II SA/Wa 43/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Eugeniusz Wasilewski po rozpoznaniu w dniu 30 marca 2007 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi B. S. na decyzję Wojewody Mazowieckiego z dnia [...] listopada 2006 r. nr [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji Starosty Powiatu w M. z dnia [...] grudnia 2004 r. nr [...] w przedmiocie uznania za osobę bezrobotną z dniem 25 listopada 2004 r. i przyznaniu prawa do zasiłku od dnia 3 grudnia 2004 r. postanawia - odrzucić skargę - Zgodnie z art. 127 § 3 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 ze zm.), od decyzji wydanej w pierwszej instancji przez ministra lub samorządowe kolegium odwoławcze nie służy odwołanie, jednakże strona niezadowolona z decyzji może zwrócić się do tego organu z wnioskiem o ponowne rozpatrzenie sprawy; do wniosku tego stosuje się odpowiednio przepisy dotyczące odwołań od decyzji. Stosownie do treści art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), skargę do sądu administracyjnego można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć – zgodnie z § 2 powołanego artykułu – sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy. Oznacza to, że możliwość rozpoznania sprawy przez sąd administracyjny istnieje dopiero wówczas, gdy strona wyczerpie administracyjny tok instancji. A zatem dopiero decyzja organu drugiej instancji, w tym przypadku Ministra Pracy i Polityki Społecznej, po wniesieniu skargi na tę decyzję, podlegać będzie sądowej kontroli. Zaskarżone orzeczenie wydane zostało przez Wojewodę Mazowieckiego na podstawie art. 157 § 1 w związku z art. 156 § 1 Kodeksu postępowania administracyjnego, po rozpatrzeniu wniosku B. S. z dnia 23 października 2006 r. o wszczęcie postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji Starosty Powiatu w M. z dnia [...] grudnia 2004 r. nr [...] w przedmiocie uznania za osobę bezrobotną z dniem 25 listopada 2004 r. i przyznaniu prawa do zasiłku od dnia 3 grudnia 2004 r. Od orzeczenia tego skarżącej przysługiwało odwołanie do Ministra Pracy i Polityki Społecznej wniesione za pośrednictwem Wojewody Mazowieckiego, o czym B. S. została pouczona przez organ. W związku z tym, że przedmiotowa skarga złożona została do Sądu przed wyczerpaniem środków zaskarżenia, które służyły skarżącej w postępowaniu przed organem administracji publicznej, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie uznał, że jest ona niedopuszczalna i powinna ulec odrzuceniu. Z tych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 w zw. z art. 52 § 1 i § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji postanowienia.