II SA/Wa 464/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA - Andrzej Kołodziej po rozpoznaniu w dniu 30 maja 2012 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku B. M. o przywrócenie terminu do wniesienia skargi na decyzję Prezesa Wojskowej Agencji Mieszkaniowej z dnia [...] grudnia 2011 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania prawa zamieszkiwania w lokalu mieszkalnym postanawia -odrzucić wniosek- Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 19 kwietnia 2012 r. sygn. akt II SA/Wa 464/12 odrzucił skargę B. M. na decyzję Prezesa Wojskowej Agencji Mieszkaniowej z dnia [...] grudnia 2011 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania prawa zamieszkiwania w lokalu mieszkalnym. W uzasadnieniu Sąd wskazał, że skarga wniesiona została z uchybieniem ustawowego terminu. Zaskarżona decyzja doręczona została stronie w dniu 3 stycznia 2012 r. Skarga na wymienioną decyzję wniesiona została w dniu 8 lutego 2012 r., a zatem z uchybieniem ustawowego terminu. Odpowiedź na skargę, w której organ wnosił o odrzucenie skargi z powodu uchybienia terminowi, doręczona została skarżącej w dniu 27 marca 2012 r. Postanowienie o odrzuceniu skargi doręczone zostało skarżącej w dniu 2 maja 2012 r. Wnioskiem z dnia 15 maja 2012 r., który wniesiony został w dniu 21 maja 2012 r., skarżąca zwróciła się do Sądu o przywrócenie terminu do wniesienia skargi na decyzję Prezesa Wojskowej Agencji Mieszkaniowej z dnia [...] grudnia 2011 r. W uzasadnieniu podała, że prawidłowo zaadresowała skargę do Sądu za pośrednictwem Prezesa WAM, jedynie pomyłkowo wysłała skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, a nie do organu. Strona wskazała, że pomyłka wynikła jedynie z błędu przy wypisywaniu na poczcie dowodu nadania. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Zgodnie z art. 86 § 1 zdanie pierwsze ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270), zwanej dalej P.p.s.a., jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Stosownie natomiast do art. 87 § 1 P.p.s.a. pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu (§ 2). Przepis art. 88 P.p.s.a. stanowi zaś, że spóźniony lub z mocy ustawy niedopuszczalny wniosek o przywrócenie terminu sąd odrzuci na posiedzeniu niejawnym. W ocenie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wniosek o przywrócenie terminu do złożenia skargi na decyzję Prezesa Wojskowej Agencji Mieszkaniowej z dnia [...] grudnia 2011 r. jest spóźniony. Złożony został bowiem z uchybieniem terminu określonego w art. 87 § 1 P.p.s.a. We wniosku o przywrócenie terminu skarżąca powołała się na pomyłkę przy wysyłaniu skargi. Sąd przyjął, przyczyna uchybienia terminowi ustała w dniu 27 marca 2012 r., tj. w dniu, w którym skarżącej doręczono odpowiedź na skargę. W odpowiedzi tej organ wskazując na złożenie skargi z uchybieniem terminu wnosił bowiem o jej odrzucenie z tej przyczyny. Skarżąca już wówczas wiedziała, że skarga wniesiona została z uchybieniem terminu. Termin 7-dniowy do złożenia wniosku o przywrócenie terminu upłynął zatem w dniu 3 kwietnia 2012 r. Wniosek o przywrócenie uchybionego terminu skarżąca złożyła dopiero w dniu 21 maja 2012 r. (data nadania przesyłki w placówce pocztowej), a zatem z uchybieniem terminu określonego w art. 87 § 1 P.p.s.a. Sąd wskazuje przy tym, iż nawet gdyby przyjąć, że przyczyna uchybienia terminowi ustała dopiero w dniu doręczenia skarżącej postanowienia o odrzuceniu skargi, tj. w dniu 2 maja 2012 r., to wniosek o przywrócenie terminu złożony w dniu 21 maja 2012 r. również uznać należy za spóźniony. Siedmiodniowy termin od tej daty upłynął bowiem w dniu 9 maja 2012 r. Biorąc powyższe pod uwagę, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 88 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji.