II SA/Wa 459/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Waldemar Śledzik (spr.), Sędziowie WSA Eugeniusz Wasilewski, Danuta Kania, Protokolant Starszy sekretarz sądowy Maria Zawada, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 15 maja 2012 r. sprawy ze skargi M. D. na postanowienie Komendanta [...] Policji z dnia [...] stycznia 2012 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wznowienia postępowania w przedmiocie mianowania na stanowisko służbowe - oddala skargę - Komendant [...] Policji postanowieniem nr [...] z dnia [...] stycznia 2012 r., działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 w zw. z art. 127 § 2 i art. 44 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 ze zm., zwanej dalej także "k.p.a.") utrzymał w mocy postanowienie Komendanta Rejonowego Policji [...] nr [...] z dnia [...] listopada 2011 r. w sprawie odmowy wznowienia postępowania administracyjnego zakończonego decyzją ostateczną – rozkazem personalnym Komendanta Rejonowego Policji [...] nr [...] z dnia [...] maja 2010 r. w przedmiocie mianowania [...] M. D. na stanowisko służbowe i ustalenia składników uposażenia. Zaskarżone postanowienie zapadło w następującym stanie faktycznym i prawnym: Komendant Rejonowy Policji [...] postanowieniem nr [...] z dnia [...] listopada 2011 r. po rozpatrzeniu wniosku pełnomocnika M. D. w przedmiocie wznowienia postępowania administracyjnego zakończonego decyzją ostateczną - rozkazem personalnym Komendanta Rejonowego Policji [...] nr [...] z dnia [...] maja 2010 r. w sprawie mianowania [...] M. D. na stanowisko służbowe i ustalenia składników uposażenia, odmówił wznowienia wskazanego postępowania administracyjnego, powołując się na przepis art. 149 § 3 k.p.a. W uzasadnieniu decyzji organ I instancji wskazał, że badając wniosek pełnomocnika M. D. w przedmiocie wznowienia wymienionego postępowania administracyjnego zakończonego decyzją, stwierdził, że w sprawie nie został zachowany jednomiesięczny termin do wniesienia wniosku o wznowienie postępowania od dnia, w którym strona dowiedziała się o okoliczności stanowiącej podstawę do wznowienia postępowania, a który wynika z przepisu art. 148 § 1 k.p.a., a w konsekwencji nie zachodzą łącznie przesłanki skutkujące wznowieniem postępowania administracyjnego, o których mowa w art. 149 § 3 k.p.a. Podkreślił, że pełnomocnik M. D. wystąpił z wnioskiem o wznowienie postępowania datowanym na dzień [...] września 2011 r., nadanym w urzędzie pocztowym w dniu [...] września 2011 r. Jako okoliczność wznowienia wskazał wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 27 kwietnia 2011 r., sygn. akt I OSK 1979/10, na mocy którego uchylono wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie oraz zaskarżoną decyzję Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji nr [...] z dnia [...] stycznia 2010 r. i rozkaz personalny Komendanta Głównego Policji nr [...] z dnia [...] grudnia 2009 r. w przedmiocie obniżenia [...] M. D. dodatku służbowego. Z informacji Przewodniczącego I Izby Ogólnoadministracyjnej Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 6 października 2011 r. wynika, że M. D. stawiła się osobiście na rozprawę przed Naczelnym Sądem Administracyjnym, która odbyła się w dniu 27 kwietnia 2011 r., natomiast odpis zapadłego wyroku został jej doręczony w dniu 3 czerwca 2011 r., zaś jej pełnomocnikowi w dniu 2 czerwca 2011 r. W tym stanie rzeczy uznano, że strona powzięła wiadomość o okoliczności stanowiącej podstawę do wznowienia postępowania, tj. o wskazanym wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego podczas rozprawy w dniu 27 kwietnia 2011 