II SA/Wa 463/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Danuta Kania, Sędziowie WSA Iwona Dąbrowska (spr.), Stanisław Marek Pietras, Protokolant specjalista Maria Zawada, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 14 listopada 2018 r. sprawy ze skargi W. N. na decyzję Generalnego Inspektora Ochrony Danych Osobowych z dnia [...] stycznia 2018 r. nr [...] w przedmiocie przetwarzania danych osobowych oddala skargę Decyzją z dnia [...] stycznia 2018 r, nr [...] wydaną na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 kpa w zw. z art. 22, art, 12 pkt 2, art. 26 ust. 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. o ochronie danych osobowych (Dz. U. z 2016 r., poz. 922), Generalny Inspektor Ochrony Danych Osobowych utrzymał w mocy swoją wcześniejszą decyzję z dnia [...] października 2017 r. (znak: [...] odmawiającą uwzględnienia wniosku w sprawie skargi W. N., reprezentowanego przez adwokata K. E., na nieprawidłowości w procesie przetwarzania jego danych osobowych przez [...] Bank SA. z siedzibą w [...] przy ul. [...]. W uzasadnieniu decyzji organ podał, że do Biura Generalnego Inspektora Ochrony Danych Osobowych wpłynęła skarga W. N., reprezentowanego przez adwokata K.E., na nieprawidłowości w procesie przetwarzania jego danych osobowych, przez [...] Bank S.A. z siedzibą w [...], przy ul. [...] W treści skargi pełnomocnik skarżącego wskazał, że skarżący jako klient Banku, poprzez system online posiada kilka lokat. W celu obsługi tych lokat W. N. podał swój prywatny numer telefonu oraz prywatny adres e-mail. Po pewnym czasie W. N., jako prezes zarządu [...] Sp. z o.o. z siedzibą w Z., założył w Banku konto firmowe dla Spółki. Pełnomocnik W. N. wskazał, że po pewnym czasie otrzymał on na adres e-mail firmowy oraz adres e-mail prywatny zawiadomienie o ,,połączeniu" systemów bankowości internetowej i podane zostały mu nowe loginy do konta prywatnego oraz firmowego, W związku z powyższym pełnomocnik W. N. wniósł o nakazanie zaprzestania przetwarzania jego danych osobowych, tj. jego prywatnego numeru telefonu komórkowego oraz jego prywatnego adresu e-mail, w celu związanym z obsługą konta firmowego, założonego w Banku oraz zaprzestania przetwarzania jego danych osobowych, tj. jego służbowego numeru telefonu oraz jego służbowego adresu e-mail w celu związanym z obsługą konta prywatnego. Następnie organ podał, że w celu rozpatrzenia tego wniosku Generalny Inspektor Ochrony Danych Osobowych przeprowadził postępowanie wyjaśniające, w toku którego ustalił, że Bank pozyskał dane osobowe W. N., w związku z zawarciem z nim umów o prowadzenie lokat terminowych, rachunku oszczędnościowo- rozliczeniowego, umów kredytowych. Ustalił też, że W. N. jest prezesem zarządu Spółki. Bank przetwarza dane W. N., jako osoby reprezentującej Spółkę w związku ze świadczeniem na rzecz Spółki przez Bank czynności bankowych, na podstawie zawartych umów. Ponadto organ podał, że Bank w swoich wyjaśnieniach z dnia [...] czerwca 2016 r. wskazał, iż cyt. "nie doszło do połączenia systemów bankowości internetowej W. N., jako osoby prywatnej oraz jego jako reprezentanta Spółki [...] sp z o.o. W. N. posiada w Banku jedną kartotekę. Bank poinformował W.N. o tym, że dokonano aktualizacji jego danych, poprzez wprowadzenie do kartoteki reprezentowanej przez W. N. spółki [...] danych w postaci nr tel. [...] oraz e-mail [...] a na kartotece W.N. wprowadzono nr tel. [...] oraz e-mail [...] Jednocześnie W. N. został poinformowany, że dostęp do bankowości elektronicznej dla niego oraz reprezentowanej przez niego spółki jest udostępniany na jednym loginie a w przypadku chęci posiadania przez skarżącego dostępu do bankowości elektronicznej tylko do rachunku firmowego prowadzonego na rzecz [...] sp. z