II SA/Wa 452/24

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Izabela Głowacka-Klimas, Sędzia WSA Andrzej Wieczorek (spr.), Asesor WSA Dorota Kozub-Marciniak, Protokolant starszy referent Agnieszka Fidor, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 2 grudnia 2024 r. sprawy ze skargi R. S. i M. S. na uchwałę Zarządu Dzielnicy [...] z dnia [...] stycznia 2024 r. nr [...] w przedmiocie odmowy zakwalifikowania do udzielenia pomocy mieszkaniowej oddala skargę Zarząd Dzielnicy [...] (dalej Organ) uchwałą z dnia [...] stycznia 2024r. nr [...], po rozpatrzeniu wniosku Pani R. S. i Pana M. S. (dalej Wnioskodawcy/Skarżący) odmówił zakwalifikowania Wnioskodawców do udzielenia pomocy mieszkaniowej. Ustalono, że Skarżący wystąpili z wnioskiem o pomoc mieszkaniową poprzez zawarcie umowy najmu lokalu w związku z zajmowaniem lokalu nr [...] przy ul. [...] bez tytułu prawnego po śmierci najemcy-T. S. babki wnioskodawczyni. Wnioskiem został objęty K. S. (ur. 2008 r.) - syn wnioskodawców. Organ wskazał zgodnie z przepisami uchwały Nr XXII1/669/2019 Rady miasta stołecznego Warszawy z dnia 5 grudnia 2019 r. w sprawie zasad wynajmowania lokali wchodzących w skład mieszkaniowego zasobu miasta stołecznego Warszawy (z późn. zm.), pomocy mieszkaniowej można udzielić osobie, która za pisemną zgodą Miasta lub na podstawie odrębnych przepisów była uprawniona do zamieszkiwania i nieprzerwanie zamieszkuje w tym lokalu, jeżeli najemca lub były najemca wspólnie zamieszkujący z wnioskodawcą zmarł, a osoba, która pozostała w lokalu nie wstąpiła w najem na podstawie art. 691 kodeksu cywilnego. Pomoc mieszkaniowa może być udzielana poprzez zawarcie umowy najmu tego lub innego lokalu. Udzielenie pomocy mieszkaniowej o której mowa wyżej jest możliwe w przypadku braku zaległości związanych z zajmowanym lokalem. Natomiast przez osoby, o których mowa w § 18 ust. 2 ww. uchwały należy rozumieć: małżonka najemcy, byłego małżonka najemcy, zstępnych, wstępnych, pasierba, zięcia, synową, rodzeństwo, ojczyma, macochę i teściów. Dodatkowo wnioski osób ubiegających się o pomoc mieszkaniową zgodnie z § 32 ust. 1 uchwały należy poddać szczegółowej analizie uwzględniając między innymi dotychczasowy sposób korzystania przez wnioskodawcę z lokalu, a w szczególności przestrzeganie przez wnioskodawcę warunków określonych w umowie najmu oraz wywiązywanie się z obowiązków najemcy oraz zamieszkiwanie wnioskodawcy i innych osób zgłoszonych we wniosku do wspólnego zamieszkiwania w lokalu za zgodą właściciela. Wskazał, że z przeprowadzonego postępowania wynika, że najemcą lokalu nr [...] przy ul. [...] była Pani T. S., która zmarła dnia [...] maja 2021 r. Zgodnie z umową najmu z dnia [...] maja 1997 r. osobami uprawnionymi do zamieszkiwania były G. K. (matka zainteresowanej), E. B. (siostra zainteresowanej) oraz wnioskodawczyni. Lokal składa się 1 pokoju i kuchni o powierzchni użytkowej 31,68 m2, w tym powierzchni pokoju 17,38 m2. Na koncie zajmowanego lokalu nie występują zaległości. Z oświadczenia Wnioskodawczyni wynika, że jej matka G. K. wyprowadziła się z ww. lokalu w 2000 r. wraz z siostrą wnioskodawczyni E. B. wynajmując mieszkanie w Towarzystwie Budownictwa Społecznego przy ul. [...] m. [...] (3 pok. + k., powierzchnia 69,50 m2) i mieszkają tam obecnie wspólnie z ojczymem zainteresowanej. Natomiast po wyprowadzeniu się matki z siostrą w lokalu nr [...] przy ul. [...] pozostała w nim według oświadczenia Wnioskodawczyni, najemca Pani T. S., Wnioskodawczyni R. S. i syn wnioskodawców K. S.. Z oświadczeń Wnioskodawców wynika, że Pani R. S. mieszkała w lokalu nr [...] przy ul. [...] od urodzenia lecz wyprowadziła się z niego z synem w 2014 r., a następnie powróciła do ww. lokalu w 2016 r. W okresie od 2014 r. do 2016 r., jak twierdzi zamieszkiwała wraz z mężem i synem, w lokalu na terenie Dzielnicy [...]