r. i od tej daty rozpoczął bieg 30-dniowy termin do złożenia wniosku o wznowienie postępowania zakończonego decyzją Komendanta Rejonowego Policji [...] nr [...] z dnia [...] maja 2010 r. Tymczasem pełnomocnik strony, nadając wniosek o wznowienie postępowania z dnia [...] września 2011 r. w urzędzie pocztowym w dniu [...] września 2011 r. przekroczył określony przepisem art. 148 § 1 k.p.a. termin dla dokonania tej czynności. W świetle powyższego organ I instancji uznał, że skoro nie wystąpiły wszystkie przesłanki uprawniające do wydania postanowienia o wznowienie postępowania, zobligowany był w trybie art. 149 § 3 k.p.a. do wydania postanowienia o odmowie wznowienia postępowania. Pełnomocnik strony w dniu [...] grudnia 2011 r. złożył zażalenie na powyższe postanowienie do Komendanta [...] Policji, zarzucając naruszenie art. 149 § 3 w zw. z art. 145 § 1 pkt 8 k.p.a. i art. 148 § 1 k.p.a., poprzez uznanie, że wniosek o wznowienie postępowania został złożony z uchybieniem terminu. Zdaniem pełnomocnika strony, organ błędnie przyjął, że termin do złożenia wniosku o wznowienie postępowania należy liczyć od dnia rozprawy przez Naczelnym Sądem Administracyjnym, tj. od dnia 27 kwietnia 2011 r. Poddając analizie przepis art. 145 § 1 pkt 8 k.p.a. oraz mając na uwadze fakt, że wskazanym wyrokiem Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 27 kwietnia 2011 r. uchylono zarówno wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie oraz zaskarżoną decyzję Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji nr [...] z dnia [...] stycznia 2010 r. i rozkaz personalny Komendanta Głównego Policji nr [...] z dnia [...] grudnia 2009 r. w przedmiocie obniżenia [...] M. D. dodatku służbowego wywiódł, że skoro od dnia [...] stycznia 2010 r. [...] M. D. nie otrzymywała dodatku służbowego w należnej, pełnej wysokości za przyczyną rozkazu personalnego, który został uznany za wydany z naruszeniem prawa materialnego, to wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego odnosi także skutek do rozkazu personalnego nr [...] z dnia [...] maja 2010 r., którym określono wysokość dodatku służbowego w kwocie obniżonej już przez Komendanta Głównego Policji. Podkreślił, że nadal toczy się postępowanie w sprawie żądań co do wypłaty wymienionego dodatku służbowego za okres od dnia [...] stycznia 2010 r. do dnia [...] maja 2010 r. tym samym wydanie wskazanego wyroku NSA nie przesądza o upływie terminu do wznowienia postępowania. Rozpoznając powyższe odwołanie Komendant [...] Policji utrzymał w mocy postanowienie Komendanta Rejonowego Policji [...] nr [...] z dnia [...] listopada 2011 r. w sprawie odmowy wznowienia postępowania administracyjnego zakończonego decyzją ostateczną – rozkazem personalnym Komendanta Rejonowego Policji [...] nr [...] z dnia [...] maja 2010 r. w przedmiocie mianowania [...] M. D. na stanowisko służbowe i ustalenia składników uposażenia. W uzasadnieniu organ odwoławczy podkreślił, że w sprawie nie budzi wątpliwości, iż decyzja, której dotyczy wniosek o wznowienie postępowania jest decyzją ostateczną. Rozkaz personalny Komendanta Rejonowego Policji [...] nr [...] z dnia [...] maja 2010 r. został bowiem doręczony stronie za pośrednictwem poczty w dniu [...] lipca 2010 r. i nie wniesiono od niego odwołania. Poza sporem pozostaje również kwestia pochodzenie wniosku od strony (ustanowionego w sprawie pełnomocnika) oraz prawidłowe oparcie wniosku na przepisie art. 145 § 1 pkt 8 k.p.a., jako przyczynie wznowienia postępowania. Dla pozytywnego załatwienia wniosku o wznowienie postępowania musi być jednak jeszcze spełniona przesłanka zachowania terminu do wniesienia