możliwości ekonomiczne i biznesowe PWPW w sytuacji, gdy PWPW prowadzi działalność gospodarczą w wielu aktywnościach i osiąga przychody z wielu tytułów, h. podanie sumy przychodów z kilkudziesięciu zawartych umów w danym roku naruszałoby klauzule o zachowaniu poufności zamieszczane w dwustronnych umowach z Wojewódzkimi Ośrodkami Ruchu Drogowego, w sytuacji, gdy, złożony i zignorowany przez PWPW wniosek w ogóle nie odnosi się do którejkolwiek pojedynczej umowy, zawartej przez PWPW, a odnosi się wyłącznie do sumy przychodów z wielu umów w całym roku kalendarzowym 2023. Skarżący zwrócił uwagę, iż użyta w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji argumentacja nie dotyczy wniosku, który złożył, co narusza art. 107 § 3 K.p.a. Zadaniem skarżącego PWPW bezprawnie i wbrew przepisom u.d.i.p. odmówiła udostępnienia prostej informacji publicznej, PWPW ignoruje w sposób oczywisty ciążący na organie obowiązek udostępnienia informacji dotyczącej finansów państwowej osoby prawnej, a w celu zupełnego uchylenia się od ciążącego obowiązku usiłuje przygotować kolejne uzasadnienie mające się nijak do stanu prawnego i sytuacji faktycznej, a także uznała, że każda informacja publiczna, która dotyczy PWPW objęta jest dyspozycją normy art. 5 ust. 2 u.d.i.p., a zatem każda informacja na temat PWPW nie może zostać udostępniona. W uzasadnieniu skargi przedstawiono argumentację na poparcie stawianych zarzutów. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie i podtrzymał swoje dotychczasowe stanowisko. Odnosząc się do zarzutów skargi organ uznał je za bezzasadne. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Poza sporem w przedmiotowej sprawie pozostaje, że PWPW należy do kręgu podmiotów zobowiązanych do udostępnienia informacji publicznej. Obowiązane do udostępniania informacji publicznej są bowiem nie tylko władze publiczne, ale również podmioty reprezentujące inne osoby lub jednostki organizacyjne, które wykonują zadania publiczne lub dysponują majątkiem publicznym, oraz osoby prawne, w których Skarb Państwa, jednostki samorządu terytorialnego lub samorządu gospodarczego albo zawodowego mają pozycję dominującą w rozumieniu przepisów o ochronie konkurencji i konsumentów (art. 4 ust. 1 pkt 5 u.d.i.p.). PWPW jest spółką Skarbu Państwa, której wyłącznym akcjonariuszem jest Skarb Państwa. Nie jest również sporne między stronami, że żądana we wniosku dostępowym z dnia 20 grudnia 2024 r. informacja stanowi informację o sprawach publicznych (art. 1 ust. 2 u.d.i.p.). Tym samym sprawa mieści się w zakresie podmiotowym i przedmiotowym u.d.i.p. Organ odmówił jednak udzielenia żądanej informacji publicznej ze względu na ograniczenia w udostępnieniu wynikające z art. 5 ust. 2 u.d.i.p. Przypomnieć zatem należy, iż zakres i charakter prawa do informacji publicznej określają przepisy art. 61 ust. 1 i 2 Konstytucji RP, która stanowi jednocześnie w art. 61 ust. 3, że "Ograniczenie prawa, o którym mowa w ust. 1 i 2, może nastąpić wyłącznie ze względu na określone w ustawach ochronę wolności i praw innych osób i podmiotów gospodarczych oraz ochronę porządku publicznego, bezpieczeństwa lub ważnego interesu gospodarczego państwa". Konstytucyjne prawo do informacji publicznej zawarte w art. 61 ust. 1 i 2 Konstytucji służy niewątpliwie realizacji jednej z