II SA/Wa 447/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Anna Mierzejewska (spr.) Sędziowie WSA Adam Lipiński Ewa Marcinkowska Protokolant Sekretarz sądowy Sylwia Mikuła po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 13 czerwca 2011 r. sprawy ze skargi B.G. na decyzję Ministra Obrony Narodowej z dnia [...] grudnia 2010 r. nr [...] w przedmiocie ustalenia równowartości kosztów utrzymania i nauki w związku ze zwolnieniem ze służby kandydackiej oddala skargę Dziekan Wydziału [...] wnioskiem z dnia [...] maja 2010 r. wystąpił do Rektora – Komendanta [...] o zwolnienie [...] B. G. ze służby kandydackiej i skreślenie z listy studentów [...] z powodu niezaliczenia dwóch rygorów z przedmiotów kształcenia [...]. Po rozpatrzeniu wniosku Rektor – Komendant [...] decyzją nr [...] z dnia [...] września 2010 r. zwolnił z czynnej służby wojskowej pełnionej jako służba kandydacka ww. słuchacza. Rektor – Komendant [...] rozkazem dziennym nr [...] z dnia [...] października 2010 r. zdjął B. G. z ewidencji i wszelkiego rodzaju zaopatrzenia i przeniósł do rezerwy z dniem zwolnienia. Następnie Rektor – Komendant [...] decyzją z dnia [...] października 2010 r. nr [...] zobowiązał wyżej wymienionego do zwrotu równowartości kosztów nauki w zakresie zakwaterowania, umundurowania, wyżywienia oraz nieodpłatnych świadczeń pieniężnych i rzeczowych otrzymanych w związku z nauką w kwocie 52 869,16 zł. B. G. złożył odwołanie od decyzji, nie kwestionował sposobu naliczenia kosztów do zwrotu, ani ich wysokości określonej w decyzji. Zarzucił natomiast, że koszty określone w zaskarżonej decyzji zostały naliczone na podstawie przepisu prawa, który został uchylony z dniem 1 stycznia 2008 r. Minister Obrony Narodowej decyzją z dnia [...] grudnia 2010 r. nr [...] po rozpatrzeniu odwołania, na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 ze zm.), zwanej dalej kpa, utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję. Uzasadniając rozstrzygnięcie, organ wskazał na brak podstaw do uwzględnienia odwołania i podał, że B. G. pełnił służbę kandydacką w [...] od dnia [...] sierpnia 2007 r. do dnia [...] października 2010 r., tj. do dnia zwolnienia ze służby kandydackiej wskutek niespełnienia wymogów określonych w regulaminie studiów. Zgodnie z art. 11 ustawy z dnia 24 sierpnia 2007 r. o zmianie ustawy o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych oraz o zmianie niektórych innych ustaw (Dz. U. Nr 176, poz. 1242 ze zm.), do kandydatów na żołnierzy zawodowych i żołnierzy zawodowych, w przypadku gdy pobierali naukę przed dniem wejścia w życie ustawy, tj. przed dniem 1 stycznia 2008 r., a zwolnienie ze służby nastąpiło po wejściu w życie ustawy, tj. po dniu 31 grudnia 2007 r., w zakresie obowiązku zwrotu równowartości kosztów poniesionych przez wojsko na jego utrzymanie i naukę, stosuje się przepisy dotychczasowe, tj. przepisy ustawy z dnia 11 września 2003 r. o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych (Dz. U. Nr 179, poz. 1750 ze zm.) w brzmieniu obowiązującym do dnia 31 grudnia 2007 r. oraz przepisy rozporządzenia Ministra Obrony Narodowej z dnia 31 marca 2004 r. w sprawie służby wojskowej kandydatów na żołnierzy zawodowych (Dz. U. Nr 66, poz. 614 ze zm.). Następnie organ stwierdził, że B. G. rozpoczął pobieranie nauki w [...] przed 1 stycznia 2008 r., wobec czego ma zastosowanie przepis art. 135 ust. 1 ww. ustawy z dnia 11 września 2003 r. o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych, w brzmieniu obowiązującym do dnia 31 grudnia 2007 r., z którego wynika, że żołnierze pełniący służbę kandydacką są obowiązani do zwrotu równowartości kosztów zakwaterowania, umundurowania i wyżywienia oraz innych nieodpłatnych świadczeń pieniężnych i rzeczowych otrzymanych w związku z nauką w przypadku zwolnienia ich ze służby kandydackiej. W konkluzji organ podkreślił, że w przedmiotowej sprawie mają zastosowanie przepisy rozporządzenia Ministra Obrony Narodowej z dnia 31 marca 2004 r. w sprawie służby wojskowej kandydatów na żołnierzy zawodowych. Delegacja zawarta w art. 137 ust. 1 pkt 5 ww. ustawy z dnia 11 września 2003 r. o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych, w brzmieniu obowiązującym do dnia 31 grudnia 2007 r., na podstawie której rozporządzenie było wydane, obejmowała określenie sposobu ustalania równowartości kosztów, o których mowa w art. 135 ust. 1 tej ustawy oraz warunki i tryb ich zwracania, a także przypadki, w których może nastąpić zwolnienie z obowiązku zwrotu kosztów lub rozłożenia ich na raty i odroczenie terminu płatności. Powyższa decyzja stała się przedmiotem skargi wniesionej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, w której skarżący wniósł o stwierdzenie nieważności zaskarżonej decyzji i zasądzenie kosztów. Zaskarżonej decyzji zarzucił naruszenie art. 11 ustawy z dnia 24 sierpnia 2007 r. o zmianie ustawy o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych oraz o zmianie niektórych innych ustaw oraz art. 135 ust. 1 ustawy z dnia 11 września 2003 r. o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych, poprzez ich błędną wykładnię i niewłaściwe zastosowanie. