II SA/Wa 475/12

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie - Iwona Maciejuk po rozpoznaniu w dniu 2 sierpnia 2012 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku Z. S. o przyznanie prawa pomocy w zakresie ustanowienia adwokata w sprawie ze skargi Z. S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] stycznia 2012 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania dodatku mieszkaniowego postanawia - odmówić ustanowienia adwokata - Z. S. wniósł o przyznanie prawa pomocy w zakresie ustanowienia adwokata w sprawie ze skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] stycznia 2012 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania dodatku mieszkaniowego. Skarżący oświadczył, że we wspólnym gospodarstwie domowym pozostaje z żoną. Wnioskodawca nie podał wysokości dochodów osiąganych przez niego i żonę. Oświadczył, że środki finansowe wydaje na leki i nadal jest zadłużony. Z uwagi na to, że informacje podane w urzędowym formularzu nie pozwalały na pełną ocenę sytuacji materialnej wnioskodawcy, skarżący wezwany został pismem z dnia 5 lipca 2012 r. do nadesłania w terminie 7 dni: oświadczenia o wysokości uzyskiwanych przez skarżącego i jego żonę stałych dochodów (np. z tytułu emerytury lub renty) oraz oświadczenia o wysokości stałych miesięcznych wydatków w gospodarstwie domowym. Wezwanie doręczone wnioskodawcy w dniu 13 lipca 2012 pozostało bez odpowiedzi. Skarżący nie nadesłał oświadczeń niezbędnych do oceny sytuacji majątkowej. Zgodnie z art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270), zwanej dalej P.p.s.a., przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie częściowym – gdy wykaże że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje m.in. ustanowienie adwokata (art. 245 § 3 P.p.s.a.). Prawo pomocy powinno być przyznawane wówczas, gdy strona jest w bardzo trudnej sytuacji materialnej, a odmowa przyznania prawa pomocy uniemożliwiałaby dostęp do sądu. Ocena, czy spełniona została przesłanka warunkująca przyznanie prawa pomocy, następuje na podstawie informacji przedstawionych przez stronę. Rzeczywista sytuacja majątkowa wnioskodawcy nie może budzić żadnych wątpliwości. W niniejszej sprawie skarżący nie wykazał, że spełnia przesłankę warunkującą przyznanie prawa pomocy. Wnioskodawca nie złożył na żądanie ani oświadczenia o wysokości dochodów uzyskiwanych przez siebie i żonę, ani o wysokości stałych miesięcznych wydatków w gospodarstwie domowym. Poprzez nienadesłanie oświadczeń w tym przedmiocie skarżący uniemożliwił w istocie ustalenie dochodu we wspólnym gospodarstwie domowym, co stanowi podstawę, wraz z informacją o stałych miesięcznych wydatkach, do dokonania oceny spełnienia ustawowej przesłanki warunkującej przyznanie prawa pomocy. Wobec powyższego, brak jest podstaw, aby stwierdzić, że wnioskodawca znajduje się w sytuacji uniemożliwiającej poniesienie pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Z tego względu, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 w zw. z art. 254 § 1 oraz art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w punkcie 2 postanowienia.