II SA/Wa 434/19

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Agnieszka Góra – Błaszczykowska (spr.), Sędzia WSA Tomasz Szmydt, Sędzia WSA Andrzej Wieczorek, Protokolant specjalista Wiesława Jesiotr po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 9 grudnia 2019 r. sprawy ze skargi M. K. na decyzję Komendanta Głównego Policji z dnia [...] stycznia 2019 r. nr [...] w przedmiocie odmowy zmiany decyzji zezwalającej na posiadanie broni palnej do celów sportowych oddala skargę Sprawa zawisła przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Warszawie następującym stanie faktycznym: M. K. (dalej także jako skarżący) uzyskał, na mocy decyzji (...) Komendanta Wojewódzkiego Policji w P. z dnia (...) września 2014r., pozwolenie na broń palną do celu sportowego w liczbie czterech egzemplarzy broni, w tym: dwóch egzemplarzy broni palnej centralnego zapłonu z lufami gwintowanymi, o kal. do 12 mm oraz dwóch egzemplarzy broni palnej bocznego zapłonu z lufami gwintowanymi, o kal. do 6 mm. Wnioskiem z dnia (...) września 2018r., skarżący wniósł o zwiększenie liczby egzemplarzy broni: celnego (centralnego) zapłonu o 2 sztuki, gładkolufowej o 2 sztuki, bocznego zapłonu o 2 sztuki. Organ I instancji zawiadomił o wszczęciu postępowania administracyjnego i wezwał do uzupełnienia dokumentów, pouczając skarżącego, iż uzyskanie pozwolenia na ten kolejny rodzaj broni dopuszczalne jest jedynie na podstawie art. 10 ustawy o broni i amunicji, a nie na podstawie art. 155 k.p.a. oraz wezwał skarżącego do zajęcia stanowiska w sprawie swojego wniosku z dnia (...) września 2018r., M. K. w dniu (...) listopada 2018 r. zmodyfikował pierwotny wniosek, wnosząc o: 1. zniesienie podziału na poszczególne rodzaje broni wskazane w pozwoleniu i rozszerzenie pozwolenia o kolejne dwa egzemplarze, 2. ewentualnie w przypadku odmowy zmiany decyzji zgodnie z wnioskiem zawartym w pkt 1, o zmianę tej decyzji i rozszerzenie pozwolenia o kolejne 2 egzemplarze broni gładkolufowej. Jednocześnie skarżący wycofał wniosek o rozszerzenie pozwolenia w zakresie broni bocznego i centralnego zapłonu, wnosząc o umorzenie postępowania w tym zakresie. Komendant Wojewódzki Policji w P., po przeprowadzeniu postępowania administracyjnego, decyzją z dnia (...) listopada 2018 r. odmówił uwzględnienia wniosku wyjaśniając, że prawna możliwość zastosowania trybu art. 155 k.p.a. uwarunkowana jest prowadzeniem postępowania w ramach tego samego stanu prawnego i fatycznego. W przypadku ubiegania się o nowy, kolejny, rodzaj broni, należy wystąpić o pozwolenie w trybie zwykłym, tj. z art. 10 ustawy o broni i amunicji, a nie w oparciu o art. 155 k.p.a. Od tej decyzji skarżący wniósł odwołanie do Komendanta Głównego Policji zarzucając organowi I instancji naruszenie: 1. art. 155 k.p.a. oraz art. 8 § 1 i 2 k.p.a. poprzez błędne, sprzeczne z dotychczasową praktyką organów przyjęcie, iż w trybie art. 155 k.p.a. nie ma możliwości zniesienia wskazanego w pozwoleniu podziału na poszczególne egzemplarze broni i/lub zwiększenia liczby posiadanych egzemplarzy broni. 2. naruszenie art. 8 § 1 i § 2 k.p.a. poprzez przyjęcie, iż art. 155 k.p.a. może znaleźć zastosowanie wyłącznie, gdy nie zmieniły elementy stanu faktycznego, podczas gdy z praktyki organów wynika, że stosowany jest on w sytuacji, gdy wnioskodawcy ubiegają się o większą ilość egzemplarzy broni na bazie nowych okoliczności, przedstawiając w szczególności komunikaty z zawodów. Ponadto skarżący zarzucił naruszenie art. 11 k.p.a. i 107 § 1 pkt 6 k.p.a. poprzez odniesienie się w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji jedynie do przyczyn odmowy rozszerzenia pozwolenia o dwa egzemplarze broni gładkolufowej, a bez wskazania na przyczyny, dla których organ odmówił zniesienia podziału występującego w pozwoleniu. Zdaniem skarżącego brak jest racjonalnych przesłanek do prowadzenia postępowania o wydanie