II SA/Wa 423/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA Andrzej Góraj po rozpoznaniu w dniu 29 czerwca 2012 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Z. Z. na orzeczenie Centralnej Komisji Lekarskiej Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego z dnia [...] stycznia 2012 r. w przedmiocie ustalenia związku stwierdzonych schorzeń i inwalidztwa ze służbą oraz chorobą lub wypadkiem pozostającym w związku ze służbą postanawia - odrzucić skargę. Rejonowa Komisja Lekarska Nr [...] Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego w W. orzeczeniem z dnia [...] listopada 2011 r. nr [...] uznała Z. Z. za trwale niezdolnego do służby (kategoria "D") (pkt 1), orzekła, że związek schorzeń ze służbą nie istnieje (pkt 2), a stwierdzone inwalidztwo nie pozostaje w związku ze służbą (pkt 4) oraz że inwalidztwo nie pozostaje w związku z chorobą, wypadkiem pozostającym w związku ze szczególnymi właściwościami lub warunkami służby (pkt 5). Pismem z dnia [...] grudnia 2011 r. Z. Z. wniósł odwołanie do Centralnej Komisji Lekarskiej Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego od ww. orzeczenia z dnia [...] listopada 2011 r., w części dotyczącej pkt 2, 4 i 5 orzeczenia. Centralna Komisja Lekarska Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego orzeczeniem z dnia [...] stycznia 2012 r., wydanym na podstawie § 26 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 20 sierpnia 2003 r. w sprawie orzekania o inwalidztwie funkcjonariuszy Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego i Agencji Wywiadu, emerytów i rencistów Urzędu Ochrony Państwa, Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego i Agencji Wywiadu (Dz. U. Nr 160, poz. 1552 z późn. zm.) w związku z art. 20 ust. 1 pkt 2 oraz ust. 5 pkt 1 ustawy z dnia 18 lutego 1994 r. o zaopatrzeniu emerytalnym (Dz. U. z 2004 r. Nr 8, poz. 67 z późn. zm.) i § 11 ust. 1 pkt 3 rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 15 kwietnia 2003 r. w sprawie oceny zdolności fizycznej i psychicznej do Służby w Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego (Dz. U. Nr 88, poz. 809 z późn. zm.), utrzymała w mocy orzeczenie nr [...] z dnia [...] listopada 2011 r., podnosząc że obecny stan zdrowia strony uzasadnia orzeczenie II grupy inwalidzkiej i że inwalidztwo nie pozostaje w związku ze służbą w ABW. Pismem z dnia 20 lutego 2012 r., uzupełnionym pismem z dnia 19 kwietnia 2012 r., Z. Z. złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na orzeczenie Centralnej Komisji Lekarskiej Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego z dnia [...] stycznia 2012 r., wnosząc o uchylenie orzeczenia Rejonowej Komisji Lekarskiej Nr [...] Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego w W. z dnia [...] listopada 2011 r. nr [...] w części dotyczącej pkt 2 – związek schorzeń ze służbą nie istnieje, pkt 4 – inwalidztwo nie pozostaje w związku ze służbą, pkt 5 – inwalidztwo nie pozostaje w związku z chorobą – wypadkiem pozostającym w związku ze szczególnymi właściwościami lub warunkami służby oraz o zasądzenie na rzecz skarżącego kosztów postępowania według norm przepisanych. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej odrzucenie, podnosząc, iż kognicja sądów administracyjnych do rozpatrywania skarg na orzeczenia komisji lekarskich obejmuje ocenę zgodności orzeczeń wydanych przez komisje lekarskie ale wyłącznie w zakresie zdolności do służby, w pozostałym zaś zakresie orzeczenia te mogą być przedmiotem oceny sądu powszechnego. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270) – dalej: ppsa, kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie m.in. w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4a. Stosownie do art. 58 § 1 pkt 1 ppsa, sąd odrzuca skargę jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego. Sąd odrzuca skargę postanowieniem. Odrzucenie skargi może nastąpić na posiedzeniu niejawnym (art. 58 § 3 ppsa). W rozpoznawanej sprawie skarżący przedmiotem skargi uczynił orzeczenie Centralnej Komisji Lekarskiej Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego z dnia [...] stycznia 2012 r. utrzymujące z mocy orzeczenie Rejonowej Komisji Lekarskiej Nr [...] Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego w W. z dnia [...] listopada 2011 r. nr [...]. Wskazać należy, iż komisje lekarskie działające w sprawach funkcjonariuszy Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego i Agencji Wywiadu, emerytów i rencistów Urzędu Ochrony Państwa, Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego i Agencji Wywiadu są organami administracji publicznej i swoje rozstrzygnięcia podejmują w formie decyzji administracyjnych nazywanych orzeczeniami. Orzeczenia tych komisji dzielą się na dwie zasadnicze grupy. Pierwsza z nich obejmuje kwestie zaliczenia danej osoby do określonej kategorii do służby, jak i samej zdolności do służby. Natomiast druga grupa orzeczeń to orzeczenia ustalające schorzenia danej osoby, ich związek ze służbą i stopień inwalidztwa dla celów m.in. emerytalno-rentowych. Takie orzeczenia nie mają samodzielnego bytu. Są one poddawane kontroli przez sądy powszechne w ramach odwołań od decyzji wydawanych w innych postępowaniach przez organy właściwe w sprawach odszkodowawczych lub emerytalno-rentowych. Mają one charakter wyłącznie orzeczenia wstępnego, jako jedna z przesłanek ustalenia prawa do określonych świadczeń, ich zakresu i właściwości. W konsekwencji nie podlegają one zaskarżeniu do sądu administracyjnego, gdyż sprawy orzekania o inwalidztwie i związku schorzeń ze służbą nie należą do właściwości takich sądów. Z powyższego wynika, że skoro zaskarżone orzeczenie dotyczyło związku schorzeń ze służbą, pozostawania inwalidztwa w związku ze służbą, pozostawania inwalidztwa w związku z chorobą – wypadkiem pozostającym w związku ze szczególnymi właściwościami lub warunkami służby, to orzeczenie to należy do drugiej z omawianych grup orzeczeń mniemających samodzielnego bytu i niepodlegających kontroli sądów administracyjnych. Z tych względów, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 i § 3 powołanej ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji postanowienia. ----------------------- 4