podstawowych wartości państwa demokratycznego, tj. jawności działania instytucji publicznych, umożliwiając kontrolę społeczną nad funkcjonowaniem tych instytucji. Niezależnie jednak od tego, prawo, o którym mowa, nie może być rozumiane w sposób absolutny, tj. jako prawo obywateli do uzyskiwania nieograniczonego dostępu do każdego bez wyjątku dokumentu czy każdej informacji wytworzonej, odnoszącej się czy będącej w posiadaniu podmiotu publicznego, w tym organu władzy publicznej. Do wprowadzania ograniczeń ww. prawa wyraźnie upoważnia wyżej cytowany art. 61 ust. 3 Konstytucji. I tak, zgodnie z art. 5 ust. 1 i 2 u.d.i.p. prawo do informacji publicznej podlega ograniczeniu w zakresie i na zasadach określonych w przepisach o ochronie informacji niejawnych oraz o ochronie innych tajemnic ustawowo chronionych, jak również ze względu na prywatność osoby fizycznej lub tajemnicę przedsiębiorcy. Ustanowione w przepisie art. 5 ust. 2 u.d.i.p. wyłączenia mają charakter wyjątkowy, a jako takie, nie mogą być wykładane rozszerzająco. Przepisy ustawy o dostępie do informacji publicznej nie zawierają również definicji pojęcia "tajemnica przedsiębiorcy". Na potrzeby stosowania art. 5 ust. 2 u.d.i.p. przyjmuje się definicję pojęcia "tajemnica przedsiębiorstwa", którą zwiera przepis art. 11 ust. 4 ustawy z dnia 16 kwietnia 1993 r. o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji. Zgodnie z jego treścią, przez tajemnicę przedsiębiorstwa rozumie się informacje techniczne, technologiczne, organizacyjne przedsiębiorstwa lub inne informacje posiadające wartość gospodarczą, które jako całość lub w szczególnym zestawieniu i zbiorze ich elementów nie są powszechnie znane osobom zwykle zajmującym się tym rodzajem informacji albo nie są łatwo dostępne dla takich osób, o ile uprawniony do korzystania z informacji lub rozporządzania nimi podjął, przy zachowaniu należytej staranności, działania w celu utrzymania ich w poufności. Przyjmuje się, że pojęcia "tajemnica przedsiębiorcy" i "tajemnica przedsiębiorstwa" w zasadzie pokrywają się zakresowo, ale w niektórych sytuacjach tajemnica przedsiębiorcy może być rozumiana szerzej. Ustalenie, że w konkretnym przypadku mamy do czynienia z tajemnicą przedsiębiorcy, jest związane z oceną stopnia ograniczenia prawa do informacji publicznej. Tajemnica ta jest podstawą ograniczenia jawności ze względu na poszanowanie interesu prywatnego podmiotów prowadzących działalność gospodarczą. W ten sposób dobro to stanowi wartość, która musi być brana pod uwagę przy wyważaniu zgodnie z zasadą proporcjonalności, czy w danym stanie faktycznym i prawnym możliwe jest udostępnienie informacji. Stwierdzenie istnienia tajemnicy przedsiębiorstwa musi być dokonywane w konkretnym stanie faktycznym przy uwzględnieniu wszystkich jego uwarunkowań. Tajemnica ta nadto musi być oceniona w sposób obiektywny, nie wystarczy, aby żądana informacja odnosiła się do prowadzonej działalności gospodarczej i aby z woli przedsiębiorcy była objęta tajemnicą. Nie wystarczy także ogólnikowe wskazanie w decyzji odmawiającej udostępnienia wnioskowanej informacji, że żądane informacje objęte są tajemnicą przedsiębiorstwa; konieczne jest wykazanie, że w istocie tę tajemnicę zawierają. W orzecznictwie i literaturze wyrażany jest pogląd, że podmiot zobowiązany w rozumieniu