II SA/Wa 426/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Iwona Dąbrowska, Sędziowie WSA Danuta Kania, Iwona Maciejuk (spr.), Protokolant specjalista Aleksandra Weiher, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 13 listopada 2015 r. sprawy ze skargi R.J. na orzeczenie Centralnej Wojskowej Komisji Lekarskiej w W. z dnia [...] stycznia 2015 r. nr [...] w przedmiocie orzeczenia w sprawie zdolności do czynnej służby wojskowej - oddala skargę - Rejonowa Wojskowa Komisja Lekarska w [...] orzeczeniem nr [...] z dnia [...] listopada 2014 r., na podstawie: art. 30a ust. 1,2 i 3 ustawy z dnia 21 listopada 1967 r. o powszechnym obowiązku obrony Rzeczypospolitej Polskiej (Dz.U.2012r. poz. 461 z późn. zm.) oraz § 8, 10 i § 17 ust. 1 rozporządzenia Ministra Obrony Narodowej z dnia 25 czerwca 2004r. w sprawie orzekania o zdolności do czynnej służby wojskowej oraz trybu postępowania wojskowych komisji lekarskich w tych sprawach (Dz. U. z 2004 r. Nr 151, poz. 1595 ze zm.) oraz § 5 i 7 ust. 1 rozporządzenia MON z dnia 24 sierpnia 2012 r. w sprawie wojskowych komisji lekarskich oraz określenia ich siedzib, zasięgu działania i właściwości (Dz. U. z 2012 r., poz. 1013), powołując się na zarządzenie Wojskowego Komendanta Uzupełnień w [...], przeprowadziła badanie lekarskie R. J. i stwierdziła, że wymieniony jest zdolny do czynnej służby wojskowej (Zał. 2 Grupa II, Kategoria A). U badanego Komisja rozpoznała: 1. tachykardię zatokową do dalszej diagnostyki § 38 pkt 1; 2. przebyty uraz stawu kolanowego lewego bez istotnego upośledzenia § 77 pkt 5 funkcji. Wskazano, że schorzenia wymienione w pkt 1-2 rozpoznania nie pozostają w związku ze służbą wojskową. W uzasadnieniu wskazano, że stwierdzone na podstawie wykonanych badań rozpoznania nie stanowią przeciwwskazania do czynnej służby wojskowej.  Ustanowiony w toku postępowania odwoławczego pełnomocnik R. J. wniósł o zmianę kategorii A na kategorię E - trwale i całkowicie niezdolny do czynnej służby wojskowej w czasie pokoju oraz w razie ogłoszenia mobilizacji i w czasie wojny, albo ewentualnie na kategorię D- niezdolny do czynnej służby wojskowej w czasie pokoju. W ocenie radcy prawnego reprezentującego R. J. Komisja błędnie zaszeregowała ujęty w zaskarżonym orzeczeniu przebyty uraz stawu kolanowego lewego jako schorzenie nieupośledzające lub nieznacznie upośledzające sprawność ruchową w ramach § 77 pkt 5 rozporządzenia. Zdaniem pełnomocnika przedłożony w tej sprawie materiał dowodowy został oceniony w sposób nieobiektywny, a być może w całości pominięty. Nie uwzględniono bowiem przewlekłych stanów bólowych i zapalnych oraz tego, że staw kolanowy samoczynnie przemieszcza się a po dłuższym chodzeniu puchnie i uniemożliwiają nawet chód. Pełnomocnik podniósł, że w zgromadzonej dokumentacji nie ma żadnej dokumentacji medycznej dotyczącej leczenia R. J. zarówno w warunkach ambulatoryjnych, czy szpitalnych z powodu przebytego w dniu [...].07.2005 r. urazu lewego kolana, a od tego urazu do chwili obecnej upłynęło już ponad dziewięć lat. Podniesiono, że stacjonarne badanie RTG i ortopedyczne nie jest miarodajne dla stwierdzenia przewlekłych stanów bólowych oraz przemieszczeń i opuchlizny po dłuższym chodzeniu. Zdaniem pełnomocnika uraz