o.o. należy złożyć zgłoszone dyspozycji wydania drugiego rodzaju bankowości elektronicznej [...]". Organ podał następnie, że w odpowiedzi na ten wniosek ws. wydzielenia osobnego dostępu do bankowości internetowej, reprezentowanej przez niego spółki w dniu [...] września 2015 r. został utworzony osobny dostęp do korporacyjnej bankowości internetowej dla [...] sp. z o.o (protokół przekazania kart mikroprocesorowych, identyfikatorów do logowania czytników kart znajduje się aktach sprawy wraz z podpisem W. N. z dnia [...] września 2015 r.). Ponadto w wyjaśnieniach z [...] lutego 2017 r. Bank wyjaśnił, iż cyt. "należy zauważyć, że W.N., jako osobie fizycznej, został przyznany dostęp do bankowości elektronicznej co umożliwia mu podgląd do produktów, do których jest umocowany. Nadany mu został również dostęp do bankowości elektronicznej spółki [...] sp. z o.o. Logując się do bankowości elektronicznej ww. spółki użytkownik (W. N., posiada wgląd wyłącznie do produktów [...] sp. z o.o." Następnie organ podał, że po przeprowadzeniu postępowania decyzją z dnia [...] października 2017 r. (znak: [...]) odmówił on uwzględnienia wniosku. W.N., wniósł od tej decyzji wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, wnosząc o uchylenie ww. decyzji w całości i wydanie decyzji nakazującej zaprzestanie przetwarzania jego danych osobowych (adresu e-mail) w celu związanym z obsługą konta firmowego założonego w Banku oraz zaprzestania przetwarzania danych osobowych wnioskodawcy tj. jego służbowego numeru telefonu oraz jego służbowego adresu e-mail w celu związanym z obsługa konta prywatnego w Banku. Uzasadniając powyższe pełnomocnik W. N. wskazała, że nie można uznać, iż zadość żądaniu W. N. uczyniło wydzielenie przez Bank [...] września 2015 r. osobnego dostępu do bankowości internetowej spółki reprezentowanej przez W.N.. Ponadto pełnomocnik wskazała, że w ocenie W. N., z faktu iż login i hasło są unikalne dla niego, nie można wywodzić wniosku, że działanie Banku w zakresie objętym skargą, jest zgodne z przepisami ustawy o ochronie danych osobowych. Generalny Inspektor decyzją wskazaną na wstępie, po dokonaniu ponownej analizy materiału dowodowego zgromadzonego w sprawie, utrzymał w mocy swoją wcześniejszą decyzję i stwierdził, że rozstrzygnięcie zawarte w decyzji z dnia [...] października 2017 r. jest prawidłowe. Podał też, że ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. o ochronie danych osobowych, określa zasady postępowania przy przetwarzaniu danych osobowych oraz prawa osób fizycznych, których dane są lub mogą być przetwarzane w zbiorach danych (art. 2 ust. 1 ustawy). Oprócz podstawowego obowiązku legalnego przetwarzania danych osobowych ustawa nakłada na ich administratorów także szereg innych związanych z tym procesem powinności. Jedna z nich określona zastała w art. 26 ust. 1 ustawy, który stanowi, iż administrator danych przetwarzający dane powinien dołożyć szczególnej staranności w celu ochrony interesów osób, których dane dotyczą. W szczególności jest on obowiązany zapewnić, aby dane te były przetwarzane zgodnie z prawem (pkt 1), zbierane dla oznaczonych, zgodnych z prawem celów i niepoddawane dalszemu przetwarzaniu niezgodnie z tymi celami, z zastrzeżeniem ust. 2 (pkt 2), merytorycznie poprawne i adekwatne w stosunku do celów, w jakich są przetwarzane (pkt 3), oraz przechowywane w postaci umożliwiającej identyfikację osób, których dotyczą, nie dłużej niż jest to niezbędne do osiągnięcia celu przetwarzania (pkt 4). W związku z powyższym ponownie organ wskazał, że postępowanie powadzone przez Generalnego Inspektora Ochrony Danych ma na celu wydanie decyzji administracyjnej na podstawie art. 18 ust. 1 ustawy o ochronie danych osobowych. Organ podał też, że formułowane przez ten organ nakazy służą przywróceniu stanu zgodnego z prawem. Decyzja administracyjna Generalnego Inspektora Ochrony Danych jest zawsze aktem o charakterze konkretnym i indywidualnym, obejmuje ocenę prawną okoliczności faktycznych istniejących w chwili jej wydania, dokonaną w świetle obowiązujących w tym czasie przepisów prawa. Podał też, warunkiem wydania rozstrzygnięcia, o którym mowa w tym przepisie, jest stwierdzenie istnienia stanu naruszenia przepisów o ochronie danych osobowych w dacię wy dania decyzji. Organ podał, że przedmiotem niniejszego postępowania jest wniosek W. N., dotyczący nakazania zaprzestania przetwarzania jego danych osobowych tj. jego prywatnego numeru telefonu komórkowego oraz jego prywatnego adresu e-mail w celu związanym z obsługą konta firmowego założonego w Banku oraz zaprzestania przetwarzania jego danych osobowych tj. jego służbowego numeru telefonu oraz jego służbowego adresu e-mail, w celu związanym z obsługą konta prywatnego w Banku. Wskazał też, że z materiału dowodowego sprawy wynika, że Bank wydzielił osobny dostęp do bankowości internetowej reprezentowanej przez niego Spółki w dniu [...] września 2015 r. oraz bankowości elektronicznej W. N., jako osoby prywatnej. Podał też, że został otworzony osobny dostęp do korporacyjnej bankowości internetowej dla [...] sp. z o.o. (protokół przekazania kart mikroprocesorowych, identyfikatorów do logowania, czytników kart znajduje się aktach sprawy wraz z podpisem W.N. z dnia [...] września 2015 r.). Ponadto organ stwierdził, iż z materiału dowodowego sprawy wynika, że aktualnie Bank nie przetwarza danych osobowych W. N. w kwestionowany przez niego sposób. Ponadto wskazał, że Bank, jako administrator danych dołożył szczególnej staranności w celu ochrony interesów osób, których dane dotyczą. Dostęp do bankowości elektronicznej nadawany jest osobom fizycznym mającym aktywne produkty w Banku, jak i osobom fizycznym reprezentującym podmioty gospodarcze. Dostęp obejmuje indywidualny i nadany wyłącznie użytkownikowi login oraz hasło, które nie powinny być udostępniane innym osobom. Organ stwierdził też, że jak wynika z analizy sprawy – W. N., po zalogowaniu ma dostęp zarówno do koma indywidualnego, jak firmowego. W związku z faktem, że login i hasło są dla niego indywidualne, żadna inna osoba nie powinna mieć dostępu do konta W. N., a to powoduje, zdaniem organu, że nie można uznać działania Banku w tym zakresie, jako niezgodnego z przepisami o ochronie danych osobowych. Ponadto organ wskazał, że zarzuty W. N., dotyczące połączenia bankowości elektronicznej powinny być ewentualnie rozpatrywane na gruncie przepisów prawa cywilnego, w szczególności w zakresie nienależytego wykonania umowy przez Bank. Organ wskazał też, że postępowanie prowadzone przez Generalnego Inspektora jest prowadzone w zakresie nieprawidłowości w procesie przetwarzania jego danych osobowych, a nie w zakresie prawidłowości wykonywania przez podmiot gospodarczy związanych jego działalnością usług. Organ stwierdził, że z okoliczności sprawy wynika, że w rzeczywistości nie doszło do naruszenia bezpieczeństwa danych osobowych W.N., w tym tajemnicy bankowej. Nikt ze Spółki nie miał dostępu do danych osobowych W.N., w tym dotyczących jego rachunku prywatnego. Dlatego też organ uznał, że nie stwierdził istnienia stanu naruszenia prawa, o którym mowa w art. 18 ust 1 ustawy, w dacie wydania niniejszego rozstrzygnięcia, który skutkowałoby wydaniem decyzji zobowiązującej Bank do przywrócenia stanu zgodnego z prawem. Na powyższą decyzję skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wniósł W.N., reprezentowany przez pełnomocnika – adwokat K. E., zarzucając jej naruszenie przepisów prawa materialnego, w szczególności art. 26 ust. 1 i 2 ustawy o ochronie danych