art. 4 ust. 1 u.d.i.p., w którego dyspozycji znajduje się informacja, przyjmując zastrzeżenia przedsiębiorcy dotyczące tajemnicy przedsiębiorcy (przedsiębiorstwa), powinien dokonać oceny zasadności wyłączenia jawności żądanej informacji. Na przedsiębiorcy natomiast ciąży obowiązek wykazania, że zastrzeżone przez niego informacje wpisują się w definicję tajemnicy przedsiębiorstwa. W procesie udostępnienia informacji publicznej chodzi bowiem nie tylko o ustalenie, czy dana informacja ma charakter tajemnicy przedsiębiorcy, ale również o prawidłowe wyważenie proporcji, jakie muszą być zachowane, aby przyjąć, że dane ograniczenie wolności obywatelskiej nie narusza konstytucyjnej hierarchii dóbr (por. P. Szustakiewicz, Orzecznictwo Naczelnego Sądu Administracyjnego z lat 2015–2018 w sprawach dotyczących informacji publicznej, PPP 2019/7–8, s. 14–15). Przy zastosowaniu art. 5 ust. 2 u.d.i.p. z w powiązaniu z art. 11 ust. 2 ustawy o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji, należy pamiętać, że stwierdzenie, iż w danym przypadku mamy do czynienia z tajemnicą przedsiębiorcy, wymaga łącznego wystąpienia przesłanki materialnej i formalnej. Materialny element tajemnicy przedsiębiorcy koncentruje się wokół szczególnej treści informacji objętej tajemnicą (np. szczegółowy opis stosowanych urządzeń, technologii, sposobu wykonywania usługi, jej koszt, rozwiązania konstrukcyjne). Uzasadnienie decyzji odmawiającej na podstawie art. 5 ust. 2 u.d.i.p. udostępnienia informacji z uwagi na tajemnicę przedsiębiorcy, powinno zawierać argumentację na okoliczność spełnienia w sprawie tzw. przesłanek materialnych tej odmowy. Nie jest zatem dopuszczalne w świetle przepisów ustawy o dostępie do informacji publicznej powoływanie się na przesłankę wyłączenia informacji z obowiązku jej udostępnienia, bez wskazania konkretnej argumentacji, uzasadniającej przyczyny uznania, że zachodzą szczególne okoliczności wskazane w art. 5 ust. 2 u.d.i.p. Tylko jasne, nieabstrakcyjne i szczegółowe przedstawienie stanowiska może oprzeć się zarzutowi naruszenia w decyzji przepisu art. 107 § 3 K.p.a. Takie stanowisko prezentowane jest także w piśmiennictwie. Zgodnie z nim podmiot odmawiający udostępnienia informacji publicznej - z powołaniem się na tajemnicę przedsiębiorcy - obowiązany jest wyjaśnić, czy żądane dokumenty zawierają informacje techniczne, technologiczne, organizacyjne przedsiębiorstwa lub inne informacje posiadające wartość gospodarczą, co do których przedsiębiorca podjął niezbędne działania w celu zachowania ich poufności, a więc, czy chodzi tu o kwestie wynalazcze, związane z działalnością marketingową, czy może o tzw. know - how produkcyjne, ewentualnie know - how handlowe bądź inne. Niewystarczającym jest powołanie się jedynie na tajemnicę przedsiębiorcy, bez jakiegokolwiek rozwinięcia, w jakim aspekcie tajemnicę tę należałoby oceniać. Ważnym jest, by decyzja odmowna poparta była określonymi dowodami. Istnienie tajemnicy przedsiębiorstwa w określonym przypadku musi być oczywiste i weryfikowalne, by mogło uzasadniać odmowę udostępnienia informacji publicznej (por. A. Ostapski, Udzielanie informacji publicznej o działalności spółki z o.o. (w której udziały ma powiat) prowadzącej NZOZ działający na podstawie kontraktu z NFZ, Nowe Zeszyty Samorządowe, 2013 