. Tym samym wówczas zabezpieczyła potrzeby mieszkaniowe we własnym zakresie w innym miejscu (Państwo S. odmówili wskazania adresu), a ponownie zamieszkała w przedmiotowym lokalu bez pisemnej zgody Urzędu. Pan M. S. według oświadczenia pomieszkiwał w różnych miejscach, natomiast do lokalu nr [...] przy ul. [...] wprowadził się po śmierci najemcy Pani T. S.. W toku postępowania ustalono, że z oświadczeń złożonych w administracji wynika, że obecnie w przedmiotowym lokalu zamieszkują Wnioskodawcy z synem. Natomiast w oświadczeniach z lat poprzedni poza najemcą wykazywana była również Pani R. S. i syn K. S.. Z wywiadów przeprowadzonych przez administrację wynika, że w lokalu nr [...] przy ul. [...] mieszkała sama do chwili śmierci Pani T. S.. Dopiero po jej śmierci w lokalu zamieszkała wnioskodawczym, a obecnie w lokalu mieszkają wspólnie wnioskodawcy z synem. W badanym okresie Państwo S. uzyskiwali dochód z tytułu zatrudnienia, a ich średni miesięczny dochód wynosił 5830,25 zł (3-osobowe gospodarstwo domowe), w związku z czym wnioskodawcy nie przekraczają dochodu wskazanego w § 5 ust. 1 w związku z ust. 2 pkt 4 lit. f uchwały. Pismem z dnia [...] października 2022 r. Urząd odmówił Pani R. S. potwierdzenia wstąpienia w stosunek najmu lokalu nr [...] przy ul. [...] na podstawie art. 691 kodeksu cywilnego z uwagi na fakt, że nie znajduje się w kręgu osób uprawnionych zgodnie z ww. przepisem. W związku z powyższym Zakład Gospodarowania Nieruchomościami wezwał Wnioskodawców i małoletniego syna do opróżnienia lokalu. Jak wynika z powyższego w przypadku Wnioskodawców niespełniony jest główny warunek § 18 ust. 2 - brak pisemnej zgody Miasta do zamieszkiwania wnioskodawców w ww. lokalu. Wniosek Skarżących został negatywnie zaopiniowany przez Komisję Mieszkaniową. Wobec powyższego, Zarząd Dzielnicy [...] nie kwalifikuje Skarżących do udzielenia pomocy mieszkaniowej. Skargę na powyższą uchwałę wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie Skarżący, zarzucając naruszenie przepisów postępowania, które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy tj. art. 7, art. 77 §1, art. 78 § 1, art. 80 ustawy Kodeksu postępowania administracyjnego w zw. z § 9 ust. 1 pkt 2 Uchwały nr XXI11/669/2019 Rady m.st. Warszawy z dnia 5 grudnia 2019 r. poprzez niewyjaśnienie okoliczności faktycznych istotnych dla prawidłowego rozpoznania sprawy oraz dowolną ocenę zebranego materiału dowodowego. Wskazali, że Zarząd Dzielnicy wydał zaskarżoną Uchwałę z naruszeniem przepisów postępowania, które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy tj.: art. 7, art. 75§1, art. 77 §1, art. 78 §1, art. 80 ustawy Kodeksu postępowania administracyjnego w zw. z § 9 ust. 1 pkt 2 Uchwały nr XXI11/669/2019 Rady m.st. Warszawy z dnia 5 grudnia 2019 r. poprzez niewyjaśnienie okoliczności faktycznych istotnych dla prawidłowego rozpoznania sprawy oraz dowolną ocenę zebranego