osobowych, poprzez błędne przyjęcie, że dokonanie przez administratora danych innej czynności niż czynność żądana przez osobę, której dane dotyczą czyni zadość wymogowi szczególnej staranności, a w konsekwencji naruszenie interesu strony skarżącej. Wskazując na powyższe zarzuty wniósł o uwzględnienie skargi, poprzez jej uchylenie w całości i wydanie decyzji nakazującej zaprzestanie przetwarzania danych osobowych W. N. oraz zasądzenie zwrotu kosztów postępowania wywołanych wniesioną skargą, w tym kosztów zastępstwa w postępowaniu przed sądem administracyjnym według norm przepisanych. W uzasadnieniu skarżący podniósł, że Bank poprzez połączenie w systemie informatycznym profilu firmowego z profilem osobistym rozpoczął przetwarzanie danych osobowych skarżącego niezgodnie z celem, do jakiego te dane zostały udostępnione. Zdaniem skarżącego, nie było podstaw do wykorzystania danych firmowych do obsługi jego konta osobistego, a danych firmowych do obsługi konta firmowego. Skarżący wskazał, że Bank rozdzielił wprawdzie oba profile, ale nie uczynił tego w pełni. Aktualnie skarżący logując się na swój profil osobisty, nadal widzi dane firmowe. Zdaniem skarżącego, rozdzielenie profili nie miało charakteru pełnego i nadal dane osobiste są wykorzystywane do obsługi konta firmowego. Bank po prostu prowadzi system informatyczny wg numeru PESEL klienta i nie przewiduje możliwości rozdzielenia profili tak aby rozgraniczyć dane osobiste firmowe od prywatnych. Tym samym przetwarza, wskazane przez skarżącego dane osobowe, do innych celów niż jest to konieczne dla realizacji umowy i tym samym narusza przepisy o ochronie danych osobowych. Skarżący wskazał, że Bank może wykorzystywać podane przez klienta dane przy zakładaniu rachunku firmowego do obsługi rachunku firmowego, a dane podane przy zakładaniu rachunku prywatnego do obsługi rachunku prywatnego. Mieszanie tych danych nie jest dopuszczalne, chyba że skarżący wyrazi na to odrębną zgodę. Skarżący podniósł, że organ arbitralnie przesądził, iż dokonanie przez Bank jakiejkolwiek czynności czyni zadość dołożeniu należytej staranności. Natomiast zdaniem skarżącego, mimo dokonanego przez Bank wydzielenia, bezpieczeństwo jego danych osobowych nadal jest naruszone. W związku z powyższym skarżący stwierdził, że niezbędne jest podjęcie czynności mających na celu zaprzestanie przetwarzania danych osobowych skarżącego. W odpowiedzi na skargę organ podtrzymał dotychczasowe stanowisko w sprawie i wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2017 r., poz. 2188), sąd administracyjny sprawuje wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę pod względem zgodności z prawem zaskarżonej decyzji administracyjnej i to z przepisami obowiązującymi w dacie jej wydania. Rozpoznawana pod tym względem skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Na wstępie należy wskazać, że zgodnie z art. 7 pkt 2 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. o ochronie danych osobowy (Dz. U. z 2016 r., poz. 922,), przetwarzanie danych to jakiekolwiek operacje wykonywane na danych osobowych, takie jak zbieranie, utrwalanie, przechowywanie, opracowywanie, zmienianie, udostępnianie i usuwanie, a zwłaszcza te, które wykonuje się w systemach informatycznych. Uprawnienie administratorów danych do przetwarzania danych osobowych niewrażliwych statuuje art. 23 ust. 1 ustawy, zgodnie z którym, przetwarzanie danych jest dopuszczalne tylko wtedy, gdy spełniona jest jedna z przesłanek wskazanych w tym przepisie. Tak więc, przetwarzanie danych jest dopuszczalne tylko wtedy, gdy: osoba, której dane dotyczą, wyrazi na to zgodę, chyba że chodzi o usunięcie dotyczących jej danych (pkt 1), jest to niezbędne dla zrealizowania uprawnieniu lub spełnienia obowiązku wynikającego