r., nr 2, s. 15). W świetle art. 16 ust. 1 i 2 u.d.i.p. uzasadnienie decyzji o odmowie udostępnienia informacji publicznej powinno spełniać wymogi określone w art. 107 § 3 K.p.a., a zatem powinno zawierać wskazanie faktów, które organ uznał za udowodnione, dowodów, na których się oparł oraz przyczyn, z powodu których innym dowodom odmówił wiarygodności i mocy dowodowej. Uzasadnienie decyzji wydanej w oparciu o art. 5 ust. 2 u.d.i.p. (ze względu na tajemnicę przedsiębiorcy) powinno zawierać konkretną, przekonującą argumentację na okoliczność spełnienia w sprawie tychże przesłanek. Brak, ogólność lub pozorność takiej argumentacji świadczy o - wymagającym uchylenia decyzji - naruszeniu art. 7, art. 77 § 1 K.p.a. w związku z art. 107 § 1 i 3 K.p.a. W rozpoznawanej sprawie, w aspekcie formalnym PWPW dowodziła, że informacje żądane przez skarżącego zostały objęte tajemnicą na podstawie Zarządzenia nr 30/23 Prezesa Zarządu z dnia 22 listopada 2023 r. Odnosząc się do powyższego aspektu należy podkreślić, że sam fakt przyjęcia wskazanego powyżej Zarządzenia nie przesądza o tym, że informacja o osiągniętych dochodach z tytułu obsługi systemu teleinformatycznego WORD-ów w 2023 r. może być objęta tajemnicą przedsiębiorcy, jakim jest spółka Skarbu Państwa. Poza tym należy podkreślić, że skarżący nie żąda dostępu do treści zawartych przez PWPW z WORD-ami umów (które być może zawierając informacje techniczne, technologiczne lub inne stanowiące wartość gospodarczą), a wnioskuje jedynie o zbiorczą informację o osiągniętym dochodzie przez PWPW z tytułu takich umów. W ocenie Sądu argumentacja zawarta w zaskarżonej decyzji nie jest wystarczająca dla zaakceptowania stanowiska PWPW, że dostęp do żądanych informacji publicznych podlega ograniczeniu ze względu na tajemnicę przedsiębiorcy, o której mowa w art. 5 ust. 2 u.d.i.p. Uzasadnienie dla wydania zaskarżonej decyzji Spółka oparła na twierdzeniu, że przychylenie się do wniosku pozwoli na oszacowanie poziomu marży i poziomu rentowności jaką świadczy PWPW w sposób indywidulany dostosowany do potrzeb 43 WORD w Polsce. Pozwoli również na ustalenie, ile każdy z poszczególnych WORD płaci PWPW za poszczególną usługę. To z kolei może skutkować powstaniem szkody po stronie PWPW polegającej np. na osłabieniu możliwości negocjacyjnych PWPW w trakcie kolejnych postępowań prowadzonych przez Ośrodki w trybie zamówień publicznych przejawiających się potencjalną utratą możliwości uzyskania wyższego wynagrodzenia za dane funkcjonalności sytemu oferowanego poszczególnym Ośródkom. W ocenie Sądu, powyższa argumentacja jest ogólna i nie konkretyzuje, nie przytacza indywidualnych, obiektywnych warunków pozwalających przyjąć, że ujawnienie przychodów (danych ogólnych) uzyskiwanych przez PWPW z jednego roku ma wartość gospodarczą. Z uzasadnia decyzji nie wynika konkretnie w jaki sposób, nie analizując treści poszczególnych umów, jak sama PWPW wskazuje zróżnicowanych dla każdego WORD ze względu na specyfikę potrzeb każdego z nich, podmiot negocjujący przyszłą umowę uzyskałby wiedzę o marży i rentowności usługi. Uzyskując informację o wysokości przychodu za jeden rok i dzieląc tę liczbą przez 43 WORD zawierających umowy uzyskuje się jedynie średnią kwotę przychodu z jednej umowy w danym roku. Z uwagi na okres wskazany we wniosku są