materiału dowodowego i uznanie, że Skarżąca wraz z synem nie zamieszkiwała w przedmiotowym lokalu do chwili śmierci swojej babki T. S., podczas gdy Skarżąca wraz z synem zamieszkiwała nieprzerwanie w przedmiotowym lokalu od urodzenia tj. od 1982r. Skarżąca stwierdziła, że na okoliczność zamieszkiwania nieprzerwanie w przedmiotowym lokalu od urodzenia tj. od 1982r. jest w stanie przedstawić odpowiednie wnioski dowodowe. Skarżący stwierdzili, że spełniają wszystkie kryteria warunkujące przyznanie im pomocy mieszkaniowej. Ich zdaniem Organ dopuścił się rażącego zaniedbania swoich obowiązków i naruszył prawa Skarżących podejmując skarżoną Uchwałę. W związku z powyższym wnieśli o uchylenie zaskarżonej uchwały Zarządu Dzielnicy [...] z dnia [...].01.2024r. nr [...] i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Zarządowi Dzielnicy [...] oraz o przyznanie prawa pomocy w zakresie opisanym w skardze. W odpowiedzi na skargę organ podtrzymał stanowisko i wnosił o jej odrzucenie. Jego zdaniem zgodnie z art. 58 par. 1 pkt 2 p.p.s.a, Sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia. W jego ocenie uchwała została doręczona Skarżącym wraz z pismem Organu z dnia [...] stycznia 2024 r. w dniu [...] stycznia 2024 r. (por. potwierdzenie odbioru R. S.). W ww. piśmie z dnia [...] stycznia 2024 r. zostało wskazane, że Skarżącym przysługuje prawo wniesienia skargi na uchwałę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego za pośrednictwem Organu. Pismo z dnia [...] stycznia 2024 r. zatytułowane "Odwołanie" i skierowane do Burmistrza Dzielnicy [...] trudno uznać za prawidłowo wniesioną skargę na uchwałę. Taka skarga została dopiero wywiedziona pismem z dnia [...] marca 2024 r., które zostało złożone w Wydziale Obsługi Mieszkańców dla Dzielnicy [...] - zgodnie z prezentatą - w dniu [...] marca 2024 r., a zatem skarga została złożona po upływie terminu do jej wniesienia, który wynosił 30 dni i upłynął z dniem [...] stycznia 2024 r. Z ostrożności procesowej wnosił o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Przedmiotem skargi jest Uchwała Organu z dnia [...] stycznia 2024r. nr [...] w przedmiocie zakwalifikowania Wnioskodawców do udzielenia pomocy mieszkaniowej. Zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t.j. z dnia 2 grudnia 2022 r., Dz. U. z 2022 r., poz. 2492), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. W świetle powołanych przepisów cyt. ustawy, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w zakresie swojej właściwości, ocenia zaskarżoną decyzję administracyjną, postanowienie, czy też inny akt lub czynność z zakresu administracji publicznej dotyczącą uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z punktu widzenia ich zgodności z prawem materialnym i przepisami postępowania administracyjnego, według stanu faktycznego i prawnego obowiązującego w dacie wydania tego aktu lub podjęcia spornej czynności. Chodzi więc o kontrolę aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dokonywaną pod względem ich zgodności z prawem materialnym i przepisami procesowymi, nie zaś według kryteriów słuszności. Ponadto, co wymaga podkreślenia, Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną (vide: art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r., poz. 935 -zwaną dalej P.p.s.a."). W pierwszej kolejności stwierdzić należy, iż zaskarżoną uchwałę indywidualną