pozwolenia na broń w pełnym zakresie, gdy uzyska patent na nowy rodzaj broni tj. gładkolufową szczególnie, gdy ten rodzaj broni może nabyć na podstawie posiadanego pozwolenia na broń do celu kolekcjonerskiego. Zdaniem skarżącego, wydanie mu ponownie pozwolenia na broń palną do celu sportowego na podstawie art. 10 ustawy o broni i amunicji naruszałoby art. 155 k.p.a. i taka decyzja byłaby obarczona nieważnością z mocy prawa, o której mowa w art. 156 § 1 pkt 3 k.p.a., jako sprawy już poprzednio rozstrzygniętej inną decyzją ostateczną. Wniósł o doręczenie mu wytycznych Komendanta Głównego Policji z dnia ....10.2016r., na które powołuje się organ I instancji, uchylenie zaskarżonej decyzji i zniesienie podziału na poszczególne rodzaje broni palnej sportowej oraz rozszerzenie pozwolenia o kolejne dwie jednostki, ewentualnie o jej zmianę poprzez rozszerzenie pozwolenia o dwa kolejne egzemplarze broni gładkolufowej. Komendant Główny Policji decyzją z dnia (...) stycznia 2019 r., wydaną na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 i art. 155 k.p.a., utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję. Swoją decyzję organ uzasadnił tym, że zastosowanie trybu z art. 155 k.p.a. uwarunkowane jest tożsamością sprawy administracyjnej w znaczeniu materialnym, co oznacza prowadzenie postępowania w ramach tego samego stanu tak prawnego, jak i faktycznego, który istniał w dniu wydania ostatecznej decyzji i z udziałem tych samych stron. W przedmiotowej sprawie od daty wydania stronie pozwolenia na broń palną do celu sportowego do chwili orzekania zmienił się stan faktyczny, mimo iż stan prawny nie uległ zmianie. W pierwotnym postępowaniu poprzedzającym wydanie ostatecznej decyzji, której strona żąda zmiany w trybie art. 155 k.p.a. nie badano, czy skarżący spełnia wymogi do uzyskania pozwolenia na broń gładkolufową. Wniosek skarżącego z dnia (...) czerwca 2014r., który uruchomił wszczęcie postępowania zwykłego, określonego w art. 10 ustawy o broni i amunicji, dotyczył jedynie wydania broni bocznego i centralnego zapłonu. W decyzji wydającej skarżącemu pozwolenie na broń palną do celu sportowego określono cel, do którego broń palna ma być używana (art. 10 ust. 2) oraz rodzaj i liczbę egzemplarzy tej broni (art. 12 ust. 1). Zgodnie z art. 10 ust. 4 pkt 4 ustawy o broni i amunicji, pozwolenie na broń, wydane w celu sportowym, uprawnia do posiadania określonych rodzajów broni i amunicji do niej: a) bocznego zapłonu z lufami gwintowanymi o kal. do 6 mm, b) centralnego zapłonu z lufami gwintowanymi o kal. do 12 mm, c) gładkolufowej, d) przystosowanej do strzelania wyłącznie przy pomocy prochu czarnego (dymnego). Organ podkreślił, że wydał skarżącemu pozwolenie na broń do celu sportowego wyłącznie w zakresie rodzajów broni, o których mowa w pkt 4 a) i b) ust. 4 art. 10 ustawy o broni i amunicji, tj. bocznego i centralnego zapłonu, natomiast skarżący na podstawie art. 155 k.p.a. zażądał rozszerzenia prawa o taki rodzaj broni sportowej (gładkolufowej), na który nie uzyskał pozwolenia do jej posiadania. M. K. złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na powyższą decyzję Komendanta Głównego Policji. Zaskarżonej decyzji zarzucił: 1. naruszenie art. 155 k.p.a. w związku z art. 12 ust. 1 ustawy o broni i amunicji poprzez: - błędne przyjęcie, iż warunkiem zmiany w trybie art. 155 k.p.a. ostateczniej decyzji administracyjnej jest tożsamość stanu faktycznego, a w postępowaniu tym nie mogą zostać uwzględnione nowe okoliczności (uzyskanie przez Skarżącego nowych uprawnień), podczas gdy istotą tego trybu nadzwyczajnego jest właśnie umożliwienie zmiany stosunku administracyjnoprawnego w obliczu zmiany okoliczności faktycznych; - pominięcie faktu, iż zgodnie z brzmieniem art. 155 k.p.a. przepis ten może znaleźć zastosowanie w każdym przypadku, gdy żądanie strony dotyczy zmiany treści istniejącego stosunku