II SA/Wa 451/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Iwona Dąbrowska po rozpoznaniu w dniu 30 czerwca 2017 r. na posiedzeniu niejawnym skargi P. C. na rozstrzygnięcie Rektora Uniwersytetu [...] z dnia [...] stycznia 2017 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania urlopu zdrowotnego postanawia 1. skargę odrzucić, 2. zwrócić ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie P. C. uiszczony wpis sądowy w kwocie 200 zł (słownie: dwieście złotych). W dniu 15 lutego 2017 r. P. C. (zwana dalej skarżącą) wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na rozstrzygnięcie Rektora Uniwersytetu [...] w przedmiocie odmowy przyznania urlopu zdrowotnego. W odpowiedzi na skargę pełnomocnik organu wniósł o jej odrzucenie, ewentualnie o jej oddalenie. Odrzucenie skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 ustawy dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r. poz. 718 z późn. zm.) – zwanej dalej P.p.s.a. pełnomocnik organu uzasadnił, tym iż kognicji sądów administracyjnych nie podlegają sprawy w przedmiocie rozstrzygnięć wewnątrzzakładowych, ponieważ nie stanowią decyzji administracyjnych. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zakres kontroli sprawowanej przez sądy administracyjne został określony wprost w art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2016 r., poz. 1066, z późn. zm.). W świetle tych przepisów sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Stosownie do art. 3 § 2 P.p.s.a., kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, z wyłączeniem postanowień wierzyciela o niedopuszczalności zgłoszonego zarzutu oraz postanowień, przedmiotem których jest stanowisko wierzyciela w sprawie zgłoszonego zarzutu; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2013 r. poz. 267, z późn. zm.) oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2015 r. poz. 613) oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a; 9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw. Z ww. przepisów wynika wprost, że właściwość sądów administracyjnych nie została określona za pomocą klauzuli generalnej. Ponadto art. 3 § 3 P.p.s.a. stanowi, że sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę i stosują środki określone w tych przepisach. Należy stwierdzić, że skarga do sądu administracyjnego przysługuje na akt lub czynność gdy podjęty jest on w sprawie indywidualnej, skierowany jest do oznaczonego podmiotu administrowanego, dotyczy uprawnienia lub obowiązku tego podmiotu, samo zaś uprawnienie lub obowiązek, którego akt (czynność) dotyczy, jest określony w przepisie prawa powszechnie obowiązującego (por. postanowienie NSA z dnia 16 września 2004 r., sygn. OSK 247/04, Lex nr 125767). Ustawa Prawo o szkolnictwie wyższym nie stanowi natomiast o właściwości sądów administracyjnych do kontroli i stosowania określonych środków wobec rozstrzygnięć organów uczelni niebędących decyzjami. W związku z powyższym należy podkreślić, że zarówno w orzecznictwie, jak i doktrynie wyrażany jest jednolity pogląd, iż rozstrzygnięcia organów uczelni w indywidualnych sprawach studentów mogą mieć formę aktów wewnątrzzakładowych albo zewnętrznych. Przedmiotem niniejszej skargi jest rozstrzygnięcie Rektora Uniwersytetu [...], utrzymujące w mocy rozstrzygnięcie Prodziekana ds. studenckich Wydziału Prawa i Administracji U[...] z dnia [...] października 2016 r., którym odmówiono udzielenia skarżącej urlopu zdrowotnego na semestr letni roku akademickiego 2015/2016 oraz na semestr zimowy roku 2016/2017. Wobec tego należy zatem rozważyć, czy rozpatrzenie skargi na tego rodzaju rozstrzygnięcie podlega kognicji sądów administracyjnych. W ocenie Sądu zaskarżone rozstrzygnięcie Rektora z dnia [...] stycznia 2017 r. nie jest aktem, o jakim mowa w art. 3 § 2 pkt 4 P.p.s.a. Zgodnie bowiem z orzecznictwem Naczelnego Sądu Administracyjnego decyzja zawierająca rozstrzygnięcie wewnątrzzakładowe nie stanowi decyzji administracyjnej, a postępowania w takich sprawach nie muszą zachowywać ogólnych cech i zasad postępowania administracyjnego. Oznacza to, że spod kontroli sądowej wyłączona jest wszelka działalność organów administracji publicznej w zakresie rozstrzygnięć wewnątrzzakładowych, ponieważ tego typu akt nie powoduje bezpośrednich skutków na zewnątrz. Nie przesądza on bowiem o nawiązaniu, odmowie nawiązania, przekształceniu bądź rozwiązaniu stosunku zakładowego. Zatem, w sprawach na tego typu rozstrzygnięcia skarga jest niedopuszczalna i podlega odrzuceniu, stąd też Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i § 3, P.p.s.a., orzekł jak w pkt 1 sentencji postanowienia. O zwrocie wpisu Sąd orzekł na podstawie art. 232 § 1 pkt. 1 P.p.s.a.