II SA/Wa 45/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Adam Lipiński (spr.), Sędziowie WSA Anna Mierzejewska, Stanisław Marek Pietras, Protokolant starszy sekretarz sądowy Sylwia Mikuła, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 25 sierpnia 2015 r. sprawy ze skargi P. T. na decyzję Rektora Uniwersytetu [...] w [...] z dnia [...] listopada 2014 r. nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania odwoławczego w przedmiocie przyjęcia na studia doktoranckie uchyla zaskarżoną decyzję w całości Prorektor do spraw Studenckich i Kształcenia Uniwersytetu [...] decyzją z dnia [...] listopada 2014 r., działając na podstawie art. 196 ust. 2 i 4 ustawy z dnia 27 lipca 2005 r. Prawo o szkolnictwie wyższym (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r., poz. 572 ze zm.), art. 138 § 1 pkt 3 w związku z art. 105 § 1 i § 2 i art. 140 Kpa oraz § 6a i § 7 Uchwały Nr [...] Senatu [...] w [...] z dnia [...] kwietnia 2014 r. w sprawie warunków i trybu rekrutacji na stacjonarne i niestacjonarne studia doktoranckie na rok akademicki 2014/2015 ze zm., w związku z § 1 Uchwały nr [...] z dnia [...] kwietnia 2014 r. w sprawie powołania Uczelnianej Komisji Rekrutacyjnej dla Doktorantów na rok akademicki 2014/2015 ze zm., po rozpatrzeniu odwołania P. T. od decyzji Wydziałowej Komisji Rekrutacyjnej Wydziału [...] dla studiów doktoranckich nr [...] z dnia [...] września 2014 r. w przedmiocie przyjęcia go na pierwszy rok stacjonarnych studiów doktoranckich w dyscyplinie [...] w roku akademickim 2014/2015, po zasięgnięciu opinii Uczelnianej Komisji Rekrutacyjnej dla Doktorantów [...], umorzył postępowanie odwoławcze w przedmiocie przyjęcia P. T. na pierwszy rok stacjonarnych studiów doktoranckich w dyscyplinie [...] w roku akademickim 2014/2015. W uzasadnieniu decyzji Prorektor do spraw Studenckich i Kształcenia [...] wskazał, co następuje: Decyzją z dnia [...] września 2014 r. nr [...] Wydziałowej Komisji Rekrutacyjnej Wydziału [...] dla studiów doktoranckich przyjęto P. T. na pierwszy rok stacjonarnych studiów doktoranckich w dyscyplinie [...] w roku akademickim 2014/2015. W uzasadnieniu decyzji Komisja Rekrutacyjna [...] wskazała, że uzyskana przez P. T. suma punktów z poszczególnych kategorii osiągnięć, wyniosła 50 na 100 możliwych punktów i była wystarczająca do przyjęcia na pierwszy rok stacjonarnych studiów doktoranckich w dyscyplinie [...] w roku akademickim 2014/2015. Od powyższej decyzji P. T. złożył odwołanie (pismo z dnia [...] października 2014 r.), w którym zarzucił organowi pierwszej instancji naruszenie wymogów Kpa poprzez brak wskazania za jakie elementy postępowania rekrutacyjnego przyznano punkty i ile ich przyznano w każdej kategorii, ponadto zaniżenie liczby punktów za dorobek naukowy i projekt badawczy. W ocenie organu odwoławczego analiza powyższego pisma P. T. wskazuje na żądanie uzupełnienia decyzji organu pierwszej instancji. Z pisma wynika, że doktorantowi nie jest wiadomym na jakie elementy postępowania rekrutacyjnego Komisja Rekrutacyjna [...] zważała szczególną uwagę oraz jak przyznawała punkty. Wprawdzie liczba punktów otrzymanych przez P. T. jest zawarta w protokole egzaminu wstępnego z dnia [...] września 2014 r. jednak brak jest takiego odniesienia w uzasadnieniu decyzji z dnia [...] września 2014 roku. Organ drugiej instancji uznał, że nie jest kompetentny do tego, aby uzupełniać decyzję organu pierwszej instancji, zatem na podstawie art. 138 § 1 pkt 3 i art. 105 § 1 i 2 w związku z art. 140 Kpa postępowanie odwoławcze należało umorzył. P. T. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, w której wskazał, iż decyzje organów obu instancji nie spełniają wymogów Kpa, w szczególności art. 7, art. 77 § 1 i art. 107 § 3 Kpa w zw. z art. 207 ust. 1 ustawy Prawo o szkolnictwie wyższym. Decyzja organu drugiej instancji, umarzając postępowanie w sprawie, nie uchyla decyzji organu pierwszej instancji i nie kieruje sprawy do ponownego rozpatrzenia przez organ pierwszej instancji. W odpowiedzi na skargę Rektor Uniwersytetu [...] wniósł o jej odrzucenie, albo o oddalenie. Argumentował, iż w dniu [...] listopada 2014 r. Wydziałowa Komisja Rekrutacyjna [...] Uniwersytetu [...] wydała postanowienie w przedmiocie uzupełnienia decyzji z dnia [...] września 2014 r. dotyczącej przyjęcia P. T. na studia doktoranckie w dyscyplinie [...] w roku akademickim 2014/2015. Natomiast zaskarżona decyzja został wydana w dniu [...] listopada 2014 r. W ocenie organu drugiej instancji pismo skarżącego, było wnioskiem o uzupełnienie decyzji organu pierwszej instancji a nie odwołaniem. Przyjęte przez organ drugiej instancji procedowanie zmierzało do zagwarantowania uprawnień strony. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 13 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), do rozpoznania sprawy właściwy jest wojewódzki sąd administracyjny, na którego obszarze właściwości ma siedzibę organ administracji publicznej, którego działalność została zaskarżona. W niniejszej sprawie sądem tym jest Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie. Natomiast zgodnie z treścią art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych sąd administracyjny sprawuje wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę pod względem zgodności z prawem zaskarżonej decyzji administracyjnej i to z przepisami obowiązującymi w dacie jej wydania. Innymi słowy, wojewódzki sąd administracyjny nie orzeka co do istoty sprawy w zakresie danego przypadku, lecz jedynie kontroluje legalność rozstrzygnięcia zapadłego w tym postępowaniu, z punktu widzenia jego zgodności z prawem materialnym i obowiązującymi przepisami prawa procesowego. Badana pod tym kątem skarga zasługuje na uwzględnienie, jednakże nie z przyczyn w niej wskazanych. Przedmiotem rozpoznania Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie jest skarga P. T. na decyzję Prorektora do spraw Studenckich i Kształcenia Uniwersytetu [...]z dnia [...] listopada 2014 r., zarzucająca tej decyzji niezgodność z prawem, nie zaś, na wskazane w odpowiedzi na skargę, postanowienie z dnia [...] listopada 2014 r. Wydziałowej Komisji Rekrutacyjnej [...] Uniwersytetu [...] w przedmiocie uzupełnienia decyzji z dnia [...] września 2014 r. Dlatego też przedmiot skargi mieści się w zadaniach kontroli decyzji administracyjnych wykonywanych przez sądy administracyjne i z tej przyczyny przedmiotowa skarga jest dopuszczalna i wymaga rozpoznania merytorycznego, a zatem nie można, jak tego domaga się organ, skargi tej odrzucić. W ocenie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, istotnie pismo skarżącego z dnia [...] października 2014 r., zatytułowane "odwołanie", z uwagi na zawartą w nim treść, mogło budzić wątpliwości czy istotnie jest to odwołanie od decyzji organu pierwszej instancji, czy wniosek o uzupełnienie powyższej decyzji w trybie art. 111 Kpa. W