II SA/Wa 456/12

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie - Monika Stępkowska - Bigiej po rozpoznaniu w dniu 4 lipca 2012 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku P. T. o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata w sprawie ze skargi P. T. na decyzję Rektora Politechniki [...] z dnia [...] grudnia 2011 r. w przedmiocie skreślenia z lity studentów postanawia: 1) zwolnić P. T. od kosztów sądowych, 2) ustanowić dla P. T. adwokata. Postanowieniem z dnia 16 maja 2012 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę P. T. na decyzję Rektora Politechniki [...] w przedmiocie skreślenia z listy studentów. W dniu 12 czerwca 2012 r. skarżący zwrócił się do Sądu z wnioskiem o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienia adwokata. Z oświadczenia zawartego we wniosku, pisma z dnia 28 czerwca 2012 r., stanowiącego uzupełnienie wniosku, oraz z nadesłanych dokumentów źródłowych wynika, że P. T. pracuje na umowę zlecenie uzyskując z tego tytułu wynagrodzenie od minimalnie 599 zł netto, do maksymalnie 1198 zł netto miesięcznie. Jest zobowiązany do spłaty kredytu studenckiego. Mieszka w mieszkaniu rodziców, nie prowadzi jednak wspólnego z nimi gospodarstwa domowego. Uiszcza koszty związanie z użytkowaniem lokalu w wysokości ok. 50 zł miesięcznie (opłata za energię elektryczną i wodę). Jako koszty utrzymania koniecznego wymienił ponadto: bilety autobusowe -200 zł, koszty wyżywienia – 500 zł, ubranie, obuwie – 150 zł. Rozpoznając przedmiotowy wniosek o przyznanie prawa pomocy należy wskazać, że w myśl art. 246 § 1 pkt 1 w związku z art. 245 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie m.in. radcy prawnego przysługuje osobie fizycznej, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Instytucja prawa pomocy ma służyć osobom, którym brak środków utrudnia lub uniemożliwia dostęp do sądu. Oceniając przedłożony przez skarżącego wniosek o przyznanie prawa pomocy stwierdzono, że skarżący spełnia przesłanki z ww. art. 246 § 1 pkt. 1 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, gdyż wykazał, iż nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Skarżący uzyskuje dochód z tytulu umowy zlecenia – minimalnie 599 zł, zaś maksymalnie 1198 zł miesięcznie. Biorąc pod uwagę wysokość powyższych dochodów oraz wydatki wskazane przez skarżącego na utrzymanie konieczne (łącznie ok. 950 zł), należało uznać, że nie jest w stanie uiścić kosztów sądowych oraz ustanowienia adwokata z własnych środków. W świetle powyższego, na podstawie art. 246 § 1 pkt 1, art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 wyżej cytowanej ustawy- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, postanowiono jak w sentencji.