kolana winien być zaszeregowany w ramach § 77 pkt 11. Pełnomocnik podniósł też kwestię występowania u odwołującego się skłonności astmatycznych, nawracających zapaleń oskrzeli i problemów z oddychaniem ustępujących dopiero po przyjęciu leków. Zarzucono, że nie było badania pulmonologa. Pełnomocnik domagał się wykonania badania spirometrycznego i stwierdzenia astmy oskrzelowej sporadycznej/epizodycznej § 35 pkt 6 lub astmy oskrzelowej przewlekłej § 35 pkt 7. Centralna Wojskowa Komisja Lekarska orzeczeniem nr [...] z dnia [...] stycznia 2015 r., po rozpatrzeniu odwołania w sprawie zdolności do czynnej służby wojskowej kategoria A, utrzymała w mocy orzeczenie RWKL w [...] z dnia [...] listopada 2014 r. W uzasadnieniu CWKL stwierdziła, że analiza akt sprawy nie dała żadnych podstaw, aby stawiane w odwołaniu zarzuty można było uznać za słuszne i potwierdzone dokumentacją medyczną. CWKL wskazała, że uraz stawu kolanowego miał miejsce [...] lipca 2005 r. w trakcie jazdy na motorze. Orzekany odbył leczenie na oddziale Chirurgii Urazowej i Ortopedii [...] Szpitala Wojskowego w [...], gdzie wykonano zabieg chirurgicznego zaopatrzenia rany. Założono tutor gipsowy na 4 tygodnie. W szpitalu przebywał 7 dni i został wypisany do domu z rozpoznaniem drążąca rana szarpana kolana lewego z odpryskiem kostnym rzepki i powierzchownym uszkodzeniem wiązadła rzepki. Udzielono choremu 30 dni zwolnienia lekarskiego. W zaświadczeniu lekarskim z dnia [...] sierpnia 2005 r. wskazano, że wymieniony od dnia [...] sierpnia 2005 r. jest w pełni zdolny do podjęcia pracy zawodowej. CWKL wskazała, że w aktach nie ma żadnej karty informacyjnej, która potwierdzałaby leczenie w Klinice, natomiast zawarta w zaświadczeniu, o którym mowa opinia lekarska świadczy, że R. J. po 38 dniach od daty urazu kolana był już w pełni zdolny do podjęcia pracy zawodowej. W zaświadczeniu wydanym w dniu [...] października 2014 r. na prośbę orzekanego, [...] P. K. wskazał, że wymieniony uczęszczał na ćwiczenia w okresie od [...] września 2005 r. do [...] stycznia 2006 r. CWKL wskazała, że w zgromadzonej dokumentacji orzeczniczo - lekarskiej nie ma żadnej dokumentacji medycznej dotyczącej leczenia R. J. ani w warunkach ambulatoryjnych ani szpitalnych z powodu urazu kolana, który miał miejsce w 2005 r. CWKL podniosła, że poruszona w odwołaniu przez pełnomocnika sprawa skłonności astmatycznych i problemów z oddychaniem nie znajdują żadnego potwierdzenia w dokumentacji medycznej, a informacja zawarta w historii choroby w dniu [...] lipca 2005 r., tj. w dniu przyjęcia do szpitala z powodu urazu kolana lewego w czasie przeprowadzonego wywiadu i badania wstępnego stanowi: wywiad rodzinny i alergiczny ujemny. CWKL stwierdziła, że RWKL w [...] w toku postępowania orzeczniczego w sprawie [...] J. R. wykonała u badanego RTG st. kolanowego lewego w projekcji AP i bok (badanie poza niewielkim przewężeniem przyśrodkowego odcinka szpary stawowej stawu kolanowego lewego nie wykazało innych zmian). Również konsultujący ortopeda dokonał pełnego badania z pomiarem obwodu mięśni obu kończyn dolnych, zarysów stawów i zakresu ruchów i w trakcie badania stwierdził minimalny deficyt obwodu m. czworogłowego uda lewego do prawego o 1 cm, z zachowanym