sytuacji gdy pismo strony nasuwa wątpliwości co do żądania strony, zadaniem organu administracyjnego jest usunięcie tych wątpliwości poprzez wezwanie strony do wyjaśnienia treści i intencji danego pisma. Brak takiego działania organu stanowi istotne naruszenia prawa strony (art. 7, art. 8 Kpa i w dalszej konsekwencji naruszenia art. 107 § 3 Kpa). Niedopuszczalne jest, aby organ administracji w sposób autorytarny decydował o tym co jest przedmiotem żądania strony, a tak się właśnie stało w niniejszej sprawie, gdy bez wyjaśnienia intencji strony, co do żądań zawartych w piśmie z dnia [...] października 2014 r., organ drugiej instancji, niejako za stronę, zdecydował, iż pismo to stanowi wniosek o uzupełnienie decyzji organu pierwszej instancji (art. 111 Kpa) a nie odwołanie. Zatem w tym stanie sprawy wydane w dniu [...] listopada 2014 r. rozstrzygnięcie jest co najmniej przedwczesne, albowiem na tym etapie rozpatrzenia sprawy nie zaistniały przesłanki do umorzenia postępowania odwoławczego na zasadzie art. 105 § 1 i 2 Kpa. W tym miejscu warto przytoczyć tezę 2 Komentarza aktualizowanego do art. 111 Kodeksu postępowania administracyjnego, autorstwa Andrzeja Wróbla (patrz: LEX): "Strona może żądać uzupełnienia decyzji co do rozstrzygnięcia od organu administracji publicznej, który wydał decyzję obarczoną tym brakiem. Do uzupełnienia decyzji organu pierwszej instancji nie jest właściwy organ odwoławczy. Sporne jest, czy w sytuacji gdy organ administracji publicznej nie orzekł o całości żądań strony, a strona nie wniosła o uzupełnienie decyzji, dopuszczalne jest odwołanie strony od decyzji w części dotyczącej części jej żądania nierozstrzygniętej w decyzji. Według postanowienia SN z dnia 7 lipca 1988 r., III AZP 10/88, OSNCP 1990, nr 9, poz. 116: "W razie wniesienia odwołania dotyczącego części żądań strony nierozstrzygniętych w decyzji, organ pierwszej instancji powinien potraktować jego treść jako żądanie uzupełnienia decyzji co do rozstrzygnięcia (art. 111 § 1 k.p.a.). Organ odwoławczy, któremu przedstawiono jednak takie odwołanie, powinien wyjaśnić rzeczywiste intencje strony; w razie popierania odwołania powinien stwierdzić jego niedopuszczalność (art. 134 k.p.a.), w razie zaś oświadczenia, że chodzi o żądanie uzupełnienia decyzji organu pierwszej instancji - umorzyć postępowanie odwoławcze (art. 138 § 1 pkt 3 i art. 105 § 1 i 2 w zw. z art. 140 k.p.a.)". W przypadku wydania decyzji częściowej strona nie może żądać uzupełnienia rozstrzygnięcia w pozostałej części, lecz powinna żądać wydania decyzji "uzupełniającej", ponieważ w tej części nadal trwa zawisłość sprawy przed organem administracyjnym (J. Borkowski (w:) Komentarz, 1996, s. 505)". W niniejszej sprawie podnoszona w odpowiedzi na skargę okoliczność, iż w dniu [...] listopada 2014 r. Wydziałowa Komisja Rekrutacyjna [...] Uniwersytetu [...] wydała postanowienie w przedmiocie uzupełnienia decyzji z dnia [...] września 2014 r. nie ma żadnego znaczenia, nadto okoliczność ta w ogóle nie została podniesiona w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji i na etapie rozpatrywania sprawy przez organ drugiej instancji ([...] listopada 2014 r.) przedmiot pisma skarżącego z dnia [...] października 2014 r. nie został wyjaśniony. Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 132 i art. 145 § 1 pkt 1 lit. c) przepisów ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie orzekł, jak w sentencji wyroku.