II SA/Wa 418/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Andrzej Góraj po rozpoznaniu w dniu 23 marca 2018 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Stowarzyszenia [...] z siedzibą w W. na decyzję Dyrektora Polskiego Instytutu Sztuki Filmowej z dnia [...] grudnia 2017 r. w przedmiocie odmowy udostępnienia informacji publicznej postanawia - odrzucić skargę Dyrektor Polskiego Instytutu Sztuki Filmowej, działając na podstawie art. 5 ust. 1 w zw. z art. 16 ustawy z dnia 06 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. z 2016 r., poz. 1764) oraz art. 104 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2017 r., poz. 1257), po rozpatrzeniu wniosku Stowarzyszenia [...] z siedzibą w W. o udostępnienie informacji publicznej dotyczącej listy pracowników Polskiego Instytutu Sztuki Filmowej, zawierającej informacje o piastowanym stanowisku, wykształceniu oraz wynagrodzeniu, decyzją z dnia [...] grudnia 2017 r. (sprostowaną postanowieniem z dnia [...] stycznia 2018 r.) odmówił udostępnienia informacji publicznej. W pouczeniu do ww. decyzji zawarto informację, że stronie niezadowolonej z decyzji przysługuje w terminie 14 dni od dnia jej doręczenia prawo złożenia odwołania do Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego za pośrednictwem Dyrektora Polskiego Instytutu Sztuki Filmowej. Przedmiotowa decyzja została doręczona Stowarzyszeniu [...] z siedzibą w W. w dniu 04 stycznia 2018 r. (informacja uzyskana ze strony internetowej Poczty Polskiej S.A. - usługi "Śledzenie przesyłek", z której wynika, że przesyłka zawierająca zaskarżoną decyzję została doręczona 04 stycznia 2018 r.). Pismem z dnia 15 lutego 2018 r. (15 lutego 2018 r. – data stempla pocztowego na kopercie zawierającej skargę) Stowarzyszenie [...] z siedzibą w W., reprezentowane przez pełnomocnika – r. pr. A. K., wniosło do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Dyrektora Polskiego Instytutu Sztuki Filmowej z dnia [...] grudnia 2017 r. w przedmiocie odmowy udostępnienia informacji publicznej. W treści skargi strona skarżąca podniosła, iż ze względu na brak organu wyższego stopnia nad organem dopuszczalne jest wnoszenie skargi na decyzję w terminie 30 dni z pominięciem wzywania do ponownego rozpoznania sprawy. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej odrzucenie, ewentualnie o oddalenie skargi. Organ wyjaśnił, że stronie skarżącej przysługiwało prawo wystąpienia do organu z wnioskiem o ponowne rozpatrzenie sprawy. Strona skarżąca wniosła jednak do Sądu skargę bez uprzedniego skorzystania z prawa do wniesienia wniosku o ponowne rozpoznanie sprawy. Zaskarżona decyzja została doręczona stronie skarżącej w dniu 04 stycznia 2018 r., natomiast skarga datowana jest na 15 lutego 2018 r., tym samym skarga została złożona z przekroczeniem terminu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.), skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a. Stosownie do postanowień art. 58 § 1 pkt 2 powołanej ustawy, sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia. Sąd odrzuca skargę postanowieniem. Odrzucenie skargi może nastąpić na posiedzeniu niejawnym (§ 3 ww. art.). Trzydziestodniowy termin do wniesienia skargi stanowi warunek jej dopuszczalności i obok warunków formalnych skargi podlega ocenie Sądu już na wstępnym etapie postępowania sądowoadministracyjnego. Badanie zachowania terminu do wniesienia skargi jest możliwe tylko wówczas, gdy decyzja administracyjna została prawidłowo doręczona, a co za tym idzie wprowadzona do obrotu prawnego. Doręczenie stronie decyzji otwiera bowiem bieg trzydziestodniowego terminu do wniesienia skargi do sądu administracyjnego. Stosownie do treści art. 52 ppsa, w brzmieniu obowiązującym od dnia 1 czerwca 2017 r., skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka (art. 52 § 1). Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub ponaglenie, przewidziany w ustawie (art. 52 § 2). Jeżeli stronie przysługuje prawo do zwrócenia się do organu, który wydał decyzję z wnioskiem o ponowne rozpatrzenie sprawy, strona może wnieść skargę na tę decyzję bez skorzystania z tego prawa (art. 52 § 3). Z powyższego wynika zatem, że w art. 52 § 3 ppsa ustawodawca dał stronie możliwość wyboru sposobu zaskarżenia decyzji albo poprzez złożenie do organu wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy, albo wniesienie skargi do sądu administracyjnego. W rozpoznawanej sprawie przedmiotem zaskarżenia jest decyzja Dyrektora Polskiego Instytutu Sztuki Filmowej z dnia [...] grudnia 2017 r., od której stronie przysługiwało prawo zwrócenia się do organu, który wydał decyzję z wnioskiem o ponowne rozpatrzenie sprawy. Strona mogła również wnieść skargę na tę decyzję bez skorzystania z tego prawa. Zauważyć należy, iż w kwestionowanej decyzji zawarto błędne pouczenie o przysługującym stronie prawie wniesienia odwołania od decyzji do Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego. Pomimo błędnego pouczenia - strona skarżąca - reprezentowana przez profesjonalnego pełnomocnika - wniosła skargę na ww. decyzję Dyrektora Polskiego Instytutu Sztuki Filmowej do WSA w Warszawie bez skorzystania z prawa wystąpienia do organu z wnioskiem o ponowne rozpatrzenie sprawy, wskazując w treści skargi, iż - ze względu na brak organu wyższego stopnia nad organem -dopuszczalne jest wnoszenie skargi na decyzję w terminie 30 dni z pominięciem wzywania do ponownego rozpoznania sprawy. Zestawiając jednak datę doręczenia zaskarżonej decyzji (04 stycznia 2018 r.) z datą nadania skargi (15 lutego 2018 r.), należy stwierdzić, że skarga została wniesiona z uchybieniem terminu określonego w art. 53 § 1 ww. ustawy. Ostatni dzień terminu do wniesienia skargi upłynął bowiem w dniu 05 lutego 2018 r. W związku z powyższym stwierdzić należy, że skarga Stowarzyszenia [...] z siedzibą w W. została złożona z uchybieniem terminu, tym samym jest niedopuszczalna i podlega odrzuceniu. Mając powyższe na względzie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 i § 3 w zw. z art. 53 § 1 oraz art. 52 § 3 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji postanowienia.