wniosku – gdyż tylko wystąpienie łącznie wszystkich wymienionych przesłanek uprawnia organ do wydania postanowienia o wznowieniu postępowania, zgodnie z przepisem art. 149 § 1 k.p.a. Organ odwoławczy podkreślił, że z uwagi na zgłoszoną przez pełnomocnika strony podstawę wznowienia (art. 145 § 1 pkt 8 k.p.a.), do określenia terminu, w jakim strona może złożyć wniosek o wznowienie postępowania, zastosowanie ma art. 148 § 1 k.p.a. Jeżeli bowiem decyzja została wydana w oparciu o inną decyzję lub orzeczenie sądu, które następnie zostały uchylone lub zmienione, wniosek o wznowienie postępowania składa się w terminie jednego miesiąca od dnia, w którym strona dowiedziała się o okoliczności stanowiącej podstawę do wznowienia postępowania. Dla "dowiedzenia się", wystarczające jest samo usłyszenie treści ogłoszonego wyroku, ponieważ przepis ten nie wymaga oczekiwania na uprawomocnienie się wyroku. Organ odwoławczy podzielił przy tym ustalenia organu I instancji, że podanie o wznowienie postępowania administracyjnego w sprawie mianowania na stanowisko służbowe i ustalenia policjantce składników uposażenia zakończonego decyzją ostateczną – rozkazem personalnym Komendanta Rejonowego Policji [...] nr [...] z dnia [...] maja 2010 r. zostało wniesione przez pełnomocnika strony w dniu [...] września 201 r., co potwierdza data stempla pocztowego, zaś wpłynęło do Komendy Rejonowej Policji [...] w dniu [...] września 2011 r. Natomiast jako okoliczność stanowiącą podstawę do wznowienia postępowania pełnomocnik strony wskazał wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego wydany w dniu 27 kwietnia 2010 r. Z zestawienia wskazanych we wniosku dat, tj. daty wydania wyroku w dniu 27 kwietnia 2011 r. oraz daty złożenia za pośrednictwem poczty wniosku o wznowienie postępowania w dniu [...] września 2011 r. wynika, że 30-dniowy termin wskazany przepisem art. 148 § 1 k.p.a. nie został zachowany i dlatego organ I instancji słusznie odmówił wznowienia postępowania w tej sprawie. Bezsporne jest bowiem także i to, że Skarżąca M. D. osobiście uczestniczyła w rozprawie w dniu 27 kwietnia 2011 r. przed Naczelnym Sądem Administracyjnym, a zatem w tym dniu dowiedziała się o okoliczności stanowiącej, w jej ocenie, podstawę do wznowienia postępowania. Jako chybione uznał organ odwoławczy powoływanie się na toczące się postępowanie w przedmiocie wyrównania Skarżącej różnicy między faktycznie pobieranym dodatkiem służbowym, a – w jej ocenie – należnym za okres od [...] stycznia 2010 r. do dnia [...] maja 2010 r., gdyż postępowanie to nie może mieć wpływu na ocenę, że wniosek o wznowienie został złożony z uchybieniem terminu, gdyż Skarżąca winna go złożyć najpóźniej w dniu [...] maja 2011 r. Postanowienie to stało się przedmiotem skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, w której pełnomocnik Skarżącej wniósł o jego uchylenie, zarzucając, że zostało ono wydane z naruszeniem art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a. w zw. z art. 148 § 1 k.p.a., poprzez utrzymanie w mocy postanowienia wskutek twierdzenia, że nastąpiło uchybienie do wniesienia wniosku o wznowienie postępowania, podczas gdy w okolicznościach sprawy termin do złożenia wniosku jeszcze nie minął. Uzasadniając skargę pełnomocnik Skarżącej podniósł, że organy błędnie uznały, iż strona dowiedziała się w rozumieniu przepisu art. 148 § 1 k.p.a., o okoliczności stanowiącej podstawę do wznowienia postępowania, tj. o wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego podczas rozprawy w dniu 27 kwietnia 2011 r. Wydanie tego wyroku i uchylenie nim zaskarżonego wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, stwierdzenie nieważności zaskarżonej decyzji Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji oraz uchylenie decyzji Komendanta Głównego Policji z dnia [...] grudnia 2009 r. nr [...] nie przesądza bowiem – wobec niezakończenia ww. postępowania – w tym również na chwilę złożenia wniosku o wznowienie postępowania, jak i na okres trwania postępowania zażaleniowego – o upływie terminu do wznowienia postępowania w sprawie niniejszej. Organ w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko zawarte w uzasadnieniu zaskarżonych postanowień. Odnosząc się do zarzutu skargi, organ podniósł, że powoływanie się na toczące się postępowanie w przedmiocie wyrównania Skarżącej różnicy między faktycznie pobieranym dodatkiem służbowym należnym za okres od [...] stycznia 2010 r. do dnia [...] maja 2010 r. nie może mieć wpływu na ocenę przedmiotowego postępowania, oraz że wniosek o wznowienie postępowania został złożony z uchybieniem terminu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269) sąd administracyjny sprawuje kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, co oznacza, że w zakresie dokonywanej kontroli Sąd zobowiązany jest zbadać, czy organy administracji orzekając w sprawie nie naruszyły prawa w stopniu mogącym mieć wpływ na wynik sprawy. Dokonując oceny zaskarżonego postanowienia Sąd uznał, że skarga nie zasługuje na uwzględnienie, ponieważ zarówno zaskarżone postanowienie z dnia [...] stycznia 2012 r., jak i utrzymane w mocy postanowienie Komendanta Rejonowego Policji [...] nr [...] z dnia [...] listopada 2011 r. w sprawie odmowy wznowienia postępowania administracyjnego zakończonego decyzją ostateczną – rozkazem personalnym Komendanta Rejonowego Policji [...] nr [...] z dnia [...] maja 2010 r. w przedmiocie mianowania [...] M. D. na stanowisko służbowe i ustalenia składników uposażenia nie naruszają prawa. Na wstępie podnieść należy, że ustalony w postępowaniu administracyjnym stan faktyczny sprawy nie budzi wątpliwości. Istota sporu sprowadza się do tezy Skarżącej, której nie podziela organ, że organy błędnie uznały, iż "nastąpiło uchybienie terminu do wniesienia wniosku o wznowienie postępowania, choć termin do złożenia wniosku w przedmiocie wznowienia postępowania jeszcze nie minął". Pełnomocnik Skarżącej powyższe wywodzi z założenia, że skoro wyrokiem Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 27 kwietnia 2011 r. w sprawie I OSK 1979/10 uchylono wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, stwierdzono nieważność zaskarżonej decyzji Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji oraz uchylono decyzję Komendanta Głównego Policji z dnia [...] grudnia 2009 r. nr [...] to tym samym – wobec niezakończenia ww. postępowania – również na chwilę złożenia wniosku o wznowienie postępowania, tj. na dzień [...] września 2011 r., jak i na okres trwania postępowania zażaleniowego – "termin do złożenia wniosku o wznowienie postępowania w sprawie niniejszej nie minął". Pełnomocnik Skarżącej, przytaczając treść art. 145 § 1 pkt 8 k.p.a przypomina, że uchylenie lub zmiana decyzji lub orzeczenia sądu nie wywołuje bezpośrednio skutku w postaci pozbawienia mocy obowiązującej wydanej na ich podstawie decyzji, ale jest okolicznością umożliwiającą wznowienie postępowania i ponowne rozstrzygnięcie sprawy indywidualnej. Wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 27 kwietnia 2011 r. oznacza (w jego ocenie), że począwszy od [...] stycznia 2010 r. Skarżąca M. D. nie otrzymywała dodatku służbowego w pełnej, należnej jej wysokości, za przyczyną rozkazu personalnego, który został uznany za wydany z