podjęto na podstawie § 6 pkt 8 uchwały nr XLVI/1422/2008 Rady m.st. Warszawy z dnia 18 grudnia 2008 r. w sprawie przekazania dzielnicom m.st. Warszawy do wykonywania niektórych zadań i kompetencji m.st. Warszawy (Dz. Urz. Woj. Maz. z 2016 r. poz. 6725), § 35 ust. 1, § 4, § 5 ust. 1 w związku z ust. 2 pkt 4 lit. f, § 7 ust. 2 pkt 12, § 18 ust. 2 pkt 1, § 32 ust. 1 pkt 2 i 3 w związku z ust. 8 uchwały nr XXI11/669/2019 Rady m.st. Warszawy z dnia 5 grudnia 2019 r. w sprawie zasad wynajmowania lokali wchodzących w skład mieszkaniowego zasobu miasta stołecznego Warszawy (Dz. Urz. Woj. Maz. poz. 14836, z 2020 r. poz. 5791, z 2021 r. poz. 5586, z 2022 r. poz. 3530 i 4666 oraz z 2023 r. poz. 6855 i 12734), która zawiera zarówno przepisy materialne jak i procesowe - reguluje tryb podejmowania uchwały indywidualnej, jak również faktyczne podstawy jej przyjęcia. W postępowaniu ustalono, że wniosek o udzielenie pomocy mieszkaniowej z zasobów [...] został złożony w dniu [...] lipca 2023 r. Skarżący wystąpili z wnioskiem o pomoc mieszkaniową poprzez zawarcie umowy najmu lokalu w związku z zajmowaniem lokalu nr [...] przy ul. [...] bez tytułu prawnego po śmierci najemcy - Pani T. S. (babki Skarżącej). Ww. wnioskiem został objęty również K. S. (ur. 2008 r.) - syn Skarżących. Na mocy uchwały nr [...] Zarządu Dzielnicy [...] z dnia [...] stycznia 2024 r. w sprawie pomocy mieszkaniowej, Skarżący nie zostali zakwalifikowani do udzielenia pomocy mieszkaniowej Skarżący zaskarżyli ww. uchwałę w całości domagając się jej uchylenia i przekazania sprawy do ponownego rozpoznania Organowi. Zarzucają Organowi naruszenie szeregu przepisów postępowania, które mogło mieć wpływ na wynik sprawy, tj. art. 7, art. 75 par. 1, art. 77 par. 1, art. 78 par. 1 oraz art. 80 kpa w zw. z par. 9 ust. 1 pkt 2 uchwały Nr XXIII/669/2019 Rady miasta stołecznego Warszawy z dnia 5 grudnia 2019 r. w sprawie zasad wynajmowania lokali wchodzących w skład mieszkaniowego zasobu miasta stołecznego Warszawy poprzez niewyjaśnienie okoliczności faktycznych istotnych dla prawidłowego rozpoznania sprawy oraz dowolną ocenę zebranego materiału dowodowego i błędne uznanie, że Skarżąca wraz z synem nie zamieszkiwała w przedmiotowym lokalu do chwili śmierci swojej babki, podczas gdy-zdaniem Skarżącej - zamieszkiwała nieprzerwanie w przedmiotowym lokalu od urodzenia, tj. od 1982 r. Sąd nie uznał argumentów Organu w zakresie odrzucenia skargi jako złażonej po terminie. Skarżona uchwała została doręczona Skarżącym wraz z pismem Organu z dnia [...] stycznia 2024 r. w dniu [...] stycznia 2024 r. (por. potwierdzenie odbioru R. S.). Zdaniem Sądu pomimo niedoskonałości pismo z dnia [...] stycznia 2024 r. zatytułowane "Odwołanie" i skierowane do Burmistrza Dzielnicy [...] należy uznać za prawidłowo wniesioną skargę na uchwałę. Takie twierdzenie jest uzasadnione zarówno wcześniejszym działaniem skarżących jak powtórzenie kontynuowanej pismem z dnia [...] marca 2024 r., które zostało złożone w Wydziale Obsługi Mieszkańców dla Dzielnicy [...] – zgodnie z prezentatą - w dniu [...] marca 2024 r. Z tego powodu Sąd uznał, że skarga została złożona w terminu przewidzianym do jej wniesienia. Wobec tego Sąd rozpoznał sprawę merytorycznie. Zgodnie z par. 18 ust. 2 pkt 1 uchwały Rady [...], pomocy mieszkaniowej można udzielić osobie, która za pisemną zgodą Miasta lub na podstawie