pełnym zakresem ruchów w tym stawie oraz staw zwarty." Wykonane badanie RTG klatki piersiowej nie wykazało zmian patologicznych (opis badania - "Pole płucne bez zagęszczeń miąższowych. Serce w rtg w normie. Jamy opłucnowe wolne"). Ponadto w konsultacji lekarza chorób wewnętrznych znajduje się zapis, cyt.:" Bez skarg." W ocenie CWKL świadczy to jednoznacznie o tym, że orzekany w trakcie badania u lekarza internisty (chorób wewnętrznych) nie zgłosił żadnych skarg, w tym dotyczących upośledzenia oddychania czy też domniemanych skłonności astmatycznych. W ocenie CWKL w oparciu o zgromadzoną dokumentację orzeczniczo - lekarską nie ma żadnych podstaw do zmiany kwalifikacji i zaszeregowania ujętego w zaskarżonym orzeczeniu przebytego urazu stawu kolanowego lewego bez istotnego upośledzenia funkcji i aby przebyty uraz kolana lewego mógł stanowić obecnie o kategorii E lub D. Nie ma też żadnych podstaw (żadnej dokumentacji medycznej) do rozpoznania astmy oskrzelowej sporadycznej, czy też astmy oskrzelowej przewlekłej łagodnej o co wnosi pełnomocnik. CWKL stwierdziła, że zarzuty wobec komisji pierwszej instancji nie zostały potwierdzone materiałem dowodowym. Badany nie przedłożył żadnej dokumentacji potwierdzającej pogorszenie stanu zdrowia z powodu ograniczenia funkcji lewej kończyny dolnej upośledzającej sprawność ruchową, a stan taki nie wynika z badania wykonanego przez RWKL w [...]. Orzekany nie przedłożył także żadnej dokumentacji dotyczącej dolegliwości ze strony układu oddechowego związanych z utrudnionym oddychaniem, dusznością, brakiem powietrza itp. i związanym z tym leczeniem szpitalnym, bądź interwencją lekarską w warunkach ambulatoryjnych. Orzeczenie Centralnej Wojskowej Komisji Lekarskiej nr [...] z dnia [...] stycznia 2015 r. stało się przedmiotem skargi R. J., reprezentowanego przez radcę prawnego, do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Skarżący zarzucił naruszenie następujących przepisów, które miały wpływ na wynik sprawy, tj.: I. przepisów postępowania: 1) art. 7 ustawy Kodeks postępowania administracyjnego - poprzez niepodjęcie wszystkich czynności zmierzających do wyjaśnienia sprawy, a w szczególności nieprzeprowadzenie ponownych badań lekarskich lub badań specjalistycznych, które pozwoliłyby jednoznacznie stwierdzić, czy u skarżącego występują schorzenia sygnalizowane w toku postępowania, 2) art. 77 § 1. K.p.a. w zw. z art. 80 k.p.a. poprzez: a) brak przeprowadzenia wnikliwego postępowania dowodowego w sprawie oraz jego wadliwą analizę na etapie wydawania orzeczenia, prowadzące do przyjęcia, iż obecny stan zdrowia skarżącego pozwala na zakwalifikowanie w ramach Kategorii A w rozumieniu art. 30a ust. pkt 1) ustawy z dnia 21 listopada 1967 r. o powszechnym obowiązku obrony Rzeczypospolitej Polskiej (dalej: "ustawa"); b) poprzez nieprzeprowadzenie postępowania dowodowego w taki sposób, aby dostatecznie i obiektywnie stwierdzić, czy skarżący jest zdolny do służby wojskowej, c) poprzez dokonanie oceny materiału dowodowego w sposób nieobiektywny, arbitralny i oderwany od rzeczywistości, zasad logiki i wiedzy medycznej, co doprowadziło do oceny materiału dowodowego która przybrała charakter dowolny; 3) art. 136 k.p.a. - poprzez brak przeprowadzenia