II SA/Wa 472/10

PostanowienieWSA w Warszawie2010-06-28

Skład orzekający: Iwona Maciejuk

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy wnioskodawca spełnia przesłanki do przyznania prawa pomocy w zakresie ustanowienia adwokata, biorąc pod uwagę jego dochody, wydatki oraz sytuację rodzinną?
Ratio decidendi
Wnioskodawca spełnia przesłanki do przyznania prawa pomocy w zakresie ustanowienia adwokata, ponieważ jego miesięczne dochody, po odliczeniu stałych wydatków, pozostawiają kwotę około 800 zł na osobę, co przy uwzględnieniu kosztów leczenia żony i dojazdów córki do pracy, uniemożliwia mu poniesienie pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku dla utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.
Stan faktyczny
J. R. złożył wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie ustanowienia adwokata w sprawie ze skargi na decyzję Ministra Obrony Narodowej. Wnioskodawca pozostaje w gospodarstwie domowym z ciężko chorą żoną i pracującą córką. Miesięczny dochód rodziny wynosi 4 015,92 zł netto, a stałe wydatki przekraczają 1 600 zł. Rodzina posiada dom i działkę, ale nie ma oszczędności. Skarżący podniósł, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania.
Rozstrzygnięcie
Ustanowiono dla J. R. adwokata.

Pełny tekst orzeczenia

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie - Iwona Maciejuk po rozpoznaniu w dniu 28 czerwca 2010 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku J. R. o przyznanie prawa pomocy w zakresie ustanowienia adwokata w sprawie ze skargi J. R.na decyzję Ministra Obrony Narodowej nr [...] z dnia [...] stycznia 2010 r. w przedmiocie odmowy przyznania należności zagranicznej w żądanej wysokości postanawia - ustanowić dla J. R. adwokata - J. R. wniósł o przyznanie prawa pomocy w zakresie ustanowienia adwokata w sprawie ze skargi na decyzję Ministra Obrony Narodowej nr [...] z dnia [...] stycznia 2010 r. w przedmiocie odmowy przyznania należności zagranicznej w żądanej wysokości. Na podstawie informacji przedstawionych przez stronę w urzędowym formularzu wniosku o przyznanie prawa pomocy oraz w dodatkowych dokumentach i oświadczeniach ustalono, co następuje. Skarżący w gospodarstwie domowym pozostaje z ciężko chorą żoną oraz pełnoletnią pracującą córką. Na wspólny dochód w gospodarstwie domowym w wysokości 4 015,92 zł netto miesięcznie składa się emerytura wnioskodawcy (2 505,92 zł netto) oraz wynagrodzenie za pracę córki (1 510 zł netto). Żona ze względu na stan zdrowia nie pracuje, wymaga ciągłej opieki lekarskiej. Majątek stanowi dom o powierzchni 90 m2 oraz działka, na której dom został posadowiony. Stałe miesięczne wydatki w gospodarstwie domowym wynoszą łącznie ponad 1 600 zł. Na wydatki te składają się koszty zaciągniętych kredytów i pożyczek (wysokość rat uwidoczniona na kserokopii wyciągu z rachunku bankowego – łącznie ponad 800 zł), opłata za energię elektryczną 70 zł, gaz 40 zł, telefon 100 zł, woda 20 zł, lekarstwa dla żony skarżącego około 100 zł (koszt zależny od ilości wizyt lekarskich w miesiącu oraz dokonywanych badań), utrzymanie pojazdu 300 zł. Córka wnioskodawcy ponosi stały koszt codziennych dojazdów do pracy do miejscowości oddalonej o 40 km. Wysokości wydatku z tego tytułu nie podano. Skarżący jak również pozostali członkowie rodziny nie posiadają żadnych oszczędności. Prawo pomocy w zakresie częściowym, obejmującym między innymi tylko ustanowienie adwokata, przysługuje osobie fizycznej, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (art. 246 § 1 pkt 2 i art. 245 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.)). Na podstawie informacji przedstawionych przez skarżącego stwierdzić należy, że wnioskodawca spełnia przesłankę warunkującą przyznanie prawa pomocy w żądanym zakresie. Miesięczny dochód rodziny wynosi 4 015,92 zł netto, jednakże po dokonaniu stałych miesięcznych wydatków w łącznej wysokości ponad 1 600 zł we wspólnym gospodarstwie domowym pozostaje kwota około 2 400 zł. Na jedną osobę w rodzinie przypada zatem 800 zł. Uwzględniając powyższe a także ewentualne wyższe koszty leczenia żony skarżącego, zależne od ilości wizyt lekarskich i rodzaju badań, jak również stałe koszty dojazdów córki do pracy, których wysokości nie podano, stwierdzić należy, że wnioskodawca nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Z tego względu, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 w zw. z art. 254 § 1 oraz art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono, jak w postanowieniu.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 26.07.2026. · Źródło