II SA/Wa 438/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Andrzej Góraj po rozpoznaniu w dniu 08 czerwca 2017 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku Z. B. o przywrócenie terminu do usunięcia braku formalnego skargi poprzez nadesłanie odpisu skargi w sprawie ze skargi Z. B. na decyzję Generalnego Inspektora Ochrony Danych Osobowych z dnia [...] stycznia 2017 r. nr [...] w przedmiocie przetwarzania danych osobowych postanawia - przywrócić termin do usunięcia braku formalnego skargi poprzez nadesłanie odpisu skargi Pismem z dnia 17 lutego 2017 r. Z. B. złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Generalnego Inspektora Ochrony Danych Osobowych z dnia [...] stycznia 2017 r. nr [...] w przedmiocie przetwarzania danych osobowych. Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału II Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 21 marca 2017 r. sygn. akt II SA/Wa 438/17 skarżący został wezwany do usunięcia braków formalnych przedmiotowej skargi, poprzez nadesłanie odpisu skargi, w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi (art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t. j. Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm. - dalej: ppsa). Wezwanie z dnia 22 marca 2017 r. sygn. akt II SA/Wa 438/17 do usunięcia ww. braku formalnego skargi zostało doręczone skarżącemu w dniu 29 marca 2017 r. (zwrotne potwierdzenie odbioru przesyłki przez adresata w aktach sądowych sprawy). W odpowiedzi na przedmiotowe wezwanie, skarżący w dniu 12 kwietnia 2017 r. (data wpływu pisma na Biuro Podawcze WSA w Warszawie) nadesłał do Sądu wniosek o przywrócenie terminu do usunięcia braku formalnego skargi poprzez nadesłanie odpisu skargi, dołączając do niego odpis skargi z dnia 17 lutego 2017 r. W uzasadnieniu wniosku o przywrócenie terminu skarżący podniósł, iż przyczyną nienadesłania odpisu skargi w terminie była podróż służbowa skarżącego na S. (wyjazd w dniu 31 marca 2017 r.) własnym samochodem osobowym, podczas której samochód, którym skarżący poruszał się po S. - w dniu 04 kwietnia 2017 r. zepsuł się, po czym został naprawiony dopiero w dniu 10 kwietnia 2017 r., a powrót do W. był możliwy dopiero w dniu 11 kwietnia 2017 r. wieczorem. Do wniosku o przywrócenie terminu skarżący dołączył zaświadczenie z dnia [...] kwietnia 2017 r. Prezesa Zarządu [...], z którego wynika, że skarżący w dniach 31 marca 2017 r. – 11 kwietnia 2017 r. przebywał na S. swoim samochodem osobowym, jako komendant organizowanego przez Zarząd w lipcu 2017 r. obozu wypoczynkowo-turystycznego dla członków [...], miał on za zadanie znaleźć miejsce i obiekt na ww. obóz na terenie S. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 47 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.) – dalej: ppsa, do pisma strony należy dołączyć jego odpisy i odpisy załączników dla doręczenia ich stronom, a ponadto, jeżeli w sądzie nie złożono załączników w oryginale, po jednym odpisie każdego załącznika do akt sądowych. Odpisami w rozumieniu § 1 mogą być także uwierzytelnione fotokopie bądź uwierzytelnione wydruki poczty elektronicznej (art. 47 § 2 ppsa). Z treści art. 86 § 1 ppsa wynika, że, jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Postanowienie o przywróceniu terminu albo odmowie jego przywrócenia może być wydane na posiedzeniu niejawnym. Stosownie do treści art. 87 § 1 ww. ustawy, pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu (§ 2 ww. art.). Równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie (§ 4 ww. art.). Badając zachowanie siedmiodniowego terminu do wniesienia wniosku o przywrócenie terminu, wskazać należy, iż przyczyna uchybienia terminu – nieobecność skarżącego w Polsce, spowodowana przedłużoną - z przyczyn niezależnych od skarżącego - podróżą służbową skarżącego, która, jak wynika z wniosku o przywrócenie terminu, uniemożliwiła skarżącemu dokonanie czynności procesowej w wyznaczonym terminie, ustała w dniu 11 kwietnia 2017 r. - po powrocie skarżącego do kraju. Tym samym, zestawiając datę 11 kwietnia 2017 r., z datą wniesienia wniosku o przywrócenie terminu - 12 kwietnia 2017 r., należy stwierdzić, że wniosek o przywrócenie terminu został wniesiony w terminie określonym w art. 87 § 1 ppsa. Wniosek o przywrócenie terminu powinien zawierać uzasadnienie, w którym strona uprawdopodobni brak winy w przekroczeniu terminu. Kryterium braku winy, jako przesłanki przywracającej termin do dokonania czynności w postępowaniu sądowym, wiąże się z obowiązkiem szczególnej staranności przy dokonaniu tej czynności. O braku winy w uchybieniu terminu można mówić jedynie wtedy, gdy strona nie mogła usunąć przeszkody nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku. Brak winy w uchybieniu terminu powinien być oceniany z uwzględnieniem wszystkich okoliczności konkretnej sprawy, przy zastosowaniu obiektywnego miernika staranności, jakiej można wymagać od strony dbającej należycie o własne interesy. Przywrócenie terminu ma charakter wyjątkowy i nie jest możliwe, gdy strona dopuściła się choćby lekkiego niedbalstwa. W uzasadnieniu wniosku o przywrócenie terminu skarżący podniósł, iż przyczyną nienadesłania odpisu skargi w terminie była podróż służbowa skarżącego na S. (wyjazd w dniu 31 marca 2017 r.) własnym samochodem osobowym, podczas której samochód, którym poruszał się skarżący po S. - w dniu 04 kwietnia 2017 r. zepsuł się, po czym został naprawiony dopiero w dniu 10 kwietnia 2017 r., a powrót do W. był możliwy dopiero w dniu 11 kwietnia 2017 r. wieczorem. Powyższe uniemożliwiło skarżącemu wykonanie wezwania Sądu w terminie. Do przedmiotowego wniosku skarżący załączył odpis skargi. W ocenie Sądu, przedstawiona w uzasadnieniu wniosku okoliczność stanowi o braku winy skarżącego w uchybieniu terminu do nadesłania odpisu skargi. Skarżący wyjeżdżając w podróż służbową nie mógł przewidzieć, że z uwagi na awarię (w dniu 04 kwietnia 2017 r.) samochodu, którym poruszał się po S., powrót do kraju przesunie się w czasie i będzie możliwy dopiero w dniu 11 kwietnia 2017 r, tj. już po upływie terminu do usunięcia braku formalnego skargi, który to termin upłynął w dniu 05 kwietnia 2017 r. Mając powyższe na względzie, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 86 § 1 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji postanowienia.