uzupełniającego postępowania dowodowego pomimo sygnalizowanych w tym zakresie braków i złożonego w odwołaniu od decyzji RWKL (pkt.3) wniosku o skierowanie sprawy do RWKL w celu przeprowadzenia uzupełniającego postępowania dowodowego; 4) art. 140 k.p.a. w zw. z art. 7 k.p.a. - poprzez brak zauważenia i stwierdzenia przez RWKL naruszenia przepisów prawa materialnego wskazanych w odwołaniu skarżącego od orzeczenia RWKL. II. przepisów prawa materialnego: 1) § 77 pkt 5 rozporządzenia Ministra Obrony Narodowej z dnia 25 czerwca 2004 r. w sprawie orzekania o zdolności do czynnej służby wojskowej oraz trybu postępowania wojskowych komisji lekarskich w tych sprawach poprzez niewłaściwe zastosowanie i zaszeregowanie schorzenia (przebyty uraz stawu kolanowego lewego) do § 77 pkt 5 rozporządzenia jako "nieupośledzające lub nieznacznie upośledzające sprawność ruchową"; 2) § 35 pkt 6-7 rozporządzenia - poprzez brak zastosowania w sytuacji istnienia astmy oskrzelowej, przewlekłych zapaleń oskrzeli i problemów z oddychaniem, oraz brak przeprowadzenia badań spirometrycznych i wysiłkowych w celu zweryfikowania ww. okoliczności; Pełnomocnik wniósł o: 1. przeprowadzenie w oparciu o art. 106 § 3 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi uzupełniającego dowodu z dokumentów załączonych do skargi na okoliczności wskazane w treści skargi w akapitach bezpośrednio poprzedzających przywołanie dowodu, 2. uchylenie w całości zaskarżonego orzeczenia CWKL oraz poprzedzającego go orzeczenia RWKL, 3. przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania wraz ze zobowiązaniem do przeprowadzenia uzupełniającego postępowania dowodowego obejmującego niezbędne badania dla rozstrzygnięcia wątpliwości w zakresie zaklasyfikowania stanu zdrowia skarżącego i jego schorzeń, 4. zasądzenie na rzecz skarżącego zwrotu kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych oraz opłaty skarbowej od pełnomocnictwa. W uzasadnieniu pełnomocnik skarżącego wskazał, że z uwagi na to, iż ani RWKL ani CWKL pomimo wniosków skarżącego w tym zakresie nie dostrzegli potrzeby przeprowadzenia uzupełniających badań specjalistycznych, skarżący był zmuszony zlecić je samodzielnie a własny koszt w celu umożliwienia racjonalnej polemiki z decyzją, oraz przede wszystkim doprowadzenia do skonfrontowania rzeczywistego stanu zdrowia ze stanem wynikającym z dokumentacji zgromadzonej przez RWKL. Z uwagi na powyższe, powstała potrzeba przeprowadzenia uzupełniającego postępowania dowodowego, co jest zasadne bowiem załączone dowody mają wyłącznie formę dokumentu co czyni zadość przesłankom z art. 106 § 3 P.p.s.a. Pełnomocnik podniósł, iż pozostaje świadomym, iż kognicja Sądu Administracyjnego ogranicza się do zbadania zgodności z prawem zapadłego rozstrzygnięcia, stąd w razie uznania, iż uzupełniające postępowanie dowodowe nie jest możliwe z uwagi na brak kompetencji Sądu w kwestiach stricte medycznych, wskazał, że koniecznie stanie się uchylenie decyzji w celu zapewnienia zweryfikowania nowej dokumentacji medycznej wpływającej na ocenę sytuacji skarżącego przez RWKL i CWKL. Nawet bez dysponowania znaczną wiedzą medyczną łatwo stwierdzić, iż załączone dokumenty stoją w sprzeczności z ustaleniami RWKL i CWKL, co wskazuje na