to dane w przeważającej części archiwalne. Przy zmiennych kwotach w umowach zawieranych na indywidulany zakres usług wynikających z różnych potrzeb podmiotów zamawiających nie sposób ustalić jaki zysk czerpie PWPW z konkretnej umowy, czy wszystkich umów w danym roku. Taką wiedzę można niewątpliwie pozyskać analizując treści poszczególnych umów i zestawiając pozyskane z nich dane. Jednakże umowy zawierane przez PWPW z WORD nie stanowią przedmiotu żądania skarżącego. Zaskarżona decyzja, w kontekście zapytania wnioskowego z dnia [...] grudnia 2024 r., nie zawiera żadnej, przekonującej argumentacji, zaś stanowisko PWPW sprowadza się jedynie do stwierdzenia, że ujawnienie wnioskowanych informacji może wywołać negatywne konsekwencje polegające na potencjalnym osłabieniu możliwości negocjacyjnych PWPW w przyszłości. Ograniczenie uzasadnienia decyzji jedynie do powyższego stwierdzenia z uwagi na wyżej wyartykułowane stanowisko Sądu, czyni nieweryfikowalnym zasadność zastosowania art. 5 ust. 2 u.d.i.p. Biorąc powyższe pod uwagę, raz jeszcze należy podkreślić, że tajemnica przedsiębiorcy musi być oceniana w sposób obiektywny, oderwany od woli danego podmiotu. Nie wystarczy bowiem, aby żądana informacja dotyczyła podmiotu, tj. aby odnosiła się do prowadzonej przez niego działalności i aby z jego woli byłą objęta tajemnicą. W takim bowiem przypadku tajemnicą przedsiębiorcy objęte byłoby wszystko, co przedsiębiorca arbitralnie uzna za taką tajemnicę, także na podstawie czynności kwalifikowanych (por. wyrok NSA z dnia 1 lipca 2022 r., sygn. akt III OSK 1301/21; wyrok NSA z dnia 13 kwietnia 2016, sygn. akt I OSK 2950/14; wyrok NSA z dnia 7 kwietnia 2022, sygn. akt III OSK 1258/21). Ugruntowane stanowisko sądów administracyjnych wskazuje, że przesłanki nieudzielenia informacji publicznej ze wskazanego powodu muszą być omówione i wyjaśnione w sposób wyczerpujący i precyzyjny (por. wyrok NSA z dnia 17 stycznia 2017 r., sygn. akt I OSK 1993/16). W realiach niniejszej sprawy nie można było uznać stanowiska PWPW za wystarczające z uwagi na brak jakiekolwiek argumentacji odnośnie do postawionej tezy o konieczności ograniczenia dostępu do informacji publicznej ze względu na tajemnicę przedsiębiorcy. Z tych względów, zaskarżona decyzja - jako co najmniej przedwczesna - podlega uchyleniu z powodów naruszenia art. 7, art. 77 § 1 i art. 107 § 3 K.p.a. w związku z art. 16 u.d.i.p. oraz w związku z art. 5 ust. 2 u.d.i.p. Ponownie rozpatrując wniosek dostępowy, organ uwzględni przedstawioną powyżej ocenę prawną, w szczególności odnośnie do wykładni art. 5 ust. 2 u.d.i.p. Następnie podda analizie przedmiot wniosku w kontekście poczynionych przez Sąd rozważań i podejmie stosowne czynności na gruncie ustawy o dostępie do informacji publicznej. W przypadku ponownego uznania, że w sprawie należy wydać decyzję administracyjną, organ sporządzi jej uzasadnienie zgodnie z wymogami określonymi w art. 107 § 3 K.p.a. Mając na względzie wszystko powyższe, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. a i c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.), orzekł jak w punkcie 1 sentencji wyroku. O kosztach postępowania, obejmujących wpis od skargi (200 złotych) Sąd postanowił na podstawie art. 200 i art. 205 § 1 powołanej ustawy, jak w punkcie 2 sentencji wyroku.