naruszeniem prawa materialnego. Dlatego wyrok ten odnosi także skutek do rozkazu nr [...] z dnia [...] maja 2010 r., albowiem zgodnie z treścią art. 38 ustawy o Policji, stałe składniki uposażenia policjanta przenoszonego do innej jednostki z przyczyn innych, niż wymienione w tym przepisie, winny pozostać takie same. Sąd nie może podzielić powyższych wywodów z następujących przyczyn. W sprawie bezspornym jest, że Skarżąca reprezentowana przez profesjonalnego pełnomocnika, pismem z dnia [...] września 2011 r. złożyła wniosek o wznowienie postępowania w zakresie określenia wysokości dodatku służbowego na podstawie art. 145 § 1 pkt 8 k.p.a. W związku z wątpliwościami, jakie powziął organ, którego postępowania administracyjnego (której decyzji ostatecznej) dotyczy wniosek, wezwano pełnomocnika do jednoznacznego sprecyzowania wniosku na tę okoliczność. Pismem z dnia [...] października 2011 r. pełnomocnik Skarżącej wskazał, że wniosek o wznowienie postępowania dotyczy ostatecznej decyzji – rozkazu personalnego nr [...] z dnia [...] maja 2010 r. dotyczącego mianowania z dniem [...] czerwca 2010 r. [...] M. D. na stanowisko służbowe i ustalenia składników uposażenia, a podstawą do wznowienia postępowania jest wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 27 kwietnia 2011 r. (I OSK 1979), który – jak wskazał pełnomocnik – "odnosi się jedynie do decyzji MSWiA nr [...] z dnia [...] stycznia 2010 r. oraz utrzymanego nią w mocy rozkazu personalnego Komendanta Głównego Policji nr [...] z dnia [...] grudnia 2009 r. w przedmiocie obniżenia [...] M. D. dodatku służbowego (...)". W tym miejscu Sąd przypomina, że postępowanie w sprawie wznowienia postępowania jest jednym z trybów postępowania nadzwyczajnego. Przedmiotem postępowania nadzwyczajnego jest przeprowadzenie kontroli prawidłowości decyzji wydanej w postępowaniu zwykłym. Wznowienie postępowania jest instytucją procesową, stwarzającą możliwość ponownego rozpoznania i rozstrzygnięcia sprawy administracyjnej zakończonej decyzją ostateczną, jeżeli postępowanie, w którym ona zapadła było dotknięte kwalifikowaną wadliwością szczegółowo wyliczoną w przepisach prawa procesowego. Zgodnie z art. 148 § 1 k.p.a., podanie o wznowienie postępowania wnosi się do organu administracji publicznej, który wydał w sprawie decyzję w pierwszej instancji, w terminie jednego miesiąca od dnia, w którym strona dowiedziała się o okoliczności stanowiącej podstawę do wznowienia postępowania. W niniejszej sprawie pełnomocnik Skarżącej pismem z dnia [...] września 2011 r. wniósł podanie o wznowienie postępowania, jako przesłankę wznowienia wskazując wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 27 kwietnia 2011 r. w sprawie I OSK 1979/10, na mocy którego uchylono wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, stwierdzono nieważność zaskarżonej decyzji Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji oraz uchylono decyzję Komendanta Głównego Policji z dnia [...] grudnia 2009 r. nr [...]. Jak ustalił organ w trakcie prowadzonego w niniejszej sprawie postępowania administracyjnego, w rozprawie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym uczestniczyła osobiście Skarżąca, co wynika jednoznacznie z pisma Przewodniczącego Wydziału I Izby Ogólnoadministracyjnej Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 6 października 2011 r. (a którego faktu strona skarżąca także nie kwestionuje). Skoro Skarżąca była obecna na rozprawie, po zamknięciu której ogłoszono wyrok, powoływany w sprawie jako źródło wiedzy o przesłankach wznowieniowych, należy podzielić stanowisko organu, iż dniem, w którym wnioskodawczyni