konieczność konfrontacji dokumentacji medycznej oraz przeprowadzenia uzupełniających badań. W załączonym do skargi zaświadczeniu lekarskim z dnia [...].02.2015 r. [...] zaświadczył: "stan po urazie stawu kolanowego - obecnie odczuwalne przeciążenie i ograniczenie ruchowości" (zaświadczenie lekarskie z dnia [...].02.2015 r. w załączeniu). W załączonej do skargi opinii lekarza specjalisty z dnia [...].02.2015 r. stwierdzono rozpoznanie Astma oskrzelowa - J45 z jednoczesnym wskazaniem zaleceń medycznych. W ocenie pełnomocnika przeprowadzane badanie spirometryczne doprowadziło również do wykrycia ciężkiej restrykcji ( opinia lekarza specjalisty pulmonologa z dnia [...].02.2015 r. w załączeniu), badanie spirometryczne nr 1 (w załączeniu), badanie spirometryczne nr 2 (w załączeniu). Pełnomocnik wskazał, że świetle załącznika nr 2 do rozporządzenia - Rozdział IX (poniżej wybrany fragment dot. grupy skarżącego), istnienie astmy może stanowić schorzenie którego stwierdzenie wiąże się ze zaklasyfikowaniem do kategorii A/D/E co uniemożliwiłoby przyznanie skarżącemu kategorii A. Pełnomocnik wskazał, że stosownie do art. 145 § 1 pkt 5 k.p.a. w sprawie zakończonej decyzją ostateczną wznawia się postępowanie, jeżeli wyjdą na jaw istotne dla sprawy nowe okoliczności faktyczne lub nowe dowody istniejące w dniu wydania decyzji, nieznane organowi, który wydał decyzję. Ujawnienie w sprawie nowych okoliczności faktycznych może prowadzić nie tylko do ustalenia nowych okoliczności, ale do zmiany oceny stanu faktycznego sprawy. Ujawniona w niniejszej sprawie dokumentacja medyczna może mieć w ocenie pełnomocnika znaczenie prawne i może w konsekwencji prowadzić do zmiany treści decyzji w kwestiach zasadniczych. Jednakże ocena tego pozostaje w gestii organu administracyjnego. W zaistniałej sytuacji rozważyć należy, czy w chwili badania dla celów orzeczniczych CWKL, skarżący istotnie był w innym stanie zdrowia niż stwierdził to organ lekarski na etapie prowadzonych badań. Pełnomocnik podniósł także, że zdolność do pracy zawodowej stwierdzona w 2005 r. po urazie kolana przyznana została wyłącznie w zakresie pracy siedzącej. W ocenie pełnomocnika załączona do skargi dokumentacja medyczna z dnia [...] lutego i [...] lutego 2015 r. podważa ustalenia RWKL i CWKL i potwierdza, że nieprzeprowadzenie badań było działaniem chybionym. W odpowiedzi na skargę Centralna Wojskowa Komisja Lekarska wniosła o jej oddalenie, powołując się na dotychczasowe ustalenia. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na rozprawie w dniu 13 listopada 2015 r. nie uwzględnił zawartych w skardze wniosków o przeprowadzenie dowodów uzupełniających z załączonych do skargi dokumentów, tj. zaświadczenia lekarskiego z dnia [...] lutego 2015 r. i opinii lekarskiej z dnia [...] lutego 2015 r. wraz z załącznikami. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Skarga nie jest zasadna. W ocenie Sądu zarówno zaskarżone orzeczenie CWKL jak i orzeczenie RWKL w [...] z dnia [...] listopada 2014 r. w zakresie orzeczenia o zdolności do zawodowej służby wojskowej (kwestia związku chorób ze służbą nie była przedmiotem odwołania i rozstrzygania przez CWKL) odpowiadają prawu. Postępowanie w obu sprawach przeprowadzone zostało należycie i nie doszło do takiego uchybienia przepisom prawa, które miałoby wpływ na wynik niniejszej sprawy. Podkreślenia wymaga przy tym, że Sąd dokonuje oceny zaskarżonego orzeczenia na dzień jego wydania. Przepis art. 106 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) umożliwia przeprowadzenie uzupełniającego postępowania dowodowego z dokumentów, jeżeli jest to niezbędne do wyjaśnienia istotnych wątpliwości i nie spowoduje nadmiernego przedłużenia postępowania. W sprawie tej nie zaistniały – na gruncie całości akt sprawy, w tym dokumentacji orzeczniczo-lekarskiej zgromadzonej w toku postępowania przed RWKL i CWKL – istotne wątpliwości, o których mowa w powołanym przepisie, które wymagałyby przeprowadzenia uzupełniającego dowodu i to z zaświadczenia i opinii lekarskiej pozyskanych przez skarżącego w okresie po wydaniu zaskarżonego aktu a bezpośrednio przed wniesieniem skargi do sądu administracyjnego i dotyczących stanu zdrowia na dzień wydania tego zaświadczenia i opinii, a zatem po wydaniu zaskarżonego orzeczenia Centralnej Wojskowej Komisji Lekarskiej. Pełnomocnik skarżącego na rozprawie w dniu 13 listopada 2015 r. na pytanie Sądu, czy skarżący leczony był na astmę oskrzelową wskazał wprawdzie, że skarżący od około 2009 r. leczył się "w kierunku astmy oskrzelowej", jednakże na pytanie dotyczące tego, z jakich powodów przed RWKL i CWKL skarżący nie przedłożył żadnej dokumentacji potwierdzającej fakt leczenia astmy oskrzelowej odpowiedział, że nie wie dlaczego skarżący nie przedłożył przed komisjami lekarskimi żadnej dokumentacji w tym zakresie. Badając zgodność z prawem wydanych w tej sprawie orzeczeń komisji lekarskich obu instancji Sąd stwierdził, iż nie naruszają one ani przepisów postępowania powołanych w skardze, tj. art. 7 k.p.a., art. 77 § 1 w zw. z art. 80 k.p.a., art. 136 k.pa., art. 140 w zw. z art. 7 k.p.a. ani przepisów prawa materialnego, tj. § 77 § 5 rozporządzenia Ministra Obrony Narodowej z dnia 25 czerwca 2004r. w sprawie orzekania o zdolności do czynnej służby wojskowej oraz trybu postępowania wojskowych komisji lekarskich w tych sprawach (Dz. U. Nr 151, poz.1595 ze zm.), czy § 35 pkt 6-7 tego rozporządzenia, który nie został w sprawie zastosowany. Komisjom lekarskim nie można zarzucić, że ocena stanu zdrowia skarżącego – w postępowaniu dotyczącym zdolności do czynnej służby wojskowej – nie została należycie przeprowadzona. Organy opierały się w tych postępowaniach na istniejącej dokumentacji medycznej, w tym badaniach przeprowadzonych przed RWKL. W toku badań lekarskich przeprowadzonych przed Rejonową Komisją Lekarską skarżący ani podczas konsultacji u lekarza internisty (chorób wewnętrznych), ani u żadnego innego lekarza, jak też żadnemu z członków RWKL nie zgłaszał jakichkolwiek skarg, czy uwag w odniesieniu do układu oddechowego. Poddany badaniom nie skarżył się na duszności, czy inne objawy mogące wskazywać na istnienie tak poważnej choroby jak astma oskrzelowa. Skarżący nie przedłożył też RWKL jakiejkolwiek dokumentacji medycznej wskazującej choćby na minimalne prawdopodobieństwo występowania u niego astmy i leczenia tego groźnego schorzenia. Nie oświadczył przed RWKL, że istnieje jakakolwiek dokumentacja potwierdzająca występowanie u niego