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, powołując argumenty jak w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z brzmieniem art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.), sąd administracyjny sprawuje wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę pod względem zgodności z prawem zaskarżonej decyzji administracyjnej i to w dacie jej wydania. Innymi słowy, sąd administracyjny nie orzeka co do istoty sprawy w zakresie danego przypadku, lecz jedynie kontroluje rozstrzygnięcie zapadłe w sprawie z punktu widzenia jego zgodności z prawem materialnym i obowiązującymi przepisami dotyczącymi postępowania. Dokonując kontroli zgodności z prawem zaskarżonej decyzji, stwierdzić należy, że skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Artykuł 11 ustawy z dnia 24 sierpnia 2007 r. o zmianie ustawy o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych oraz o zmianie niektórych innych ustaw (Dz. U. Nr 176, poz. 1242 ze zm.) jest przepisem przejściowym, regulującym sytuację m.in. kandydatów na żołnierzy zawodowych, którzy pobierali naukę przed dniem 1 stycznia 2008 r., a zwolnieni zostali ze służby już po tej dacie. Natomiast obowiązek zwrotu wymienionych kosztów wynika z przepisów, do których wymieniony przepis przejściowy odsyła, tj. z przepisu art. 135 ust. 1 ww. ustawy z dnia 11 września 2003 r. o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych, w brzmieniu obowiązującym do dnia 31 grudnia 2007 r., w myśl którego żołnierze pełniący służbę kandydacką są obowiązani do zwrotu równowartości kosztów zakwaterowania, umundurowania i wyżywienia oraz innych nieodpłatnych świadczeń pieniężnych i rzeczowych otrzymanych w związku z nauką w przypadku zwolnienia ich ze służby kandydackiej m.in. wskutek niespełnienia wymogów określonych w regulaminie studiów. Przechodząc na grunt sprawy niniejszej, bezsporne jest, że skarżący pełnił służbę kandydacką w [...] od dnia [...] sierpnia 2007 r. do dnia [...] października 2010 r., tj. do dnia zwolnienia ze służby kandydackiej. W przedmiotowej sprawie ma zastosowanie przepis art. 11 ustawy z dnia 24 sierpnia 2007 r. o zmianie ustawy o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych oraz o zmianie niektórych innych ustaw, co oznacza, że należało zastosować art. 135 ust. 1 ww. ustawy z dnia 11 września 2003 r. o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych w brzmieniu obowiązującym do dnia 31 grudnia 2007 r. Wskazać należy, że integralną częścią decyzji są załączniki, w których szczegółowo wyliczono koszty, o których mowa w art. 135 ust. 1 ww. ustawy z dnia 11 września 2003 r. o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych, w brzmieniu obowiązującym do dnia 31 grudnia 2007 r. Z § 38 ust. 1, ust. 3 i ust. 4 rozporządzenia Ministra Obrony Narodowej z dnia 31 marca 2004 r. w sprawie służby wojskowej kandydatów na żołnierzy zawodowych (Dz. U. Nr 66, poz. 614 ze zm.) wynika, że łączne faktycznie poniesione koszty, o których mowa w art. 135 ust. 1 powołanej wojskowej ustawy pragmatycznej, wynikające z ewidencji księgowej, przelicza się w stosunku do jednego kandydata. Koszty zakwaterowania, umundurowania i wyżywienia oraz innych nieodpłatnych świadczeń pieniężnych i rzeczowych związanych z nauką kandydata ustala się jako sumę faktycznie poniesionych kosztów tych świadczeń w okresie nauki. Wobec powyższego po dokonaniu analizy załączników znajdujących się w aktach administracyjnych, zdaniem Sądu zarzut skarżącego, dotyczący nieprawidłowego wyliczenia kosztów jest bezzasadny. Z § 39 wymienionego rozporządzenia Ministra Obrony Narodowej z dnia 31 marca 2004 r. w sprawie służby wojskowej kandydatów na żołnierzy zawodowych wynika, że uwzględnienie okresu trwania zasadniczej służby wojskowej ma miejsce jedynie w przypadku zwolnienia ze służby kandydackiej żołnierza na jego wniosek. Regulacja ta nie dotyczy jednak skarżącego, który został zwolniony ze służby kandydackiej wskutek niespełnienia wymogów określonych w regulaminie studiów, nie zaś na swój wniosek. Podkreślić również należy, że delegacja zawarta w art. 137 ust. 1 pkt 5 ww. ustawy z dnia 11 września 2003 r. o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych, w brzmieniu obowiązującym do dnia 31 grudnia 2007 r., obejmowała sposób ustalania równowartości kosztów, o których mowa w art. 135 ust. 1 ustawy oraz warunki i tryb ich zwracania, a także przypadki, w których może nastąpić zwolnienie z obowiązku zwrotu kosztów lub rozłożenie ich na raty i odroczenie terminu płatności. Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 151 w zw. z art. 132 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie orzekł, jak w sentencji.