z przepisu prawa (pkt 2), jest to konieczne do realizacji umowy, gdy osoba, której dane dotyczą, jest jej stroną lub gdy jest to niezbędne do podjęcia działań przed zawarciem umowy, na żądanie osoby, której dane dotyczą (pkt 3), jest niezbędne do wykonania określonych prawem zadań realizowanych dla dobra publicznego (pkt 4), jest to niezbędne dla wypełnienia prawnie usprawiedliwionych celów realizowanych przez administratorów danych albo odbiorców danych, a przetwarzanie nie narusza praw i wolności osoby, której dane dotyczą (pkt 5). Katalog przesłanek wymienionych w art. 23 ww. aktu prawnego jest zamknięty. Z kolei art. 27 ust. 2 ustawy zawiera zamknięty katalog przesłanek umożliwiających przetwarzanie tzw. danych osobowych wrażliwych, wśród nich przepis szczególny innej ustawy zezwalający na przetwarzanie takich danych bez zgody osoby, której dane dotyczą, i stwarzający pełne gwarancje ich ochrony (art. 27 ust. 2 pkt 2 ustawy). Dane wrażliwe obejmują m.in. informacje o stanie zdrowia, czy orzeczeniach wydanych w postępowaniu sądowym lub administracyjnym (art. 27 ust. 1 ustawy). Każda z przesłanek legalizujących proces przetwarzania danych osobowych ma charakter autonomiczny niezależny. Oznacza to, że przesłanki te co do zasady są równoprawne, a wobec tego spełnienie co najmniej jednej z nich stanowi o zgodnym z prawem przetwarzaniu danych osobowych. Przechodząc na grunt rozpoznawanej sprawy podnieść należy, jak słusznie wskazał na to Generalny Inspektor Ochrony Danych Osobowych, w zaskarżonych decyzjach, że przetwarzanie danych osobowych skarżącego nastąpiło zgodnie z przepisami ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. o ochronie danych osobowych. Wskazać należy, że ustawa o ochronie danych osobowych określa zasady postępowania przy przetwarzaniu danych osobowych oraz prawa osób fizycznych, których dane są lub mogą być przetwarzane w zbiorach danych (art. 2 ust. 1 ustawy). Oprócz podstawowego obowiązku legalnego przetwarzania danych osobowych ustawa nakłada na ich administratorów także szereg innych związanych z tym procesem powinności. Jedna z nich określona została w art. 26 ust. I ustawy, który stanowi, iż administrator danych przetwarzający dane powinien dołożyć szczególnej staranności w celu ochrony interesów osób, których dane dotyczą. W szczególności jest on obowiązany zapewnić, aby dane te były przetwarzane zgodnie z prawem (pkt 1), zbierane dla oznaczonych, zgodnych z prawem celów i niepoddawane dalszemu przetwarzaniu niezgodnie z tymi celami, z zastrzeżeniem ust. 2 (pkt 2), merytorycznie poprawne i adekwatne w stosunku do celów, w jakich są przetwarzane (pkt 3), oraz przechowywane w postaci umożliwiającej identyfikację osób, których dotyczą, nie dłużej niż jest to niezbędne do osiągnięcia celu przetwarzania (pkt 4). Podkreślić należy, że postępowanie powadzone przez Generalnego Inspektora Ochrony Danych ma na celu wydanie decyzji administracyjnej, na podstawie art. 18 ust. 1 ustawy o ochronie danych osobowych. Formułowane przez ww. organ nakazy służą przywróceniu stanu zgodnego z prawem. Decyzja administracyjna Generalnego Inspektora Ochrony Danych jest zawsze aktem o charakterze konkretnym i indywidualnym, obejmuje ocenę prawną okoliczności faktycznych istniejących w chwili jej wydania, dokonaną w świetle obowiązujących w tym czasie przepisów prawa. Warunkiem wydania rozstrzygnięcia, o którym mowa w tym przepisie, jest stwierdzenie istnienia stanu naruszenia przepisów o ochronie danych osobowych w dacie wydania decyzji. Wskazać należy, że postępowanie w niniejszej sprawie wywołane zostało wnioskiem skarżącego, dotyczącym nakazania zaprzestania przetwarzania jego danych osobowych tj. jego prywatnego numeru telefonu komórkowego oraz jego prywatnego adresu