odrębnych przepisów była uprawniona do zamieszkiwania i nieprzerwanie zamieszkuje w tym lokalu, jeżeli najemca lub były najemca wspólnie zamieszkujący z wnioskodawcą zmarł, a osoba, która pozostała w lokalu nie wstąpiła w najem na podstawie art. 691 k.c. Pomoc mieszkaniowa może być udzielona poprzez zawarcie umowy najmu tego lub innego lokalu (par. 18 ust. 5 uchwały Rady [...]). Udzielenie ww. pomocy mieszkaniowej jest możliwe w przypadku braku zaległości związanych z zajmowanym lokalem albo braku zaległości, za które odpowiadają osoby pozostałe w lokalu (par. 18 ust. 3 uchwały Rady [...]). Przez osoby, o których mowa w par. 18 ust. 2 uchwały Rady [...] należy rozumieć: małżonka najemcy, byłego małżonka najemcy, zstępnych, wstępnych, pasierba, zięcia, synową, rodzeństwo, ojczyma, macochę i teściów (par. 18 ust. 4 uchwały Rady [...]). W ocenie Sądu Organ uzyskał oświadczenia skarżącej, z których wynika, że Skarżąca mieszkała w lokalu nr [...] przy ul. [...] od urodzenia lecz wyprowadziła się z niego z synem w 2014 r., a następnie powróciła do ww. lokalu w 2016 r. W okresie od 2014 r. do 2016 r., Skarżąca - zgodnie z jej twierdzeniami - zamieszkiwała wraz z mężem i synem w lokalu na terenie Dzielnicy [...], jednakże Skarżący odmówili wskazania adresu. Tym samym wówczas Skarżąca zabezpieczyła potrzeby mieszkaniowe we własnym zakresie w innym miejscu, a ponownie zamieszkała w lokalu nr [...] przy ul. [...] bez pisemnej zgody Miasta. Skarżący - według oświadczenia - pomieszkiwał w różnych miejscach, natomiast do lokalu nr [...] przy ul. [...] wprowadził się po śmierci najemcy - Pani T. S.. W toku postępowania ustalono, że z oświadczeń złożonych w administracji wynika, że obecnie w przedmiotowym lokalu zamieszkują Skarżący wraz z synem. Natomiast w oświadczeniach z lat poprzednich poza najemczynią wykazywana była również Skarżąca i jej syn. Jednakże z wywiadów przeprowadzonych przez administrację wynika, że w lokalu nr [...] przy ul. [...] najemczyni - Pani T. S. mieszkała sama do chwili jej śmierci. Dopiero po śmierci najemczyni, w lokalu miała zamieszkać Skarżąca. Pismem z dnia [...] października 2022 r. Organ odmówił Skarżącej potwierdzenia wstąpienia w stosunek najmu lokalu nr [...] przy ul. [...] na podstawie art. 691 k.c. z uwagi na fakt, że Skarżąca nie znajduje się w kręgu osób uprawnionych do wstąpienia w stosunek najmu po zmarłym najemcy. W związku z tym, Zakład Gospodarowania Nieruchomościami wezwał Skarżących i ich małoletniego syna do opróżnienia ww. lokalu. Wobec powyższego, w przedmiotowej sprawie nie został spełniony główny warunek wynikający z par. 18 ust. 2 uchwały Rady [...], tj. Skarżący nie posiadają pisemnej zgody Miasta do zamieszkiwania w lokalu nr [...] przy ul. [...]. Zasady gospodarowania mieszkaniowym zasobem gminy zostały uregulowane w ustawie z dnia 21 czerwca 2001 r. o ochronie praw lokatorów, mieszkaniowym zasobie gminy i o zmianie Kodeksu cywilnego (Dz. U. z 2019 r. poz. 1182, z późn. zm.); zwanej dalej "ustawą o ochronie praw lokatorów". Zgodnie z art. 4 ust. 1 tej ustawy tworzenie warunków do zaspokajania potrzeb mieszkaniowych wspólnoty samorządowej należy do zadań własnych gminy. W celu realizacji zadań, o których mowa w art. 4 ustawy gmina może tworzyć i posiadać zasób mieszkaniowy (art. 20 ust. 1 ustawy). W uchwale z dnia 21 lipca 2008 r., sygn. akt I OPS 4/08 (publik. ONSAiWSA z 2008 r. nr 6, poz. 90), Naczelny Sąd Administracyjny wskazał, że postępowanie w zakresie udzielania pomocy mieszkaniowej przez gminę ma dwa etapy. W pierwszym, wnioskujący o najem lokalu składa wniosek, który podlega analizie i weryfikacji przez właściwy organ gminy bądź osobę upoważnioną oraz zaopiniowaniu przez komisję lokalową. Następnie wydawane jest rozstrzygnięcie o zakwalifikowaniu i umieszczeniu na liście osób oczekujących na najem lokalu, bądź o odmowie zakwalifikowania i umieszczenia na liście. Działanie zarządu dzielnicy w pierwszym etapie nie stanowi ani oferty zawarcia umowy, ani negocjacji umowy. Ma charakter administracyjnoprawny, ponieważ rozstrzyga o tym, czy określonej osobie może być udzielona pomoc w zakresie zaspokojenia jej potrzeb lokalowych z wykorzystaniem lokali znajdujących się w mieszkaniowym zasobie gminy. Uchwała odmawiająca zakwalifikowania określonej osoby do wynajęcia lokalu oraz umieszczenia na liście osób zakwalifikowanych do zawarcia umowy najmu nie ma charakteru cywilnoprawnego, lecz wręcz rozstrzyga o tym, że ta osoba nie spełnia warunku do ubiegania się o wynajęcie jej lokalu z mieszkaniowego zasobu gminy. Dopiero po skierowaniu przez zarząd dzielnicy do zawarcia umowy najmu lokalu następuje drugi etap postępowania, w którym wnioskodawca zawiera z zarządcą nieruchomości umowę najmu konkretnego lokalu i ten etap, z uwagi, że kończy go zawarcie umowy, ma już zdecydowanie charakter cywilnoprawny. W niniejszej sprawie nie ulega wątpliwości, że sprawa dotyczyła zakwalifikowania Skarżącej do udzielenia pomocy mieszkaniowej w formie najmu lokalu wchodzącego w skład mieszkaniowego zasobu miasta [...], zaś tego typu sprawy należą do właściwości (kognicji) sądów administracyjnych. Obowiązkiem Zarządu, wydającego sporną uchwałę było podejmowanie wszelkich czynności niezbędnych do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz do załatwienia sprawy. Przy czym, należy wskazać, że czynnościami niezbędnymi są czynności odnoszące się do okoliczności istotnych z punktu widzenia prawa materialnego. Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 4 stycznia 2017 r., wydanym w sprawie sygn. akt I OSK 2151/16, wyraźnie wskazał, że z przepisów uchwały nr LVIII/1751/2009 Rady Miasta Stołecznego Warszawy z dnia 9 lipca 2009 r., a także z art. 21 ust. 3 pkt 5 ustawy o ochronie praw lokatorów, mieszkaniowym zasobie gminy oraz o zmianie Kodeksu cywilnego oraz art. 2 i art. 7 Konstytucji RP, niewątpliwie wynika obowiązek, w sprawach rozpatrywania i załatwiania wniosków o zawarcie umowy najmu i zamianę lokalu należącego do mieszkaniowego zasobu gminy, podejmowania przez organ wszelkich czynności niezbędnych do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz do załatwienia sprawy. W trakcie postępowania organy powinny także działać praworządnie oraz uwzględniać interes społeczny i słuszny interes wnioskodawcy. W tym kontekście, pamiętając, że zaskarżona uchwała ma charakter rozstrzygnięcia w sprawie indywidualnej, można mówić o obowiązku stosowania standardów odpowiadających standardom wyznaczonym przez zasady ogólne Kodeksu postępowania administracyjnego, w tym także art. 7 k.p.a. (por. cyt. wyżej wyrok NSA z dnia 19 stycznia 2010 r., sygn. akt I OSK 997/09). W ocenie składu Sądu orzekającego w niniejszej sprawie, powyższe stanowisko należy odnieść również do spraw rozstrzyganych przez zarządy dzielnic [...] na podstawie aktualnie obowiązujących regulacji prawnych zawartych w w/w uchwale Rady Miasta Stołecznego Warszawy z dnia 5 grudnia 2019 r. w sprawie zasad wynajmowania lokali wchodzących w skład mieszkaniowego zasobu miasta [...]