administracyjnoprawnego; a spełniona jest przesłanka wystąpienia istotnego interesu strony w zmianie decyzji (modyfikacji treści tego stosunku); - błędną ocenę, iż uczynienie zadość żądaniu strony jest możliwe jedynie w ramach postępowania zwyczajnego, podczas gdy w takim postępowaniu nie byłoby możliwości ingerencji w treść istniejącej decyzji, a właśnie tego (zniesienia podziału na rodzaje broni występującego w tej decyzji) domaga się Skarżący; 2. naruszenie art. 156 § 1 pkt 3 k.p.a. w związku z art. 155 k.p.a. oraz art. 12 ust. 1 ustawy o broni i amunicji poprzez przyjęcie, iż w okolicznościach rozpatrywanej sprawy skarżący powinien złożyć ponownie wniosek o wydanie pozwolenia na broń dla celów sportowych, mimo że: - pozwolenie takie już otrzymał, a więc jego ponowne wydanie skutkowałoby nieważnością z mocy prawa wtórnej decyzji (o udzieleniu pozwolenia rozstrzygnięto już wcześniej inną ostateczną decyzją, a zgodnie z ustawą o broni i amunicji można posiadać tylko jedno pozwolenie na broń); - w trybie wszczęcia postępowania o wydanie nowej decyzji o pozwolenie na broń niemożliwe byłoby uczynienie zadość żądaniu skarżącego w postaci zniesienia istniejącego w ramach decyzji (...) podziału pozwolenia na różne rodzaj broni; 3. naruszenie art. 8 § 1 i § 2 k.p.a. poprzez przyjęcie, iż art. 155 k.p.a. może znaleźć zastosowanie wyłącznie, gdy nie zmieniły się elementy stanu faktycznego, podczas gdy z praktyki organów Policji wynika, że stosują go, gdy wnioskodawcy ubiegają się o większą ilość egzemplarzy broni, na bazie nowych okoliczności, przedstawiając w szczególności komunikaty z zawodów, w których wnioskodawcy brali udział już po uzyskaniu pozwolenia na broń. W konsekwencji wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji organu pierwszej instancji oraz o zasądzenie kosztów postępowania. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o oddalenie jej w całości, podtrzymując stanowisko, wyrażone w decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skarga nie zasługiwała na uwzględnienie. W pierwszej kolejności należy przeanalizować możliwość zastosowania art.155 k.p.a. do wniosku skarżącego o zmianę zakresu pozwolenia na broń. Przepis art. 155 k.p.a. stanowi, że decyzja ostateczna, na mocy której strona nabyła prawo, może być w każdym czasie za zgodą strony uchylona lub zmieniona przez organ administracji publicznej, który ją wydał, jeżeli przepisy szczególne nie sprzeciwiają się uchyleniu lub zmianie takiej decyzji i przemawia za tym interes społeczny lub słuszny interes strony. Warunkiem zastosowania art.155 k.p.a. jest tożsamość sprawy administracyjnej w znaczeniu materialnym, co oznacza tożsamość stanu prawnego i faktycznego, w dniu wydania ostatecznej decyzji oraz w dniu orzekania w trybie art.155 k.p.a., które oczywiście toczyć się powinno z udziałem tych samych stron. Skarżący na podstawie decyzji (...) Komendanta Wojewódzkiego Policji w P. z dnia (...) września 2014r. (k.46 akt administracyjnych) uzyskał pozwolenie na broń palną sportową do celu sportowego w liczbie 4 (czterech) egzemplarzy broni w tym: 2 (dwóch) egzemplarzy broni palnej centralnego zapłonu z lufami gwintowanymi o kal. do 12 mm i 2 (dwóch) egzemplarzy broni palnej bocznego zapłonu z lufami gwintowanymi o kal. do 6 mm. Podstawą prawną w.w. decyzji był przepis art. 12 ust. 1 oraz art. 10 ust. 1 i 2 pkt 4 ustawy o broni i amunicji. Natomiast wnioskiem z dnia (...) września 2018r. skarżący wniósł o zwiększenie liczby egzemplarzy broni: celnego (centralnego) zapłonu o 2 sztuki, gładkolufowej o 2 sztuki, bocznego zapłonu o 2 sztuki. W dniu (...) listopada 2018 r. skarżący zmodyfikował opisany wniosek, wnosząc o: 1. zniesienie podziału na poszczególne rodzaje broni wskazane w pozwoleniu i rozszerzenie pozwolenia o kolejne dwa egzemplarze; 2. ewentualnie w przypadku odmowy zmiany decyzji zgodnie z wnioskiem zawartym w pkt 1, o