e-mail, w celu związanym z obsługą konta firmowego, założonego w Banku oraz zaprzestania przetwarzania danych osobowych skarżącego tj. jego służbowego numeru telefonu oraz jego służbowego adresu e-mail w celu związanym z obsługą konta prywatnego w Banku. Jak wynika z akt sprawy, Bank wydzielił osobny dostęp do bankowości internetowej, reprezentowanej przez skarżącego spółki w dniu [...] września 2015 r. oraz bankowości elektronicznej skarżącego, jako osoby prywatnej. Został też utworzony osobny dostęp do korporacyjnej bankowości internetowej dla [...] sp. z o.o.. W aktach znajduje się protokół przekazania kart mikroprocesorowych, identyfikatorów do logowania, czytników kart wraz z podpisem W. N. z dnia [...] września 2015 r. Jak wynika również z akt sprawy, Bank nie przetwarza obecnie danych osobowych skarżącego w kwestionowany przez niego sposób. Skarżący zaś nie przedstawił żadnych dowodów potwierdzających stawiane przez niego zarzuty, zarówno składając wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy jak i skargę na decyzje z [...] stycznia 2018 r. Zgodzić się również należy z organem, który analizował sprawę przetwarzania danych osobowych skarżącego, że Bank, jako administrator danych dołożył staranności w celu ochrony interesów osób, których dane dotyczą. Jak wynika z wyjaśnień Banku i ustaleń organu, dostęp do bankowości elektronicznej, nadawany jest osobom fizycznym mającym aktywne produkty w Banku, jaki i osobom fizycznym reprezentującym podmioty gospodarcze. Dostęp obejmuje indywidualny i znany wyłącznie użytkownikowi login oraz hasło, które nie powinny być udostępniane innym osobom. W rozpoznawanej sprawie skarżący po zalogowaniu, ma dostęp zarówno do konta indywidualnego, jak i firmowego. Podkreślić należy, że login i hasło są unikalne dla skarżącego i żadna inna osoba nie powinna mieć dostępu do konta skarżącego, a to oznacza, że nie można uznać, że działanie Banku w tym zakresie jest niezgodne z przepisami o ochronie danych osobowych. Postępowanie prowadzone przez Generalnego Inspektora prowadzone jest w zakresie nieprawidłowości w procesie przetwarzania jego danych osobowych, a nie w zakresie prawidłowości wykonywania przez podmiot gospodarczy związanych jego działalnością usług. Z okoliczności niniejszej sprawy wynika, iż w rzeczywistości nie doszło do naruszenia bezpieczeństwa danych osobowych, w tym tajemnicy bankowej. Nikt ze Spółki nie miał dostępu do danych osobowych skarżącego, w tym dotyczących jego rachunku prywatnego. Konkludując, stwierdzić należy, że Sąd nie stwierdził istnienia stanu naruszenia prawa, o którym mowa w art. 18 ust. 1 ustawy, a to oznacza, że organ prawidłowo stwierdził, że brak było podstaw do uwzględnienia przez niego wniosku i wydania decyzji zobowiązującej Bank do przywrócenia stanu zgodnego z prawem. Biorąc powyższe pod uwagę, należy podkreślić, że obydwie decyzje administracyjne zostały wydane w oparciu o wystarczający materiał dowodowy, pozyskany w wyniku postępowania administracyjnego przeprowadzonego zgodnie z zasadami określonymi kpa. Organ nie naruszył także art. 7 k.p.a., zgodnie z którym w toku postępowania organy stoją na straży praworządności, z urzędu lub na wniosek stron podejmują wszelkie czynności niezbędne do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz do załatwienia sprawy, mając na względzie interes społeczny i słuszny interes obywateli. W sprawie niniejszej zgromadzone dowody były bowiem wystarczające do poczynienia ustaleń faktycznych niezbędnych do zastosowania powołanych w podstawie prawnej przepisów prawa, a w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji organ w sposób wyczerpujący uzasadnił swoje stanowisko. W tym stanie rzeczy, na mocy art. 151 p.p.s.a., należało orzec jak w sentencji.