dowiedziała się o okolicznościach stanowiących podstawę do wznowienia postępowania w rozumieniu art. 148 § 1 k.p.a., był dzień tej rozprawy, czyli 27 kwietnia 2011 r. A zatem, wniosek o wznowienie postępowania powinien zostać złożony w terminie jednego miesiąca od tego dnia. Tymczasem, jak wynika z akt sprawy i co jest również w sprawie bezsporne, wniosek taki złożony został dopiero w dniu [...] września 2011 r. (data nadania wniosku w urzędzie pocztowym). Dodać należy, że art. 148 § 1 k.p.a. jest jednoznaczny - wniosek o wznowienie składa się w terminie jednego miesiąca od dnia, w którym strona "dowiedziała się" o okoliczności stanowiącej podstawę do wznowienia postępowania. Dla faktu "dowiedzenia się", w ocenie Sądu, wystarczające jest samo usłyszenie treści ogłoszonego wyroku, ponieważ przepis ten nie wymaga oczekiwania na uprawomocnienie się wyroku; kwestia "prawomocności" w niniejszej sprawie nie ma jednak praktycznego znaczenia, gdyż Skarżąca powołuje się na wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego. W tym stanie rzeczy organ I instancji słusznie odmówił wznowienia postępowania administracyjnego zakończonego decyzją ostateczną - rozkazem personalnym nr [...] z dnia [...] maja 2010 r. Komendanta Rejonowego Policji [...] w przedmiocie mianowania z dniem [...] czerwca 2010 r. [...] M. D. na stanowisko służbowe i ustalenia składników uposażenia z uwagi na niezachowanie terminu, o którym mowa w art. 148 § 1 k.p.a. do wniesienia podania o wznowienie postępowania. Odnosząc się do zarzutów skargi Sąd stwierdza, że dla postępowania wznowieniowego, które ze swej natury, jak już o tym wspomniano, ma charakter postępowania nadzwyczajnego, nie ma znaczenia dla sprawy podnoszony przez pełnomocnika Skarżącej wywód, że wyrok NSA z dnia 27 kwietnia 2011 r. "odnosi także skutek do rozkazu nr [...] z dnia [...] maja 2010 r., albowiem zgodnie z treścią art. 38 ustawy o Policji, stałe składniki uposażenia policjanta przenoszonego do innej jednostki z przyczyn innych, niż wymienione w tym przepisie, winny pozostać takie same". Jak słusznie wskazał organ, w postępowaniu wznowieniowym rola organu sprowadza się do zbadania czy wniosek dotyczy decyzji ostatecznej, czy pochodzi od strony w rozumieniu art. 28 k.p.a., czy został zachowany termin do wniesienia podania o wznowienie postępowania przewidziany w art. 148 k.p.a. oraz czy została wskazana podstawa wznowieniowa postępowania oparta o ustawową przesłankę określoną w art. 145 § 1 k.p.a. Tylko wystąpienie wszystkich wymienionych przesłanek uprawnia organ do wydania postanowienia o wznowieniu postępowania – stosownie do art. 149 § 1 k.p.a., natomiast brak którejkolwiek z nich obliguje organ do wydania postanowienia o odmowie wszczęcia postępowania (art. 149 § 3 k.p.a.), na które przysługuje zażalenie ((art. 149 § 4 k.p.a.). Skoro w rozpoznawanej sprawie Skarżąca naruszyła 30 dniowy termin wskazany w przepisie art. 148 § 1 k.p.a. uznać należy, że wydane postanowienie z dnia [...] listopada 2011 r. odmawiające wznowienia postępowania administracyjnego zakończonego decyzją ostateczną – rozkazem personalnym Komendanta Rejonowego Policji [...] nr [...] z dnia [...] maja 2010 r. w przedmiocie mianowania [...] M. D. na stanowisko służbowe i ustalenia składników uposażenia, jak i utrzymujące je w mocy postanowienie Komendanta [...] Policji z dnia [...] stycznia 2012 r. - odpowiadają prawu. Jednocześnie Sąd nie dopatrzył się innych uchybień, które skutkowałyby koniecznością uwzględnienia skargi. Mając powyższe na uwadze, Sąd, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r., poz. 270) orzekł jak w sentencji.