zmianę tej decyzji i rozszerzenie pozwolenia o kolejne 2 egzemplarze broni gładkolufowej. Wycofał też wniosek o rozszerzenie pozwolenia w zakresie broni bocznego i centralnego zapłonu, wnosząc o umorzenie postępowania w tym zakresie. Nie budzi zatem wątpliwości, że pomiędzy złożeniem pierwotnego i nowego wniosku, uległ zmianie stan faktyczny sprawy. Jak trafnie zauważył organ, w pierwotnym postępowaniu, zainicjowanym wnioskiem z dnia (...) września 2014r., w ogóle nie badano, czy strona spełnia wymogi do uzyskania pozwolenia na broń gładkolufową. Wniosek z dnia (...) czerwca 2014r. dotyczył jedynie wydania broni bocznego i centralnego zapłonu, zatem w decyzji w przedmiocie pozwolenia na broń palną do celu sportowego, określono nie tylko cel do którego broń palna ma być używana (art. 10 ust.2), oraz rodzaj i liczbę egzemplarzy tej broni (art. 12 ust. 1). W tym miejscu konieczne jest zaakcentowanie, że zgodnie z art. 10 ust. 4 pkt 4 ustawy o broni i amunicji, pozwolenie na broń, wydane w celu sportowym, uprawnia do posiadania następujących rodzajów broni i amunicji do niej: a) bocznego zapłonu z lufami gwintowanymi o kal. do 6 mm, b) centralnego zapłonu z lufami gwintowanymi o kal. do 12 mm, c) gładkolufowej, d) przystosowanej do strzelania wyłącznie przy pomocy prochu czarnego (dymnego). W poprzednio prowadzonym postępowaniu, organ wydał pozwolenie na broń do celu sportowego tylko i wyłącznie w zakresie rodzajów broni, o których mowa w pkt 4 a) i b) ust. 4 art. 10 ustawy o broni i amunicji, tj. bocznego i centralnego zapłonu. Nie można zatem uznać, że wniosek z dnia (...) września 2018r., zmodyfikowany w dniu (...) listopada 2018 r., podlegał rozpoznaniu w trybie art. 155 k.p.a. Skarżący zażądał w nim bowiem zniesienia podziału na poszczególne rodzaje broni wskazane w pozwoleniu i rozszerzenie pozwolenia o kolejne dwa egzemplarze, 2. ewentualnie w przypadku odmowy zmiany decyzji zgodnie z wnioskiem zawartym w pkt 1 o zmianę tej decyzji i rozszerzenie pozwolenia o kolejne 2 egzemplarze broni gładkolufowej. W rzeczywistości zatem podczas rozpoznawania wniosku uległ zmianie stan faktyczny sprawy, a nadto zdaniem Sądu, należałoby rozpoznać wniosek w zakresie nie objętym normą prawną zastosowaną w poprzednim postępowaniu. Skoro bowiem poprzednią decyzję organ wydał a oparciu o pkt 4 a) i b) ust. 4 art. 10 ustawy o broni i amunicji, dot. broni bocznego i centralnego zapłonu, a broń gładkolufowa jest wymieniona w punkcie 4 c), należałoby zastosować również odmienną podstawę prawną, gdyż także ona uległa zmianie. Z tej właśnie przyczyny wniosek nie podlegał rozpoznaniu w trybie art.155 k.p.a., i dlatego zaskarżona decyzja jest prawidłowa. Zarzuty skargi i poglądy skarżącego na możliwość zastosowania w.w. przepisu nie mogły znaleźć akceptacji Sądu, którego zadaniem jest ocena legalności decyzji. Wbrew twierdzeniom skarżącego, rozszerzenie prawa o taki rodzaj broni sportowej (gładkolufowej) na jaki nie uzyskał pozwolenia, jest dopuszczalne na podstawie art. 10 ustawy o broni i amunicji, a nie na podstawie art. 155 k.p.a. Tryb, przewidziany w art: 155 k.p.a., może być bowiem prowadzony tylko w ramach tego samego stanu prawnego i faktycznego oraz z udziałem tych samych stron. Wydanie skarżącemu pozwolenia broń gładkolufową, której w ogóle nie dotyczyło poprzednie postępowanie ani (co oczywiste) wydana w nim decyzja, na dodatkowe egzemplarze broni palnej do celu sportowego, czy też zniesienie podziału na poszczególne rodzaje broni, wymaga przeprowadzenia odrębnego postępowania administracyjnego w pełnym zakresie przesłanek ustalonych przepisami prawa materialnego, tj. ustawy o broni i amunicji. Tryb ten nie może zostać "zastąpiony" ani "uproszczony" poprzez uruchomienie nadzwyczajnego trybu, określonego w art. 155 k.p.a. Mając na uwadze przedstawione rozważania, Sąd orzekł jak w sentencji na podstawie art.151 p.p.s.a.