II SA/Wa 463/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym Przewodniczący Sędzia WSA Stanisław Marek Pietras po rozpoznaniu w dniu 3 kwietnia 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. R. na pismo Rektora Uniwersytetu [...] z dnia [...] stycznia 2014 r. nr [...] w przedmiocie sprawy studentów postanawia: odrzucić skargę. J. R. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na pismo Rektora Uniwersytetu [...] z dnia [...] stycznia 2014 r. nr [...] w przedmiocie sprawy studentów. Odpowiadając na skargę Rektor Uniwersytetu [...] wniósł o jej odrzucenie wskazując, iż przedmiotowe pismo z dnia [...] stycznia 2014 r. odnośnie niewłaściwego potraktowania go jako studenta przez pracowników Uniwersytetu [...] nie jest decyzją administracyjną. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.- powoływana dalej jako "ppsa"), kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg m.in. na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie; 4) inne niż określone w pkt 1–3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1 – 4a. W tak wyznaczonym zakresie właściwości sądów administracyjnych nie mieści się skarga na pismo informujące w sprawie zarzutów niewłaściwego potraktowania przez pracowników Uniwersytetu [...]. Kwestionowane bowiem przez skarżącego pismo, nie stanowi rozstrzygnięcia organu ani nie jest aktem przez ten organ podjętym. Jest jedynie pismem informacyjnym. Tym samym skargę uznać należy za niedopuszczalną. Mając powyższe na uwadze Sąd, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji postanowienia.