. Mając powyższe na względzie, uznać należy, że obowiązkiem Zarządu, wydającego sporną uchwałę, było zatem podejmowanie wszelkich czynności niezbędnych do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz do załatwienia sprawy. Przy czym, wskazać należy, iż czynnościami niezbędnymi są czynności odnoszące się do okoliczności istotnych z punktu widzenia prawa materialnego. W związku z powyższym Sąd uznał, że Zarząd, wydając sporną uchwałę, nie dopuścił się naruszenia przepisów § 6 pkt 8 uchwały nr XLVI/1422/2008 Rady m.st. Warszawy z dnia 18 grudnia 2008 r. w sprawie przekazania dzielnicom m.st. Warszawy do wykonywania niektórych zadań i kompetencji m.st. Warszawy (Dz. Urz. Woj. Maz. z 2016 r. poz. 6725), § 35 ust. 1, § 4, § 5 ust. 1 w związku z ust. 2 pkt 4 lit. f, § 7 ust. 2 pkt 12, § 18 ust. 2 pkt 1, § 32 ust. 1 pkt 2 i 3 w związku z ust. 8 uchwały nr XIII/669/2019 Rady m.st. Warszawy z dnia 5 grudnia 2019 r. w sprawie zasad wynajmowania lokali wchodzących w skład mieszkaniowego zasobu miasta stołecznego Warszawy (Dz. Urz. Woj. Maz. poz. 14836, z 2020 r. poz. 5791, z 2021 r. poz. 5586, z 2022 r. poz. 3530 i 4666 oraz z 2023 r. poz. 6855 i 12734). Zarząd w sposób prawidłowy ustalił stan faktyczny sprawy, przyjmując zasadnie, iż z ustaleń dokonanych w toku analizy wniosku oraz zgromadzonej dokumentacji wynika, że wniosek rozpatrzony na podstawie § 4 w związku z § 5 ust. 1 w związku z ust. 2 pkt 1 i ust. 3, § 7 ust, 1 oraz § 32 w sprawie zasad wynajmowania lokali wchodzących w skład mieszkaniowego zasobu miasta [...] z późniejszymi zmianami musiał być rozpoznany negatywnie z uwagi na dotychczasowy sposób korzystania przez Skarżącą z lokalu zamieszkiwanie w lokalu osób bez zgody właściciela. Zarząd dokonał analizy i ocenił przesłankę zgodnie z którymi wnioski osób ubiegających się o pomoc mieszkaniową należy poddać szczegółowej analizie uwzględniającej z dotychczasowy sposób korzystania przez wnioskodawcę z lokalu, a w szczególności przestrzeganie przez wnioskodawcę warunków określonych w umowie najmu oraz wywiązywanie się z obowiązków najemcy; zamieszkiwanie wnioskodawcy i innych osób zgłoszonych we wniosku do wspólnego zamieszkiwania w lokalu za zgodą właściciela. Należy potwierdzić, że Skarżąca aktualnie nie spełnia warunków uprawniających do udzielenia pomocy mieszkaniowej, z uwagi na niespełnienie warunków przewidzianych w przepisach powołanych w uchwały Rady Miasta [...], co w konsekwencji dawało podstawę do odmowy udzielenia pomocy mieszkaniowej. Zdaniem Sądu należy jednocześnie uznać, iż organ wyczerpująco zbadał istotne okoliczności faktyczne związane z niniejszą sprawą. W ocenie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie organ rozstrzygając sprawę - oparł się na materiale prawidłowo zebranym, i dokonał jego wszechstronnej oceny. Ponadto należy uznać, iż stanowisko wyrażone w zaskarżonej uchwale, organ uzasadnił w sposób wymagany przez normę prawa określoną w przepisie art. 107 § 3 k.p.a.. Mając na uwadze powyższe, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 151 p.p.s.a, oddalił skargę.