schorzenia, którego objawy po raz pierwszy w odwołaniu przywołał pełnomocnik. Nadto, także w dalszym postępowaniu, przed CWKL ani pełnomocnik ani skarżący nie przedłożyli choćby jednego dokumentu medycznego uprawdopodabniającego, że odwołujący się miał kiedykolwiek "problemy z oddychaniem ustępujące dopiero po przyjęciu leków". Pełnomocnik nie wskazał w odwołaniu, ani kiedy taki problem zdrowotny u R. J. się pojawił, ani jaki lekarz przypisał właściwe leki, ani nie wskazano, jakie leki (pełnomocnik użył liczby mnogiej) odwołujący się stosował, w wyniku działania których ustępowały problemy z oddychaniem. W ocenie Sądu, na podstawie całokształtu zgromadzonego w niniejszej sprawie materiału, nie sposób stwierdzić, aby na CWKL spoczywał w tej sprawie obowiązek przeprowadzenia uzupełniającego postępowania dowodowego, na co w skardze wskazał pełnomocnik skarżącego. Zgodnie z § 23 ust. 2 powołanego wyżej rozporządzenia, wojskowa komisja lekarska wyższego stopnia, rozpatrując odwołanie, orzeka na podstawie dokumentów znajdujących się w aktach sprawy. W razie potrzeby wojskowa komisja lekarska wyższego stopnia może przeprowadzić ponowne badanie lekarskie i badania specjalistyczne oraz skierować żołnierza na obserwację szpitalną, a także przeprowadzić dodatkowe postępowanie w celu uzupełnienia materiałów w sprawie. Zdaniem Sądu, CWKL nie można zarzucić w tej sprawie naruszenia powołanego przepisu, albowiem nie może budzić wątpliwości – już choćby na podstawie treści odwołania, w którym nie przywołano żadnych okoliczności leczenia "problemów z oddychaniem" i wobec nieprzedłożenia przez orzekanego jakiegokolwiek dokumentu medycznego – że nie istniały przesłanki do przeprowadzenia ponownych badań, w tym specjalistycznych. Samo żądanie w odwołaniu osoby, której zdolność do służby wojskowej jest oceniana, aby powołana do tych celów komisja lekarska diagnozowała u orzekanego wskazywane przez niego w środku odwoławczym schorzenia, co do istnienia których on sam nie dysponuje żadną dokumentacją medyczną, nie jest zadaniem do którego powołane są wojskowe komisje lekarskie. Oczywiście, wówczas, gdy występują u badanej osoby objawy danej choroby, czy są one zgłaszane w trakcie badania, komisje lekarskie dokonują ustaleń w tym zakresie. Wówczas natomiast, gdy objawy chorobowe nie występują, a co najważniejsze objawy nie są zgłaszane przed RWKL, nie jest rolą CWKL wykonywanie badań zleconych w odwołaniu przez stronę, celem dowiedzenia, że u orzekanego występuje jednostka chorobowa, której istnienia on sam dokumentacją lekarską nie wykazał. Nadto, sam wniosek o przeprowadzenie dowodu uzupełniającego z opinii lekarskiej wytworzonej po wydaniu zaskarżonego orzeczenia CWKL wskazuje pośrednio, że strona ani w toku postępowania przed komisjami lekarskimi, ani w postępowaniu przed sądem nie legitymowała się choćby jednym dokumentem uprawdopodabniającym występowanie wcześniej przywoływanego schorzenia. Z tych względów, nie sposób zarzucić RWKL, jak też CWKL naruszenia tak prawa procesowego, tj. art. 7, art. 77 § 1, czy art. 80 k.p.a., które miałoby wpływ na wynik sprawy, jak też prawa materialnego. W ocenie Sądu organy prawidłowo wykazały, że rozpoznane u orzekanego schorzenia, tj. tachykardia zatokowa do dalszej diagnostyki i przebyty uraz stawu kolanowego lewego bez istotnego upośledzenia funkcji, zakwalifikowane odpowiednio pod § 38 pkt 1 i § 77 pkt 5 rozporządzenia Ministra Obrony Narodowej w sprawie orzekania o zdolności do czynnej służby wojskowej oraz trybu postępowania wojskowych komisji lekarskich w tych sprawach, pozwalały na zakwalifikowanie skarżącego jako zdolnego do czynnej służby wojskowej Kategoria A (Grupa II). Przepis § 35 pkt 6-7 powołanego rozporządzenia nie został naruszony, albowiem, jak wskazano już wyżej brak było podstaw do jego zastosowania w postępowaniu zakończonym zaskarżonym orzeczeniem. Organ wykazał nadto, że przeprowadził konieczne badania w zakresie stawu kolanowego, t.j. badanie RTG st. kolanowego lewego w projekcji AP i bok. Badanie, jak podano, poza niewielkim przewężeniem przyśrodkowego odcinka szpary stawowej stawu kolanowego lewego nie wykazało innych zmian. Konsultujący ortopeda dokonał pełnego badania z pomiarem obwodu mięśni obu kończyn dolnych, zarysów stawów i zakresu ruchów i w trakcie badania stwierdził, jak podał organ, minimalny deficyt obwodu m. czworogłowego uda lewego do prawego 0 1 cm, z zachowanym pełnym zakresem ruchów w tym stawie oraz staw zwarty. Skarżący ani w toku badania przed RWKL ani w postępowaniu odwoławczym, nie powołał się na jakąkolwiek dokumentację medyczną wytworzoną przed rozstrzygnięciem przez te komisje lekarskie, która wskazywałaby na to, że istniały podstawy do odmiennego zakwalifikowania przebytego urazu stawu kolanowego lewego, niż kwalifikacja dokonana przez komisje w tej sprawie. Wobec stwierdzenia przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, iż w sprawie tej nie doszło do naruszenia przepisów prawa, brak było podstaw do uwzględnienia skargi. Sąd wskazuje jednocześnie, że postępowanie przed wojskowymi komisjami lekarskimi nie jest postępowaniem administracyjnym, w którym organ administracji publicznej rozstrzyga w drodze decyzji administracyjnej, w sposób władczy, o uprawnieniu lub obowiązku określonego podmiotu. Wprawdzie w orzecznictwie sądowoadministracyjnym wskazuje się, że w określonym zakresie znajdują zastosowanie przepisy k.p.a. jednakże badania przez wojskową komisję lekarską nie należy utożsamiać z typowym postępowaniem administracyjnym a orzeczenia tej komisji z typowym aktem administracyjnym wywołującym bezpośredni skutek w sferze praw czy obowiązków. Z tego względu powołany przez pełnomocnika skarżącego przepis art. 145 k.p.a. nie znajduje zastosowania w sprawach orzekania o zdolności do czynnej służby wojskowej. Sąd wskazuje przy tym, że zgodnie z przepisem § 26 ust. 1 rozporządzenia Ministra Obrony Narodowej z dnia 25 czerwca 2004 r. w sprawie orzekania o zdolności do czynnej służby wojskowej oraz trybu postępowania wojskowych komisji lekarskich w tych sprawach, Minister Obrony Narodowej może w trybie nadzoru uchylić każde orzeczenie wojskowej komisji lekarskiej sprzeczne z prawem lub wydane z pominięciem istotnych okoliczności faktycznych. Stosownie zaś do 26 ust. 2, uprawnienie, o którym mowa w ust. 1, przysługuje również przewodniczącemu Centralnej Wojskowej Komisji Lekarskiej w W. Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) orzekł, jak w wyroku.